Embrasser l'Islam, cliquez ici
Islam Al-Haq: Coran e Hadith
(Islam vertadièr)



Topic - Akhlak dan Adab Akhlak Akhlak Buruk Kikir dan bakhil

Verse Search Results :
Total Verses : 22
268
Q.S Al-Baqarah (2:268)

اَلشَّيْطٰنُ يَعِدُكُمُ الْفَقْرَ وَيَأْمُرُكُمْ بِالْفَحْشَاۤءِ ۚ وَاللّٰهُ يَعِدُكُمْ مَّغْفِرَةً مِّنْهُ وَفَضْلًا ۗ وَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ ۖ

asy-syaiṭānu ya‘idukumul-faqra wa ya'murukum bil-faḥsyā'(i), wallāhu ya‘idukum magfiratam minhu wa faḍlā(n), wallāhu wāsi'un ‘alīm(un).

Satan vos promet la pauretat e vos ordona de cometre d'abominacions (avaritats), del temps qu'Allah vos promet lo perdon e sa recompensa. E Allah es Tot-Englobant, Tot-Sabent.


180
Q.S Ali Imran (3:180)

وَلَا يَحْسَبَنَّ الَّذِيْنَ يَبْخَلُوْنَ بِمَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖ هُوَ خَيْرًا لَّهُمْ ۗ بَلْ هُوَ شَرٌّ لَّهُمْ ۗ سَيُطَوَّقُوْنَ مَا بَخِلُوْا بِهٖ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ وَلِلّٰهِ مِيْرَاثُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ ࣖ

wa lā yaḥsabannal-lażīna yabkhalūna bimā ātāhumullāhu min faḍlihī huwa khairal lahum, bal huwa syarrul lahum, sayuṭawwaqūna mā bakhilū bihī yaumal-qiyāmah(ti), wa lillāhi mīrāṡus-samāwāti wal-arḍ(i), wallāhu bimā ta‘malūna khabīr(un).

E aqueles que son avars amb çò qu'Allah lor a donat de sa gràcia deurián pas jamai pensar que (avar) es bon per eles, e mai se (avar) es marrit per eles. Çò que (de tresaurs) pensan serà penjat (a l'entorn de lor còl) lo Jorn de la Resurreccion. A Allah es l'eretatge (çò qu'es) dins los cèls e la tèrra. Allah es prudent en çò que fasètz.


37
Q.S An-Nisa (4:37)

ۨالَّذِيْنَ يَبْخَلُوْنَ وَيَأْمُرُوْنَ النَّاسَ بِالْبُخْلِ وَيَكْتُمُوْنَ مَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖۗ وَاَعْتَدْنَا لِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابًا مُّهِيْنًاۚ

al-lażīna yabkhalūna wa ya'murūnan-nāsa bil-bukhli wa yaktumūna mā ātāhumullāhu min faḍlih(ī), wa a‘tadnā lil-kāfirīna ‘ażābam muhīnā(n).

(es a dire) una persona qu'es avar, e ordena als autres d'èsser avar, e amaga lo don qu'Allah li a donat. Avèm preparat pels increduls un castig umiliant.


67
Q.S At-Tawbah (9:67)

اَلْمُنٰفِقُوْنَ وَالْمُنٰفِقٰتُ بَعْضُهُمْ مِّنْۢ بَعْضٍۘ يَأْمُرُوْنَ بِالْمُنْكَرِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمَعْرُوْفِ وَيَقْبِضُوْنَ اَيْدِيَهُمْۗ نَسُوا اللّٰهَ فَنَسِيَهُمْ ۗ اِنَّ الْمُنٰفِقِيْنَ هُمُ الْفٰسِقُوْنَ

al-munāfiqūna wal-munāfiqātu ba‘ḍuhum mim ba‘ḍ(in), ya'murūna bil-munkari wa yanhauna ‘anil-ma‘rūfi wa yaqbiḍūna aidiyahum, nasullāha fa nasiyahum, innal-munāfiqīna humul-fāsiqūn(a).

Los ipocritas, òmes e femnas, son (los meteisses) entre eles, comandan (fan) lo mal e empachan (agisson) lo ben e sarran las mans (avaras). An oblidat Allah, alara Allah los oblidèt (tanben). En efièch, los ipocritas son los malvats.


76
Q.S At-Tawbah (9:76)

فَلَمَّآ اٰتٰىهُمْ مِّنْ فَضْلِهٖ بَخِلُوْا بِهٖ وَتَوَلَّوْا وَّهُمْ مُّعْرِضُوْنَ

falammā ātāhum min faḍlihī bakhilū bihī wa tawallau wa hum mu‘riḍūn(a).

Quand Allah lor donèt una partida de sa recompensa, venguèron avars e se desvièron, e resistiguèron totjorn (a la vertat).


