وَلَا تَكُوْنُوْا كَالَّذِيْنَ خَرَجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ بَطَرًا وَّرِئَاۤءَ النَّاسِ وَيَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ بِمَايَعْمَلُوْنَ مُحِيْطٌ
wa lā takūnū kal-lażīna kharajū min diyārihim baṭaraw wa ri'ā'an-nāsi wa yaṣuddūna ‘an sabīlillāh(i), wallāhu bimā ya‘malūna muḥīṭ(un).
དེ་བཞིན་རང་ཉིད་ཀྱི་ཕ་ཡུལ་ནས་ཕྱིར་ཐོན་པའི་མི་དེ་ཚོ་ལྟར་མ་བྱེད། མི་ཚོས་བསྔགས་བརྗོད་བྱེད་འདོད་ཡོད་པ་དང་། མི་ཚོས་ཨ་ལཱ་ཧའི་ལམ་ནས་བཀག་འགོག་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁོ་ཚོའི་བྱ་བ་ཡོད་ཚད་ཁེབས་ཡོད།
وَلَىِٕنْ اَذَقْنٰهُ نَعْمَاۤءَ بَعْدَ ضَرَّاۤءَ مَسَّتْهُ لَيَقُوْلَنَّ ذَهَبَ السَّيِّاٰتُ عَنِّيْ ۗاِنَّهٗ لَفَرِحٌ فَخُوْرٌۙ
wa la'in ażaqnāhu na‘mā'a ba‘da ḍarrā'a massathu layaqūlanna żahabas-sayyi'ātu ‘annī, innahū lafariḥun fakhūr(un).
གལ་ཏེ་ང་ཚོས་ཁོ་ལ་རྐྱེན་ངན་བྱུང་རྗེས་ཁོ་ལ་བདེ་སྐྱིད་སྤྲད་ན། ཁོས་ངེས་པར་དུ་"རྐྱེན་ངན་དེ་ངའི་མདུན་ནས་ཡལ་སོང་"ཞེས་ཤོད་རྒྱུ་རེད། དོན་དངོས་ཐོག་ཁོ་ཧ་ཅང་སྐྱིད་པོ་དང་སྤོབས་པ་སྐྱེས་བྱུང་།
وَكَمْ اَهْلَكْنَا مِنْ قَرْيَةٍ ۢ بَطِرَتْ مَعِيْشَتَهَا ۚفَتِلْكَ مَسٰكِنُهُمْ لَمْ تُسْكَنْ مِّنْۢ بَعْدِهِمْ اِلَّا قَلِيْلًاۗ وَكُنَّا نَحْنُ الْوٰرِثِيْنَ
wa kam ahlaknā min qaryatim baṭirat ma‘īsyatahā, fatilka masākinuhum lam tuskam mim ba‘dihim illā qalīlā(n), wa kunnā naḥnul-wāriṡīn(a).
ང་ཚོས་གཏོར་བརླག་བཏང་བའི་རྒྱལ་ཁབ་ག་ཚོད་ཀྱི་མི་ཚེའི་ནང་ལ་སྤྲོ་སྣང་ལྡན་ཡོད། དེ་ནས་ཁོང་ཚོའི་སྡོད་གནས་དེ་ཁོང་ཚོའི་རྗེས་སུ་མི་མང་པོ་མ་གཏོགས་མེད་པ་རེད། ང་ཚོ་ནི་དེའི་རྒྱུ་ནོར་ཐོབ་མཁན་ཡིན།”