وَاِذْ وٰعَدْنَا مُوْسٰىٓ اَرْبَعِيْنَ لَيْلَةً ثُمَّ اتَّخَذْتُمُ الْعِجْلَ مِنْۢ بَعْدِهٖ وَاَنْتُمْ ظٰلِمُوْنَ
wa iż wā‘adnā mūsā arba‘īna lailatan ṡummattakhażtumul-‘ijla mim ba‘dihī wa antum ẓālimūn(a).
ང་ཚོས་མོ་ཤེ་ལ་མཚན་བཞི་བཅུའི་ཁས་ལེན་བྱས་པ་དྲན་དགོས། དེ་ནས་ཁྱེད་ཚོས་(ཨིསི་རཱཨེལ་གྱི་བུ་ཕྲུག་ཚོས་)ཁོང་(ཕྱིར་ལོག་པའི་རྗེས་སུ་)བོང་བུའི་སྐུ་འདྲ་(མཆོད་པ་ལྟར་)བཟོས་ནས་ཁྱེད་ཚོ་(ནོར་འཁྲུལ་ཅན་དུ་གྱུར་)།
ثُمَّ عَفَوْنَا عَنْكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ
Ṡumma ‘afaunā ‘ankum mim ba‘di żālika la‘allakum tasykurūn(a).
དེ་ནས་ང་ཚོས་དེའི་རྗེས་སུ་ཁྱེད་ལ་དགོངས་ཡང་གནང་བ་དེས་ཁྱེད་ལ་བཀའ་དྲིན་ཆེ་ཞུ་ཐུབ།
وَاِذْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ وَالْفُرْقَانَ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَ
wa iż ātainā mūsal-kitāba wal-furqāna la‘allakum tahtadūn(a).
དེ་བཞིན་(དྲན་དགོས།) ང་ཚོས་མུ་ས་ལ་དེབ་དང་ཕུར་ཀན་སྤྲད་པ་དེས་ཁྱེད་ལ་ལམ་སྟོན་བྱེད་ཐུབ།
وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهٖ يٰقَوْمِ اِنَّكُمْ ظَلَمْتُمْ اَنْفُسَكُمْ بِاتِّخَاذِكُمُ الْعِجْلَ فَتُوْبُوْٓا اِلٰى بَارِىِٕكُمْ فَاقْتُلُوْٓا اَنْفُسَكُمْۗ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ عِنْدَ بَارِىِٕكُمْۗ فَتَابَ عَلَيْكُمْ ۗ اِنَّهٗ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيْمُ
wa iż qāla mūsā liqaumihī yā qaumi innakum ẓalamtum anfusakum bittikhāżikumul- ‘ijla fatūbū ilā bāri'ikum faqtulū anfusakum, żālikum khairul lakum ‘inda bāri'ikum, fatāba ‘alaikum, innahū huwat-tawwābur-raḥīm(u).
དེ་ནས་(དྲན་དགོས།) མུ་སཱ་ཡིས་ཁོང་གི་མི་དམངས་ལ། "ཨོ་ངའི་མི་རིགས། ཁྱེད་ཚོས་རང་ཉིད་ལ་ནོར་འཁྲུལ་བཟོས་ནས་(མཆོད་འབུལ)བོང་བུའི་སྐུ་བརྙན་ཞིག་བཟོས་ཡོད། དེ་བས་ཁྱེད་རང་ཚོའི་བསྐྲུན་མཁན་ལ་འགྱོད་པ་སྐྱེས་ནས་རང་སྲོག་བཅད་རོགས།
وَاِذْ قُلْتُمْ يٰمُوْسٰى لَنْ نُّؤْمِنَ لَكَ حَتّٰى نَرَى اللّٰهَ جَهْرَةً فَاَخَذَتْكُمُ الصّٰعِقَةُ وَاَنْتُمْ تَنْظُرُوْنَ
wa iż qultum yā mūsā lan nu'mina laka ḥattā narallāha jahratan fa'akhażatkumuṣ-ṣā‘iqatu wa antum tanẓurūn(a).
ཁྱེད་རང་གིས་ “ཨོ་མུ་སཱ། ང་ཚོས་ཨ་ལཱ་ཧ་གསལ་པོ་མ་མཐོང་བར་ཁྱེད་ལ་ཡིད་ཆེས་བྱེད་ཀྱི་མིན་” ཞེས་བཤད་སྐབས་ཁྱེད་རང་གིས་བལྟ་བཞིན་པའི་སྐབས་གློག་འཁྱུག་གིས་ཁྱེད་ལ་རྡུང་བ་རེད།
ثُمَّ بَعَثْنٰكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَوْتِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ
Ṡumma ba‘aṡnākum mim ba‘di mautikum la‘allakum tasykurūn(a).
དེ་ནས་ང་ཚོས་ཁྱེད་རང་ཤི་རྗེས་གསོན་པོར་བཞེངས་ཡོད།
وَظَلَّلْنَا عَلَيْكُمُ الْغَمَامَ وَاَنْزَلْنَا عَلَيْكُمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوٰى ۗ كُلُوْا مِنْ طَيِّبٰتِ مَا رَزَقْنٰكُمْ ۗ وَمَا ظَلَمُوْنَا وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ
wa ẓallalnā ‘alaikumul-gamāma wa anzalnā ‘alaikumul-manna was-salwā, kulū min ṭayyibāti mā razaqnākum, wa mā ẓalamūnā wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).
