اَلَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ثُمَّ لَا يُتْبِعُوْنَ مَآ اَنْفَقُوْا مَنًّا وَّلَآ اَذًىۙ لَّهُمْ اَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْۚ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ
allażīna yunfiqūna amwālahum fī sabīlillāhi ṡumma lā yutbi‘ūna mā anfaqū mannaw wa lā ażā(n), lahum ajruhum ‘inda rabbihim, wa lā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).
Dagiti tattao a mangbusbos iti kinabaknangda iti dalan ni Allah, kalpasanna dida kakuykuyog ti idonarda babaen ti panangawagda iti dayta kadagiti nagan ken panangdangran (ti rikna ti umawat), makagun-odda iti gunggona manipud iti Apoda. Awan ti buteng kadakuada ken saanda nga agladingit.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تُبْطِلُوْا صَدَقٰتِكُمْ بِالْمَنِّ وَالْاَذٰىۙ كَالَّذِيْ يُنْفِقُ مَالَهٗ رِئَاۤءَ النَّاسِ وَلَا يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ فَمَثَلُهٗ كَمَثَلِ صَفْوَانٍ عَلَيْهِ تُرَابٌ فَاَصَابَهٗ وَابِلٌ فَتَرَكَهٗ صَلْدًا ۗ لَا يَقْدِرُوْنَ عَلٰى شَيْءٍ مِّمَّا كَسَبُوْا ۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْكٰفِرِيْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tubṭilū ṣadaqātikum bil-manni wal-ażā, kal-lażī yunfiqu mālahū ri'ā'an-nāsi wa lā yu'minu billāhi wal-yaumil-ākhir(i), fa maṡaluhū kamaṡali ṣafwānin ‘alaihi turābun fa'aṣābahū wābilun fatarakahū ṣaldā(n), lā yaqdirūna ‘alā syai'im mimmā kasabū, wallāhu lā yahdil-qaumal-kāfirīn(a).
O dakayo a mamati! Dimo dadaelen ti karidadmo babaen ti panangdakamatmo iti dayta ken panangsair (ti rikna ti umawat), kas iti maysa a tao a mangited iti kinabaknangna gapu ta isut’ mangipakpakita kadagiti tattao ken saan a mamati ken ni Allah ken iti Maudi nga Aldaw. Ti pagarigan (dayta a tao) ket kasla nalannas a bato nga addaan tapok, kalpasanna no agtinnag ti napigsa a tudo iti bato, agtalinaed manen a nalannas ti bato. Awan ti magun-odda iti ar-aramidenda. Ket saan nga iwanwan ni Allah dagiti di mamati.
وَلَا تَمْنُنْ تَسْتَكْثِرُۖ
wa lā tamnun tastakṡir(u).
ken dikay (Muhammad) nga ited (nga addaan panggep a) makagun-od iti ad-adu (kas subad).