الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَتَطْمَىِٕنُّ قُلُوْبُهُمْ بِذِكْرِ اللّٰهِ ۗ اَلَا بِذِكْرِ اللّٰهِ تَطْمَىِٕنُّ الْقُلُوْبُ ۗ
al-lażīna āmanū wa taṭma'innu qulūbuhum biżikrillāh(i), alā biżikrillāhi taṭma'innul-qulūb(u).
(Яъне) касоне, ки имон овардаанд ва дилҳояшон бо ёди Худо ором мегирад. Огоҳ бошед, ки дилҳо танҳо бо ёди Худо ором мегиранд.
اَللّٰهُ نَزَّلَ اَحْسَنَ الْحَدِيْثِ كِتٰبًا مُّتَشَابِهًا مَّثَانِيَۙ تَقْشَعِرُّ مِنْهُ جُلُوْدُ الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ ۚ ثُمَّ تَلِيْنُ جُلُوْدُهُمْ وَقُلُوْبُهُمْ اِلٰى ذِكْرِ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ هُدَى اللّٰهِ يَهْدِيْ بِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍ
allāhu nazzala aḥsanal-ḥadīṡi kitābam mutasyābiham maṡāniy(a), taqsya‘irru minhu julūdul-lażīna yakhsyauna rabbahum, ṡumma talīnu julūduhum wa qulūbuhum ilā żikrillāh(i), żālika hudallāhi yahdī bihī may yasyā'(u), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).
Аллоҳ беҳтарин калимаҳоро (яъне ҳамон Қуръонро) борҳо ва борҳо нозил кардааст, ки аз он пӯсти касоне, ки аз Парвардигорашон метарсанд, меларзад, сипас пӯст ва дилҳояшон ҳангоми ёд кардани Аллоҳ ором мегирад. Ин ҳидояти Аллоҳ аст, ки Ӯ ҳар касро, ки хоҳад, бо он китоб ҳидоят мекунад. Ва ҳар касро, ки Аллоҳ гумроҳ кунад, ҳеҷ кас наметавонад ӯро ҳидоят кунад.
۞ لَقَدْ رَضِيَ اللّٰهُ عَنِ الْمُؤْمِنِيْنَ اِذْ يُبَايِعُوْنَكَ تَحْتَ الشَّجَرَةِ فَعَلِمَ مَا فِيْ قُلُوْبِهِمْ فَاَنْزَلَ السَّكِيْنَةَ عَلَيْهِمْ وَاَثَابَهُمْ فَتْحًا قَرِيْبًاۙ
laqad raḍiyallāhu ‘anil-mu'minīna iż yubāyi‘ūnaka taḥtasy-syajarati fa‘alima mā fī qulūbihim fa'anzalas-sakīnata ‘alaihim wa aṡābahum fatḥan qarībā(n).
Ба дурустӣ, Худо бар мӯъминон неъмат дод, вақте ки онҳо дар зери дарахт бо ту (эй Муҳаммад) байъат карданд, Худо он чиро, ки дар дилҳояшон аст, медонист, пас ба онҳо оромиш дод ва онҳоро бо пирӯзии наздик мукофот дод.
اِذْ جَعَلَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فِيْ قُلُوْبِهِمُ الْحَمِيَّةَ حَمِيَّةَ الْجَاهِلِيَّةِ فَاَنْزَلَ اللّٰهُ سَكِيْنَتَهٗ عَلٰى رَسُوْلِهٖ وَعَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ وَاَلْزَمَهُمْ كَلِمَةَ التَّقْوٰى وَكَانُوْٓا اَحَقَّ بِهَا وَاَهْلَهَا ۗوَكَانَ اللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمًا ࣖ
iż ja‘alal-lażīna kafarū fī qulūbihimul-ḥamiyyata ḥamiyyatal-jāhiliyyati fa anzalallāhu sakīnatahū ‘alā rasūlihī wa ‘alal-mu'minīna wa alzamahum kalimatat-taqwā wa kānū aḥaqqa bihā wa ahlahā, wa kānallāhu bikulli syai'in ‘alīmā(n).
Вақте ки кофирон такаббурро дар дилҳои худ ҷой доданд (такаббури нодонӣ), Худо бар Паёмбари Худ ва мӯъминон оромиш фиристод ва онҳоро воҷиб гардонид, ки калимаи парҳезгорӣро риоя кунанд ва онҳо сазовортар ва сазовортар ба он буданд ва Худо ба ҳама чиз доност.