يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَقْرَبُوا الصَّلٰوةَ وَاَنْتُمْ سُكٰرٰى حَتّٰى تَعْلَمُوْا مَا تَقُوْلُوْنَ وَلَا جُنُبًا اِلَّا عَابِرِيْ سَبِيْلٍ حَتّٰى تَغْتَسِلُوْا ۗوَاِنْ كُنْتُمْ مَّرْضٰٓى اَوْ عَلٰى سَفَرٍ اَوْ جَاۤءَ اَحَدٌ مِّنْكُمْ مِّنَ الْغَاۤىِٕطِ اَوْ لٰمَسْتُمُ النِّسَاۤءَ فَلَمْ تَجِدُوْا مَاۤءً فَتَيَمَّمُوْا صَعِيْدًا طَيِّبًا فَامْسَحُوْا بِوُجُوْهِكُمْ وَاَيْدِيْكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَفُوًّا غَفُوْرًا
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā taqrabuṣ-ṣalāta wa antum sukārā ḥattā ta‘lamū mā taqūlūna wa lā junuban illā ‘ābirī sabīlin ḥattā tagtasilū, wa in kuntum marḍā au ‘alā safarin au jā'a aḥadum minkum minal-gā'iṭi au lāmastumun-nisā'a falam tajidū mā'an fa tayammamū ṣa‘īdan ṭayyiban famsaḥū biwujūhikum wa aidīkum, innnallāha kāna ‘afuwwan gafūrā(n).
Әй, мөьминдәр! Иҫерек килеш намаҙға яҡынлашмағыҙ, нимә һөйләгәнегеҙҙе аңлағансы, һәм юл янынан үтеп кенә үткәндән башҡа, йыуынып бөткәнсе (йонған йөнөб) джунуб хәлендә (йөнөп булғанда) джунуб хәлендә булмағыҙ. Әгәр ҙә һин ауырыһаң, йәки сәфәрҙә булһаң, йәки нәжестән һуң йәки ҡатын-ҡыҙға тейһәң, һыуың булмаһа, яҡшы (таҙа) туҙан менән тәйәммүм ҡыл; уның менән битте, ҡулдарҙы һөртөп алырға (туҙан). Ысынлап та, Аллаһ ярлыҡаусы, ярлыҡаусы!
مَا كَانَ لِلْمُشْرِكِيْنَ اَنْ يَّعْمُرُوْا مَسٰجِدَ اللّٰهِ شٰهِدِيْنَ عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ بِالْكُفْرِۗ اُولٰۤىِٕكَ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْۚ وَ فِى النَّارِ هُمْ خٰلِدُوْنَ
mā kāna lil-musyrikīna ay ya‘murū masājidallāhi syāhidīna ‘alā anfusihim bil-kufr(i), ulā'ika ḥabiṭat a‘māluhum, wa fin-nāri hum khālidūn(a).
Үҙҙәренең кафырҙар икәнлеген таныһалар ҙа, мөшриктәрҙең Аллаһ мәсетендә гөрләп йәшәүе килешмәй. Уларҙың ғәмәлдәре заяға китә, улар мәңге йәһәннәмдә ҡаласаҡ.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّمَا الْمُشْرِكُوْنَ نَجَسٌ فَلَا يَقْرَبُوا الْمَسْجِدَ الْحَرَامَ بَعْدَ عَامِهِمْ هٰذَا ۚوَاِنْ خِفْتُمْ عَيْلَةً فَسَوْفَ يُغْنِيْكُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖٓ اِنْ شَاۤءَۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū innamal-musyrikūna najasun falā yaqrabul-masjidal-ḥarāma ba‘da ‘āmihim hāżā, wa in khiftum ‘ailatan fa saufa yugnīkumullāhu min faḍlihī in syā'(a), innallāha ‘alīmun ḥakīm(un).
Эй һеҙ, иман килтергән кешеләр! Ысынында иһә мөшриктәр бысраҡ (саф булмаған йәндәр), шуға күрә улар ошо йылдан һуң Оло мәсеткә яҡынлашырға тейеш түгел. Әгәр ҙә һеҙ фәҡир булыу тураһында борсолһағыҙ (сөнки кафырҙар килмәй), Аллаһ Тәғәлә һеҙгә Үҙенең рәхмәтенән байлыҡ бирер, әгәр Үҙе теләһә. Ысынлап та, Аллаһ барыһын да белеүсе, хикмәтле!»