29
Q.S Al-Isra (17:29)

وَلَا تَجْعَلْ يَدَكَ مَغْلُوْلَةً اِلٰى عُنُقِكَ وَلَا تَبْسُطْهَا كُلَّ الْبَسْطِ فَتَقْعُدَ مَلُوْمًا مَّحْسُوْرًا

wa lā taj‘al yadaka maglūlatan ilā ‘unuqika wa lā tabsuṭhā kullal-basṭi fa taq‘uda malūmam maḥsūrā(n).

E fasètz pas las mans encadenadas al còl e las estiratz pas (tanben) tròp (fòrça generosas) o vendretz vergonhós e regretós.


100
Q.S Al-Isra (17:100)

قُلْ لَّوْ اَنْتُمْ تَمْلِكُوْنَ خَزَاۤىِٕنَ رَحْمَةِ رَبِّيْٓ اِذًا لَّاَمْسَكْتُمْ خَشْيَةَ الْاِنْفَاقِۗ وَكَانَ الْاِنْسَانُ قَتُوْرًا ࣖ

qul lau antum tamlikūna khazā'ina raḥmati rabbī iżal la'amsaktum khasy-yatal-infāq(i), wa kānal-insānu qatūrā(n).

Digatz (Maomet), "S'aviás lo contraròtle del tresaur de la gràcia de mon Senhor, l'auriás gardat (tresaur), per paur de lo despensar." E los umans son fòrça avars.


67
Q.S Al-Furqan (25:67)

وَالَّذِيْنَ اِذَآ اَنْفَقُوْا لَمْ يُسْرِفُوْا وَلَمْ يَقْتُرُوْا وَكَانَ بَيْنَ ذٰلِكَ قَوَامًا

wal-lażīna iżā anfaqū lam yusrifū wa lam yaqturū wa kāna baina żālika qawāmā(n).

E (inclusent los servidors del Dieu Misericordiós) aqueles que, quand despensan (riquesa), son pas excessius, ni son (tanben) avariciós, los dos que son rasonables,


47
Q.S Ya-Sin (36:47)

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ اَنْفِقُوْا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللّٰهُ ۙقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنُطْعِمُ مَنْ لَّوْ يَشَاۤءُ اللّٰهُ اَطْعَمَهٗٓ ۖاِنْ اَنْتُمْ اِلَّا فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

wa iżā qīla lahum anfiqū mimmā razaqakumullāh(u), qālal-lażīna kafarū lil-lażīna āmanū anuṭ‘imu mal lau yasyā'ullāhu aṭ‘amah(ū), in antum illā fī ḍalālim mubīn(in).

e Cream tanben per eles (d'autres mejans de transpòrt) coma aquel que montan.


37
Q.S Maomet (47:37)

اِنْ يَّسْـَٔلْكُمُوْهَا فَيُحْفِكُمْ تَبْخَلُوْا وَيُخْرِجْ اَضْغَانَكُمْ

iy yas'alkumūhā fa yuḥfikum tabkhalū wa yukhrij aḍgānakum.

En efièch, los que descreson e empachan (los autres) del camin d'Allah e son ostils al Messatgièr après que lor siá estada donada una guida clara, poiràn pas portar mal (mal) a Allah lo mendre. E un jorn Allah esfaçarà totas lors accions.


38
Q.S Maomet (47:38)

هٰٓاَنْتُمْ هٰٓؤُلَاۤءِ تُدْعَوْنَ لِتُنْفِقُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِۚ فَمِنْكُمْ مَّنْ يَّبْخَلُ ۚوَمَنْ يَّبْخَلْ فَاِنَّمَا يَبْخَلُ عَنْ نَّفْسِهٖ ۗوَاللّٰهُ الْغَنِيُّ وَاَنْتُمُ الْفُقَرَاۤءُ ۗوَاِنْ تَتَوَلَّوْا يَسْتَبْدِلْ قَوْمًا غَيْرَكُمْۙ ثُمَّ لَا يَكُوْنُوْٓا اَمْثَالَكُمْ ࣖ

hā antum hā'ulā'i tud‘auna litunfiqū fī sabīlillāh(i), fa minkum may yabkhal(u), wa may yabkhal fa innamā yabkhalu ‘an nafsih(ī), wallāhul-ganiyyu wa antumul-fuqarā'(u), wa in tatawallau yastabdil qauman gairakum, ṡumma lā yakūnū amṡālakum.

O vosautres que cresètz! Obeïtz Allah e obedissètz al Messatgièr e destrusissètz pas totas vòstras bonas òbras.


34
Q.S An-Najm (53:34)

وَاَعْطٰى قَلِيْلًا وَّاَكْدٰى

wa a‘ṭā qalīlaw wa akdā.