ང་ཚོས་ཁྱེད་ལ་སྤྲིན་གྱིས་གྱིབ་མ་བཏང་ནས་ཁྱེད་ལ་མན་དང་སལ་ཝ་བཏང་བ་རེད། ང་ཚོས་ཁྱེད་ལ་སྤྲད་པའི་འཚོ་བཅུད་ལས་ཡག་པོ་ཟ་རོགས། ཁོང་ཚོས་ང་ཚོར་ནོར་འཁྲུལ་མ་བྱས་པར་རང་ཉིད་ལ་ནོར་འཁྲུལ་བྱས་ཡོད།
وَاِذْ قُلْنَا ادْخُلُوْا هٰذِهِ الْقَرْيَةَ فَكُلُوْا مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ رَغَدًا وَّادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا وَّقُوْلُوْا حِطَّةٌ نَّغْفِرْ لَكُمْ خَطٰيٰكُمْ ۗ وَسَنَزِيْدُ الْمُحْسِنِيْنَ
wa iż qulnadkhulū hāżihil-qaryata fakulū minhā ḥaiṡu syi'tum ragadaw wadkhulul- bāba sujjadaw wa qūlū ḥiṭṭatun nagfir lakum khaṭāyākum, wa sanazīdul-muḥsinīn(a).
དེ་ནས་(དྲན་དགོས།) ང་ཚོས་"ས་ཆ་འདིར་འཛུལ་ཤོག (Baitulmaqdis) དེ་ནས་ཁྱེད་རང་འདོད་པ་ལྟར་ཟ་མ་ཞིམ་པོ་ཟོས། དེ་ནས་མགོ་བོ་བསྒུར་ནས་དེའི་སྒོ་ཁར་འཛུལ་ནས་"ང་ཚོ་(ང་ཚོའི་སྡིག་པ་ལས་)སྐྱོབ་རོགས།"
فَبَدَّلَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا قَوْلًا غَيْرَ الَّذِيْ قِيْلَ لَهُمْ فَاَنْزَلْنَا عَلَى الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا رِجْزًا مِّنَ السَّمَاۤءِ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ ࣖ
fabaddalal-lażīna ẓalamū qaulan gairal-lażī qīla lahum fa anzalnā ‘alal-lażīna ẓalamū rijzam minas-samā'i bimā kānū yafsuqūn(a).
དེ་ནས་དྲང་བདེན་མིན་པའི་མི་རྣམས་ཀྱིས་ཁོང་ཚོར་བཀའ་མ་བཏང་བའི་བཀའ་དེ་(བཀའ་གཞན་ཞིག)གིས་བརྗེ་ལེན་བྱས། དེར་བརྟེན་ང་ཚོས་ལྷ་ཡུལ་ནས་མི་དྲང་བདེན་གྱི་མི་རྣམས་ལ་རྐྱེན་ངན་བཏང་བ་རེད། རྒྱུ་མཚན་ནི་ཁོང་ཚོས་(རྟག་ཏུ་)བྱ་བ་ངན་པ་བྱེད་ཀྱི་ཡོད།
۞ وَاِذِ اسْتَسْقٰى مُوْسٰى لِقَوْمِهٖ فَقُلْنَا اضْرِبْ بِّعَصَاكَ الْحَجَرَۗ فَانْفَجَرَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًا ۗ قَدْ عَلِمَ كُلُّ اُنَاسٍ مَّشْرَبَهُمْ ۗ كُلُوْا وَاشْرَبُوْا مِنْ رِّزْقِ اللّٰهِ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ
wa iżistasqā mūsā liqaumihī faqulnaḍrib bi‘aṣākal-ḥajar(a), fanfajarat minhuṡnatā ‘asyrata ‘ainā(n), qad ‘alima kullu unāsim masyrabahum, kulū wasyrabū mir rizqillāhi wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).
དེ་ནས་(དྲན་དགོས།) མོ་ཤེས་ཁོང་གི་མི་རིགས་ལ་ཆུ་དགོས་སྐབས་ང་ཚོས་ "ཁྱེད་རང་གི་ལྕགས་ཐག་གིས་རྡོ་ལ་རྡུང་རོགས་" ཞེས་བཤད་པ་རེད། དེར་བརྟེན་དེ་ལས་ཆུ་མིག་བཅུ་གཉིས་འཕྱུར་སོང་། མི་རིགས་རེ་རེས་རང་ཉིད་ཀྱི་ཆང་འཐུང་གནས་ཤེས་ཀྱི་ཡོད། ཨ་ལཱ་ཧའི་འཚོ་བཅུད་(སྤྲད་པ་)ལས་ཟ་བ་དང་འཐུང་བ་དང་། གནོད་སྐྱོན་བཟོས་ནས་འཛམ་གླིང་ཐོག་ལ་ངན་པ་མ་བྱེད།
وَاِذْ قُلْتُمْ يٰمُوْسٰى لَنْ نَّصْبِرَ عَلٰى طَعَامٍ وَّاحِدٍ فَادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُخْرِجْ لَنَا مِمَّا تُنْۢبِتُ الْاَرْضُ مِنْۢ بَقْلِهَا وَقِثَّاۤىِٕهَا وَفُوْمِهَا وَعَدَسِهَا وَبَصَلِهَا ۗ قَالَ اَتَسْتَبْدِلُوْنَ الَّذِيْ هُوَ اَدْنٰى بِالَّذِيْ هُوَ خَيْرٌ ۗ اِهْبِطُوْا مِصْرًا فَاِنَّ لَكُمْ مَّا سَاَلْتُمْ ۗ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ وَالْمَسْكَنَةُ وَبَاۤءُوْ بِغَضَبٍ مِّنَ اللّٰهِ ۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَانُوْا يَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَيَقْتُلُوْنَ النَّبِيّٖنَ بِغَيْرِ الْحَقِّ ۗ ذٰلِكَ بِمَا عَصَوْا وَّكَانُوْا يَعْتَدُوْنَ ࣖ
wa iż qultum yā mūsā lan naṣbira ‘alā ṭa‘āmiw wāḥidin fad‘u lanā rabbaka yukhrij lanā mimmā tumbitul-arḍu mim baqlihā wa qiṡṡā'ihā wa fūmihā wa ‘adasihā wa baṣalihā, qāla atastabdilūnal-lażī huwa adnā bil-lażī huwa khair(un), ihbiṭū miṣran fa inna lakum mā sa'altum, wa ḍuribat ‘alaihimuż-żillatu wal-maskanatu wa bā'ū bigaḍabim minallāh(i), żālika bi'annahum kānū yakfurūna bi'āyātillāhi wa yaqtulūnan- nabiyyīna bi gairil-ḥaqq(i), żālika bimā ‘aṣaw wa kānū ya‘tadūn(a).
