رَبَّنَا لَا تُزِغْ قُلُوْبَنَا بَعْدَ اِذْ هَدَيْتَنَا وَهَبْ لَنَا مِنْ لَّدُنْكَ رَحْمَةً ۚاِنَّكَ اَنْتَ الْوَهَّابُ
rabbanā lā tuzig qulūbanā ba‘da iż hadaitanā wa hab lanā mil ladunka raḥmah(tan), innaka antal-wahhāb(u).
(އެމީހުން ދުޢާކުރީ)، "އަހަރެމެންގެ ވެރިރަސްކަލާނގެ، އަހަރެމެންނަށް ހިދާޔަތު ދެއްވުމަށްފަހު، އަހަރެމެންގެ ހިތްތައް މަގުފުރެދިގެން ނުދާށެވެ.
اَمْ عِنْدَهُمْ خَزَاۤىِٕنُ رَحْمَةِ رَبِّكَ الْعَزِيْزِ الْوَهَّابِۚ
am ‘indahum khazā'inu raḥmati rabbikal-‘azīzil-wahhāb(i).
ނުވަތަ އެބައިމީހުންގެ އަތުގައި ކަލޭގެފާނުގެ ވެރިރަސްކަލާނގެ، ހުރިހާ ކަމެއް ދެއްވި ރަޙްމަތުގެ ޚަޒާނާއެއް އެބައޮތް ހެއްޔެވެ؟]
قَالَ رَبِّ اغْفِرْ لِيْ وَهَبْ لِيْ مُلْكًا لَّا يَنْۢبَغِيْ لِاَحَدٍ مِّنْۢ بَعْدِيْۚ اِنَّكَ اَنْتَ الْوَهَّابُ
qāla rabbigfir lī wa hab lī mulkal lā yambagī li'aḥadim mim ba‘dī, innaka antal-wahhāb(u).
އެކަލޭގެފާނު ވިދާޅުވިއެވެ.