لٰكِنِ اللّٰهُ يَشْهَدُ بِمَآ اَنْزَلَ اِلَيْكَ اَنْزَلَهٗ بِعِلْمِهٖ ۚوَالْمَلٰۤىِٕكَةُ يَشْهَدُوْنَ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ شَهِيْدًاۗ
lākinillāhu yasyhadu bimā anzala ilaika anzalahū bi‘ilmih(ī), wal-malā'ikatu yasyhadūn(a), wa kafā billāhi syahīdā(n).
Amɔ̌, Allah nyí kúnnuɖetɔ́ (Al-Qur’an) e é ɖè xlɛ́ we (Muhammad) é tɔn. É sɛ́ ɛ dó ayikúngban jí kpódó nǔnywɛ́ tɔn kpó, bɔ wɛnsagun lɛ́ɛ ɖe kúnnu tɔn. Bɔ Allah ko kpé bo na nyí kúnnuɖetɔ́.
مَا قُلْتُ لَهُمْ اِلَّا مَآ اَمَرْتَنِيْ بِهٖٓ اَنِ اعْبُدُوا اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبَّكُمْ ۚوَكُنْتُ عَلَيْهِمْ شَهِيْدًا مَّا دُمْتُ فِيْهِمْ ۚ فَلَمَّا تَوَفَّيْتَنِيْ كُنْتَ اَنْتَ الرَّقِيْبَ عَلَيْهِمْ ۗوَاَنْتَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدٌ
mā qultu lahum illā mā amartanī bihī ani‘budullāha rabbī wa rabbakum, wa kuntu ‘alaihim syahīdam mā dumtu fīhim, falammā tawaffaitanī kunta antar-raqība ‘alaihim, wa anta ‘alā kulli syai'in syahīd(un).
Nugbǒ ɔ, cobɔ mi na wá ɔ, gbɛtɔ́ gbɛ̌ta ɖé tíìn bo nɔ kan nǔ mɔhun lɛ byɔ (gbeyiɖɔ yetɔn), enɛ gudo ɔ, ye huzu kafitɔ́.
لَا جُنَاحَ عَلَيْهِنَّ فِيْٓ اٰبَاۤىِٕهِنَّ وَلَآ اَبْنَاۤىِٕهِنَّ وَلَآ اِخْوَانِهِنَّ وَلَآ اَبْنَاۤءِ اِخْوَانِهِنَّ وَلَآ اَبْنَاۤءِ اَخَوٰتِهِنَّ وَلَا نِسَاۤىِٕهِنَّ وَلَا مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُنَّۚ وَاتَّقِيْنَ اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدًا
lā junāḥa ‘alaihinna fī ābā'ihinna wa lā abnā'ihinna wa lā ikhwānihinna wa lā abnā'i ikhwānihinna wa lā abnā'i akhawātihinna wa lā nisā'ihinna wa lā mā malakat aimānuhunn(a), wattaqīnallāh(a), innallāha kāna ‘alā kulli syai'in syahīdā(n).
Hwɛ ɖebu ɖo gbeyiɖɔ sin asi lɛ ji (bo na kpe mɛɖevo mɛvo) kpodo tɔ yetɔn lɛ, vi yetɔn lɛ, nɔvi yetɔn lɛ, nɔvi yetɔn lɛ sin vi lɛ, nɔvi yetɔn nyɔnu lɛ sin vi lɛ, nyɔnu yetɔn (nuɖitɔ) lɛ kpodo mɛsɛntɔ e ye ɖo lɛ kpo, bo nɔ ɖi xɛsi nu mi (gbeyiɖɔ ɔ sin asi lɛ) ɖo Allah nukɔn. Nǔgbó ɔ́, Allah wɛ nyí kúnnuɖetɔ́ nǔ bǐ tɔn.