وَلِسُلَيْمٰنَ الرِّيْحَ عَاصِفَةً تَجْرِيْ بِاَمْرِهٖٓ اِلَى الْاَرْضِ الَّتِيْ بٰرَكْنَا فِيْهَاۗ وَكُنَّا بِكُلِّ شَيْءٍ عٰلِمِيْنَ
wa lisulaimānar-rīḥa ‘āṣifatan tajrī bi'amrihī ilal-arḍil-latī bāraknā fīhā, wa kunnā bikulli syai'in ‘ālimīn(a).
A (Rhoddom) i Sulaiman wynt cryf iawn a chwythodd ar ei orchymyn i'r wlad yr oeddem wedi'i fendithio ag ef. Ac Rydym yn Holl-wybodus am bopeth.
وَمِنَ الشَّيٰطِيْنِ مَنْ يَّغُوْصُوْنَ لَهٗ وَيَعْمَلُوْنَ عَمَلًا دُوْنَ ذٰلِكَۚ وَكُنَّا لَهُمْ حٰفِظِيْنَ ۙ
wa minasy-syayāṭīna may yagūṣūna lahū wa ya‘malūna ‘amalan dūna żālik(a), wa kunnā lahum ḥāfiẓīn(a).
A (Fe wnaethom ymostwng i Solomon hefyd) grŵp o gythreuliaid a blymiodd (i'r môr) drosto ac a wnaethant waith heblaw hynny; a Ni yw'r rhai sy'n gofalu amdanynt.
وَلَقَدْ اٰتَيْنَا دَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ عِلْمًاۗ وَقَالَا الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ فَضَّلَنَا عَلٰى كَثِيْرٍ مِّنْ عِبَادِهِ الْمُؤْمِنِيْنَ
wa laqad ātainā dāwūda wa sulaimāna ‘ilmā(n), wa qālal-ḥamdu lillāhil-lażī faḍḍalanā ‘alā kaṡīrim min ‘ibādihil-mu'minīn(a).
Ac yn wir, rhoddom wybodaeth i Dawud a Solomon; a dywedodd y ddau ohonynt, "Canmoliaeth i Allah a'n ffafrodd ni dros lawer o'i weision crediniol."
وَوَرِثَ سُلَيْمٰنُ دَاوٗدَ وَقَالَ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ عُلِّمْنَا مَنْطِقَ الطَّيْرِ وَاُوْتِيْنَا مِنْ كُلِّ شَيْءٍۗ اِنَّ هٰذَا لَهُوَ الْفَضْلُ الْمُبِيْنُ
wa wariṡa sulaimānu dāwūda wa qāla yā ayyuhan-nāsu ‘ullimnā manṭiqaṭ-ṭairi wa ūtīnā min kulli syai'(in), inna hāżā lahuwal-faḍlul-mubīn(u).
Ac roedd Sulayman wedi etifeddu Dawud, a dywedodd ef (Sulaiman), "O bobl! Rydym wedi dysgu iaith adar ac wedi cael popeth. Yn wir, mae hyn (i gyd) yn rhodd wirioneddol."
وَحُشِرَ لِسُلَيْمٰنَ جُنُوْدُهٗ مِنَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِ وَالطَّيْرِ فَهُمْ يُوْزَعُوْنَ
wa ḥusyira lisulaimāna junūduhū minal-jinni wal-insi waṭ-ṭairi fahum yūza‘ūn(a).
A chasglodd Solomon ei fyddin o jinn, dynion ac adar, ac fe wnaethant linellu mewn trefn.
حَتّٰىٓ اِذَآ اَتَوْا عَلٰى وَادِ النَّمْلِۙ قَالَتْ نَمْلَةٌ يّٰٓاَيُّهَا النَّمْلُ ادْخُلُوْا مَسٰكِنَكُمْۚ لَا يَحْطِمَنَّكُمْ سُلَيْمٰنُ وَجُنُوْدُهٗۙ وَهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ
Ḥattā iżā atau ‘alā wādin-naml(i), qālat namlatuy yā ayyuhan-namludkhulū masākinakum, lā yaḥṭimannakum sulaimānu wa junūduhū wa hum lā yasy‘urūn(a).
