1
Q.S Al-Masad (111:1)
تَبَّتْ يَدَآ اَبِيْ لَهَبٍ وَّتَبَّۗ
tabbat yadā abī lahabiw wa tabb(a).
Abu Lahab i sa nɲɔn’n bé sáci yɛ ɔ́ núnnún mlɔnmlɔn!
2
Q.S Al-Masad (111:2)
مَآ اَغْنٰى عَنْهُ مَالُهٗ وَمَا كَسَبَۗ
mā agnā ‘anhu māluhū wa mā kasab(a).
I aɲanbeun nin junman ng’ɔ di’n, be yomɛn i ye.
3
Q.S Al-Masad (111:3)
سَيَصْلٰى نَارًا ذَاتَ لَهَبٍۙ
sayaṣlā nāran żāta lahab(in).
I sin’n, ɔ́ wlú sin m’ɔ bo sin yia lika’n (blɔlɔ’n) nun.
4
Q.S Al-Masad (111:4)
وَّامْرَاَتُهٗ ۗحَمَّالَةَ الْحَطَبِۚ
wamra'atuh(ū), ḥammālatal-ḥaṭab(i).
Yɛ (i sɔ wie) i yi’n, m’ɔ ti waka fafuɛ’n (sran ng’ɔ kpɛ sran’m be gblɛ’n).
5
Q.S Al-Masad (111:5)
فِيْ جِيْدِهَا حَبْلٌ مِّنْ مَّسَدٍ ࣖ
fī jīdihā ḥablum mim masad(in).
Be fali ɲanman nga be fa jrɛn i’n be fa cicili i kɔmiɛn’n su.