ཁྱེད་རང་གིས་ “ཨོ་མོ་སཱེ། ང་ཚོས་ཟ་མ་རིགས་གཅིག་ལས་བཟོད་སྒོམ་བྱེད་མི་ཐུབ། དེ་བས་ཁྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ལ་ང་ཚོར་ས་གཞིའི་ཐོག་སྐྱེས་པའི་སྨན་རྩ་དང་། ཁོང་གིས་(མོ་སཱེས་) “ཁྱོད་ཚོས་ཡག་པོ་ཞིག་གི་ཚབ་ལ་ངན་པ་ཞིག་ཞུ་གི་ཡོད་དམ། དེ་ནས་ཁོང་ཚོ་ངོ་ཚ་དང་དབུལ་ཕོངས་ཀྱིས་བརྡུངས་ནས་(ཡང་བསྐྱར་)ཨ་ལཱ་ཧའི་ཁོང་ཁྲོ་ལངས་ཡོད། དེ་(བྱུང་བ་)ནི་ཁོང་ཚོས་ཨ་ལཱ་ཧའི་རྟགས་མཚན་ཁས་མ་བླངས་པ་དང་ལུང་སྟོན་པ་རྣམས་ཐོབ་ཐང་མེད་པར་བསད་པ་དེ་རེད། དེ་ནི་ཁོང་ཚོ་ཁ་ཉན་མ་ཐུབ་པ་དང་ཁྲིམས་འགལ་བྱས་པས་རེད།
وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهٖ يٰقَوْمِ اذْكُرُوْا نِعْمَةَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ جَعَلَ فِيْكُمْ اَنْۢبِيَاۤءَ وَجَعَلَكُمْ مُّلُوْكًاۙ وَّاٰتٰىكُمْ مَّا لَمْ يُؤْتِ اَحَدًا مِّنَ الْعٰلَمِيْنَ
wa iż qāla mūsā liqaumihī yā qaumiżkurū ni‘matallāhi ‘alaikum iż ja‘ala fīkum ambiyā'a wa ja‘alakum mulūkā(n), wa ātākum mā lam yu'ti aḥadam minal-‘ālamīn(a).
དེ་བཞིན་(དྲན་དགོས།) མོ་སཱེ་ཡིས་ཁོང་གི་མི་རིགས་ལ་ "ངའི་མི་རིགས་ལགས། ཁྱེད་ཚོའི་ཁྲོད་དུ་ལུང་སྟོན་པ་བསྐོ་བཞག་བྱས་པ་དང་། ཁྱེད་རང་ཚོ་རང་དབང་ཅན་གྱི་མི་རིགས་བཟོས་པ་དང་།
يٰقَوْمِ ادْخُلُوا الْاَرْضَ الْمُقَدَّسَةَ الَّتِيْ كَتَبَ اللّٰهُ لَكُمْ وَلَا تَرْتَدُّوْا عَلٰٓى اَدْبَارِكُمْ فَتَنْقَلِبُوْا خٰسِرِيْنَ
yā qaumidkhulul-arḍal-muqaddasatal-latī kataballāhu lakum wa lā tartaddū ‘alā adbārikum fa tanqalibū khāsirīn(a).
ཀྱེ་ངའི་མི་འབོ། ཁྱེད་ཀྱི་ཆེད་དུ་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་བཀོད་སྒྲིག་བྱས་པའི་དམ་པའི་ས་ཆ་(པ་ལི་སི་ཐན་)ནང་དུ་འཛུལ་ནས་(དགྲ་བོའི་འཇིགས་སྣང་ལ་བརྟེན་ནས་)ཕྱིར་ལོག་མ་བྱེད།
قَالُوْا يٰمُوْسٰٓى اِنَّ فِيْهَا قَوْمًا جَبَّارِيْنَۖ وَاِنَّا لَنْ نَّدْخُلَهَا حَتّٰى يَخْرُجُوْا مِنْهَاۚ فَاِنْ يَّخْرُجُوْا مِنْهَا فَاِنَّا دٰخِلُوْنَ
qālū yā mūsā inna fīhā qauman jabbārīn(a), wa innā lan nadkhulahā ḥattā yakhrujū minhā, fa iy yakhrujū minhā fa innā dākhilūn(a).
