اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْ حَاۤجَّ اِبْرٰهٖمَ فِيْ رَبِّهٖٓ اَنْ اٰتٰىهُ اللّٰهُ الْمُلْكَ ۘ اِذْ قَالَ اِبْرٰهٖمُ رَبِّيَ الَّذِيْ يُحْيٖ وَيُمِيْتُۙ قَالَ اَنَا۠ اُحْيٖ وَاُمِيْتُ ۗ قَالَ اِبْرٰهٖمُ فَاِنَّ اللّٰهَ يَأْتِيْ بِالشَّمْسِ مِنَ الْمَشْرِقِ فَأْتِ بِهَا مِنَ الْمَغْرِبِ فَبُهِتَ الَّذِيْ كَفَرَ ۗوَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَۚ
alam tara ilal-lażī ḥājja ibrāhīma fī rabbihī an ātāhullāhul-mulk(a), iż qāla ibrāhīmu rabbiyal-lażī yuḥyī wa yumīt(u), qāla ana uḥyī wa umīt(u), qāla ibrāhīmu fa innallāha ya'tī bisy-syamsi minal-masyriqi fa'ti bihā minal-magribi fabuhital-lażī kafar(a), wallāhu lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).
Ku yïn këc kɔc cï teer kek Abraɣam rin Bɛ̈nyde tïŋ, rin cï Nhialic ye gäm bääny (riɛl). Nawën lueel Abraɣam ëlä, “Bɛ̈nydiɛ̈ yen ë raan ë pïr ku ë raan ë thou,” ke lueel an, “Ɣɛn alëu ba pïr aya ku ë thou.” Ibrahim acï lueel, "Allah acï akɔ̈l jat nhial në baŋ ciɛɛm, ku ëya dɛ̈t acï akɔ̈l jat nhial në baŋ ciɛɛm." Ku raan këc gam acï nhom riääk. Allah acie kɔc rac gël.
هُوَ يُحْيٖ وَيُمِيْتُ وَاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ
huwa yuḥyī wa yumītu wa ilaihi turja‘ūn(a).
Ee yen ë pïr gäm ku ë thou ku ë yen ë rot yen bï yïn dhuɔ̈k ciëën.
اِنَّكَ مَيِّتٌ وَّاِنَّهُمْ مَّيِّتُوْنَ ۖ
innaka mayyituw wa innahum mayyitūn(a).
Ee yic, yïn (Muhammed) abï thou ku keek abï thou (aya).
اَللّٰهُ يَتَوَفَّى الْاَنْفُسَ حِيْنَ مَوْتِهَا وَالَّتِيْ لَمْ تَمُتْ فِيْ مَنَامِهَا ۚ فَيُمْسِكُ الَّتِيْ قَضٰى عَلَيْهَا الْمَوْتَ وَيُرْسِلُ الْاُخْرٰىٓ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّىۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ
allāhu yatawaffal-anfusa ḥīna mautihā wal-latī lam tamut fī manāmihā, fayumsikul-latī qaḍā ‘alaihal-mauta wa yursilul-ukhrā ilā ajalim musammā(n), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yatafakkarūn(a).
Allah ee pïïr de (raan) muk në thaar de thoude ku pïïr de (raan) këc thou ke nin; Ku yen acï pïïr de (kɔc) cï thonden tääu piny muk ku lony pïïr kɔc kɔ̈k agut cï thaar cï tääu. Ee yic, në ye kën yic, ke kä ye nyuɔɔth (ke dït) ke Nhialic tënë kɔc ye tak.
هُوَ الَّذِيْ يُحْيٖ وَيُمِيْتُۚ فَاِذَا قَضٰىٓ اَمْرًا فَاِنَّمَا يَقُوْلُ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ ࣖ
huwal-lażī yuḥyī wa yumīt(u), fa'iżā qaḍā amran fa'innamā yaqūlu lahū kun fa yakūn(u).
Yen ee raan ye ye tääu në mac yic ku ye tääu në ye guɔ̈p. Ku na wïc bï këdäŋ ŋic, ka ye lueel ë rot tënë yeen, "Ye!" Ku yen ë kë tɔ̈ thïn.
ۨالَّذِيْ خَلَقَ الْمَوْتَ وَالْحَيٰوةَ لِيَبْلُوَكُمْ اَيُّكُمْ اَحْسَنُ عَمَلًاۗ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْغَفُوْرُۙ
allażī khalaqal-mauta wal-ḥayāta liyabluwakum ayyukum aḥsanu ‘amalā(n), wa huwal-‘azīzul-gafūr(u).
Yeen acï thou ku pïr cak, bï we them bï ŋic yeŋa kamkun la luɔi path. Ku yen ee raan ril apɛi, ee raan ye kɔc päl awɛ̈ɛ̈c.