اَلَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ثُمَّ لَا يُتْبِعُوْنَ مَآ اَنْفَقُوْا مَنًّا وَّلَآ اَذًىۙ لَّهُمْ اَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْۚ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ
allażīna yunfiqūna amwālahum fī sabīlillāhi ṡumma lā yutbi‘ūna mā anfaqū mannaw wa lā ażā(n), lahum ajruhum ‘inda rabbihim, wa lā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).
O manuša save so den piro barvalipe ko drom e Allahesko, palo odova na akompanirinen so den ko akharipe anavencar thaj dukhavindoj (o recipientoskere šukaripa), ka len počinipe taro olengero Raj. Naj ande lende dar thaj von na roven.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تُبْطِلُوْا صَدَقٰتِكُمْ بِالْمَنِّ وَالْاَذٰىۙ كَالَّذِيْ يُنْفِقُ مَالَهٗ رِئَاۤءَ النَّاسِ وَلَا يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ فَمَثَلُهٗ كَمَثَلِ صَفْوَانٍ عَلَيْهِ تُرَابٌ فَاَصَابَهٗ وَابِلٌ فَتَرَكَهٗ صَلْدًا ۗ لَا يَقْدِرُوْنَ عَلٰى شَيْءٍ مِّمَّا كَسَبُوْا ۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْكٰفِرِيْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tubṭilū ṣadaqātikum bil-manni wal-ażā, kal-lażī yunfiqu mālahū ri'ā'an-nāsi wa lā yu'minu billāhi wal-yaumil-ākhir(i), fa maṡaluhū kamaṡali ṣafwānin ‘alaihi turābun fa'aṣābahū wābilun fatarakahū ṣaldā(n), lā yaqdirūna ‘alā syai'im mimmā kasabū, wallāhu lā yahdil-qaumal-kāfirīn(a).
O tume kai pachan! Na phagen tumari lačhipe vakerindoj la thaj dukhavindoj (e recipientoskere haćarimata), sar vareko savo dela piro barvalipe soske sikavela pes e manušenge thaj vov na paćal ko Allah thaj ko agorutno dive. O egzàmplo (kodole manuśesqo) si sar jekh kovlo barr prahosa pe leste, atunć kana o baro brishind perel po bar, o bar palem ačhol kovlo. Chi len khanchi anda so keren. Hem o Allah na udžil e kafiren.
وَلَا تَمْنُنْ تَسْتَكْثِرُۖ
wa lā tamnun tastakṡir(u).
thaj na (Muhammad) del (e intencijasa) te lel maj but (ko pherdo).