اِذْ قَالَ يُوْسُفُ لِاَبِيْهِ يٰٓاَبَتِ اِنِّيْ رَاَيْتُ اَحَدَ عَشَرَ كَوْكَبًا وَّالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ رَاَيْتُهُمْ لِيْ سٰجِدِيْنَ
iż qāla yūsufu li'abīhi yā abati innī ra'aitu aḥada ‘asyara kaukabaw wasy-syamsa wal-qamara ra'aituhum lī sājidīn(a).
യൂസുഫ് തന്റെ പിതാവിനോട് പറഞ്ഞ സന്ദർഭം (ഓർക്കുക): എന്റെ പിതാവേ, പതിനൊന്ന് നക്ഷത്രങ്ങളും സൂര്യനും ചന്ദ്രനും എനിക്ക് സാഷ്ടാംഗം ചെയ്യുന്നതായി ഞാൻ സ്വപ്നം കണ്ടു. അവയെല്ലാം എനിക്ക് സാഷ്ടാംഗം ചെയ്യുന്നതായി ഞാൻ കണ്ടു.
قَالَ يٰبُنَيَّ لَا تَقْصُصْ رُءْيَاكَ عَلٰٓى اِخْوَتِكَ فَيَكِيْدُوْا لَكَ كَيْدًا ۗاِنَّ الشَّيْطٰنَ لِلْاِنْسَانِ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ
qāla yā bunayya lā taqṣuṣ ru'yāka ‘alā ikhwatika fa yakīdū laka kaidā(n), innasy-syaiṭāna lil-insāni ‘aduwwum mubīn(un).
അവൻ (പിതാവ്) പറഞ്ഞു: എന്റെ മകനേ, നിന്റെ സ്വപ്നങ്ങളെക്കുറിച്ച് നീ നിന്റെ സഹോദരന്മാരോട് പറയരുത്. അവർ നിന്നെ നശിപ്പിക്കാൻ തന്ത്രം പ്രയോഗിക്കും. തീർച്ചയായും പിശാച് മനുഷ്യരുടെ പ്രത്യക്ഷ ശത്രുവാണ്.
وَكَذٰلِكَ يَجْتَبِيْكَ رَبُّكَ وَيُعَلِّمُكَ مِنْ تَأْوِيْلِ الْاَحَادِيْثِ وَيُتِمُّ نِعْمَتَهٗ عَلَيْكَ وَعَلٰٓى اٰلِ يَعْقُوْبَ كَمَآ اَتَمَّهَا عَلٰٓى اَبَوَيْكَ مِنْ قَبْلُ اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْحٰقَۗ اِنَّ رَبَّكَ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ ࣖ
wa każālika yajtabīka rabbuka wa yu‘allimuka min ta'wīlil-aḥādīṡi wa yutimmu ni‘matahū ‘alaika wa ‘alā āli ya‘qūba kamā atammahā ‘alā abawaika min qablu ibrāhīma wa isḥāq(a), inna rabbaka ‘alīmun ḥakīm(un).
അപ്രകാരം അല്ലാഹു നിന്നെ (പ്രവാചകനായി) തെരഞ്ഞെടുത്തു. സ്വപ്ന വ്യാഖ്യാനങ്ങളിൽ നിന്ന് ചിലത് നിനക്ക് പഠിപ്പിച്ചുതന്നു. നിൻറെ മേലും യഅ്ഖൂബിൻറെ കുടുംബത്തിൻറെ മേലും അവൻ (അനുഗ്രഹം) നിറവേറ്റി. മുമ്പ് നിൻറെ രണ്ട് പിതാക്കന്മാരായ ഇബ്രാഹീമിൻറെയും ഇഷാഖിൻറെയും മേൽ അവൻ അനുഗ്രഹം നിറവേറ്റിയത് പോലെ. തീർച്ചയായും നിൻറെ രക്ഷിതാവ് എല്ലാം അറിയുന്നവനും യുക്തിമാനുമാണ്.
اِذْ قَالُوْا لَيُوْسُفُ وَاَخُوْهُ اَحَبُّ اِلٰٓى اَبِيْنَا مِنَّا وَنَحْنُ عُصْبَةٌ ۗاِنَّ اَبَانَا لَفِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍۙ
iż qālū layūsufu wa akhūhu aḥabbu ilā abīnā minnā wa naḥnu ‘uṣbah(tun), inna abānā lafī ḍalālim mubīn(in).
അവർ പറഞ്ഞ സന്ദർഭം: "തീർച്ചയായും യൂസുഫിനെയും അവന്റെ സഹോദരനെയും അവരുടെ പിതാവ് നമ്മളെക്കാൾ കൂടുതൽ സ്നേഹിച്ചിരുന്നു. ഞങ്ങൾ ഒരു (ശക്തമായ) സംഘമായിരുന്നിട്ടും. തീർച്ചയായും ഞങ്ങളുടെ പിതാവ് ഒരു വലിയ തെറ്റിൽ തന്നെയായിരുന്നു."
ۨاقْتُلُوْا يُوْسُفَ اَوِ اطْرَحُوْهُ اَرْضًا يَّخْلُ لَكُمْ وَجْهُ اَبِيْكُمْ وَتَكُوْنُوْا مِنْۢ بَعْدِهٖ قَوْمًا صٰلِحِيْنَ
uqtulū yūsufa awiṭraḥūhu arḍay yakhlu lakum wajhu abīkum wa takūnū mim ba‘dihī qauman ṣāliḥīn(a).