དེ་ཚོས་ "ཨོ་མུ་སཱ། དོན་དངོས་ཐོག་ས་ཆ་དེར་མི་ཤུགས་ཆེན་པོ་དང་སྡུག་རྩུབ་ཅན་ཡོད། ཁོང་ཚོ་དེ་ནས་མ་ཐོན་བར་དུ་ང་ཚོས་དེའི་ནང་དུ་འཛུལ་མི་ཐུབ། གལ་ཏེ་ཁོང་ཚོ་དེ་ནས་ཕྱིར་ཐོན་ན་ང་ཚོ་ངེས་པར་དུ་འཛུལ་རྒྱུ་ཡིན།"
قَالَ رَجُلَانِ مِنَ الَّذِيْنَ يَخَافُوْنَ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِمَا ادْخُلُوْا عَلَيْهِمُ الْبَابَۚ فَاِذَا دَخَلْتُمُوْهُ فَاِنَّكُمْ غٰلِبُوْنَ ەۙ وَعَلَى اللّٰهِ فَتَوَكَّلُوْٓا اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
qāla rajulāni minal-lażīna yakhāfūna an‘amallāhu ‘alaihimadkhulū ‘alaihimul-bāb(a), fa iżā dakhaltumūhu fa innakum gālibūn(a), wa ‘alallāhi fa tawakkalū in kuntum mu'minīn(a).
ཁྱེད་རང་ཚོ་ཆོས་ལུགས་ལ་དད་པ་ཅན་ཚོའི་ནང་ནས་མི་གཉིས་ཀྱིས་ཁོང་ཚོར་(རྒྱལ་ཁབ་ཀྱི་སྒོ་ཆེན་བརྒྱུད་ནས་འཇབ་རྒོལ་བྱོས། གལ་ཏེ་ཁྱེད་རང་ཚོ་དེའི་ནང་དུ་འཛུལ་ན་ཁྱེད་རང་ཚོ་རྒྱལ་ཁ་ཐོབ་རྒྱུ་ཡིན། གལ་ཏེ་ཁྱེད་རང་ཚོ་དད་པ་ཅན་ཡིན་ན།
قَالُوْا يٰمُوْسٰٓى اِنَّا لَنْ نَّدْخُلَهَآ اَبَدًا مَّا دَامُوْا فِيْهَا ۖفَاذْهَبْ اَنْتَ وَرَبُّكَ فَقَاتِلَآ اِنَّا هٰهُنَا قٰعِدُوْنَ
qālū yā mūsā innā lan nadkhulahā abadam mā dāmū fīhā, fażhab anta wa rabbuka fa qātilā innā hāhunā qā‘idūn(a).
དེ་ནས་ཁོང་ཚོས་ "ཨོ་མུ་སཱ། ཁོང་ཚོ་དེའི་ནང་དུ་ཡོད་པའི་བར་དུ་ང་ཚོ་དེའི་ནང་དུ་ནམ་ཡང་འཛུལ་མི་ཐུབ། དེ་བས་ཁྱེད་རང་གི་གཙོ་བོ་དང་མཉམ་དུ་སོང་ནས་ཁྱེད་གཉིས་ཀ་འཐབ་རྩོད་བྱོས། ང་ཚོ་འདིར་སྡོད་དགོས།"
قَالَ رَبِّ اِنِّيْ لَآ اَمْلِكُ اِلَّا نَفْسِيْ وَاَخِيْ فَافْرُقْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ الْقَوْمِ الْفٰسِقِيْنَ
qāla rabbi innī lā amliku illā nafsī wa akhī fafruq bainanā wa bainal-qaumil-fāsiqīn(a).
ཁོང་གིས་(མོ་སེ་) "ཨོ་ངའི་གཙོ་བོ་ལགས། ངས་རང་ཉིད་དང་ངའི་སྤུན་མཆེད་ཁོ་ན་ལ་དབང་སྒྱུར་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། དེར་བརྟེན་ང་ཚོ་མི་ངན་དེ་དག་ལས་ཐ་དད་དུ་བཞག་རོགས།"
قَالَ فَاِنَّهَا مُحَرَّمَةٌ عَلَيْهِمْ اَرْبَعِيْنَ سَنَةً ۚيَتِيْهُوْنَ فِى الْاَرْضِۗ فَلَا تَأْسَ عَلَى الْقَوْمِ الْفٰسِقِيْنَ ࣖ
qāla fa innahā muḥarramatun ‘alaihim arba‘īna sanah(tan), yatīhūna fil-arḍ(i), falā ta'sa ‘alal qaumil-fāsiqīn(a).
གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཡིན་ན། དེ་ནས་ཁོང་ཚོར་ལོ་བཞི་བཅུའི་རིང་ལ་ས་ཆ་དེ་བཀག་སྡོམ་བྱས་ཡོད། དུས་ཚོད་དེའི་རིང་ལ་ཁོང་ཚོ་འཛམ་གླིང་ཐོག་མགོ་རྙོག་ཏུ་འཁྱམ་རྒྱུ་རེད།
ثُمَّ بَعَثْنَا مِنْۢ بَعْدِهِمْ مُّوْسٰى بِاٰيٰتِنَآ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ فَظَلَمُوْا بِهَاۚ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ
Ṡumma ba‘aṡnā mim ba‘dihim mūsā bi'āyātinā ilā fir‘auna wa mala'ihī fa ẓalamū bihā, fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).
དེ་ཚོའི་རྗེས་སུ་ང་ཚོས་མོ་ཤེ་ང་ཚོའི་བདེན་དཔང་དང་མཉམ་དུ་ཕ་རོ་དང་ཁོང་གི་མི་རིགས་ཀྱི་འགོ་ཁྲིད་ཚོར་བཏང་བ་དང་། དེ་ནས་ཁོང་ཚོས་བདེན་དཔང་དེ་དག་ཁས་མ་བླངས་པ་རེད། དེར་བརྟེན་གནོད་འཚེ་གཏོང་མཁན་ཚོར་ག་རེ་འབྱུང་གི་ཡོད་མེད་ལ་དོ་སྣང་བྱེད་དགོས།
وَقَالَ مُوْسٰى يٰفِرْعَوْنُ اِنِّيْ رَسُوْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَۙ
wa qāla mūsa yā fir‘aunu innī rasūlum mir rabbil-‘ālamīn(a).
