134
Q.S علی عمران (3:134)
الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ فِى السَّرَّۤاءِ وَالضَّرَّۤاءِ وَالْكٰظِمِيْنَ الْغَيْظَ وَالْعَافِيْنَ عَنِ النَّاسِۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَۚ
al-lażīna yunfiqūna fis-sarrā'i waḍ-ḍarrā'i wal-kāẓimīnal gaiẓa wal-‘āfīna ‘anin-nās(i), wallāhu yuḥibbul-muḥsinīn(a).
(یعنی) کسانی که در آسایش و سختی انفاق میکنند و خشم خود را فرومیبرند و از (گناه) مردم درمیگذرند. و خداوند نیکوکاران را دوست دارد.
96
Q.S المؤمنون (23:96)
اِدْفَعْ بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ السَّيِّئَةَۗ نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَا يَصِفُوْنَ
idfa‘ bil-latī hiya aḥsanus-sayyi'ah(ta), naḥnu a‘lamu bimā yaṣifūn(a).
بدی آنها را با (شیوهای) نیکو دفع کن، ما به آنچه (به خدا) نسبت میدهند، داناتر هستیم.