اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ يَعْلَمُ اللّٰهُ مَا فِيْ قُلُوْبِهِمْ فَاَعْرِضْ عَنْهُمْ وَعِظْهُمْ وَقُلْ لَّهُمْ فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ قَوْلًا ۢ بَلِيْغًا
ulā'ikal-lażīna ya‘lamullāhu mā fī qulūbihim fa a‘riḍ ‘anhum wa ‘iẓhum wa qul lahum fī anfusihim qaulam balīgā(n).
Pobl ydyn nhw y mae Allah (yn wir) yn gwybod beth sydd yn eu calonnau. Felly tro dy gefn arnyn nhw, a rho gyngor iddyn nhw, a llefara wrthyn nhw eiriau a fydd yn cael eu hargraffu ar eu heneidiau.
كَانُوْا لَا يَتَنَاهَوْنَ عَنْ مُّنْكَرٍ فَعَلُوْهُۗ لَبِئْسَ مَا كَانُوْا يَفْعَلُوْنَ
kānū lā yatanāhauna ‘am munkarin fa‘alūh(u), labi'sa mā kānū yaf‘alūn(a).
Dydyn nhw ddim yn atal ei gilydd rhag gwneud y pethau anghywir maen nhw bob amser yn eu gwneud. Mae'n wirioneddol, wirioneddol ddrwg yr hyn a wnaethon nhw.
وَمِنْ قَوْمِ مُوْسٰٓى اُمَّةٌ يَّهْدُوْنَ بِالْحَقِّ وَبِهٖ يَعْدِلُوْنَ
wa min qaumi mūsā ummatuy yahdūna bil-ḥaqqi wa bihī ya‘dilūn(a).
Ac ymhlith pobl Moses roedd pobl a arweiniodd (pobl) â (sail) gwirionedd a chyda hynny (hefyd) fe wnaethant weithredu'n deg a chyflawni cyfiawnder.
وَلَا يَنْفَعُكُمْ نُصْحِيْٓ اِنْ اَرَدْتُّ اَنْ اَنْصَحَ لَكُمْ اِنْ كَانَ اللّٰهُ يُرِيْدُ اَنْ يُّغْوِيَكُمْ ۗهُوَ رَبُّكُمْ ۗوَاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَۗ
wa lā yanfa‘ukum nuṣḥī in arattu an anṣaḥa lakum in kānallāhu yurīdu ay yugwiyakum, huwa rabbukum, wa ilaihi turja‘ūn(a).
Ac ni fydd fy nghyngor o ddefnydd i chi hyd yn oed os byddaf am roi cyngor i chi, os yw Allah am eich arwain ar gyfeiliorn. Ef yw eich Arglwydd, ac ato y dychwelir chi.”
يَعِظُكُمُ اللّٰهُ اَنْ تَعُوْدُوْا لِمِثْلِهٖٓ اَبَدًا اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ ۚ
ya‘iẓukumullāhu an ta‘ūdū limiṡlihī abadan in kuntum mu'minīn(a).
Mae Allah yn eich rhybuddio i beidio â'i ailadrodd byth eto, os ydych chi'n gredinwyr,
وَجَاۤءَ رَجُلٌ مِّنْ اَقْصَى الْمَدِيْنَةِ يَسْعٰىۖ قَالَ يٰمُوْسٰٓى اِنَّ الْمَلَاَ يَأْتَمِرُوْنَ بِكَ لِيَقْتُلُوْكَ فَاخْرُجْ اِنِّيْ لَكَ مِنَ النّٰصِحِيْنَ
wa jā'a rajulum min aqṣal-madīnati yas‘ā, qāla yā mūsā innal-mala'a ya'tamirūna bika liyaqtulūka fakhruj innī laka minan-nāṣiḥīn(a).
A daeth dyn yn rhuthro o gyrion y ddinas a dweud, “O Musa! Yn wir, mae llywodraethwyr y wlad yn trafod amdanoch chi i'ch lladd chi, felly dos allan (o'r ddinas hon); yn wir, rwy'n un o'r rhai sy'n rhoi cyngor i chi.”
۞ اِنَّ قَارُوْنَ كَانَ مِنْ قَوْمِ مُوْسٰى فَبَغٰى عَلَيْهِمْ ۖوَاٰتَيْنٰهُ مِنَ الْكُنُوْزِ مَآ اِنَّ مَفَاتِحَهٗ لَتَنُوْۤاُ بِالْعُصْبَةِ اُولِى الْقُوَّةِ اِذْ قَالَ لَهٗ قَوْمُهٗ لَا تَفْرَحْ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْفَرِحِيْنَ
inna qārūna kāna min qaumi mūsā fabagā ‘alaihim, wa ātaināhu minal-kunūzi mā inna mafātiḥahū latanū'u bil-‘uṣbati ulil-quwwah(ti), iż qāla lahū qaumuhū lā tafraḥ, innallāha lā yuḥibbul-fariḥīn(a).
Yn wir, roedd Karun ymhlith pobl Musa, ond fe'u trinodd yn annheg, ac rydym wedi rhoi iddo drysorfa yr oedd ei allweddi'n drwm iawn i nifer o ddynion cryf eu cario. (Cofiwch) pan ddywedodd ei bobl wrtho, "Paid â bod yn rhy falch. Yn wir, nid yw Allah yn hoffi pobl sy'n ymffrostio."
وَجَاۤءَ مِنْ اَقْصَا الْمَدِيْنَةِ رَجُلٌ يَّسْعٰى قَالَ يٰقَوْمِ اتَّبِعُوا الْمُرْسَلِيْنَۙ
wa jā'a min aqṣal-madīnati rajuluy yas‘ā qāla yā qaumittabi‘ul-mursalīn(a).
A chan ddod o gyrion y ddinas, dywedodd dyn ar frys, "O fy mhobl! Dilynwch y negeswyr.
ثُمَّ كَانَ مِنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِۗ
Ṡumma kāna minal-lażīna āmanū wa tawāṣau biṣ-ṣabri wa tawāṣau bil-marḥamah(ti).
Yna roedd yn un o'r rhai sy'n credu ac yn cynghori ei gilydd i fod yn amyneddgar ac yn cynghori ei gilydd i fod yn gariadus.
اِلَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ وَتَوَاصَوْا بِالْحَقِّ ەۙ وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ ࣖ
illal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti wa tawāṣau bil-ḥaqq(i), wa tawāṣau biṣ-ṣabr(i).
ac eithrio'r rhai sy'n credu ac yn gwneud gweithredoedd da ac yn cynghori ei gilydd i wirionedd ac yn cynghori ei gilydd i amynedd.