اَللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ اَلْحَيُّ الْقَيُّوْمُ ەۚ لَا تَأْخُذُهٗ سِنَةٌ وَّلَا نَوْمٌۗ لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ مَنْ ذَا الَّذِيْ يَشْفَعُ عِنْدَهٗٓ اِلَّا بِاِذْنِهٖۗ يَعْلَمُ مَا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْۚ وَلَا يُحِيْطُوْنَ بِشَيْءٍ مِّنْ عِلْمِهٖٓ اِلَّا بِمَا شَاۤءَۚ وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَۚ وَلَا يَـُٔوْدُهٗ حِفْظُهُمَاۚ وَهُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيْمُ
allāhu lā ilāha illā huw(a), al-ḥayyul-qayyūm(u), lā ta'khużuhū sinatuw wa lā naum(un), lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), man żal-lażī yasyfa‘u ‘indahū illā bi'iżnih(ī), ya‘lamu mā baina aidīhim wa mā khalfahum, wa lā yuḥīṭūna bisyai'im min ‘ilmihī illā bimā syā'(a), wasi‘a kursiyyuhus-samāwāti wal-arḍ(a), wa lā ya'ūduhū ḥifẓuhumā, wa huwal-‘aliyyul-‘aẓīm(u).
ཨཱ་ལཱ་ཧ། ཁོང་ལས་ལྷ་གཞན་མེད། དབང་ལྡན་གྱིས་རྒྱུན་དུ་(ཁོང་གི་སྲོག་ཆགས་)ལ་ལྟ་རྟོག་བྱེད་མཁན་གཉིད་ཁུག་པ་དང་གཉིད་ཁུག་གི་མེད། ནམ་མཁའ་དང་ས་གཞིའི་སྟེང་དུ་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཁོང་གི་ཡིན། སུས་ཀྱང་ཁོང་གི་ཆོག་མཆན་མེད་པར་ཁོང་གི་ཕྱོགས་ནས་སྨོན་ལམ་འདེབས་མི་ཐུབ། ཁོང་གིས་ཁོང་ཚོའི་མདུན་དང་རྒྱབ་ལ་གང་ཡོད་པ་ཤེས་ཤིང་། ཁོང་ཚོས་ཁོང་གི་འདོད་པ་མ་གཏོགས་ཁོང་གི་ཤེས་བྱའི་སྐོར་ལ་གང་ཡང་ཤེས་ཀྱི་མེད། ཁོང་གི་གདན་ས་ནམ་མཁའ་དང་ས་གཞི་ཡོངས་སུ་ཁྱབ་ཅིང༌། དེ་བཞིན་ཁོང་གིས་དེ་གཉིས་ལ་ལྟ་རྟོག་བྱེད་པར་དཀའ་ངལ་མི་འཕྲད་པ་དང་ཁོང་ནི་མཐོ་ཤོས་དང་ཆེས་ཆེ་བ་ཡིན།
اَلرِّجَالُ قَوَّامُوْنَ عَلَى النِّسَاۤءِ بِمَا فَضَّلَ اللّٰهُ بَعْضَهُمْ عَلٰى بَعْضٍ وَّبِمَآ اَنْفَقُوْا مِنْ اَمْوَالِهِمْ ۗ فَالصّٰلِحٰتُ قٰنِتٰتٌ حٰفِظٰتٌ لِّلْغَيْبِ بِمَا حَفِظَ اللّٰهُ ۗوَالّٰتِيْ تَخَافُوْنَ نُشُوْزَهُنَّ فَعِظُوْهُنَّ وَاهْجُرُوْهُنَّ فِى الْمَضَاجِعِ وَاضْرِبُوْهُنَّ ۚ فَاِنْ اَطَعْنَكُمْ فَلَا تَبْغُوْا عَلَيْهِنَّ سَبِيْلًا ۗاِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلِيًّا كَبِيْرًا
ar-rijālu qawwāmūna ‘alan-nisā'i bimā faḍḍalallāhu ba‘ḍahum ‘alā ba‘ḍiw wa bimā anfaqū min amwālihim, faṣ-ṣāliḥātu qānitātun ḥāfiẓātul lil-gaibi bimā ḥafiẓallāh(u), wal-lātī takhāfūna nusyūzahunna fa ‘iẓūhunna wahjurūhunna fil-maḍāji‘i waḍribūhunn(a), fa in aṭa‘nakum falā tabgū ‘alaihinna sabīlā(n), innallāha kāna ‘aliyyan kabīrā(n).
