لَقَدْ كَفَرَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ هُوَ الْمَسِيْحُ ابْنُ مَرْيَمَ ۗوَقَالَ الْمَسِيْحُ يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اعْبُدُوا اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبَّكُمْ ۗاِنَّهٗ مَنْ يُّشْرِكْ بِاللّٰهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللّٰهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ وَمَأْوٰىهُ النَّارُ ۗوَمَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ اَنْصَارٍ
laqad kafaral-lażīna qālū innallāha huwal-masīḥubnu maryam(a), wa qālal-masīḥu yā banī isrā'īla‘budullāha rabbī wa rabbakum, innahū may yusyrik billāhi faqad ḥarramallāhu ‘alaihil-jannata wa ma'wāhun nār(u), wa mā liẓ-ẓālimīna min anṣār(in).
Fɔ tru, di wan dɛn we se, "Fɔ tru, Allah na di Mɛsaya, Meri in pikin, nɔ biliv." Ivin if Al-Masih (insef) bin se, "O Pikin dɛm fɔ Izrɛl! Woship Allah, mi Masta ɛn una Masta." Fɔ tru, ɛnibɔdi we jɔyn (ɛnitin wit) Allah, den fɔ tru, Allah dɔn ban ɛvin to am, ɛn in ples na ɛl. Ɛn nɔbɔdi nɔ de we de ɛp di wan dɛn we nɔ de du wetin rayt.
اِنَّ الَّذِيْنَ قَالُوْا رَبُّنَا اللّٰهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوْا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ اَلَّا تَخَافُوْا وَلَا تَحْزَنُوْا وَاَبْشِرُوْا بِالْجَنَّةِ الَّتِيْ كُنْتُمْ تُوْعَدُوْنَ
innal-lażīna qālū rabbunallāhu ṡummastaqāmū tatanazzalu ‘alaihimul-malā'ikatu allā takhāfū wa lā taḥzanū wa absyirū bil-jannatil-latī kuntum tū‘adūn(a).
Fɔ tru, di wan dɛn we se, "Wi Masta na Allah" dɔn dɛn de mek dɛn tinap tranga wan, dɔn di enjɛl dɛn go kam dɔŋ to dɛn (se), "Una nɔ fred ɛn nɔ sɔri; ɛn gladi fɔ (gɛt) paradays we dɛn dɔn prɔmis una."
اِنَّ الَّذِيْنَ قَالُوْا رَبُّنَا اللّٰهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوْا فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَۚ
innal-lażīna qālū rabbunallāhu ṡummastaqāmū falā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).
Fɔ tru, di wan dɛn we se, “Wi Masta na Allah,” ɛn afta dat dɛn de kɔntinyu fɔ tinap tranga wan, nɔ fred nɔ go de pan dɛn, ɛn dɛn nɔ go fil bad.
اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَنَّةِ خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۚ جَزَاۤءً ۢبِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ
ulā'ika aṣḥābul-jannati khālidīna fīhā, jazā'am bimā kānū ya‘malūn(a).
Dɛn pipul ya na ɛvin, we go de sote go; as blɛsin fɔ wetin dɛn dɔn du.