མུ་ས་ “ཀྱེ་རྒྱལ་པོ། དོན་དངོས་ཐོག་ང་ནི་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གི་སྐུ་ཚབ་ཡིན།
حَقِيْقٌ عَلٰٓى اَنْ لَّآ اَقُوْلَ عَلَى اللّٰهِ اِلَّا الْحَقَّۗ قَدْ جِئْتُكُمْ بِبَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَرْسِلْ مَعِيَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ
Ḥaqīqun ‘alā allā aqūla ‘alallāhi illal-ḥaqq(a), qad ji'tukum bibayyinatim mir rabbikum fa arsil ma‘iya banī isrā'īl(a).
ངས་ཨ་ལཱ་ཧའི་སྐོར་ལ་བདེན་པ་བཤད་དགོས་པའི་འགན་འཁྲི་ཡོད། ང་ཁྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོའི་དཔང་རྟགས་གསལ་པོ་འཁྱེར་ནས་ཁྱེད་ཀྱི་མདུན་དུ་ཡོང་བ་ཡིན།
قَالَ اِنْ كُنْتَ جِئْتَ بِاٰيَةٍ فَأْتِ بِهَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ
qāla in kunta ji'ta bi'āyatin fa'ti bihā in kunta minaṣ ṣādiqīn(a).
གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཀྱིས་བདེན་དཔང་འཁྱེར་ཡོང་བ་དེ་བདེན་པ་ཡིན་ན། ཁྱེད་རང་བདེན་པ་བཤད་མཁན་གྱི་མི་རིགས་ཤིག་ཡིན་པ་སྟོན་དང་།
فَاَلْقٰى عَصَاهُ فَاِذَا هِيَ ثُعْبَانٌ مُّبِيْنٌ ۖ
fa alqā ‘aṣāhu fa iżā hiya ṡu‘bānum mubīn(un).
དེ་ནས་(མོ་སཱེས་)ཁོང་གི་ལྕགས་ཐག་དེ་འཕངས་པ་དང་། གློ་བུར་དུ་ལྕགས་ཐག་དེ་སྦྲུལ་ཆེན་པོ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་ཡོད།
وَّنَزَعَ يَدَهٗ فَاِذَا هِيَ بَيْضَاۤءُ لِلنّٰظِرِيْنَ ࣖ
wa naza‘a yadahū fa iżā hiya baiḍā'u lin-nāẓirīn(a).
དེ་ནས་ཁོང་གིས་ལག་པ་བཏོན་ནས་གློ་བུར་དུ་དེ་མཐོང་མཁན་ཚོར་དཀར་པོ་ཆགས་ཡོད།
قَالَ الْمَلَاُ مِنْ قَوْمِ فِرْعَوْنَ اِنَّ هٰذَا لَسٰحِرٌ عَلِيْمٌۙ
qālal-mala'u min qaumi fir‘auna inna hāżā lasāḥirum ‘alīm(un).
རྒྱལ་པོའི་མི་མང་གི་འགོ་འཁྲིད་ཚོས་“མི་འདི་ནི་དངོས་གནས་སྒྱུ་མ་མཁས་པ་ཞིག་ཡིན་ནོ།
يُّرِيْدُ اَنْ يُّخْرِجَكُمْ مِّنْ اَرْضِكُمْ ۚ فَمَاذَا تَأْمُرُوْنَ
yurīdu ay yukhrijakum min arḍikum, fa māżā ta'murūn(a).
ཁྱེད་རང་ཚོ་ཁྱེད་རང་གི་ས་ཆ་ནས་ཕྱིར་འབུད་གཏོང་འདོད་ཡོད་དམ།"
قَالُوْآ اَرْجِهْ وَاَخَاهُ وَاَرْسِلْ فِى الْمَدَاۤىِٕنِ حٰشِرِيْنَۙ
qālū arjih wa akhāhu wa arsil fil-madā'ini ḥāsyirīn(a).
༼དཔོན་པོས་༽ལན་དུ་ "ཁོ་དང་ཁོའི་སྤུན་མཆེད་གཉིས་བཀག་ཉར་བྱས་ནས་གྲོང་ཁྱེར་ཁག་ཏུ་མི་འགའ་ཤས་བཏང་ནས་(མདའ་རྩེད་མཁན་རྣམས་)བསྡུ་རུབ་བྱོས།
يَأْتُوْكَ بِكُلِّ سٰحِرٍ عَلِيْمٍ
ya'tūka bikulli sāḥirin ‘alīm(in).
དེ་ལྟར་བྱས་ན་ཁོང་ཚོས་ཁྱོད་ཀྱི་མདུན་དུ་མཆོད་རྟེན་མཁས་པ་ཚང་མ་འཁྱེར་ཡོང་བར་འགྱུར།”
وَجَاۤءَ السَّحَرَةُ فِرْعَوْنَ قَالُوْٓا اِنَّ لَنَا لَاَجْرًا اِنْ كُنَّا نَحْنُ الْغٰلِبِيْنَ
wa jā'as-saḥaratu fir‘auna qālū inna lanā la'ajran in kunnā naḥnul-gālibīn(a).
སྒྱུ་མ་མཁན་རྣམས་རྒྱལ་པོའི་དྲུང་དུ་ཡོང་ནས། ཁོང་ཚོས་ “གལ་ཏེ་ང་ཚོར་རྒྱལ་ཁ་ཐོབ་ན་བྱ་དགའ་ཐོབ་ཀྱི་རེད་དམ།”
قَالَ نَعَمْ وَاِنَّكُمْ لَمِنَ الْمُقَرَّبِيْنَ
qāla na‘am wa innakum laminal-muqarrabīn(a).
