اِذْ قَالَتِ الْمَلٰۤىِٕكَةُ يٰمَرْيَمُ اِنَّ اللّٰهَ يُبَشِّرُكِ بِكَلِمَةٍ مِّنْهُۖ اسْمُهُ الْمَسِيْحُ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ وَجِيْهًا فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ وَمِنَ الْمُقَرَّبِيْنَۙ
iż qālatil-malā'ikatu yā maryama innallāha yubasysyiruki bikalimatim minhusmuhul-masīḥu ‘īsabnu maryama wajīhan fid-dun-yā wal-ākhirati wa minal-muqarrabīn(a).
(ހަނދާން ކުރާށެވެ) މަލާއިކަތުން ވިދާޅުވީ، “އޭ މަރިޔަމްގެފާނު! الله ތިޔަބައިމީހުންނަށް އުފާވެރި ޚަބަރެއް ދެއްވަނީ އެކަލާނގެ ޙަޟްރަތުން، އެކަލޭގެފާނުގެ ނަމަކީ މަސީޙު، މަރިޔަމްގެފާނުގެ ދަރިކަލުން އީސާގެފާނު، ދުނިޔެއާއި އާޚިރަތުގައި ފާހަގަކޮށްލެވޭ، އަދި (الله އަށް) ގާތްވެވަޑައިގެންނެވި މީހުންގެ ތެރެއިން އެކަކެވެ.
وَيُكَلِّمُ النَّاسَ فِى الْمَهْدِ وَكَهْلًا وَّمِنَ الصّٰلِحِيْنَ
wa yukallimun nāsa fil-mahdi wa kahlaw wa minaṣ-ṣāliḥīn(a).
އަދި އެކަލޭގެފާނު އުނދޯލީގައި (ހުރެ) މީހުންނާ ވާހަކަފުޅު ދައްކަވައި، ފުރިހަމަ ވުމުން، ޞާލިޙުންގެ ތެރޭގައި ހިމެނިވަޑައިގަންނަވައެވެ.”
قَالَتْ رَبِّ اَنّٰى يَكُوْنُ لِيْ وَلَدٌ وَّلَمْ يَمْسَسْنِيْ بَشَرٌ ۗ قَالَ كَذٰلِكِ اللّٰهُ يَخْلُقُ مَا يَشَاۤءُ ۗاِذَا قَضٰٓى اَمْرًا فَاِنَّمَا يَقُوْلُ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ
qālat rabbi annā yakūnu lī waladuw wa lam yamsasnī basyar(un), qāla każālikillāhu yakhluqu mā yasyā'(u), iżā qaḍā amran fa'innamā yaqūlu lahū kun fayakūn(u).
އެކަމަނާ (މަރިޔަމް) ވިދާޅުވިއެވެ. އެކަލޭގެފާނު (الله) ޙަދީޘްކުރެއްވިއެވެ.
وَّقَوْلِهِمْ اِنَّا قَتَلْنَا الْمَسِيْحَ عِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ رَسُوْلَ اللّٰهِۚ وَمَا قَتَلُوْهُ وَمَا صَلَبُوْهُ وَلٰكِنْ شُبِّهَ لَهُمْ ۗوَاِنَّ الَّذِيْنَ اخْتَلَفُوْا فِيْهِ لَفِيْ شَكٍّ مِّنْهُ ۗمَا لَهُمْ بِهٖ مِنْ عِلْمٍ اِلَّا اتِّبَاعَ الظَّنِّ وَمَا قَتَلُوْهُ يَقِيْنًاۢ ۙ
wa qaulihim innā qatalnal-masīḥa ‘īsabna maryama rasūlallāh(i), wa mā qatalūhu wa mā ṣalabūhu wa lākin syubbiha lahum, wa innal-lażīnakhtalafū fīhi lafī syakkim minh(u), mā lahum bihī min ‘ilmin illattibā‘aẓ-ẓanni wa mā qatalūhu yaqīnā(n).
