وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهٖ يٰقَوْمِ اِنَّكُمْ ظَلَمْتُمْ اَنْفُسَكُمْ بِاتِّخَاذِكُمُ الْعِجْلَ فَتُوْبُوْٓا اِلٰى بَارِىِٕكُمْ فَاقْتُلُوْٓا اَنْفُسَكُمْۗ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ عِنْدَ بَارِىِٕكُمْۗ فَتَابَ عَلَيْكُمْ ۗ اِنَّهٗ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيْمُ
wa iż qāla mūsā liqaumihī yā qaumi innakum ẓalamtum anfusakum bittikhāżikumul- ‘ijla fatūbū ilā bāri'ikum faqtulū anfusakum, żālikum khairul lakum ‘inda bāri'ikum, fatāba ‘alaikum, innahū huwat-tawwābur-raḥīm(u).
དེ་ནས་(དྲན་དགོས།) མུ་སཱ་ཡིས་ཁོང་གི་མི་དམངས་ལ། "ཨོ་ངའི་མི་རིགས། ཁྱེད་ཚོས་རང་ཉིད་ལ་ནོར་འཁྲུལ་བཟོས་ནས་(མཆོད་འབུལ)བོང་བུའི་སྐུ་བརྙན་ཞིག་བཟོས་ཡོད། དེ་བས་ཁྱེད་རང་ཚོའི་བསྐྲུན་མཁན་ལ་འགྱོད་པ་སྐྱེས་ནས་རང་སྲོག་བཅད་རོགས།
قَالَتْ رَبِّ اَنّٰى يَكُوْنُ لِيْ وَلَدٌ وَّلَمْ يَمْسَسْنِيْ بَشَرٌ ۗ قَالَ كَذٰلِكِ اللّٰهُ يَخْلُقُ مَا يَشَاۤءُ ۗاِذَا قَضٰٓى اَمْرًا فَاِنَّمَا يَقُوْلُ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ
qālat rabbi annā yakūnu lī waladuw wa lam yamsasnī basyar(un), qāla każālikillāhu yakhluqu mā yasyā'(u), iżā qaḍā amran fa'innamā yaqūlu lahū kun fayakūn(u).
མོས་(མར་ཡམ) "ཨོ་ངའི་གཙོ་བོ་ལགས། ང་ལ་མི་གཅིག་གིས་ཡང་ལག་པ་མ་འཆང་བའི་སྐབས་སུ་ང་ལ་ཕྲུ་གུ་འབྱུང་བ་ཇི་ལྟར་འབྱུང་སྲིད་དམ།" ཁོང་གིས་(ཨ་ལཱ་ཧ་)ཡིས་"དེར་བརྟེན་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁོང་གི་འདོད་པ་ལྟར་བཟོ་གི་ཡོད། ཁོང་གིས་ཅི་ཞིག་བཀའ་བཏང་འདོད་ཡོད་ན་ཁོང་གིས་དེ་ལ་"བེད"ཞེས་རྐྱངམ་གཅིག་བཤད་ཀྱི་ཡོད།
وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ مِنْ سُلٰلَةٍ مِّنْ طِيْنٍ ۚ
wa laqad khalaqnal-insāna min sulālatim min ṭīn(in).
དོན་དངོས་ཐོག ང་ཚོས་མི་དེ་འདམ་བག་ལས་བྱུང་བའི་བཅུད་ལྡན་ཞིག་ནས་བསྐྲུན་ཡོད།
ثُمَّ خَلَقْنَا النُّطْفَةَ عَلَقَةً فَخَلَقْنَا الْعَلَقَةَ مُضْغَةً فَخَلَقْنَا الْمُضْغَةَ عِظٰمًا فَكَسَوْنَا الْعِظٰمَ لَحْمًا ثُمَّ اَنْشَأْنٰهُ خَلْقًا اٰخَرَۗ فَتَبَارَكَ اللّٰهُ اَحْسَنُ الْخٰلِقِيْنَۗ
Ṡumma khalaqnan-nuṭfata ‘alaqatan fa khalaqnal-‘alaqata muḍgatan fa khalaqnal-muḍgata ‘iẓāman fa kasaunal-‘iẓāma laḥmā(n), ṡumma ansya'nāhu khalqan ākhar(a), fa tabārakallāhu aḥsanul-khāliqīn(a).