ཁོང་གིས་(ཕ་རོ་)ལན་དུ་ "རེད། དོན་དངོས་ཐོག་ཁྱེད་རང་(ང་ལ་)ཉེ་པོ་ཡོད་མཁན་གྱི་གྲས་སུ་ཚུད་དགོས།"
قَالُوْا يٰمُوْسٰٓى اِمَّآ اَنْ تُلْقِيَ وَاِمَّآ اَنْ نَّكُوْنَ نَحْنُ الْمُلْقِيْنَ
qālū yā mūsā immā an tulqiya wa immā an nakūna naḥnul-mulqīn(a).
ཁོང་ཚོས་(མདའ་རྩེད་མཁན་ཚོས་) "ཨོ་མུ་སཱ། ཁྱོད་ཀྱིས་སྔོན་ལ་འཕེན་རྒྱུ་ཡིན་ནམ། ཡང་ན་ང་ཚོས་འཕེན་རྒྱུ་ཡིན་ནམ།"
قَالَ اَلْقُوْاۚ فَلَمَّآ اَلْقَوْا سَحَرُوْٓا اَعْيُنَ النَّاسِ وَاسْتَرْهَبُوْهُمْ وَجَاۤءُوْ بِسِحْرٍ عَظِيْمٍ
qāla alqū, falammā alqau saḥarū a‘yunan-nāsi wastarhabūhum wa jā'ū bisiḥrin ‘aẓīm(in).
ཁོས་(མོ་སེ་)ལན་དུ་ "དེ་(ཐོག་མར་)གཡུག་ཤོག" ཅེས་བཤད། དེ་བས་ཁོང་ཚོས་དེ་འཕངས་རྗེས་ཁོང་ཚོས་མི་རྣམས་ཀྱི་མིག་ལ་མགོ་སྐོར་བཏང་ནས་མི་རྣམས་འཇིགས་སྣང་སྐྱེད་པ་རེད།
۞ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اَنْ اَلْقِ عَصَاكَۚ فَاِذَا هِيَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُوْنَۚ
wa auḥainā ilā mūsā an alqi ‘aṣāk(a), fa iżā hiya talqafu mā ya'fikūn(a).
ང་ཚོས་མོ་ཤེ་ལ་གསལ་བསྒྲགས་བྱས་པ་ལྟར་ན། དེར་བརྟེན་གློ་བུར་དུ་ཁོས་ཁོ་ཚོའི་རྫུན་གཏམ་ཚང་མ་ཁྱུར་མིད་བཏང་བ་རེད།
فَوَقَعَ الْحَقُّ وَبَطَلَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَۚ
fa waqa‘al-ḥaqqu wa baṭala mā kānū ya‘malūn(a).
དེ་ནས་བདེན་པ་བདེན་དཔང་བྱས་པས་ཁོ་ཚོས་བྱས་པ་ཐམས་ཅད་དོན་མེད་དུ་གྱུར།
فَغُلِبُوْا هُنَالِكَ وَانْقَلَبُوْا صٰغِرِيْنَۚ
fa gulibū hunālika wanqalabū ṣāgirīn(a).
དེར་བརྟེན་ཁོང་ཚོ་ས་ཆ་དེར་ཕམ་པར་གྱུར་ནས་ཁོང་ཚོ་མི་དགའ་བའི་མི་རིགས་ཤིག་ཏུ་གྱུར་ཡོད།
وَاُلْقِيَ السَّحَرَةُ سٰجِدِيْنَۙ
wa ulqiyas-saḥaratu sājidīn(a).
སྒྱུ་མ་མཁན་རྣམས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ས་ལ་འགྱེལ་ནས་ཕྱག་འཚལ་ལོ།
قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَۙ
qālū āmannā birabbil-‘ālamīn(a).
ང་ཚོས་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ལ་དད་པ་དང་།
رَبِّ مُوْسٰى وَهٰرُوْنَ
rabbi mūsā wa hārūn(a).
(དེ་ཡང་) མོ་ཤེ་དང་ཨ་རོན་གྱི་དཀོན་མཆོག་ཡིན།"
قَالَ فِرْعَوْنُ اٰمَنْتُمْ بِهٖ قَبْلَ اَنْ اٰذَنَ لَكُمْۚ اِنَّ هٰذَا لَمَكْرٌ مَّكَرْتُمُوْهُ فِى الْمَدِيْنَةِ لِتُخْرِجُوْا مِنْهَآ اَهْلَهَاۚ فَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَ
qāla fir‘aunu āmantum bihī qabla an āżana lakum, inna hāżā lamakrum makartumūhu fil-madīnati litukhrijū minhā ahlahā, fa saufa ta‘lamūn(a).
ཕ་རོའོ་ཡིས་ "ངས་ཁྱོད་ལ་ཆོག་མཆན་མ་སྤྲད་གོང་ཁྱོད་ཀྱིས་ཁོང་ལ་ཡིད་ཆེས་བྱེད་དགོས་དོན་ཅི་ཡིན་ནམ། དོན་དངོས་ཐོག་འདི་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས་གྲོང་ཁྱེར་འདིའི་ནང་དུ་འཆར་གཞི་བཏིང་བའི་གཡོ་ཐབས་ཤིག་རེད།
لَاُقَطِّعَنَّ اَيْدِيَكُمْ وَاَرْجُلَكُمْ مِّنْ خِلَافٍ ثُمَّ لَاُصَلِّبَنَّكُمْ اَجْمَعِيْنَ
la'uqaṭṭi‘anna aidiyakum wa arjulakum min khilāfin ṡumma la'uṣallibannakum ajma‘īn(a).