އަދި (އަހަރެމެން ވެސް އަދަބު ދިނީ) އެމީހުން ބުނީ، "ހަމަކަށަވަރުން، އަހަރެމެން މަރާލީ މަސީޙު، الله ގެ ރަސޫލާ މަރިޔަމްގެފާނުގެ ދަރިކަލުން އީސާގެފާނު" ކަމަށް ބުނުމުންނެވެ. ހަމަކަށަވަރުން، އީސާގެފާނުގެ (މަރާލުމާމެދު) ޚިޔާލުތަފާތުވާ މީހުން، މަރާލެވުނީ ކާކުތޯ އަބަދުވެސް ޝައްކު އުފެދެއެވެ. އެމީހުންނަށް ހަގީގަތުގައިވެސް ނޭނގުނު (ސީދާ މަރާލީ ކާކު) ނަމަވެސް އެއީ ހަމައެކަނި ލަފާކުރުމެއްގެ މައްޗަށް ބިނާވެފައިވާ ބައެއް ކަމުން އެމީހުން އޭނާ މަރާލިކަން ޔަގީން ނުވިއެވެ.
بَلْ رَّفَعَهُ اللّٰهُ اِلَيْهِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَزِيْزًا حَكِيْمًا
bar rafa‘ahullāhu ilaih(i), wa kānallāhu ‘azīzan ḥakīmā(n).
އެކަމަކު الله އީސާގެފާނު އެކަލޭގެފާނުގެ ޙަޟްރަތަށް އުފުއްލަވައިލެއްވިއެވެ. الله އަކީ ހުރިހާ ބާރެއް ލިބިގެންވާ، ހުރިހާ ޙިކުމަތްތެރިއެކެވެ.
اِذْ قَالَ اللّٰهُ يٰعِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ اذْكُرْ نِعْمَتِيْ عَلَيْكَ وَعَلٰى وَالِدَتِكَ ۘاِذْ اَيَّدْتُّكَ بِرُوْحِ الْقُدُسِۗ تُكَلِّمُ النَّاسَ فِى الْمَهْدِ وَكَهْلًا ۚوَاِذْ عَلَّمْتُكَ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَالتَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَ ۚوَاِذْ تَخْلُقُ مِنَ الطِّيْنِ كَهَيْـَٔةِ الطَّيْرِ بِاِذْنِيْ فَتَنْفُخُ فِيْهَا فَتَكُوْنُ طَيْرًاۢ بِاِذْنِيْ وَتُبْرِئُ الْاَكْمَهَ وَالْاَبْرَصَ بِاِذْنِيْ ۚوَاِذْ تُخْرِجُ الْمَوْتٰى بِاِذْنِيْ ۚوَاِذْ كَفَفْتُ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ عَنْكَ اِذْ جِئْتَهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ فَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْهُمْ اِنْ هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ
iż qālallāhu yā ‘īsabna maryamażkur ni‘matī ‘alaika wa ‘alā wālidatik(a), iż ayyattuka birūḥil-qudus(i), tukallimun-nāsa fil-mahdi wa kahlā(n), wa iż ‘allamtukal-kitāba wal-ḥikmata wat-taurāta wal-injīl(a), wa iż takhluqu minaṭ-ṭīni kahai'atiṭ-ṭairi bi'iżnī fa tanfukhu fīhā fa takūnu ṭairam bi'iżnī wa tubri'ul-akmaha wal-abraṣa bi'iżnī, wa iż tukhrijul-mautā bi'iżnī, wa iż kafaftu banī isrā'īla ‘anka iż ji'tahum bil-bayyināti fa qālal-lażīna kafarū minhum in hāżā illā siḥrum mubīn(un).
އަދި ހަނދާން ކުރާތި الله ވިދާޅުވި ދުވަސް ހަނދާން ކުރާށެވެ އެއަށް ވައިޖެހި، ދެން އެއީ (ޙަޤީޤީ) ދޫންޏަކަށް ވެގެން ދިޔައީ އަހަރެންގެ ހުއްދައާއެކުގައެވެ ހަގީގީ ސިހުރު ނޫން އެހެން އެއްޗެއް ނެތް."
