وَيَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الْمَحِيْضِ ۗ قُلْ هُوَ اَذًىۙ فَاعْتَزِلُوا النِّسَاۤءَ فِى الْمَحِيْضِۙ وَلَا تَقْرَبُوْهُنَّ حَتّٰى يَطْهُرْنَ ۚ فَاِذَا تَطَهَّرْنَ فَأْتُوْهُنَّ مِنْ حَيْثُ اَمَرَكُمُ اللّٰهُ ۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ التَّوَّابِيْنَ وَيُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِيْنَ
wa yas'alūnaka ‘anil-maḥīḍ(i), qul huwa ażā(n), fa‘tazilun-nisā'a fil-maḥīḍ(i), wa lā taqrabūhunna ḥattā yaṭhurn(a), fa'iżā taṭahharna fa'tūhunna min ḥaiṡu amarakumullāh(u), innallāha yuḥibbut-tawwābīna wa yuḥibbul-mutaṭahhirīn(a).
U steqsayen k (Muêemmed) $ef tmeîîut. Ini-d: “D ayen ixuṣṣen.” Ihi qqim s lbeɛd ɣef tmeṭṭut-ik deg tallit n tmeṭṭut; ur ten-tqerrib ara, alamma zeddigen. Mi zeddigen, kecmet yidsen, ilmend n wayen i wen Iumeô Öebbi. Öebbi, s tidep, Iêemmel wid ituben, Iêemmel wid izzizdigen iman nnsen.
وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا لِيُطَاعَ بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَلَوْ اَنَّهُمْ اِذْ ظَّلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ جَاۤءُوْكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللّٰهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُوْلُ لَوَجَدُوا اللّٰهَ تَوَّابًا رَّحِيْمًا
wa mā arsalnā mir rasūlin illā liyuṭā‘a bi'iżnillāh(i), wa lau annahum iẓ ẓalamū anfusahum jā'ūka fastagfarullāha wastagfara lahumur-rasūlu lawajadullāha tawwābar raḥīmā(n).
Ur Nuzen ara amazan, siwa ma iwa$ awal, s tsriê n Öebbi. Nitni, s tidep, ma usan $uôek, mbaâd mi îîfen iman nnsen, u ssutren ssmaê i Öebbi, u Issuter asen ula d Umazan ssmaê, war ccekk, ad afen Öebbi Iqeblen nndama, Ipêunun.
اَلَمْ يَعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ هُوَ يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهٖ وَيَأْخُذُ الصَّدَقٰتِ وَاَنَّ اللّٰهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيْمُ
alam ya‘lamū annallāha huwa yaqbalut-taubata ‘an ‘ibādihī wa ya'khużuṣ-ṣadaqāti wa annallāha huwat-tawwābur-raḥīm(u).
Day ur éôin ara ar Öebbi Iqebbel nndama n imdanen iS, Iqbel zzakat nnsen, u ar Öebbi Iqebbel nndama, Ipêunu?
فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَاسْتَغْفِرْهُۗ اِنَّهٗ كَانَ تَوَّابًا ࣖ
fasabbiḥ biḥamdi rabbika wastagfirh(u), innahū kāna tawwābā(n).
Ihi, sbuccu iman ik ar Mass ik, ssutret as ssmaê. Ih, Neppa, Iqebbel nndama.