وَمَنْ يُّشَاقِقِ الرَّسُوْلَ مِنْۢ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُ الْهُدٰى وَيَتَّبِعْ غَيْرَ سَبِيْلِ الْمُؤْمِنِيْنَ نُوَلِّهٖ مَا تَوَلّٰى وَنُصْلِهٖ جَهَنَّمَۗ وَسَاۤءَتْ مَصِيْرًا ࣖ
wa may yusyāqiqir-rasūla mim ba‘di mā tabayyana lahul-hudā wa yattabi‘ gaira sabīlil-mu'minīna nuwallihī mā tawallā wa nuṣlihī jahannam(a), wa sā'at maṣīrā(n).
സത്യം വ്യക്തമായിക്കഴിഞ്ഞ ശേഷവും ആരെങ്കിലും റസൂലുമായി എതിർത്ത് നിൽക്കുകയും, സത്യവിശ്വാസികളുടെതല്ലാത്ത മാർഗം പിന്തുടരുകയും ചെയ്താൽ, അവൻ ചെയ്ത ദുർമാർഗത്തിന് തന്നെ നാം അവനെ വിടുന്നതും, നരകത്തിലിടുന്നതും അവൻ തന്നെയായിരിക്കും. തിരിച്ചെത്താൻ ഏറ്റവും മോശമായ സ്ഥാനവും അത് തന്നെ.
لِلْفُقَرَاۤءِ الْمُهٰجِرِيْنَ الَّذِيْنَ اُخْرِجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ وَاَمْوَالِهِمْ يَبْتَغُوْنَ فَضْلًا مِّنَ اللّٰهِ وَرِضْوَانًا وَّيَنْصُرُوْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ ۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الصّٰدِقُوْنَۚ
lil-fuqarā'il-muhājirīnal-lażīna ukhrijū min diyārihim wa amwālihim yabtagūna faḍlam minallāhi wa riḍwānaw wa yanṣurūnallāha wa rasūlah(ū), ulā'ika humuṣ-ṣādiqūn(a).
(കൊള്ളയടിക്കുന്ന സ്വത്തുക്കളും) അല്ലാഹുവിങ്കൽ നിന്നുള്ള അനുഗ്രഹവും പ്രീതിയും തേടുന്നതിനും അല്ലാഹുവിനെയും അവന്റെ ദൂതനെയും സഹായിക്കുന്നതിനും വേണ്ടി സ്വത്തുക്കൾ ഉപേക്ഷിച്ച് സ്വന്തം നാടുകളിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കപ്പെട്ട ദരിദ്രർക്കുള്ളതാണ്. അവരാണ് യഥാർത്ഥ മനുഷ്യർ.
وَالَّذِيْنَ تَبَوَّءُو الدَّارَ وَالْاِيْمَانَ مِنْ قَبْلِهِمْ يُحِبُّوْنَ مَنْ هَاجَرَ اِلَيْهِمْ وَلَا يَجِدُوْنَ فِيْ صُدُوْرِهِمْ حَاجَةً مِّمَّآ اُوْتُوْا وَيُؤْثِرُوْنَ عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ ۗوَمَنْ يُّوْقَ شُحَّ نَفْسِهٖ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَۚ
wal-lażīna tabawwa'ud-dāra wal-īmāna min qablihim yuḥibbūna man hājara ilaihim wa lā yajidūna fī ṣudūrihim ḥājatam mimmā ūtū wa yu'ṡirūna ‘alā anfusihim wa lau kāna bihim khaṣāṣah(tun), wa may yūqa syuḥḥa nafsihī fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
മദീന നഗരം കൈവശപ്പെടുത്തിയവരും (മുഹാജിറുകൾ) (ആഗമനത്തിനു മുമ്പ്) വിശ്വസിച്ചവരുമായ (അൻസ്വാറുകൾ) തങ്ങളുടെ സ്ഥലത്തേക്ക് പലായനം ചെയ്തവരെ സ്നേഹിച്ചു. അവർക്ക് (മുഹാജിറുകൾ) നൽകപ്പെട്ടതിൽ അവർ തങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ ആഗ്രഹങ്ങൾ വെച്ചില്ല; അവർ ആവശ്യക്കാരാണെങ്കിൽ പോലും, സ്വന്തത്തെക്കാൾ (മുഹാജിറുകൾ) മുൻഗണന നൽകുന്നു. ആരെങ്കിലും പിശുക്കിൽ നിന്ന് സ്വയം സൂക്ഷിച്ചാൽ അവർ ഭാഗ്യവാന്മാർ.
وَالَّذِيْنَ جَاۤءُوْ مِنْۢ بَعْدِهِمْ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا وَلِاِخْوَانِنَا الَّذِيْنَ سَبَقُوْنَا بِالْاِيْمَانِ وَلَا تَجْعَلْ فِيْ قُلُوْبِنَا غِلًّا لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا رَبَّنَآ اِنَّكَ رَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ ࣖ
wal-lażīna jā'ū mim ba‘dihim yaqūlūna rabbanagfir lanā wa li'ikhwāninal-lażīna sabaqūnā bil-īmāni wa lā taj‘al fī qulūbinā gillal lil-lażīna āmanū rabbanā innaka ra'ūfur raḥīm(un).
അവരുടെ ശേഷമുള്ള (മുഹാജിറുകളും അൻസാറുകളും) അവർ പ്രാർത്ഥിച്ചു: ഞങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവേ, ഞങ്ങൾക്കും ഞങ്ങളുടെ മുൻഗാമികളായ വിശ്വാസികൾക്കും നീ പൊറുത്തുതരേണമേ. സത്യവിശ്വാസികളോട് ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ നീ ഒരു വിദ്വേഷവും ജനിപ്പിക്കരുതേ. ഞങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവേ, തീർച്ചയായും നീ പരമകാരുണികനും കരുണാനിധിയുമാകുന്നു.