وَلَقَدْ جَاۤءَتْ رُسُلُنَآ اِبْرٰهِيْمَ بِالْبُشْرٰى قَالُوْا سَلٰمًا ۖقَالَ سَلٰمٌ فَمَا لَبِثَ اَنْ جَاۤءَ بِعِجْلٍ حَنِيْذٍ
wa laqad jā'at rusulunā ibrāhīma bil-busyrā qālū salāmā(n), qāla salāmun famā labiṡa an jā'a bi‘ijlin ḥanīż(in).
Hag hor c'hannaded (an aeled) a oa deuet da gavout Ibrahim gant ur c'heloù mat, e lavarjont, "Gourc'hemennoù." Eñ (Ibrahim) a respontas, "Gourc'hemennoù (deoc'h)." Neuze, nepell goude, Ibrahim a servijas kig leue rostet.
فَانْطَلَقَا ۗحَتّٰىٓ اِذَآ اَتَيَآ اَهْلَ قَرْيَةِ ِۨاسْتَطْعَمَآ اَهْلَهَا فَاَبَوْا اَنْ يُّضَيِّفُوْهُمَا فَوَجَدَا فِيْهَا جِدَارًا يُّرِيْدُ اَنْ يَّنْقَضَّ فَاَقَامَهٗ ۗقَالَ لَوْ شِئْتَ لَتَّخَذْتَ عَلَيْهِ اَجْرًا
fanṭalaqā, ḥattā iżā atayā ahla qaryatinistaṭ‘amā ahlahā fa abau ay yuḍayyifūhumā fa wajadā fīhā jidāray yurīdu ay yaqaḍḍa fa aqāmah(ū), qāla lau syi'ta lattakhażta ‘alaihi ajrā(n).
Mont a rejont o-daou war-raok. evel-se pa zeue an daou anezho da di tud ur vro, e c'houlennent o-daou bezañ degemeret gant an dud, met ne felle ket dezho (tud ar vro-se) o degemer, neuze e kavjont o-daou mogerioù an tiez a oa tost da gouezhañ (er vro-se), neuze e reizhas anezho. Eñ (Moizez) a lavaras, "Mar fell deoc'h, e c'hallit goulenn ur gopr evit se."
فَجَاۤءَتْهُ اِحْدٰىهُمَا تَمْشِيْ عَلَى اسْتِحْيَاۤءٍ ۖقَالَتْ اِنَّ اَبِيْ يَدْعُوْكَ لِيَجْزِيَكَ اَجْرَ مَا سَقَيْتَ لَنَاۗ فَلَمَّا جَاۤءَهٗ وَقَصَّ عَلَيْهِ الْقَصَصَۙ قَالَ لَا تَخَفْۗ نَجَوْتَ مِنَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ
fajā'athu iḥdāhumā tamsyī ‘alastiḥyā'(in), qālat inna abī yad‘ūka liyajziyaka ajra mā saqaita lanā, falammā jā'ahū wa qaṣṣa ‘alaihil-qaṣaṣ(a), qāla lā takhaf, najauta minal-qaumiẓ-ẓālimīn(a).
Neuze e teuas da gavout Musa unan eus an div vaouez o kerzhout mezhus, hag e lavaras, "E gwirionez, ma zad a bed ac'hanoc'h da reiñ un dra bennak en eskemm evit ho (madelezh) o reiñ dour d'hon (chatal)." Pa zeuas (Moizez) da gavout e dad ha pa gontas dezhañ an istor (diwar e benn e-unan), e lavaras dezhañ: "Na vez ket aon! Saveteet out bet diouzh an dud direizh."
فَرَاغَ اِلٰٓى اَهْلِهٖ فَجَاۤءَ بِعِجْلٍ سَمِيْنٍۙ
farāga ilā ahlihī fa jā'a bi‘ijlin samīn(in).
Setu ez eas (Ibrahim) e-kuzh da gavout e familh, ha goude-se e tegasas dezhañ kig ul leue lard (devet),
فَقَرَّبَهٗٓ اِلَيْهِمْۚ قَالَ اَلَا تَأْكُلُوْنَ
fa qarrabahū ilaihim, qāla alā ta'kulūn(a).
neuze e servijas dezo (met ne felle ket dezho dibri). Ibrahim a lavaras, “Perak ne zebrit ket.”