وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِّنَ الْخَوْفِ وَالْجُوْعِ وَنَقْصٍ مِّنَ الْاَمْوَالِ وَالْاَنْفُسِ وَالثَّمَرٰتِۗ وَبَشِّرِ الصّٰبِرِيْنَ
wa lanabluwannakum bisyai'im minal-khaufi wal-jū‘i wa naqaṣim minal-amwāli wal-anfusi waṡ-ṡamarāt(i), wa basysyiriṣ-ṣābirīn(a).
Ku ɣok abï we them ë yic në riɔ̈ɔ̈c dɛ̈t, cɔk, ciɛ̈n käŋ, tiɛ̈p ku mïïth. Ku lɛ̈kkë kɔc cï puɔ̈th miɛt .
اَلَّذِيْنَ اِذَآ اَصَابَتْهُمْ مُّصِيْبَةٌ ۗ قَالُوْٓا اِنَّا لِلّٰهِ وَاِنَّآ اِلَيْهِ رٰجِعُوْنَۗ
allażīna iżā aṣābathum muṣībah(tun), qālū innā lillāhi wa innā ilaihi rāji‘ūn(a).
(ye cɔl) kɔc ye, të cï kërac rot looi, aye lueel "Inna lillahi wa inna ilaihi raji'un" (ee yic, ɣok aa kɔc ke Allah ku tënë yen ɣok abï dhuk).
۞ وَاَيُّوْبَ اِذْ نَادٰى رَبَّهٗٓ اَنِّيْ مَسَّنِيَ الضُّرُّ وَاَنْتَ اَرْحَمُ الرّٰحِمِيْنَ ۚ
wa ayyūba iż nādā rabbahū annī massaniyaḍ-ḍurru wa anta arḥamur-rāḥimīn(a).
Ku (tɔ̈ɔ̈u ë akököl de) Job, ɣɔn röök yen tënë Bɛ̈nyde, "(O Bɛ̈nydiɛ̈), ee yic, ɣɛn acï tuaany dɔm, cɔk alɔn ye Yïn Bɛ̈nydït ë kɔc ë piɔ̈ɔ̈th käc ëbɛ̈n."
فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ فَكَشَفْنَا مَا بِهٖ مِنْ ضُرٍّ وَّاٰتَيْنٰهُ اَهْلَهٗ وَمِثْلَهُمْ مَّعَهُمْ رَحْمَةً مِّنْ عِنْدِنَا وَذِكْرٰى لِلْعٰبِدِيْنَ ۚ
fastajabnā lahū fa kasyafnā mā bihī min ḍurriw wa ātaināhu ahlahū wa miṡlahum ma‘ahum raḥmatam min ‘indinā wa żikrā lil-‘ābidīn(a).
Ku ɣok aacï (lɔ̈ŋde) dhuknhom, ku ɣok aacï tuany ë tɔ̈ në ye guɔ̈p nyaai ku ɣok aacï kɔc ke paanden dhuɔ̈k ciëën tënë ye, ku (ɣok aacï ciinden juak) ke ye käc de piɔ̈u tënë ɣook, ku ke ye lööŋ tënë kɔc ëbɛ̈n ye ɣok door.
وَاذْكُرْ عَبْدَنَآ اَيُّوْبَۘ اِذْ نَادٰى رَبَّهٗٓ اَنِّيْ مَسَّنِيَ الشَّيْطٰنُ بِنُصْبٍ وَّعَذَابٍۗ
ważkur ‘abdanā ayyūb(a), iż nādā rabbahū annī massaniyasy-syaiṭānu binuṣbiw wa ‘ażāb(in).
Ku tak aluɔnyda Ayyub ɣɔn cɔɔl Bɛ̈nyde, "Ee yic, ɣɛn acï jɔŋrac yɔŋ në tɔŋ ku riääk."
اُرْكُضْ بِرِجْلِكَۚ هٰذَا مُغْتَسَلٌۢ بَارِدٌ وَّشَرَابٌ
urkuḍ birijlik(a), hāżā mugtasalum bāriduw wa syarāb(un).
Allah acï lueel), "Tɔ̈ɔ̈u yï cök; pïu lir ë pïu ë pïu ë pïu ë pïu."
وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اَهْلَهٗ وَمِثْلَهُمْ مَّعَهُمْ رَحْمَةً مِّنَّا وَذِكْرٰى لِاُولِى الْاَلْبَابِ
wa wahabnā lahū ahlahū wa miṡlahum ma‘ahum raḥmatam minnā wa żikrā li'ulil-albāb(i).
Ku ɣok aacï ye thieei (në mɛ̈ɛ̈t yic) de kɔc ke paanden ku ɣok aacï ciinden juak, ke ye piath de piɔ̈u tënë ɣook ku piööc tënë kɔc nɔŋ nhïïm piath.
وَخُذْ بِيَدِكَ ضِغْثًا فَاضْرِبْ بِّهٖ وَلَا تَحْنَثْ ۗاِنَّا وَجَدْنٰهُ صَابِرًا ۗنِعْمَ الْعَبْدُ ۗاِنَّهٗٓ اَوَّابٌ
wa khuż biyadika ḍigṡan faḍrib bihī wa lā taḥnaṡ, innā wajadnāhu ṣābirā(n), ni‘mal-‘abd(u), innahū awwāb(un).
Ku dɔm ë thäät (de thäät) në yï cin, ku gut ë yeen ku duɔ̈në lööŋku riɔ̈ɔ̈k. Ee yic, ɣok aacï ye yök (Ayub) ke ye raan ë tïït. Yen ë alony path. Ee yic, yen acï (Allah) theek apɛi.