مَا كَانَ لِلنَّبِيِّ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنْ يَّسْتَغْفِرُوْا لِلْمُشْرِكِيْنَ وَلَوْ كَانُوْٓا اُولِيْ قُرْبٰى مِنْۢ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمْ اَنَّهُمْ اَصْحٰبُ الْجَحِيْمِ
mā kāna lin-nabiyyi wal-lażīna āmanū ay yastagfirū lil-musyrikīna wa lau kānū ulī qurbā mim ba‘di mā tabayyana lahum annahum aṣḥābul-jaḥīm(i).
Nws tsis tsim nyog rau tus Yaj Saub thiab cov ntseeg thov kev zam txim (los ntawm Allah) rau cov neeg ntseeg Vajtswv, txawm tias lawv yog lawv cov txheeb ze, tom qab nws tau ua kom meej rau lawv tias cov neeg ntseeg Vajtswv yog cov neeg nyob hauv ntuj txiag teb tsaus.
مَنِ اهْتَدٰى فَاِنَّمَا يَهْتَدِيْ لِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ ضَلَّ فَاِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَاۗ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِّزْرَ اُخْرٰىۗ وَمَا كُنَّا مُعَذِّبِيْنَ حَتّٰى نَبْعَثَ رَسُوْلًا
manihtadā fa innamā yahtadī linafsih(ī), wa man ḍalla fa innamā yaḍillu ‘alaihā, wa lā taziru wāziratuw wizra ukhrā, wa mā kunnā mu‘ażżibīna ḥattā nab‘aṡa rasūlā(n).
Leej twg ua raws li (Allah) kev qhia, ces nws yog rau nws tus kheej (kev nyab xeeb); thiab leej twg mus yuam kev, qhov tseeb (kev poob) yog rau nws tus kheej. Thiab tus neeg txhaum tsis tuaj yeem ris lub txim ntawm lwm tus, tab sis Peb yuav tsis rau txim rau nws kom txog thaum Peb xa tus tub txib.