قُلِ اللّٰهُمَّ مٰلِكَ الْمُلْكِ تُؤْتِى الْمُلْكَ مَنْ تَشَاۤءُ وَتَنْزِعُ الْمُلْكَ مِمَّنْ تَشَاۤءُۖ وَتُعِزُّ مَنْ تَشَاۤءُ وَتُذِلُّ مَنْ تَشَاۤءُ ۗ بِيَدِكَ الْخَيْرُ ۗ اِنَّكَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ
qulillāhumma mālikal-mulki tu'til-mulka man tasyā'u wa tanzi‘ul-mulka mim man tasyā'(u), wa tu‘izzu man tasyā'u wa tużillu man tasyā'(u), biyadikal-khair(u), innaka ‘alā kulli syai'in qadīr(un).
(Мухаммед) калӑр: «Эй, хӑватлӑ Ҫӳлхуҫа, Эсӗ кама влаҫ паратӑн, камран влаҫа туртса илетӗн, кама ҫӗклетӗн, кама мӗскӗнлететӗн, Санӑн аллунта пӗтӗм ырлӑх, чӑнах та, Эсӗ пурне те тытса тӑракан».
اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ يَسْجُدُ لَهٗ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ وَالشَّمْسُ وَالْقَمَرُ وَالنُّجُوْمُ وَالْجِبَالُ وَالشَّجَرُ وَالدَّوَاۤبُّ وَكَثِيْرٌ مِّنَ النَّاسِۗ وَكَثِيْرٌ حَقَّ عَلَيْهِ الْعَذَابُۗ وَمَنْ يُّهِنِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ مُّكْرِمٍۗ اِنَّ اللّٰهَ يَفْعَلُ مَا يَشَاۤءُ ۩ۗ
alam tara annallāha yasjudu lahū man fis-samāwāti wa man fil-arḍi wasy-syamsu wal-qamaru wan-nujūmu wal-jibālu wasy-syajaru wad-dawābbu wa kaṡīrum minan-nās(i), wa kaṡīrun ḥaqqa ‘alaihil-‘ażāb(u), wa may yuhinillāhu famā lahū mim mukrim(in), innallāha yaf‘alu mā yasyā'(u).
Эсир пӗлместӗр-и, кам тӳпере, кам ҫӗр ҫинче, ҫавӑ Аллаха пуҫҫапать, ҫавӑн пекех хӗвеле те, уйӑха та, ҫӑлтӑрсене те, тусене те, йывӑҫсене те, ҫӗлен-калтасене те, нумай ҫынна та? Анчах нумайӑшӗ (ҫынсем) айӑпланма тивӗҫлӗ. Аллах кама кÿрентерет, ӑна никам та мухтава кӑлармӗ. Чӑнах та, Аллах Хӑй мӗн тӑвас тенине пурне те тӑвать.