اَللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ اَلْحَيُّ الْقَيُّوْمُ ەۚ لَا تَأْخُذُهٗ سِنَةٌ وَّلَا نَوْمٌۗ لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ مَنْ ذَا الَّذِيْ يَشْفَعُ عِنْدَهٗٓ اِلَّا بِاِذْنِهٖۗ يَعْلَمُ مَا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْۚ وَلَا يُحِيْطُوْنَ بِشَيْءٍ مِّنْ عِلْمِهٖٓ اِلَّا بِمَا شَاۤءَۚ وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَۚ وَلَا يَـُٔوْدُهٗ حِفْظُهُمَاۚ وَهُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيْمُ
allāhu lā ilāha illā huw(a), al-ḥayyul-qayyūm(u), lā ta'khużuhū sinatuw wa lā naum(un), lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), man żal-lażī yasyfa‘u ‘indahū illā bi'iżnih(ī), ya‘lamu mā baina aidīhim wa mā khalfahum, wa lā yuḥīṭūna bisyai'im min ‘ilmihī illā bimā syā'(a), wasi‘a kursiyyuhus-samāwāti wal-arḍ(a), wa lā ya'ūduhū ḥifẓuhumā, wa huwal-‘aliyyul-‘aẓīm(u).
Allah, acïn Nhialic dɛ̈t, ee Yeen. Raan ril ëbɛ̈n, yen ye (kä cï cak) tiit akölriëëc, acie nïn ë nïn ë nïn. Këriëëc ëbën tɔ̈ nhial ku piny ëbën ee këde. Acïn raan lëu bï lɔ̈ŋ në ye lɔ̈ɔ̈m ke këc puɔ̈l. Aŋic kë tɔ̈ tueŋ ku kë tɔ̈ ciëën, ku acïn kë ŋickë në ŋïcde yic, ee kë wïc yen. Ku nyucde anhom nhial ku piny. Ku acïï yök ke rilic bï keek tïŋ kedhie, ku yen ee raan dït apɛi, raan dït apɛi.
اَلرِّجَالُ قَوَّامُوْنَ عَلَى النِّسَاۤءِ بِمَا فَضَّلَ اللّٰهُ بَعْضَهُمْ عَلٰى بَعْضٍ وَّبِمَآ اَنْفَقُوْا مِنْ اَمْوَالِهِمْ ۗ فَالصّٰلِحٰتُ قٰنِتٰتٌ حٰفِظٰتٌ لِّلْغَيْبِ بِمَا حَفِظَ اللّٰهُ ۗوَالّٰتِيْ تَخَافُوْنَ نُشُوْزَهُنَّ فَعِظُوْهُنَّ وَاهْجُرُوْهُنَّ فِى الْمَضَاجِعِ وَاضْرِبُوْهُنَّ ۚ فَاِنْ اَطَعْنَكُمْ فَلَا تَبْغُوْا عَلَيْهِنَّ سَبِيْلًا ۗاِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلِيًّا كَبِيْرًا
ar-rijālu qawwāmūna ‘alan-nisā'i bimā faḍḍalallāhu ba‘ḍahum ‘alā ba‘ḍiw wa bimā anfaqū min amwālihim, faṣ-ṣāliḥātu qānitātun ḥāfiẓātul lil-gaibi bimā ḥafiẓallāh(u), wal-lātī takhāfūna nusyūzahunna fa ‘iẓūhunna wahjurūhunna fil-maḍāji‘i waḍribūhunn(a), fa in aṭa‘nakum falā tabgū ‘alaihinna sabīlā(n), innallāha kāna ‘aliyyan kabīrā(n).
Kɔc (moc) aye kɔc ye diäär (diäär) gël, rin cï Allah kɔc kɔ̈k ke keek (kɔc) nhiaar awär kɔc kɔ̈k (diäär), ku rin cï kek (kɔc) kuɔɔny gäm në käken ë määl. Ku diäär piɛth aye kɔc ye (Allah) theek ku yekë röt muk apath të cïn (mocken) tɔ̈ ke keek, rin cï Allah (keek) muk. Ku diäär ë yïn ë riɔ̈ɔ̈c në nusyuz, yïn adhil keek gäm wël, pɛ̈l keek në ɣön ë tɔ̈c (tɔ̈c ë tɔ̈c ë tɔ̈c), ku (na wïc) keek ë tɔ̈c. Ku na cïk wɛ̈tdu piŋ ke yïn duɔ̈në kë wïc ba keek riɔ̈ɔ̈c. Ee yic, Allah ee dït apɛi, ee dït apɛi.
ذٰلِكَ بِاَنَّ اللّٰهَ هُوَ الْحَقُّ وَاَنَّ مَا يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖ هُوَ الْبَاطِلُ وَاَنَّ اللّٰهَ هُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيْرُ
Żālika bi'annallāha huwal-ḥaqqu wa anna mā yad‘ūna min dūnihī huwal-bāṭilu wa annallāha huwal-‘aliyyul-kabīr(u).
Ku (dït de Nhialic) ee rin de Allah, yen ee (Nhialiny) yic. Ku këriëëc ëbën yekë cɔl ke wääc ke yeen ee lueth, ku ee yic, Allah, yen ee raan dït apɛi, raan dït apɛi.
وَلَا تَنْفَعُ الشَّفَاعَةُ عِنْدَهٗٓ اِلَّا لِمَنْ اَذِنَ لَهٗ ۗحَتّٰىٓ اِذَا فُزِّعَ عَنْ قُلُوْبِهِمْ قَالُوْا مَاذَاۙ قَالَ رَبُّكُمْۗ قَالُوا الْحَقَّۚ وَهُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيْرُ
wa lā tanfa‘usy-syafā‘atu ‘indahū illā liman ażina lah(ū), ḥattā iżā fuzzi‘a ‘an qulūbihim qālū māżā, qāla rabbukum, qālul-ḥaqq(a), wa huwal-‘aliyyul-kabīr(u).
Ku röök (kuɔɔny) tënë Yeen ee kë puɔth tënë kɔc cï Yeen puɔ̈l (bïk röök kënë yök). Ku na cï riɔ̈ɔ̈c nyaai në ke piɔ̈ɔ̈th, ke luelkë an, “Yeŋö cï Bɛ̈nydu lueel?” Gokë dhuknhom, "(Wɛ̈t) ee yic," ku yen ee raan dït apɛi, raan dït apɛi.
ذٰلِكُمْ بِاَنَّهٗٓ اِذَا دُعِيَ اللّٰهُ وَحْدَهٗ كَفَرْتُمْۚ وَاِنْ يُّشْرَكْ بِهٖ تُؤْمِنُوْا ۗفَالْحُكْمُ لِلّٰهِ الْعَلِيِّ الْكَبِيْرِ
Żālikum bi'annahū iżā du‘iyallāhu waḥdahū kafartum, wa iy yusyrak bihī tu'minū, fal-ḥukmu lillāhil-‘aliyyil-kabīr(i).
Kënë ee rin ye yïn ë yic jai ba cɔɔl ba Nhialic door yetök. Ku na cï Allah mat ke we, ke wek aa gam. Ku kë cï tak (ëmën) atɔ̈ tënë Allah, raan dït apɛi, raan dït apɛi.