Nes pan gyrhaeddon nhw ddyffryn y morgrug, dywedodd morgrugyn, "O forgrug! Ewch i mewn i'ch nythod, rhag i Solomon a'i fyddin gamu arnoch chi heb wybod."
فَتَبَسَّمَ ضَاحِكًا مِّنْ قَوْلِهَا وَقَالَ رَبِّ اَوْزِعْنِيْٓ اَنْ اَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِيْٓ اَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلٰى وَالِدَيَّ وَاَنْ اَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضٰىهُ وَاَدْخِلْنِيْ بِرَحْمَتِكَ فِيْ عِبَادِكَ الصّٰلِحِيْنَ
fatabassama ḍāḥikam min qaulihā wa qāla rabbi auzi‘nī an asykura ni‘matakal-latī an‘amta ‘alayya wa ‘alā wālidayya wa an a‘mala ṣāliḥan tarḍāhu wa adkhilnī biraḥmatika fī ‘ibādikaṣ-ṣāliḥīn(a).
Felly fe wenuodd a chwarddodd (Sulaiman) oherwydd (clywodd) eiriau'r morgrugyn. Ac fe weddïodd, "O fy Arglwydd, dyro i mi'r ysbrydoliaeth i barhau i fod yn ddiolchgar am Eich bendithion yr ydych wedi'u rhoi i mi a fy rhieni ac fel y gwnaf y gweithredoedd da yr ydych yn eu cymeradwyo; a rhowch fi trwy Eich gras i mewn i grŵp Eich gweision duwiol."
وَتَفَقَّدَ الطَّيْرَ فَقَالَ مَا لِيَ لَآ اَرَى الْهُدْهُدَۖ اَمْ كَانَ مِنَ الْغَاۤىِٕبِيْنَ
wa tafaqqadaṭ-ṭaira fa qāla mā liya lā aral-hudhud(a), am kāna minal-gā'ibīn(a).
Ac archwiliodd yr adar a dweud, “Pam nad wyf yn gweld yr hwch, ydy e ymhlith y rhai sy’n absennol?
لَاُعَذِّبَنَّهٗ عَذَابًا شَدِيْدًا اَوْ لَاَا۟ذْبَحَنَّهٗٓ اَوْ لَيَأْتِيَنِّيْ بِسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍ
la'u‘ażżibannahū ‘ażāban syadīdan au la'ażbaḥannahū au laya'tiyannī bisulṭānim mubīn(in).
Byddaf yn bendant yn ei gosbi â chosb ddifrifol neu'n ei ladd, oni bai ei fod yn dod ataf am reswm clir."
فَمَكَثَ غَيْرَ بَعِيْدٍ فَقَالَ اَحَطْتُّ بِمَا لَمْ تُحِطْ بِهٖ وَجِئْتُكَ مِنْ سَبَاٍ ۢبِنَبَاٍ يَّقِيْنٍ
famakaṡa gaira ba‘īdin faqāla aḥaṭtu bimā lam tuḥiṭ bihī wa ji'tuka min saba'im binaba'iy yaqīn(in).
Felly yn fuan wedyn (daeth Hud hud), yna dywedodd, "Rydw i wedi darganfod rhywbeth nad ydych chi'n ei wybod eto. Rydw i wedi dod atoch chi o wlad Saba' gan ddod â newyddion argyhoeddiadol.
اِنِّيْ وَجَدْتُّ امْرَاَةً تَمْلِكُهُمْ وَاُوْتِيَتْ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ وَّلَهَا عَرْشٌ عَظِيْمٌ
innī wajattumra'atan tamlikuhum wa ūtiyat min kulli syai'iw wa lahā ‘arsyun ‘aẓīm(un).
