وَلِلّٰهِ الْمَشْرِقُ وَالْمَغْرِبُ فَاَيْنَمَا تُوَلُّوْا فَثَمَّ وَجْهُ اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ
wa lillāhil-masyriqu wal-magrib(u), fa'ainamā tuwallū faṡamma wajhullāh(i), innallāha wāsi‘un ‘alīm(un).
Ma e iā Allah le sasaʻe ma le sisifo. Po o fea lava e te liliu i ai, o iina foʻi le fofoga o Allah. E moni, o Allah e Silisili Ese, e silafia mea uma.
وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ اِنَّ اللّٰهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طَالُوْتَ مَلِكًا ۗ قَالُوْٓا اَنّٰى يَكُوْنُ لَهُ الْمُلْكُ عَلَيْنَا وَنَحْنُ اَحَقُّ بِالْمُلْكِ مِنْهُ وَلَمْ يُؤْتَ سَعَةً مِّنَ الْمَالِۗ قَالَ اِنَّ اللّٰهَ اصْطَفٰىهُ عَلَيْكُمْ وَزَادَهٗ بَسْطَةً فِى الْعِلْمِ وَالْجِسْمِ ۗ وَاللّٰهُ يُؤْتِيْ مُلْكَهٗ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗ وَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ
wa qāla lahum nabiyyuhum innallāha qad ba‘aṡa lakum ṭālūta malikā(n), qālū annā yakūnu lahul-mulku ‘alainā wa naḥnu aḥaqqu bil-mulki minhu wa lam yu'ta sa‘atam minal-māl(i), qāla innallāhaṣṭafāhu ‘alaikum wa zādahū basṭatan fil-‘ilmi wal-jism(i), wallāhu yu'tī mulkahū may yasyā'(u), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).
‘Ona fai atu lea o lo latou perofeta ‘iā te i latou, “E moni, ‘ua tofia e le Atua ia Talut e fai ma o ‘outou tupu.” Na latou tali atu, “Na fa‘apefea ‘ona maua e Talut le malo ‘iā i matou, a o i matou e sili atu lo matou aia i le malo nai lo ia, ‘ae le‘i tele ni ‘oa na foa‘iina atu ‘iā te ia?” Na tali atu (le Perofeta), “ ‘Ua filifilia o ia e le Atua (e fai ma tupu) mo ‘outou ma ‘ua foa‘iina atu ‘iā te ‘outou le poto ma le malosi fa‘aletino e sili atu.” E foa‘i atu e le Atua lona malo i lē ‘ua finagalo i ai o Ia, ma o le Atua e Silisili ‘ese mea uma, e silafia mea uma.
مَثَلُ الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ اَنْۢبَتَتْ سَبْعَ سَنَابِلَ فِيْ كُلِّ سُنْۢبُلَةٍ مِّائَةُ حَبَّةٍ ۗ وَاللّٰهُ يُضٰعِفُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ
maṡalul-lażīna yunfiqūna amwālahum fī sabīlillāhi kamaṡali ḥabbatin ambatat sab‘a sanābila fī kulli sumbulatim mi'atu ḥabbah(tin), wallāhu yuḍā‘ifu limay yasyā'(u), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).
O le fa'ata'oto o se tagata e fa'aalu ana 'oa i le ala o Allah e pei o se fatu e tupu a'e ai ni 'au e fitu, i 'au ta'itasi e selau fatu. E fa'ateleina e Allah mo i latou e finagalo i ai, ma o Allah e Silisili Ese, e Na te silafia mea uma.
وَاِنْ يَّتَفَرَّقَا يُغْنِ اللّٰهُ كُلًّا مِّنْ سَعَتِهٖۗ وَكَانَ اللّٰهُ وَاسِعًا حَكِيْمًا
wa iy yatafarraqā yugnillāhu kullam min sa‘atih(ī), wa kānallāhu wāsi‘an ḥakīmā(n).
Afai e tete’a le toalua, ona foa’i atu lea e le Atua ia i la’ua ta’ito’atasi le lava o Lana alofa tunoa. Ma o le Atua e Silisili Ese (Lana foa’i), e Poto.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَنْ يَّرْتَدَّ مِنْكُمْ عَنْ دِيْنِهٖ فَسَوْفَ يَأْتِى اللّٰهُ بِقَوْمٍ يُّحِبُّهُمْ وَيُحِبُّوْنَهٗٓ ۙاَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ اَعِزَّةٍ عَلَى الْكٰفِرِيْنَۖ يُجَاهِدُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَلَا يَخَافُوْنَ لَوْمَةَ لَاۤىِٕمٍ ۗذٰلِكَ فَضْلُ اللّٰهِ يُؤْتِيْهِ مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū may yartadda minkum ‘an dīnihī fa saufa ya'tillāhu biqaumiy yuḥibbuhum wa yuḥibbūnah(ū), ażillatin ‘alal-mu'minīna a‘izzatin ‘alal-kāfirīn(a), yujāhidūna fī sabīlillāhi wa lā yakhāfūna laumata lā'im(in), żālika faḍlullāhi yu'tīhi may yasyā'(u), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).
O outou o ē talitonu! O ai lava so outou e liliuese mai lana lotu, ona aumaia lea e Allah se nuu, o le a Ia alofa ia i latou ma o le a latou alolofa ia te Ia, ma ia agamalu i ē talitonu, ae ia sauā i ē lē talitonu, o ē e tauivi i le ala o Allah, ma e lē fefefe i faitioga a i latou e fiafia e faitio. O le meaalofa lea a Allah e foaʻi atu i lē ua Ia finagalo i ai. Ma o Allah e Silisili Ese (Lana meaalofa), e silafia mea uma.