ངས་ཁྱོད་ཚོའི་ལག་པ་དང་རྐང་པ་གཡས་གཡོན་གཉིས་ཀར་གཅོད་རྒྱུ་ཡིན།
قَالُوْٓا اِنَّآ اِلٰى رَبِّنَا مُنْقَلِبُوْنَۙ
qālū innā ilā rabbinā munqalibūn(a).
ཁོང་ཚོས་(མཚོན་ཆ་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་)ལན་དུ་ “ང་ཚོ་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་ལ་ལོག་རྒྱུ་ཡིན།
وَمَا تَنْقِمُ مِنَّآ اِلَّآ اَنْ اٰمَنَّا بِاٰيٰتِ رَبِّنَا لَمَّا جَاۤءَتْنَا ۗرَبَّنَآ اَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَّتَوَفَّنَا مُسْلِمِيْنَ ࣖ
wa mā tanqimu minnā illā an āmannā bi'āyāti rabbinā lammā jā'atnā, rabanā afrig ‘alainā ṣabraw wa tawaffanā muslimīn(a).
ཁྱེད་ཀྱིས་ང་ཚོ་ལ་དགྲ་ལན་མ་སྤྲད་པར་ཁོང་ཚོ་ང་ཚོའི་མདུན་དུ་ཡོང་སྐབས་ང་ཚོས་ང་ཚོའི་གཙོ་བོའི་ཚིག་དུམ་ལ་ཡིད་ཆེས་བྱེད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་རེད།" (ཁོང་ཚོས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་) "ང་ཚོའི་གཙོ་བོ།
وَقَالَ الْمَلَاُ مِنْ قَوْمِ فِرْعَوْنَ اَتَذَرُ مُوْسٰى وَقَوْمَهٗ لِيُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ وَيَذَرَكَ وَاٰلِهَتَكَۗ قَالَ سَنُقَتِّلُ اَبْنَاۤءَهُمْ وَنَسْتَحْيٖ نِسَاۤءَهُمْۚ وَاِنَّا فَوْقَهُمْ قٰهِرُوْنَ
wa qālal-mala'u min qaumi fir‘auna atażaru mūsā wa qaumahū liyufsidū fil-arḍi wa yażaraka wa ālihatak(a), qāla sanuqattilu abnā'ahum wa nastaḥyī nisā'ahum, wa innā fauqahum qāhirūn(a).
ཕ་རོན་གྱི་མི་དམངས་ཀྱི་འགོ་ཁྲིད་ཚོས་ཁྱོད་ཚོས་མོ་ཤེ་དང་ཁོང་གི་མི་དམངས་ཚོས་ཡུལ་འདིར་(ཨི་ཇིབ་)གཏོར་བརླག་གཏོང་དུ་འཇུག་རྒྱུ་ཡིན་པས་ཁྱོད་དང་ཁྱོད་ཀྱི་ལྷ་རྣམས་བསྐྱུར་རྒྱུ་ཡིན་ནམ། ང་ཚོས་ཁོང་ཚོའི་བུ་རྣམས་བསད་ནས་བུ་མོ་ཚོ་གསོན་པོར་བཞག་རྒྱུ་དང་། ང་ཚོས་ཁོང་ཚོའི་ཐོག་ལ་དབང་ཆ་ཆ་ཚང་ཡོད།
قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهِ اسْتَعِيْنُوْا بِاللّٰهِ وَاصْبِرُوْاۚ اِنَّ الْاَرْضَ لِلّٰهِ ۗيُوْرِثُهَا مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖۗ وَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِيْنَ
qāla mūsā liqaumihista‘īnū billāhi waṣbirū, innal-arḍa lillāh(i), yūriṡuhā may yasyā'u min ‘ibādih(ī), wal-‘āqibatu lil-muttaqīn(a).
མུ་སཱ་ཡིས་ཁོང་གི་མི་དམངས་ལ་ "ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་རོགས་རམ་ཞུ་བ་དང་བཟོད་སྒོམ་བྱོས། དངོས་གནས་(འདི་)ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་དབང་། ཁོང་གིས་ཁོང་གི་བྲན་གཡོག་ཚོའི་ནང་ནས་ཁོང་གིས་གང་འདོད་པ་དེ་ལ་རྒྱུ་ནོར་སྤྲོད་རྒྱུ་རེད།
قَالُوْٓا اُوْذِيْنَا مِنْ قَبْلِ اَنْ تَأْتِيَنَا وَمِنْۢ بَعْدِ مَا جِئْتَنَا ۗقَالَ عَسٰى رَبُّكُمْ اَنْ يُّهْلِكَ عَدُوَّكُمْ وَيَسْتَخْلِفَكُمْ فِى الْاَرْضِ فَيَنْظُرَ كَيْفَ تَعْمَلُوْنَ ࣖ
qālū ūżīnā min qabli an ta'tiyanā wa mim ba‘di mā ji'tanā, qāla ‘asā rabbukum ay yuhlika ‘aduwwakum wa yastakhlifakum fil-arḍi fa yanẓura kaifa ta‘malūn(a).