Yn wir, cefais wraig yn teyrnasu drostynt, a rhoddwyd iddi bopeth a chafodd orsedd fawr.
وَجَدْتُّهَا وَقَوْمَهَا يَسْجُدُوْنَ لِلشَّمْسِ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطٰنُ اَعْمَالَهُمْ فَصَدَّهُمْ عَنِ السَّبِيْلِ فَهُمْ لَا يَهْتَدُوْنَۙ
wajattuhā wa qaumahā yasjudūna lisy-syamsi min dūnillāhi wa zayyana lahumusy-syaiṭānu a‘mālahum fa ṣaddahum ‘anis-sabīli fahum lā yahtadūn(a).
Fi (yr aderyn Hud) a'i bobl yn addoli'r haul, nid Allah; ac mae Satan wedi gwneud i'w gweithredoedd (drwg) ymddangos yn brydferth iddynt, gan eu rhwystro rhag llwybr (Allah), fel nad ydynt yn cael eu harwain,
اَلَّا يَسْجُدُوْا لِلّٰهِ الَّذِيْ يُخْرِجُ الْخَبْءَ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَيَعْلَمُ مَا تُخْفُوْنَ وَمَا تُعْلِنُوْنَ
allā yasjudū lillāhil-lażī yukhrijul-khab'a fis-samāwāti wal-arḍi wa ya‘lamu mā tukhfūna wa mā tu‘linūn(a).
nid ydynt (chwaith) yn addoli Allah sy'n dwyn allan yr hyn sydd guddiedig yn y nefoedd a'r ddaear a phwy a ŵyr beth rydych chi'n ei guddio a'r hyn rydych chi'n ei ddatgelu.
اَللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۙ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيْمِ ۩
allāhu lā ilāha illā huwa rabbul-‘arsyil-‘aẓīm(i).
Allah, nid oes duw ond Ef, yr Arglwydd sydd â'r Orsedd fawr.”
۞ قَالَ سَنَنْظُرُ اَصَدَقْتَ اَمْ كُنْتَ مِنَ الْكٰذِبِيْنَ
qāla sananẓuru aṣadaqta am kunta minal-kāżibīn(a).
Dywedodd ef (Sulaiman), “Fe welwn a ydych chi’n dweud y gwir neu a ydych chi’n un o’r rhai sy’n dweud celwydd.
اِذْهَبْ بِّكِتٰبِيْ هٰذَا فَاَلْقِهْ اِلَيْهِمْ ثُمَّ تَوَلَّ عَنْهُمْ فَانْظُرْ مَاذَا يَرْجِعُوْنَ
iżhab bikitābī hāżā fa alqih ilaihim ṡumma tawalla ‘anhum fanẓur māżā yarji‘ūn(a).
Dos gyda (gan gario) fy llythyr, yna gollynga ef arnyn nhw, yna troi oddi wrthyn nhw, yna rhoi sylw i'r hyn maen nhw'n ei ddweud."
قَالَتْ يٰٓاَيُّهَا الْمَلَؤُا اِنِّيْٓ اُلْقِيَ اِلَيَّ كِتٰبٌ كَرِيْمٌ
qālat yā ayyuhal-mala'u innī ulqiya ilayya kitābun karīm(un).
Dywedodd ef (Balqis), "O urddasolion! Yn wir, anfonwyd llythyr bonheddig ataf."
اِنَّهٗ مِنْ سُلَيْمٰنَ وَاِنَّهٗ بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيْمِ ۙ
innahū min sulaimāna wa innahū bismillāhir-raḥmānir-raḥīm(i).
Yn wir, roedd (y llythyr) gan Sulaiman a ddywedodd, "Yn enw Allah, y Mwyaf Graslon, y Mwyaf Trugarog,
اَلَّا تَعْلُوْا عَلَيَّ وَأْتُوْنِيْ مُسْلِمِيْنَ ࣖ
allā ta‘lū ‘alayya wa'tūnī muslimīn(a).
peidiwch ag ymddwyn yn drahaus tuag ataf, a dewch ataf fel rhai sy'n ymostwng."
