وَاِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَّاحِدٌۚ لَآاِلٰهَ اِلَّا هُوَ الرَّحْمٰنُ الرَّحِيْمُ ࣖ
wa ilāhukum ilāhuw wāḥid(un), lā ilāha illā huwar-raḥmānur-raḥīm(u).
ཁྱེད་ཀྱི་དཀོན་མཆོག་ནི་སྟོབས་ལྡན་གྱི་དཀོན་མཆོག་ཡིན་པས་ཁོང་ལས་ལྷག་པའི་ལྷ་གཞན་མེད།
يٰصَاحِبَيِ السِّجْنِ ءَاَرْبَابٌ مُّتَفَرِّقُوْنَ خَيْرٌ اَمِ اللّٰهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُۗ
yā ṣāḥibayis-sijni a'arbābum mutafarriqūna khairun amillāhul-wāḥidul-qahhār(u).
ཀྱེ་བཙོན་པ་གཉིས། གང་བཟང་པོ་དེ་ལྷ་སྣ་ཚོགས་སམ་ཡང་ན་སྟོབས་ལྡན་དང་སྟོབས་ལྡན་གྱི་དཀོན་མཆོག་ཡིན་ནམ།
قُلْ اِنَّمَآ اَنَا۠ مُنْذِرٌ ۖوَّمَا مِنْ اِلٰهٍ اِلَّا اللّٰهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ
qul innamā ana munżir(un), wa mā min ilāhin illallāhul-wāḥidul-qahhār(u).
མུ་ཧ་མཱད་(མུ་ཧ་མཱད་)ལ་"དོན་དངོས་ཐོག་ང་ནི་ཉེན་བརྡ་གཏོང་མཁན་ཁོ་ན་ཡིན།
يَوْمَ هُمْ بٰرِزُوْنَ ۚ لَا يَخْفٰى عَلَى اللّٰهِ مِنْهُمْ شَيْءٌ ۗلِمَنِ الْمُلْكُ الْيَوْمَ ۗ لِلّٰهِ الْوَاحِدِ الْقَهَّارِ
yauma hum bārizūn(a), lā yakhfā ‘alallāhi minhum syai'(un), limanil-mulkul-yaum(a), lillāhil-wāḥidil-qahhār(i).
(དཔེར་ན།) ཁོང་ཚོ་(དུར་ཁུང་ནས་)ཐོན་པའི་ཉིན་མོ། ཁོང་ཚོའི་གནས་སྟངས་ནང་ལ་ཨ་ལཱ་ཧ་ནས་གསང་བ་གང་ཡང་མེད། (དེ་ནས་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་) "དེ་རིང་རྒྱལ་ཁབ་དེ་སུའི་དབང་ཆ་རེད་དམ།" དབང་ཤུགས་ཅན་དང་རྒྱལ་ཁ་ཐོབ་མཁན་ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་དབང་ཡོད།
قُلْ هُوَ اللّٰهُ اَحَدٌۚ
qul huwallāhu aḥad(un).
༼མུ་ཧ་མཱད་༽ “ཁོང་ནི་སྟོབས་ལྡན་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིན།
وَلَمْ يَكُنْ لَّهٗ كُفُوًا اَحَدٌ ࣖ
wa lam yakul lahū kufuwan aḥad(un).
དེ་བཞིན་ཁོང་དང་འདྲ་མཉམ་གང་ཡང་མེད།”