ཕོ་སྐྱེས་ནི་བུད་མེད་ཀྱི་སྲུང་སྐྱོབ་པ་ཡིན། རྒྱུ་མཚན་ནི་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁོང་ཚོ་ཁ་ཤས་ལ་གཞན་ལས་བརྩེ་བ་ཆེ་བ་དང་། ཁོང་ཚོས་རང་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་ནོར་ནས་འགྲོ་སོང་གཏོང་གི་ཡོད། དེར་བརྟེན་བུད་མེད་དྲང་བདེན་དེ་ཚོ་(ཨ་ལཱ་ཧ)ལ་གུས་བཀུར་བྱེད་པ་དང་(རང་གི་བཟའ་ཟླ་)མེད་པའི་སྐབས་སུ་རང་ཉིད་སྲུང་སྐྱོབ་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། ཁྱོད་ཀྱིས་ནུ་སུ་ཛི་ལ་སེམས་ཁྲལ་བྱེད་མཁན་གྱི་བུད་མེད་ཚོར་བསླབ་བྱ་སྤྲོད་དགོས། ཁོང་ཚོ་གཉིད་དུ་འཇུག་དགོས། གལ་ཏེ་ཁོང་ཚོས་ཁྱེད་ཀྱི་བཀའ་ལ་ཉན་ན་ཁོང་ཚོར་དཀའ་ངལ་བཟོ་བའི་ཆེད་དུ་ཁ་གཡར་ས་མ་འཚོལ་རོགས། དོན་དངོས་ཐོག་ཨ་ལཱ་ཧ་ནི་མཐོ་ཤོས་ཡིན།
ذٰلِكَ بِاَنَّ اللّٰهَ هُوَ الْحَقُّ وَاَنَّ مَا يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖ هُوَ الْبَاطِلُ وَاَنَّ اللّٰهَ هُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيْرُ
Żālika bi'annallāha huwal-ḥaqqu wa anna mā yad‘ūna min dūnihī huwal-bāṭilu wa annallāha huwal-‘aliyyul-kabīr(u).
དེ་ལྟར་(ཨ་ལཱ་ཧ་ཡི་ཆེ་བ་)ནི་ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་བརྟེན་ནས་ཡིན། ཁོང་ནི་(དཀོན་མཆོག་)བདེན་པ་ཡིན། དེ་ནས་ཁོང་ཚོས་ཁོང་ལས་གཞན་དུ་གང་འབོད་པ་དེ་རྫུན་མ་ཡིན་པ་དང་། དོན་དངོས་ཐོག་ཨ་ལཱ་ཧ་ནི་མཐོ་ཤོས་དང་ཆེ་ཤོས་དེ་ཡིན།
وَلَا تَنْفَعُ الشَّفَاعَةُ عِنْدَهٗٓ اِلَّا لِمَنْ اَذِنَ لَهٗ ۗحَتّٰىٓ اِذَا فُزِّعَ عَنْ قُلُوْبِهِمْ قَالُوْا مَاذَاۙ قَالَ رَبُّكُمْۗ قَالُوا الْحَقَّۚ وَهُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيْرُ
wa lā tanfa‘usy-syafā‘atu ‘indahū illā liman ażina lah(ū), ḥattā iżā fuzzi‘a ‘an qulūbihim qālū māżā, qāla rabbukum, qālul-ḥaqq(a), wa huwal-‘aliyyul-kabīr(u).
དེ་བཞིན་ཁོང་གི་ངོས་ནས་སྨོན་ལམ་འདེབས་པ་དེ་ཁོང་གིས་ཆོག་མཆན་སྤྲད་པའི་མི་དེ་དག་ལ་ཕན་ཐོགས་ཡོད། དེ་བས་ཁོང་ཚོའི་སེམས་ནས་འཇིགས་སྣང་མེད་པར་གྱུར་རྗེས་ཁོང་ཚོས་ཁྱོད་ཚོའི་གཙོ་བོས་ཅི་ཞིག་གསུངས་སོང་ངམ། ཁོང་ཚོས་ལན་དུ་ "(ཚིག་) བདེན་པ་ཡིན།" ཁོང་ནི་མཐོ་ཤོས་དང་ཆེ་ཤོས་ཡིན།
ذٰلِكُمْ بِاَنَّهٗٓ اِذَا دُعِيَ اللّٰهُ وَحْدَهٗ كَفَرْتُمْۚ وَاِنْ يُّشْرَكْ بِهٖ تُؤْمِنُوْا ۗفَالْحُكْمُ لِلّٰهِ الْعَلِيِّ الْكَبِيْرِ
Żālikum bi'annahū iżā du‘iyallāhu waḥdahū kafartum, wa iy yusyrak bihī tu'minū, fal-ḥukmu lillāhil-‘aliyyil-kabīr(i).
འདི་ནི་ཁྱེད་རང་གིས་ཨ་ལཱ་ཧ་གཅིག་པུར་ཕྱག་འཚལ་བར་འབོད་སྐུལ་བྱས་པ་ཁས་མི་ལེན་པའི་རྐྱེན་གྱིས་རེད། གལ་ཏེ་ཨ་ལཱ་ཧ་ཁྱེད་དང་འབྲེལ་བ་ཡོད་ན་ཁྱེད་ཡིད་ཆེས་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། དེར་བརྟེན་ཐག་གཅོད་(ད་ལྟ་)དེ་མཐོ་ཤོས་དང་ཆེ་ཤོས་ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་ཡོད།