قَالَتْ يٰٓاَيُّهَا الْمَلَؤُا اَفْتُوْنِيْ فِيْٓ اَمْرِيْۚ مَا كُنْتُ قَاطِعَةً اَمْرًا حَتّٰى تَشْهَدُوْنِ
qālat yā ayyuhal-mala'u aftūnī fī amrī, mā kuntu qāṭi‘atan amran ḥattā tasyhadūn(i).
Dywedodd ef (Balqis), "O urddasolion! Rhowch ystyriaeth i mi yn yr achos hwn. Nid wyf byth yn penderfynu ar achos cyn i chi fod yn bresennol yn fy nghynulliad."
قَالُوْا نَحْنُ اُولُوْا قُوَّةٍ وَّاُولُوْا بَأْسٍ شَدِيْدٍ ەۙ وَّالْاَمْرُ اِلَيْكِ فَانْظُرِيْ مَاذَا تَأْمُرِيْنَ
qālū naḥnu ulū quwwatiw wa ulū ba'sin syadīd(in), wal-amru ilaiki fanẓurī māżā ta'murīn(a).
Atebasant, “Mae gennym ni nerth a dewrder mawr (i ymladd), ond chi biau’r penderfyniad; felly ystyriwch beth fyddwch chi’n ei orchymyn.”
قَالَتْ اِنَّ الْمُلُوْكَ اِذَا دَخَلُوْا قَرْيَةً اَفْسَدُوْهَا وَجَعَلُوْٓا اَعِزَّةَ اَهْلِهَآ اَذِلَّةً ۚوَكَذٰلِكَ يَفْعَلُوْنَ
qālat innal-mulūka iżā dakhalū qaryatan afsadūhā wa ja‘alū a‘izzata ahlihā ażillah(tan), wa każālika yaf‘alūn(a).
Dywedodd ef (Balqis), "Yn wir, pan fydd brenhinoedd yn concro gwlad, byddant yn sicr o'i dinistrio, ac yn gwneud ei thrigolion bonheddig yn gywilyddus; a dyna fyddant yn ei wneud.
وَاِنِّيْ مُرْسِلَةٌ اِلَيْهِمْ بِهَدِيَّةٍ فَنٰظِرَةٌ ۢبِمَ يَرْجِعُ الْمُرْسَلُوْنَ
wa innī mursilatun ilaihim bihadiyyatin fanāẓiratun bima yarji‘ul-mursalūn(a).
Ac yn wir, anfonaf negeswyr atynt gyda rhoddion, a byddaf yn aros am yr hyn a ddyg y negeswyr yn ôl.”
فَلَمَّا جَاۤءَ سُلَيْمٰنَ قَالَ اَتُمِدُّوْنَنِ بِمَالٍ فَمَآ اٰتٰىنِ َۧ اللّٰهُ خَيْرٌ مِّمَّآ اٰتٰىكُمْۚ بَلْ اَنْتُمْ بِهَدِيَّتِكُمْ تَفْرَحُوْنَ
falammā jā'a sulaimāna qāla atumiddūnani bimālin famā ātāniyallāhu khairum mimmā ātākum, bal antum bihadiyyatikum tafraḥūn(a).
Felly pan gyrhaeddodd y (negeswyr) Solomon, dywedodd ef (Sulaiman), "Ydych chi'n mynd i roi cyfoeth i mi? Mae'r hyn y mae Allah wedi'i roi i mi yn well na'r hyn y mae Allah wedi'i roi i chi; ond rydych chi'n teimlo'n falch o'ch rhodd."
اِرْجِعْ اِلَيْهِمْ فَلَنَأْتِيَنَّهُمْ بِجُنُوْدٍ لَّا قِبَلَ لَهُمْ بِهَا وَلَنُخْرِجَنَّهُمْ مِّنْهَآ اَذِلَّةً وَّهُمْ صٰغِرُوْنَ
irji‘ ilaihim falana'tiyannahum bijunūdil lā qibala lahum bihā wa lanukhrijannahum minhā ażillataw wa hum ṣāgirūn(a).
