Islaamaa seeni, asi tuqi
Islaama Al-Haq: Qur’aana fi Hadith
(Islaama dhugaa)



Mata duree - Akhlak dan Adab Akhlak Akhlak Buruk Makan riba

Bu’aan barbaacha aayata :
Walumaagalatti aayata : 5
275
Q.S Albaqaraa (2:275)

اَلَّذِيْنَ يَأْكُلُوْنَ الرِّبٰوا لَا يَقُوْمُوْنَ اِلَّا كَمَا يَقُوْمُ الَّذِيْ يَتَخَبَّطُهُ الشَّيْطٰنُ مِنَ الْمَسِّۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَالُوْٓا اِنَّمَا الْبَيْعُ مِثْلُ الرِّبٰواۘ وَاَحَلَّ اللّٰهُ الْبَيْعَ وَحَرَّمَ الرِّبٰواۗ فَمَنْ جَاۤءَهٗ مَوْعِظَةٌ مِّنْ رَّبِّهٖ فَانْتَهٰى فَلَهٗ مَا سَلَفَۗ وَاَمْرُهٗٓ اِلَى اللّٰهِ ۗ وَمَنْ عَادَ فَاُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِ ۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

allażīna ya'kulūnar-ribā lā yaqūmūna illā kamā yaqūmul-lażī yatakhabbaṭuhusy-syaiṭānu minal-mass(i), żālika bi'annahum qālū innamal-bai‘u miṡlur-ribā, wa aḥallallāhul-bai‘a wa ḥarramar-ribā, faman jā'ahū mau‘iẓatum mir rabbihī fantahā falahū mā salaf(a), wa amruhū ilallāh(i), wa man ‘āda fa ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).

Namoonni ribaa nyaatan akka warra jinniin qabame maraataniif malee dhaabbachuu hin danda'an. Kunis bituu fi gurguruun ribaa wajjin tokko waan jedhaniif. Rabbiin bitachuu fi gurguruu hayyamee ribaa dhoowwes. Namni Gooftaa isaa irraa akeekkachiisa argate, ergasii ni dhaabata, sana booda wanti duraan argate kan isaa ta’ee daldalli isaa (kan Rabbiiti) ta’a. Namni irra deebi’e, egaa isaan jiraattota si’ool ta’anii, bara baraan achitti hafu.


279
Q.S Albaqaraa (2:279)

فَاِنْ لَّمْ تَفْعَلُوْا فَأْذَنُوْا بِحَرْبٍ مِّنَ اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖۚ وَاِنْ تُبْتُمْ فَلَكُمْ رُءُوْسُ اَمْوَالِكُمْۚ لَا تَظْلِمُوْنَ وَلَا تُظْلَمُوْنَ

fa'illam taf‘alū fa'żanū biḥarbim minallāhi wa rasūlih(ī), wa in tubtum falakum ru'ūsu amwālikum, lā taẓlimūna wa lā tuẓlamūn(a).

Yoo akkas hin goone ta’e Rabbii fi Ergamaa Isaa irraa lola labsi. Garuu yoo towbatte, qabeenya kee isa guddaa argachuuf mirga qabda. Badii (miidhaa) hin hojjenne, hin balleessine (miidhamtee)s.


130
Q.S Aali Imraan (3:130)

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَأْكُلُوا الرِّبٰوٓا اَضْعَافًا مُّضٰعَفَةً ۖوَّاتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَۚ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā ta'kulur-ribā aḍ‘āfam muḍā‘afah(tan), wattaqullāha la‘allakum tufliḥūn(a).

Yaa warra amantan! Ribaa dachaa hin nyaatin Rabbiin sodaadhu akka milkaa'uuf.


161
Q.S Annisaa’i (4:161)

وَّاَخْذِهِمُ الرِّبٰوا وَقَدْ نُهُوْا عَنْهُ وَاَكْلِهِمْ اَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ ۗوَاَعْتَدْنَا لِلْكٰفِرِيْنَ مِنْهُمْ عَذَابًا اَلِيْمًا

wa akhżihimur-ribā wa qad nuhū ‘anhu wa aklihim amwālan-nāsi bil-bāṭil(i), wa a‘tadnā lil-kāfirīna minhum ‘ażāban alīmā(n).

akkasumas ribaa waan hojjetaniif, dhuguma iyyuu irraa dhorkamaniiru, akkasumas qabeenya namootaa karaa seeraan alaa (batil) waan nyaataniif. Kaafiroota isaan keessa jiraniif immoo adabbii nama dhukkubsu qopheessineerra.


39
Q.S Arruum (30:39)

وَمَآ اٰتَيْتُمْ مِّنْ رِّبًا لِّيَرْبُوَا۟ فِيْٓ اَمْوَالِ النَّاسِ فَلَا يَرْبُوْا عِنْدَ اللّٰهِ ۚوَمَآ اٰتَيْتُمْ مِّنْ زَكٰوةٍ تُرِيْدُوْنَ وَجْهَ اللّٰهِ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُضْعِفُوْنَ

wa mā ātaitum mir ribal liyarbuwa fī amwālin-nāsi falā yarbū ‘indallāh(i), wa mā ātaitum min zakātin turīdūna wajhallāhi fa'ulā'ika humul-muḍ‘ifūn(a).

Akkasumas ribaa (dabalata) kamuu akka qabeenyi namootaa akka baay'atuuf kennitan, Rabbiin biratti hin dabalu. Wanti ati bifa zakaatiin kennitu kan ati Rabbiin biratti fudhatama argachuuf yaadde, isaan sun namoota baay’isan (mindaa) dha.