وَلَا تَكُوْنُوْا كَالَّذِيْنَ خَرَجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ بَطَرًا وَّرِئَاۤءَ النَّاسِ وَيَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ بِمَايَعْمَلُوْنَ مُحِيْطٌ
wa lā takūnū kal-lażīna kharajū min diyārihim baṭaraw wa ri'ā'an-nāsi wa yaṣuddūna ‘an sabīlillāh(i), wallāhu bimā ya‘malūna muḥīṭ(un).
Тәкәбберлек тойғоһо кисереп, кешеләр (риә) маҡтауын теләп, (кешеләрҙе) Аллаһ юлынан ҡамасаулай торған кешеләр кеүек булмағыҙ. Аллаһ Тәғәлә уларҙың һәр эшен ҡаплай .
وَلَىِٕنْ اَذَقْنٰهُ نَعْمَاۤءَ بَعْدَ ضَرَّاۤءَ مَسَّتْهُ لَيَقُوْلَنَّ ذَهَبَ السَّيِّاٰتُ عَنِّيْ ۗاِنَّهٗ لَفَرِحٌ فَخُوْرٌۙ
wa la'in ażaqnāhu na‘mā'a ba‘da ḍarrā'a massathu layaqūlanna żahabas-sayyi'ātu ‘annī, innahū lafariḥun fakhūr(un).
Әгәр ҙә Беҙ уға бәлә килгәндән һуң бәхет бирһәк, ул, һис шикһеҙ: «Ул бәлә минән юҡҡа сыҡты», — тип әйтер. Ысынлап та, ул бик бәхетле һәм ғорур тойҙо,
وَكَمْ اَهْلَكْنَا مِنْ قَرْيَةٍ ۢ بَطِرَتْ مَعِيْشَتَهَا ۚفَتِلْكَ مَسٰكِنُهُمْ لَمْ تُسْكَنْ مِّنْۢ بَعْدِهِمْ اِلَّا قَلِيْلًاۗ وَكُنَّا نَحْنُ الْوٰرِثِيْنَ
wa kam ahlaknā min qaryatim baṭirat ma‘īsyatahā, fatilka masākinuhum lam tuskam mim ba‘dihim illā qalīlā(n), wa kunnā naḥnul-wāriṡīn(a).
Беҙ юҡ иткән күпме илдәрҙә рәхәтләнеп йәшәгәндәр, уларҙан һуң, әҙ генә өлөшөнән башҡа, кешеләр йәшәмәгән торлаҡтары шул булды. Һәм Беҙ уны мираҫ итеп алабыҙ».