Dewch yn ôl atynt! Yn wir, byddwn yn sicr o ddod atynt â byddin na fyddant yn gallu ei gwrthsefyll, a byddwn yn eu gyrru allan o'r wlad honno (Saba') mewn gwarth a byddant yn (gaethion) mewn gwarth."
قَالَ يٰٓاَيُّهَا الْمَلَؤُا اَيُّكُمْ يَأْتِيْنِيْ بِعَرْشِهَا قَبْلَ اَنْ يَّأْتُوْنِيْ مُسْلِمِيْنَ
qāla yā ayyuhal-mala'u ayyukum ya'tīnī bi‘arsyihā qabla ay ya'tūnī muslimīn(a).
Dywedodd ef (Sulaiman), "O reolwyr! Pwy ohonoch chi sy'n gallu dod â'i orsedd ataf cyn iddyn nhw ddod ataf ac ildio eu hunain?"
قَالَ عِفْرِيْتٌ مِّنَ الْجِنِّ اَنَا۠ اٰتِيْكَ بِهٖ قَبْلَ اَنْ تَقُوْمَ مِنْ مَّقَامِكَۚ وَاِنِّيْ عَلَيْهِ لَقَوِيٌّ اَمِيْنٌ
qāla ‘ifrītum minal-jinni ana atīka bihī qabla an taqūma mim maqāmik(a), wa innī ‘alaihi laqawiyyun amīn(un).
Dywedodd Ifrit gan y jinn, "Byddaf yn ei ddwyn atoch cyn i chi godi o'ch sedd; ac yn wir, rwy'n ddigon cryf i'w wneud a gellir ymddiried ynof."
قَالَ الَّذِيْ عِنْدَهٗ عِلْمٌ مِّنَ الْكِتٰبِ اَنَا۠ اٰتِيْكَ بِهٖ قَبْلَ اَنْ يَّرْتَدَّ اِلَيْكَ طَرْفُكَۗ فَلَمَّا رَاٰهُ مُسْتَقِرًّا عِنْدَهٗ قَالَ هٰذَا مِنْ فَضْلِ رَبِّيْۗ لِيَبْلُوَنِيْٓ ءَاَشْكُرُ اَمْ اَكْفُرُۗ وَمَنْ شَكَرَ فَاِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ كَفَرَ فَاِنَّ رَبِّيْ غَنِيٌّ كَرِيْمٌ
qālal-lażī ‘indahū ‘ilmum minal-kitābi ana ātīka bihī qabla ay yartadda ilaika ṭarfuk(a), falammā ra'āhu mustaqirran ‘indahū qāla hāżā min faḍli rabbī, liyabluwanī a'asykuru am akfur(u), wa man syakara fa'innamā yasykuru linafsih(ī), wa man kafara fa'inna rabbī ganiyyun karīm(un).
Dywedodd un oedd â gwybodaeth o'r Llyfr, "Byddaf yn dod â'r orsedd atoch cyn i'ch llygaid wincio." Felly pan welodd ef (Sulaiman) yr orsedd o'i flaen, dywedodd, "Mae hyn ymhlith gras fy Arglwydd i'm profi, p'un a ydw i'n ddiolchgar neu'n gwadu (Ei fendithion). Pwy bynnag sy'n ddiolchgar, yna yn wir mae'n ddiolchgar am ei (ddaioni) ei hun, a phwy bynnag sy'n anghredu, yna yn wir mae fy Arglwydd yn Gyfoethocaf, Mwyaf Gogoneddus."
قَالَ نَكِّرُوْا لَهَا عَرْشَهَا نَنْظُرْ اَتَهْتَدِيْٓ اَمْ تَكُوْنُ مِنَ الَّذِيْنَ لَا يَهْتَدُوْنَ
qāla nakkirū lahā ‘arsyahā nanẓur atahtadī am takūnu minal-lażīna lā yahtadūn(a).
