رَبَّنَا لَا تُزِغْ قُلُوْبَنَا بَعْدَ اِذْ هَدَيْتَنَا وَهَبْ لَنَا مِنْ لَّدُنْكَ رَحْمَةً ۚاِنَّكَ اَنْتَ الْوَهَّابُ
rabbanā lā tuzig qulūbanā ba‘da iż hadaitanā wa hab lanā mil ladunka raḥmah(tan), innaka antal-wahhāb(u).
Aming Panginoon! Huwag Mong condongin ang aming mga puso sa pagkakamali pagkatapos Mong patnubayan kami, at bigyan Mo kami ng awa mula sa Iyo. Tunay na Ikaw ang Maha Nagbibigay.
اَمْ عِنْدَهُمْ خَزَاۤىِٕنُ رَحْمَةِ رَبِّكَ الْعَزِيْزِ الْوَهَّابِۚ
am ‘indahum khazā'inu raḥmati rabbikal-‘azīzil-wahhāb(i).
O nasa kanila ba ang mga kayamanan ng awa ng iyong Panginoon na Makapangyarihan, Mapagbigay?
قَالَ رَبِّ اغْفِرْ لِيْ وَهَبْ لِيْ مُلْكًا لَّا يَنْۢبَغِيْ لِاَحَدٍ مِّنْۢ بَعْدِيْۚ اِنَّكَ اَنْتَ الْوَهَّابُ
qāla rabbigfir lī wa hab lī mulkal lā yambagī li'aḥadim mim ba‘dī, innaka antal-wahhāb(u).
Sinabi niya, 'Panginoon ko! Patawarin Mo ako at bigyan Mo ako ng kaharian na hindi dapat para sa sinumang pagkatapos ko. Tunay na Ikaw ang Mapagbigay.'