Doncas daissatz (Maomet) aquel que se desvia de Nòstre avertiment, e el desira pas que la vida d'aquel mond.


24
Q.S Al-Hadid (57:24)

ۨالَّذِيْنَ يَبْخَلُوْنَ وَيَأْمُرُوْنَ النَّاسَ بِالْبُخْلِ ۗوَمَنْ يَّتَوَلَّ فَاِنَّ اللّٰهَ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيْدُ

allażīna yabkhalūna wa ya'murūnan-nāsa bil-bukhl(i), wa may yatawalla fa'innallāha huwal-ganiyyul-ḥamīd(u).

E los que creson en Allah e sos messatgièrs — aqueles son los sincèrs (amants de la vertat) e testimònis amb lor Senhor. S'ameritan lor recompensa e lor lutz. Mas los que descreson e negan Nòstres signes — aqueles son los abitants del Fuòc.


9
Q.S Al-Hashr (59:9)

وَالَّذِيْنَ تَبَوَّءُو الدَّارَ وَالْاِيْمَانَ مِنْ قَبْلِهِمْ يُحِبُّوْنَ مَنْ هَاجَرَ اِلَيْهِمْ وَلَا يَجِدُوْنَ فِيْ صُدُوْرِهِمْ حَاجَةً مِّمَّآ اُوْتُوْا وَيُؤْثِرُوْنَ عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ ۗوَمَنْ يُّوْقَ شُحَّ نَفْسِهٖ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَۚ

wal-lażīna tabawwa'ud-dāra wal-īmāna min qablihim yuḥibbūna man hājara ilaihim wa lā yajidūna fī ṣudūrihim ḥājatam mimmā ūtū wa yu'ṡirūna ‘alā anfusihim wa lau kāna bihim khaṣāṣah(tun), wa may yūqa syuḥḥa nafsihī fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

Aquò es perque s'opausan en realitat a Allah e a son Messatgièr. Qui que siá que s'opausa a Allah, Allah lo castigarà de segur fòrça durament.


16
Q.S At-Taghabun (64:16)

فَاتَّقُوا اللّٰهَ مَا اسْتَطَعْتُمْ وَاسْمَعُوْا وَاَطِيْعُوْا وَاَنْفِقُوْا خَيْرًا لِّاَنْفُسِكُمْۗ وَمَنْ يُّوْقَ شُحَّ نَفْسِهٖ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ

fattaqullāha mastaṭa‘tum wasma‘ū wa aṭī‘ū wa anfiqū khairal li'anfusikum, wa may yūqa syuḥḥa nafsihī fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

Cap de calamitat arriba pas a (una persona), levat amb la permission d'Allah; e qui crei en Allah, Allah segurament guidarà son còr. E Allah es Tot-Sabent de tot.


24
Q.S Al-Qalam (68:24)

اَنْ لَّا يَدْخُلَنَّهَا الْيَوْمَ عَلَيْكُمْ مِّسْكِيْنٌۙ

allā yadkhulannahal-yauma ‘alaikum miskīn(un).

Alara un desastre (venguèt) de vòstre Senhor tustèt l'òrt del temps que dormián.


21
Q.S Al-Ma'arij (70:21)

وَّاِذَا مَسَّهُ الْخَيْرُ مَنُوْعًاۙ

wa iżā massahul-khairu manū‘ā(n).

qu'exfolia lo cuèr de cap.


17
Q.S Al-Fajr (89:17)

كَلَّا بَلْ لَّا تُكْرِمُوْنَ الْيَتِيْمَۙ

kallā bal lā tukrimūnal-yatīm(a).

puèi faguèron fòrça damatges dins lo país,


18
Q.S Al-Fajr (89:18)

وَلَا تَحٰۤضُّوْنَ عَلٰى طَعَامِ الْمِسْكِيْنِۙ

wa lā taḥāḍḍūna ‘alā ṭa‘āmil-miskīn(i).

per çò que vòstre Senhor lor infligèt lo fuòc de castig,


8
Q.S Al-Layl (92:8)

وَاَمَّا مَنْۢ بَخِلَ وَاسْتَغْنٰىۙ

wa ammā man bakhila wastagnā.

per la creacion de l'òme e de la femna,


3
Q.S Al-Ma'un (107:3)

وَلَا يَحُضُّ عَلٰى طَعَامِ الْمِسْكِيْنِۗ

wa lā yaḥuḍḍu ‘alā ṭa‘āmil-miskīn(i).

(a saber) lor abitud de viatjar en ivèrn e en estiu.


7
Q.S Al-Ma'un (107:7)

وَيَمْنَعُوْنَ الْمَاعُوْنَ ࣖ

wa yamna‘ūnal-mā‘ūn(a).

Es aquel que repren l'orfanèl,