اَلَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ثُمَّ لَا يُتْبِعُوْنَ مَآ اَنْفَقُوْا مَنًّا وَّلَآ اَذًىۙ لَّهُمْ اَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْۚ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ
allażīna yunfiqūna amwālahum fī sabīlillāhi ṡumma lā yutbi‘ūna mā anfaqū mannaw wa lā ażā(n), lahum ajruhum ‘inda rabbihim, wa lā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).
Dawk li jonfqu ġidhom fit-triq ta’ Alla, imbagħad ma jsejħux u jweġġgħu lil min jirċievi l-ġid tagħhom, u għalhekk jiksbu premju mingħand Sidhom. Ma jibżgħux minnhom u lanqas ma jitnikktu.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تُبْطِلُوْا صَدَقٰتِكُمْ بِالْمَنِّ وَالْاَذٰىۙ كَالَّذِيْ يُنْفِقُ مَالَهٗ رِئَاۤءَ النَّاسِ وَلَا يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ فَمَثَلُهٗ كَمَثَلِ صَفْوَانٍ عَلَيْهِ تُرَابٌ فَاَصَابَهٗ وَابِلٌ فَتَرَكَهٗ صَلْدًا ۗ لَا يَقْدِرُوْنَ عَلٰى شَيْءٍ مِّمَّا كَسَبُوْا ۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْكٰفِرِيْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tubṭilū ṣadaqātikum bil-manni wal-ażā, kal-lażī yunfiqu mālahū ri'ā'an-nāsi wa lā yu'minu billāhi wal-yaumil-ākhir(i), fa maṡaluhū kamaṡali ṣafwānin ‘alaihi turābun fa'aṣābahū wābilun fatarakahū ṣaldā(n), lā yaqdirūna ‘alā syai'im mimmā kasabū, wallāhu lā yahdil-qaumal-kāfirīn(a).
O intom li temmnu! Tħassrux il-karità tagħkom billi ssemmuha u tweġġgħu (is-sentimenti ta’ min jirċeviha), bħal xi ħadd li jagħti ġidu għax qed jiftaħar man-nies u ma jemminx f’Allah u fl-Aħħar Jum. L-eżempju (ta’ dik il-persuna) huwa bħal ġebla lixxa bit-trab fuqha, imbagħad meta taqa’ xita qawwija fuq il-ġebla, il-ġebla tibqa’ lixxa mill-ġdid. Ma jiksbu xejn minn dak li jagħmlu. U Alla ma jiggwidax lil dawk li ma jemmnux.
وَلَا تَمْنُنْ تَسْتَكْثِرُۖ
wa lā tamnun tastakṡir(u).
u ma tagħtix (bl-intenzjoni li) tieħu aktar (biex tirritorna).