وَاِذْ قَالَ اللّٰهُ يٰعِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ ءَاَنْتَ قُلْتَ لِلنَّاسِ اتَّخِذُوْنِيْ وَاُمِّيَ اِلٰهَيْنِ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗقَالَ سُبْحٰنَكَ مَا يَكُوْنُ لِيْٓ اَنْ اَقُوْلَ مَا لَيْسَ لِيْ بِحَقٍّ ۗاِنْ كُنْتُ قُلْتُهٗ فَقَدْ عَلِمْتَهٗ ۗتَعْلَمُ مَا فِيْ نَفْسِيْ وَلَآ اَعْلَمُ مَا فِيْ نَفْسِكَ ۗاِنَّكَ اَنْتَ عَلَّامُ الْغُيُوْبِ
wa iż qālallāhu yā ‘īsabna maryama a'anta qulta lin-nāsittakhiżūnī wa ummiya ilāhaini min dūnillah(i), qāla subḥānaka mā yakūnu lī an aqūla mā laisa lī biḥaqq(in), in kuntu qultuhū faqad ‘alimtah(ū), ta‘lamu mā fī nafsī wa lā a‘lamu mā fī nafsik(a), innaka anta ‘allāmul-guyūb(i).
އަދި (ހަނދާން ކުރާށެވެ) "އޭ މަރިޔަމްގެފާނުގެ ދަރިކަލުން އީސާގެފާނު! އަހަރެންނާއި އަހަރެންގެ މަންމަ الله ފިޔަވައި ދެ ކަލާނގެއެއް ހައްދަވާށޭ މީސްތަކުންނަށް ބުނި މީހަކީ ކަލޭ ހެއްޔެވެ؟" (އީސާ) ޖަވާބު ދެއްވީ "ޝަރަފުވެރިކަން ކަލޭގެފާނަށް، އަހަރެންގެ ނޫން އެއްޗެއް ބުނުމަކީ އަހަރެންނަށް ރަނގަޅު ކަމެއް ނޫނެވެ. އަހަރެން ބުނިނަމަ ކަލޭގެފާނަށް އެނގިވަޑައިގަންނަވާނެ. ކަލޭގެފާނަށް އަހަރެންގެ ތެރޭގައިވާ ކަންތައްތައް އެނގިވަޑައިގަންނަވާނެއެވެ.
مَا قُلْتُ لَهُمْ اِلَّا مَآ اَمَرْتَنِيْ بِهٖٓ اَنِ اعْبُدُوا اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبَّكُمْ ۚوَكُنْتُ عَلَيْهِمْ شَهِيْدًا مَّا دُمْتُ فِيْهِمْ ۚ فَلَمَّا تَوَفَّيْتَنِيْ كُنْتَ اَنْتَ الرَّقِيْبَ عَلَيْهِمْ ۗوَاَنْتَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدٌ
mā qultu lahum illā mā amartanī bihī ani‘budullāha rabbī wa rabbakum, wa kuntu ‘alaihim syahīdam mā dumtu fīhim, falammā tawaffaitanī kunta antar-raqība ‘alaihim, wa anta ‘alā kulli syai'in syahīd(un).
އަހަރެން ދުވަހަކުވެސް އެމީހުންނަށް (އެބަހީ) "އަހަރެންގެ ވެރިރަސްކަލާނގެ އަދި ކަލޭގެފާނުގެ ވެރިރަސްކަލާނގެއަށް އަޅުކަންކުރުން) ފިޔަވައި އެއުރެންނާ ދިމާލަށް ނުބުނެމެވެ. ފަހެ، ކަލޭގެފާނު އަހަރެންނާ ދުނިޔެ ދޫކުރެއްވުމަށްފަހު، އެބައިމީހުންނަށް ފާރަވެރިވެވަޑައިގަތީ ކަލޭގެފާނެވެ. އަދި ކަލޭގެފާނަކީ ހުރިހާ ކަމެއްގެ ހެކިވެރިޔާއެވެ.
فَاَشَارَتْ اِلَيْهِۗ قَالُوْا كَيْفَ نُكَلِّمُ مَنْ كَانَ فِى الْمَهْدِ صَبِيًّا
fa asyārat ilaīh(i), qālū kaifa nukallimu man kāna fil-mahdi ṣabiyyā(n).