ཁོང་ཚོས་(མོ་ཤེའི་མི་དམངས་ཀྱིས་) "ཁྱོད་ཚོ་ང་ཚོའི་མདུན་དུ་མ་ཡོང་བའི་སྔོན་དང་ཁྱོད་ཚོ་མ་ཡོང་བའི་རྗེས་སུ་ང་ཚོར་(ཕ་རོའོ་ཡིས་)བཙན་གནོན་བྱས་ཡོད།" ༼མོ་སེ་༽ཡིས་ལན་དུ་ "ཁྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོས་ཁྱེད་ཀྱི་དགྲ་བོ་རྣམས་མེད་པར་བཟོས་ནས་ཁྱེད་རང་འཛམ་གླིང་ཐོག་ལ་ཁ་ལི་ཕ་བཟོ་རྒྱུའི་རེ་བ་ཡོད།
وَلَقَدْ اَخَذْنَآ اٰلَ فِرْعَوْنَ بِالسِّنِيْنَ وَنَقْصٍ مِّنَ الثَّمَرٰتِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُوْنَ
wa laqad akhażnā āla fir‘auna bis-sinīna wa naqṣim minaṡ-ṡamarāti la‘allahum yażżakkarūn(a).
ང་ཚོས་ཕ་རོ་དང་ཁོང་གི་མི་དམངས་ལ་ལོ་མང་རིང་སྐོམ་འདོད་དང་ཤིང་འབྲས་མེད་པའི་ཉེས་ཆད་བཏང་བས་ཁོང་ཚོས་སློབ་ཚན་ཞིག་ཐོབ་ཐུབ།
فَاِذَا جَاۤءَتْهُمُ الْحَسَنَةُ قَالُوْا لَنَا هٰذِهٖ ۚوَاِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ يَّطَّيَّرُوْا بِمُوْسٰى وَمَنْ مَّعَهٗۗ اَلَآ اِنَّمَا طٰۤىِٕرُهُمْ عِنْدَ اللّٰهِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ
fa iżā jā'athumul-ḥasanatu qālū lanā hāżihī, wa in tuṣibhum sayyi'atuy yaṭṭayyarū bimūsā wa mam ma‘ah(ū), alā innamā ṭā'iruhum ‘indallāhi wa lākinna aksṡarahum lā ya‘lamūn(a).
དེ་ནས་ཁོང་ཚོའི་མདུན་དུ་ཡག་པོ་(ཡར་རྒྱས་)ཡོང་སྐབས་ཁོང་ཚོས་"འདི་ང་ཚོའི་(འབད་བརྩོན)ལས་བྱུང་བ་རེད།" གལ་ཏེ་ཁོང་ཚོར་དཀའ་ངལ་འཕྲད་ན་ཁོང་ཚོས་དཀའ་ངལ་དེ་མོ་ཤེ་དང་ཁོང་གི་རྗེས་འཇུག་པ་ཚོར་སྐྱོན་བརྗོད་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། ཁོང་ཚོའི་ལས་དབང་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡི་ལག་ཏུ་ཡོད་པ་ཤེས་དགོས། འོན་ཀྱང་ཁོང་ཚོ་ཕལ་ཆེ་བས་ཤེས་ཀྱི་མེད།
وَقَالُوْا مَهْمَا تَأْتِنَا بِهٖ مِنْ اٰيَةٍ لِّتَسْحَرَنَا بِهَاۙ فَمَا نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِيْنَ
wa qālū mahmā ta'tinā bihī min āyatil litasḥaranā bihā, famā naḥnu laka bimu'minīn(a).
དེ་ནས་ཁོང་ཚོས་(མོ་ཤེ་ལ) “ཁྱེད་ཀྱིས་ང་ཚོར་བསླུ་བྲིད་གཏོང་བའི་བདེན་དཔང་གང་ཞིག་འཁྱེར་ཡོང་ནའང་། ང་ཚོས་ཁྱེད་ལ་ཡིད་ཆེས་བྱེད་ཀྱི་མིན” ཞེས་བཤད།
فَاَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ الطُّوْفَانَ وَالْجَرَادَ وَالْقُمَّلَ وَالضَّفَادِعَ وَالدَّمَ اٰيٰتٍ مُّفَصَّلٰتٍۗ فَاسْتَكْبَرُوْا وَكَانُوْا قَوْمًا مُّجْرِمِيْنَ
fa arsalnā ‘alaihimuṭ-ṭūfāna wal-jarāda wal-qummala waḍ-ḍafādi‘a wad-dama āyātim mufaṣṣalāt(in), fastakbarū wa kānū qaumam mujrimīn(a).
དེར་བརྟེན་ང་ཚོས་ཁོང་ཚོར་རླུང་ཚུབ་དང་།
وَلَمَّا وَقَعَ عَلَيْهِمُ الرِّجْزُ قَالُوْا يٰمُوْسَى ادْعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِنْدَكَۚ لَىِٕنْ كَشَفْتَ عَنَّا الرِّجْزَ لَنُؤْمِنَنَّ لَكَ وَلَنُرْسِلَنَّ مَعَكَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۚ
wa lammā waqa‘a ‘alihimur-rijzu qālū yā mūsad‘u lanā rabbaka bimā ‘ahida ‘indak(a), la'in kasyafta ‘annar-rijza lanu'minanna laka wa lanursilanna ma‘aka banī isrā'īl(a).
དེ་ནས་ཁོང་ཚོ་ལ་ཉེས་ཆད་ཕོག་པའི་སྐབས་(དེ་འགྲེལ་བཤད་བརྒྱབ་ཟིན་)ཁོང་ཚོས་ "ཨོ་མུ་སཱ། ཁྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོས་ཁྱེད་ལ་ཁས་ལེན་བྱས་པ་ལྟར་ང་ཚོ་ལ་ཞུ་དགོས། གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཀྱིས་ང་ཚོ་ལས་ཉེས་ཆད་འདི་མེད་པར་བཟོ་ཐུབ་ན། ང་ཚོས་ཁྱེད་ལ་ཡིད་ཆེས་བྱེད་རྒྱུ་དང་།