وَاِنَّا لَنَحْنُ نُحْيٖ وَنُمِيْتُ وَنَحْنُ الْوٰرِثُوْنَ
wa innā lanaḥnu nuḥyī wa numītu wa naḥnul-wāriṡūn(a).
Kaj efektive, Ni estas tiuj, kiuj donas vivon kaj kaŭzas morton, kaj Ni estas la heredantoj.
اِنَّا نَحْنُ نَرِثُ الْاَرْضَ وَمَنْ عَلَيْهَا وَاِلَيْنَا يُرْجَعُوْنَ ࣖ
innā naḥnu nariṡul-arḍa wa man ‘alaihā wa ilainā yurja‘ūn(a).
Vere, Ni estas tiuj, kiuj heredas la teron kaj ĉion, kio estas sur ĝi, kaj al Ni sole ili estos redonitaj.
وَزَكَرِيَّآ اِذْ نَادٰى رَبَّهٗ رَبِّ لَا تَذَرْنِيْ فَرْدًا وَّاَنْتَ خَيْرُ الْوٰرِثِيْنَ ۚ
wa zakariyyā iż nādā rabbahū rabbi lā tażarnī fardaw wa anta khairul-wāriṡīn(a).
Kaj (memoru la historion de) Zeĥarja, kiam li preĝis al sia Dio: "Ho mia Dio, ne lasu min vivi sola (sen infanoj); vi estas la plej bona heredanto.
وَكَمْ اَهْلَكْنَا مِنْ قَرْيَةٍ ۢ بَطِرَتْ مَعِيْشَتَهَا ۚفَتِلْكَ مَسٰكِنُهُمْ لَمْ تُسْكَنْ مِّنْۢ بَعْدِهِمْ اِلَّا قَلِيْلًاۗ وَكُنَّا نَحْنُ الْوٰرِثِيْنَ
wa kam ahlaknā min qaryatim baṭirat ma‘īsyatahā, fatilka masākinuhum lam tuskam mim ba‘dihim illā qalīlā(n), wa kunnā naḥnul-wāriṡīn(a).
Kaj kiom da landoj, kiuj ĝuis sian vivon, kiujn Ni detruis, tiam tie estis ilia loĝejo, kiu ne plu estis loĝata post ili, krom malgranda parto. Kaj estas Ni, kiuj heredas ĝin."