དེ་ནས་ང་ཚོས་མངལ་ཆུ་དེ་འབྱར་རྫས་ཤིག་ཏུ་བཟོས་ནས་དེ་ནས་ང་ཚོས་འབྱར་རྫས་དེ་ཤ་གཅིག་ཏུ་བཟོས་ནས་དེ་ནས་ཤ་དེ་རུས་པོ་བཟོས་ནས་རུས་པ་ལ་ཤ་གོས་གྱོན་ཡོད། དེ་ནས་ང་ཚོས་ཁོ་སྲོག་ཆགས་གཞན་ཞིག་ལ་བཟོས་ཡོད། བཟོ་མཁན་ཡག་ཤོས་ཨ་ལཱ་ལ་ལ་གཟི་བརྗིད་ཡོད།
هُوَ اللّٰهُ الْخَالِقُ الْبَارِئُ الْمُصَوِّرُ لَهُ الْاَسْمَاۤءُ الْحُسْنٰىۗ يُسَبِّحُ لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۚ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ ࣖ
huwallāhul-khāliqul-bāri'ul-muṣawwiru lahul-asmā'ul-ḥusnā, yusabbiḥu lahū mā fis-samāwāti wal-arḍ(i), wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).
ཁོང་ནི་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིན། ཁོང་གིས་བསྐྲུན་པ་དང་། བསྐྲུན་པ། དབྱིབས་བཟོས་པ། ཁོང་ལ་མིང་མཛེས་པོ་ཡོད། ནམ་མཁའ་དང་ས་གཞིའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཁོང་ལ་བསྟོད་བསྔགས་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། དེ་བཞིན་ཁོང་ནི་སྟོབས་ལྡན་དང་ཤེས་རབ་ཅན་ཡིན།
خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ بِالْحَقِّ وَصَوَّرَكُمْ فَاَحْسَنَ صُوَرَكُمْۚ وَاِلَيْهِ الْمَصِيْرُ
khalaqas-samāwāti wal-arḍa bil-ḥaqqi wa ṣawwarakum fa'aḥsana ṣuwarakum, wa ilaihil-maṣīr(u).
ཁོང་གིས་ལྷ་ཡུལ་དང་ས་གཞི་དེ་ཡང་དག་པའི་(དམིགས་ཡུལ)དང་མཉམ་དུ་བསྐྲུན་པ་དང་། ཁོང་གིས་ཁྱེད་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་བཟོས་ནས་དེ་ནས་ཁྱེད་ཀྱི་མཐོང་སྣང་ལེགས་བཅོས་བྱས་པ་དང་། ཁོང་ལ་ལོག་རྒྱུ་ཡོད།
يٰٓاَيُّهَا الْاِنْسَانُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ الْكَرِيْمِۙ
yā ayyuhal-insānu mā garraka birabbikal-karīm(i).
ཀྱེ་མིའི་རིགས། ཁྱེད་རང་ཚོའི་གཙོ་བོ་གཟི་བརྗིད་ཅན་དེ་ལ་ཁྱེད་རང་ཚོ་གང་གིས་མགོ་སྐོར་བཏང་ཡོད་དམ།
فِيْٓ اَيِّ صُوْرَةٍ مَّا شَاۤءَ رَكَّبَكَۗ
fī ayyi ṣūratim mā syā'a rakkabak(a).
གང་འདོད་པའི་རྣམ་པ་གང་ཞིག་ལ་ཁོང་གིས་ཁྱོད་ཀྱི་གཟུགས་པོ་བཟོས།