Dywedodd ef (Sulaiman), “Newidiwch ei gorsedd iddi; fe welwn a yw hi (Balqis) yn ei gydnabod ai peidio.”
فَلَمَّا جَاۤءَتْ قِيْلَ اَهٰكَذَا عَرْشُكِۗ قَالَتْ كَاَنَّهٗ هُوَۚ وَاُوْتِيْنَا الْعِلْمَ مِنْ قَبْلِهَا وَكُنَّا مُسْلِمِيْنَ
falammā jā'at qīla ahakażā ‘arsyuk(i), qālat ka'annahū huw(a), wa ūtīnal-‘ilma min qablihā wa kunnā muslimīn(a).
Felly pan ddaeth ef (Balqis), gofynnwyd iddo (ef), "Ai dyma dy orsedd di?" Atebodd ef (Balqis), “Fel pe bai hwnnw ef.” (A dywedodd ef Balqis), "Rydym wedi cael gwybodaeth flaenorol a ni yw'r rhai sy'n ymostwng (i Allah)."
وَصَدَّهَا مَا كَانَتْ تَّعْبُدُ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗاِنَّهَا كَانَتْ مِنْ قَوْمٍ كٰفِرِيْنَ
wa ṣaddahā mā kānat ta‘budu min dūnillāh(i), innahā kānat min qaumin kāfirīn(a).
Ac roedd ei arfer o addoli heblaw Allah yn ei atal (rhag rhoi genedigaeth i Islam), mewn gwirionedd roedd ef (Balqis) yn un o'r anghredinwyr.
قِيْلَ لَهَا ادْخُلِى الصَّرْحَۚ فَلَمَّا رَاَتْهُ حَسِبَتْهُ لُجَّةً وَّكَشَفَتْ عَنْ سَاقَيْهَاۗ قَالَ اِنَّهٗ صَرْحٌ مُّمَرَّدٌ مِّنْ قَوَارِيْرَ ەۗ قَالَتْ رَبِّ اِنِّيْ ظَلَمْتُ نَفْسِيْ وَاَسْلَمْتُ مَعَ سُلَيْمٰنَ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ࣖ
qīla lahadkhuliṣ-ṣarḥ(a), falammā ra'athu ḥasibathu lujjataw wa kasyafat ‘an sāqaihā, qāla innahū ṣarḥum mumarradum min qawārīr(a), qālat rabbi innī ẓalamtu nafsī wa aslamtu ma‘a sulaimāna lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).
Dywedwyd wrtho (Balqis), "Ewch i mewn i'r palas." Felly pan welodd (Balqis) (llawr y palas), meddyliodd ei fod yn bwll mawr o ddŵr, a datgelodd (gorchuddiodd) ei ddau lo. Dywedodd (Sulaiman), "Yn wir, dim ond llawr y palas wedi'i orchuddio â gwydr yw hwn." Dywedodd (Balqis), "O fy Arglwydd, yn wir, rydw i wedi gwneud cam â mi fy hun. Rydw i'n ildio gyda Solomon i Allah, Arglwydd yr holl fydoedd."
وَلِسُلَيْمٰنَ الرِّيْحَ غُدُوُّهَا شَهْرٌ وَّرَوَاحُهَا شَهْرٌۚ وَاَسَلْنَا لَهٗ عَيْنَ الْقِطْرِۗ وَمِنَ الْجِنِّ مَنْ يَّعْمَلُ بَيْنَ يَدَيْهِ بِاِذْنِ رَبِّهٖۗ وَمَنْ يَّزِغْ مِنْهُمْ عَنْ اَمْرِنَا نُذِقْهُ مِنْ عَذَابِ السَّعِيْرِ
wa lisulaimānar-rīḥa guduwwuhā syahruw wa rawāḥuhā syahr(un), wa asalnā lahū ‘ainal-qiṭr(i), wa minal-jinni may ya‘malu baina yadaihi bi'iżni rabbih(ī), wa may yazig minhum ‘an amrinā nużiqhu min ‘ażābis-sa‘īr(i).