އެހެންކަމުން އޭނާ (މަރިޔަމް) އޭނާއަށް (ދަރިފުޅަށް) އިޝާރާތް ކުރިއެވެ. އެމީހުން ބުނީ “އަދިވެސް ސްވިންގްގައި އޮތް ކުޑަކުއްޖަކާ ވާހަކަ ދައްކާނީ ކިހިނެއް ހެއްޔެވެ؟”
قَالَ اِنِّيْ عَبْدُ اللّٰهِ ۗاٰتٰنِيَ الْكِتٰبَ وَجَعَلَنِيْ نَبِيًّا ۙ
qāla innī ‘abdullāh(i), ātāniyal-kitāba wa ja‘alanī nabiyyā(n).
އެކަލޭގެފާނު (ޢީސާ) ޙަދީޘްކުރެއްވިއެވެ.
وَّجَعَلَنِيْ مُبٰرَكًا اَيْنَ مَا كُنْتُۖ وَاَوْصٰنِيْ بِالصَّلٰوةِ وَالزَّكٰوةِ مَا دُمْتُ حَيًّا ۖ
wa ja‘alanī mubārakan aina mā kunt(u), wa auṣānī biṣ-ṣalāti waz-zakāti mā dumtu ḥayyā(n).
އަދި އަހަރެން ހުންނެވި ކޮންމެ ތަނެއްގައި އަހަރެން ބާއްޖަވެރި ކުރައްވައި، އަހަރެން ދިރިހުރިހާ ހިނދަކު ނަމާދާއި ޒަކާތް އަހަރެންގެ މައްޗަށް ފަރުޟު ކުރައްވައިފިއެވެ.
وَّبَرًّاۢ بِوَالِدَتِيْ وَلَمْ يَجْعَلْنِيْ جَبَّارًا شَقِيًّا
wa barram biwālidatī wa lam yaj‘alnī jabbāran syaqiyyā(n).
އަދި މަންމައަށް ޚާއްޞަވެވަޑައިގެން، އަހަރެން ކިބުރުވެރި ނުވަތަ ނިކަމެތި މީހަކަށް ނުހެދިއެވެ.
وَالسَّلٰمُ عَلَيَّ يَوْمَ وُلِدْتُّ وَيَوْمَ اَمُوْتُ وَيَوْمَ اُبْعَثُ حَيًّا
was-salāmu ‘alayya yauma wulittu wa yauma amūtu wa yauma ub‘aṡu ḥayyā(n).
އަދި އަހަރެން އުފަންވި ދުވަހާއި، އަހަރެން މަރުވާ ދުވަހު އަދި އަހަރެން ދިރުއްވައި ދިރުއްވާ ދުވަހު އަހަރެންގެ މައްޗަށް ޞަލަވާތް ލައްވާށިއެވެ.”
وَاِذْ قَالَ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اِنِّيْ رَسُوْلُ اللّٰهِ اِلَيْكُمْ مُّصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيَّ مِنَ التَّوْرٰىةِ وَمُبَشِّرًاۢ بِرَسُوْلٍ يَّأْتِيْ مِنْۢ بَعْدِى اسْمُهٗٓ اَحْمَدُۗ فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ قَالُوْا هٰذَا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ
wa iż qāla ‘īsabnu maryama yā banī isrā'īla innī rasūlullāhi ilaikum muṣaddiqal limā baina yadayya minat-taurāti wa mubasysyiram birasūliy ya'tī mim ba‘dismuhū aḥmad(u), falammā jā'ahum bil-bayyināti qālū hāżā siḥrum mubīn(un).
އަދި (ހަނދާން ކުރާށެވެ) މަރިޔަމްގެފާނުގެ ދަރިކަލުން އީސާގެފާނު ވިދާޅުވިއެވެ. އެކަމަކު ސާފު ދަލީލުތަކާއެކު ރަސޫލާ އެބައިމީހުންގެ ގާތަށް ވަޑައިގަތުމުން އެބައިމީހުން ވިދާޅުވީ، "މިއީ ހަގީގީ ސިހުރެއް" ކަމަށެވެ.