قُلْ هَلْ مِنْ شُرَكَاۤىِٕكُمْ مَّنْ يَّبْدَؤُا الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيْدُهٗۗ قُلِ اللّٰهُ يَبْدَؤُا الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيْدُهٗ فَاَنّٰى تُؤْفَكُوْنَ
qul hal min syurakā'ikum may yabda'ul-khalqa ṡumma yu‘īduh(ū), qulillāhu yabda'ul-khalqa ṡumma yu‘īduhū fa annā tu'fakūn(a).
ཁྱེད་ཀྱི་མནའ་གྲོགས་ཚོའི་ནང་དུ་(སྲོག་ཆགས)ཀྱི་གསར་གཏོད་འགོ་འཛུགས་ཐུབ་མཁན་ཞིག་ཡོད་དམ། དེ་ལྟར་ན་"ཨ་ལཱ་ཡིས་འཇིག་རྟེན་གྱི་སྲོག་ཆགས་(བསྐྲུན་པ་)འགོ་བཙུགས་པ་དང་། དེ་ནས་བསྐྱར་དུ་བཤད་པ་རེད། དེ་ལྟ་ན་ཁྱེད་རང་ཚོ་གང་འདྲ་བྱས་ནས་ཕྱིར་ལོག་བྱས་པ་ཡིན།
اَمَّنْ يَّبْدَؤُا الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيْدُهٗ وَمَنْ يَّرْزُقُكُمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِۗ ءَاِلٰهٌ مَّعَ اللّٰهِ ۗقُلْ هَاتُوْا بُرْهَانَكُمْ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
am may yabda'ul-khalqa ṡumma yu‘īduhū wa may yarzuqukum minas-samā'i wal-arḍ(i), a'ilāhum ma‘allāh(i), qul hātū burhānakum in kuntum ṣādiqīn(a).
ཁོང་(ཨཱལ་ལཱ་)ནི་ཐོག་མ་ནས་(སྲོག་ཆགས་)བསྐྲུན་ནས་དེ་ནས་(ཡང་བསྐྱར་)བསྐྱར་དུ་བསྐྲུན་པ་དང་ལྷ་ཡུལ་དང་ས་གཞི་ནས་ཁྱེད་ལ་འཚོ་བཅུད་སྤྲོད་མཁན་དེ་མ་རེད་དམ། ཨ་ལཱ་ཧ་མ་གཏོགས་ལྷ་གཞན་ཞིག་ཡོད་དམ། གལ་ཏེ་ཁྱེད་རང་བདེན་པ་ཡིན་ན། ཁྱེད་རང་གི་སྒྲུབ་བྱེད་སྟོན་དང་།
وَهُوَ الَّذِيْ يَبْدَؤُا الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيْدُهٗ وَهُوَ اَهْوَنُ عَلَيْهِۗ وَلَهُ الْمَثَلُ الْاَعْلٰى فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۚ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ ࣖ
wa huwal-lażī yabda'ul-khalqa ṡumma yu‘īduhū wa huwa ahwanu ‘alaih(i), wa lahul-maṡalul-a‘lā fis-samāwāti wal-arḍ(i), wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).
དེ་ནས་ཁོང་གིས་གསར་གཏོད་བྱེད་འགོ་ཚུགས་པ་དང་། དེ་ནས་བསྐྱར་དུ་བསྐྱར་བཟོ་བྱེད་པ་དེ་ཁོང་ལ་སྟབས་བདེ་བ་རེད། ཁོང་ལ་ནམ་མཁའ་དང་ས་གཞིའི་སྟེང་དུ་བླ་ན་མེད་པའི་དཀོན་མཆོག་གི་ཡོན་ཏན་ཡོད། དེ་བཞིན་ཁོང་ནི་སྟོབས་ལྡན་དང་ཤེས་རབ་ཅན་ཡིན།