A darostyngasom y gwyntoedd i Solomon, yr oedd ei daith foreol fel taith mis, a'i daith gyda'r nos fel taith mis, a gwnaethom i gopr tawdd lifo iddo. Ac yr oedd rhai o'r jinn a weithiodd o'i flaen trwy ganiatâd eu Harglwydd. A phwy bynnag yn eu plith a wyrodd oddi wrth Ein gorchymyn, byddwn yn gwneud iddo flasu poen y tân fflamllyd.
يَعْمَلُوْنَ لَهٗ مَا يَشَاۤءُ مِنْ مَّحَارِيْبَ وَتَمَاثِيْلَ وَجِفَانٍ كَالْجَوَابِ وَقُدُوْرٍ رّٰسِيٰتٍۗ اِعْمَلُوْٓا اٰلَ دَاوٗدَ شُكْرًا ۗوَقَلِيْلٌ مِّنْ عِبَادِيَ الشَّكُوْرُ
ya‘malūna lahū mā yasyā'u mim maḥārība wa tamāṡīla wa jifānin kal-jawābi wa qudūrir-rāsiyāt(in), i‘malū āla dāwūda syukrā(n), wa qalīlum min ‘ibādiyasy-syakūr(u).
Roedden nhw (y jiniaid) yn gweithio i Solomon yn ôl yr hyn yr oedd ei eisiau, gan gynnwys (gwneud) adeiladau tal, cerfluniau, platiau oedd (mor fawr) â phyllau a photiau a arhosodd (ar y stôf). Gweithiwch, O deulu Dawud, i ddiolch (i Allah). Ac ychydig iawn o'm gweision sy'n ddiolchgar.
فَلَمَّا قَضَيْنَا عَلَيْهِ الْمَوْتَ مَا دَلَّهُمْ عَلٰى مَوْتِهٖٓ اِلَّا دَاۤبَّةُ الْاَرْضِ تَأْكُلُ مِنْسَاَتَهٗ ۚفَلَمَّا خَرَّ تَبَيَّنَتِ الْجِنُّ اَنْ لَّوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ الْغَيْبَ مَا لَبِثُوْا فِى الْعَذَابِ الْمُهِيْنِۗ
falammā qaḍainā ‘alaihil-mauta mā dallahum ‘alā mautihī illā dābbatul-arḍi ta'kulu minsa'atah(ū), falammā kharra tabayyanatil-jinnu allau kānū ya‘lamūnal-gaiba mā labiṡū fil-‘ażābil-muhīn(i).
Felly pan oeddem wedi ordeinio marwolaeth iddo (Sulaiman), ni ddangosodd dim ei farwolaeth iddynt ac eithrio'r termitiaid a fwytaodd ei ffon. Felly pan syrthiodd, gwyddai'r jinn, pe baent yn gwybod yr anweledig, na fyddent yn aros mewn poenydio gwarthus.
وَوَهَبْنَا لِدَاوٗدَ سُلَيْمٰنَۗ نِعْمَ الْعَبْدُ ۗاِنَّهٗٓ اَوَّابٌۗ
wa wahabnā lidāwūda wa sulaimān(a), ni‘mal-‘abd(u), innahū awwāb(un).
Ac i Dawud rhoddom (mab o'r enw) Sulaiman; ef yw'r gwas gorau. Yn wir, roedd yn ufudd iawn (i Allah).
اِذْ عُرِضَ عَلَيْهِ بِالْعَشِيِّ الصّٰفِنٰتُ الْجِيَادُۙ
iż ‘uriḍa ‘alaihi bil-‘asyiyyiṣ-ṣāfinātul-jiyād(u).
