يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَطِيْعُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوا الرَّسُوْلَ وَاُولِى الْاَمْرِ مِنْكُمْۚ فَاِنْ تَنَازَعْتُمْ فِيْ شَيْءٍ فَرُدُّوْهُ اِلَى اللّٰهِ وَالرَّسُوْلِ اِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ ذٰلِكَ خَيْرٌ وَّاَحْسَنُ تَأْوِيْلًا ࣖ
yā ayyuhal-lażīna āmanū aṭī‘ullāha wa aṭī‘ur-rasūla wa ulil-amri minkum, fa in tanāza‘tum fī syai'in fa ruddhu ilallāhi war-rasūli in kuntum tu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhir(i), żālika khairuw wa aḥsanu ta'wīlā(n).
Amun mɔ amun lafi Ɲanmiɛn su’n! Amun nanti Allah su yɛ amun nanti sran ng’ɔ sunmɛnnin i’n (Muhammad), ɔ nin Ulil Amri (m’ɔ le kwlalɛ’n) be su amun afiɛn. I sin’n, sɛ amun akunndan’n timan kun like kun su’n, sɛ amun lafi Allah nin cɛn kasiɛn’n be su’n, amun fa ko man Allah (Coran) nin Ɲanmiɛn nuan ijɔfuɛ’n (I Sunnah). I sɔ’n ti cinnjin kpa (amun liɛ’n) yɛ i bo’n gua kpa.