وَاِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَّاحِدٌۚ لَآاِلٰهَ اِلَّا هُوَ الرَّحْمٰنُ الرَّحِيْمُ ࣖ
wa ilāhukum ilāhuw wāḥid(un), lā ilāha illā huwar-raḥmānur-raḥīm(u).
E o teu Dê o l’é o Dê Onnipotente, no gh’é nisciun dê che Lê, o Ciù Graçioso, o Ciù Misericordioso.
يٰصَاحِبَيِ السِّجْنِ ءَاَرْبَابٌ مُّتَفَرِّقُوْنَ خَيْرٌ اَمِ اللّٰهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُۗ
yā ṣāḥibayis-sijni a'arbābum mutafarriqūna khairun amillāhul-wāḥidul-qahhār(u).
O doî presonê! Quæ o l’é bon, e varie divinitæ ò o Dio Onnipotente, Onnipotente?
قُلْ اِنَّمَآ اَنَا۠ مُنْذِرٌ ۖوَّمَا مِنْ اِلٰهٍ اِلَّا اللّٰهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ
qul innamā ana munżir(un), wa mā min ilāhin illallāhul-wāḥidul-qahhār(u).
Di (Muhammad): «De fæto son solo che un avvertitô, no gh’é nisciun dê che Allah, l’Onnipotente, o Potente,
يَوْمَ هُمْ بٰرِزُوْنَ ۚ لَا يَخْفٰى عَلَى اللّٰهِ مِنْهُمْ شَيْءٌ ۗلِمَنِ الْمُلْكُ الْيَوْمَ ۗ لِلّٰهِ الْوَاحِدِ الْقَهَّارِ
yauma hum bārizūn(a), lā yakhfā ‘alallāhi minhum syai'(un), limanil-mulkul-yaum(a), lillāhil-wāḥidil-qahhār(i).
(saieiva à dî) into giorno (quande) son vegnui feua (da-a tomba); nisciuña cösa inta seu condiçion a l’é ascosa da Allah. (Allora Allah o l’à dito): «A chi l’appartëgne o regno ancheu?» Appartëgne à Allah, l’Onnipotente, o Ciù Conquistatô.
قُلْ هُوَ اللّٰهُ اَحَدٌۚ
qul huwallāhu aḥad(un).
Di (Mahomed), “O l’é Allah, l’Onnipotente.
وَلَمْ يَكُنْ لَّهٗ كُفُوًا اَحَدٌ ࣖ
wa lam yakul lahū kufuwan aḥad(un).
E no gh’é ninte de pægio à Lê.»