(Cofiwch) pan ddangoswyd iddo un prynhawn (ceffylau) oedd yn ddof, (ond) yn gyflym iawn wrth redeg,
فَقَالَ اِنِّيْٓ اَحْبَبْتُ حُبَّ الْخَيْرِ عَنْ ذِكْرِ رَبِّيْۚ حَتّٰى تَوَارَتْ بِالْحِجَابِۗ
fa qāla innī aḥbabtu ḥubbal-khairi ‘an żikri rabbī, ḥattā tawārat bil-ḥijāb(i).
Yna dywedodd, “Yn wir, rwy’n caru pob peth da (ceffylau), sy’n gwneud i mi gofio (mawredd) fy Arglwydd, nes machlud yr haul.”
رُدُّوْهَا عَلَيَّ ۚفَطَفِقَ مَسْحًا ۢبِالسُّوْقِ وَالْاَعْنَاقِ
ruddūhā ‘alayy(a), faṭafiqa masḥam bis-sūqi wal-a‘nāq(i).
“Dewch â’r holl geffylau yn ôl ataf.” Yna torrodd goesau a gyddfau’r ceffylau i ffwrdd.
وَلَقَدْ فَتَنَّا سُلَيْمٰنَ وَاَلْقَيْنَا عَلٰى كُرْسِيِّهٖ جَسَدًا ثُمَّ اَنَابَ
wa laqad fatannā sulaimāna wa alqainā ‘alā kursiyyihī jasadan ṡumma anāb(a).
Ac yn wir, profasom Solomon a'i wneud yn orwedd ar ei orsedd fel corff (wedi'i wanhau gan salwch), yna edifarhaodd.
قَالَ رَبِّ اغْفِرْ لِيْ وَهَبْ لِيْ مُلْكًا لَّا يَنْۢبَغِيْ لِاَحَدٍ مِّنْۢ بَعْدِيْۚ اِنَّكَ اَنْتَ الْوَهَّابُ
qāla rabbigfir lī wa hab lī mulkal lā yambagī li'aḥadim mim ba‘dī, innaka antal-wahhāb(u).
Dywedodd, "O fy Arglwydd, maddau i mi a dyro i mi deyrnas na fydd gan neb ar fy ôl i. Yn wir, Ti yw'r Rhoddwr."
فَسَخَّرْنَا لَهُ الرِّيْحَ تَجْرِيْ بِاَمْرِهٖ رُخَاۤءً حَيْثُ اَصَابَۙ
fasakhkharnā lahur-rīḥa tajrī bi'amrihī rukhā'an ḥaiṡu aṣāb(a).
Yna fe’i darostyngasom i’r gwynt a chwythodd yn dda yn ôl ei orchymyn lle bynnag y dymunai,
وَالشَّيٰطِيْنَ كُلَّ بَنَّاۤءٍ وَّغَوَّاصٍۙ
wasy-syayāṭīna kulla bannā'iw wa gawwāṣ(in).
a (Fe wnaethon ni hefyd ymostwng iddo) y cythreuliaid, pob adeiladwr meistr a deifwr,
وَّاٰخَرِيْنَ مُقَرَّنِيْنَ فِى الْاَصْفَادِ
wa ākharīna muqarranīna fil-aṣfād(i).
ac eraill (cythreuliaid) sydd wedi'u rhwymo mewn cadwyni.
هٰذَا عَطَاۤؤُنَا فَامْنُنْ اَوْ اَمْسِكْ بِغَيْرِ حِسَابٍ
hāżā ‘aṭā'unā famnun au amsik bigairi ḥisāb(in).
Dyma Ein rhodd; yna rhowch (i eraill) neu ataliwch (i chi'ch hun) heb gyfrif.
وَاِنَّ لَهٗ عِنْدَنَا لَزُلْفٰى وَحُسْنَ مَاٰبٍ ࣖ
wa inna lahū ‘indanā lazulfā wa ḥusna ma'āb(in).
Ac yn wir, mae ganddo safle yn agos at Ein hochr Ni a lle da i ddychwelyd iddo.