യൂസുഫിനെ കൊല്ലുക അല്ലെങ്കിൽ എവിടെയെങ്കിലും എറിയുക. അങ്ങനെ ചെയ്താൽ നിങ്ങളുടെ പിതാവിന്റെ ശ്രദ്ധ നിങ്ങളിൽ പതിയുകയും അതിനുശേഷം നിങ്ങൾ ഒരു നല്ല വ്യക്തിയായി മാറുകയും ചെയ്യും.
قَالَ قَاۤىِٕلٌ مِّنْهُمْ لَا تَقْتُلُوْا يُوْسُفَ وَاَلْقُوْهُ فِيْ غَيٰبَتِ الْجُبِّ يَلْتَقِطْهُ بَعْضُ السَّيَّارَةِ اِنْ كُنْتُمْ فٰعِلِيْنَ
qāla qā'ilum minhum lā taqtulū yūsufa wa alqūhu fī gayābatil-jubbi yaltaqiṭhu ba‘ḍus-sayyārati in kuntum fā‘ilīn(a).
അവരിൽ ഒരാൾ പറഞ്ഞു, "യൂസുഫിനെ കൊല്ലരുത്, പക്ഷേ അവനെ കിണറ്റിന്റെ അടിയിലേക്ക് എറിയുക. നിങ്ങൾക്ക് വേണമെങ്കിൽ യാത്രക്കാർ അവനെ എടുക്കാം."
وَجَاۤءَتْ سَيَّارَةٌ فَاَرْسَلُوْا وَارِدَهُمْ فَاَدْلٰى دَلْوَهٗ ۗقَالَ يٰبُشْرٰى هٰذَا غُلٰمٌ ۗوَاَسَرُّوْهُ بِضَاعَةً ۗوَاللّٰهُ عَلِيْمٌ ۢبِمَا يَعْمَلُوْنَ
wa jā'at sayyāratun fa arsalū wāridahum fa adlā dalwah(ū), qāla yā busyrā hāżā gulām(un), wa asarrūhu biḍā‘ah(tan), wallāhu ‘alīmum bimā ya‘malūn(a).
ഒരു കൂട്ടം യാത്രക്കാർ വന്നു, വെള്ളം കോരുന്ന ഒരാളെ വിളിച്ചു. എന്നിട്ട് അയാൾ ബക്കറ്റ് താഴ്ത്തി. അയാൾ പറഞ്ഞു, "ഓ, എന്തൊരു സന്തോഷം, ഇതാ ഒരു ചെറുപ്പക്കാരൻ!" എന്നിട്ട് അവർ അത് ഒരു കച്ചവടച്ചരക്കായി ഒളിപ്പിച്ചു വയ്ക്കുന്നു. അല്ലാഹു അവർ ചെയ്യുന്നതെല്ലാം അറിയുന്നവനാണ്.
وَشَرَوْهُ بِثَمَنٍۢ بَخْسٍ دَرَاهِمَ مَعْدُوْدَةٍ ۚوَكَانُوْا فِيْهِ مِنَ الزّٰهِدِيْنَ ࣖ
wa syarauhu biṡamanim bakhsin darāhima ma‘dūdah(tin), wa kānū fīhi minaz-zāhidīn(a).
അവർ അവനെ (യൂസുഫിനെ) കുറഞ്ഞ വിലയ്ക്ക്, അതായത് ഏതാനും ദിർഹമിന്, വിറ്റു, കാരണം അവർക്ക് അവനിൽ താൽപ്പര്യമില്ലായിരുന്നു.
وَقَالَ الَّذِى اشْتَرٰىهُ مِنْ مِّصْرَ لِامْرَاَتِهٖٓ اَكْرِمِيْ مَثْوٰىهُ عَسٰىٓ اَنْ يَّنْفَعَنَآ اَوْ نَتَّخِذَهٗ وَلَدًا ۗوَكَذٰلِكَ مَكَّنَّا لِيُوْسُفَ فِى الْاَرْضِۖ وَلِنُعَلِّمَهٗ مِنْ تَأْوِيْلِ الْاَحَادِيْثِۗ وَاللّٰهُ غَالِبٌ عَلٰٓى اَمْرِهٖ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَ
wa qālal-lażisytarāhu mim miṣra limra'atihī akrimī maṡwāhu ‘asā ay yanfa‘anā au nattakhiżahū waladā(n), wa każālika makkannā liyūsufa fil-arḍ(i), wa linu‘allimahū min ta'wīlil-aḥādīṡ(i), wallāhu gālibun ‘alā amrihī wa lākinna akṡaran-nāsi lā ya‘lamūn(a).
അവനെ വിലയ്ക്ക് വാങ്ങിയ ഈജിപ്തുകാരൻ തന്റെ ഭാര്യയോട് പറഞ്ഞു: "അവന് (ഇവന്) നല്ലൊരു താമസസൗകര്യം നൽകുക. അവൻ നമുക്ക് ഉപകരിച്ചേക്കാം, അല്ലെങ്കിൽ നമുക്ക് അവനെ ഒരു മകനായി ദത്തെടുക്കാം." അങ്ങനെ യൂസുഫിന് (ഈജിപ്തിൽ) നാം നല്ലൊരു സ്ഥാനം നൽകി. സ്വപ്നങ്ങളുടെ വ്യാഖ്യാനം അദ്ദേഹത്തിന് പഠിപ്പിച്ചു കൊടുക്കാൻ വേണ്ടിയും കൂടിയാണിത്. അല്ലാഹു തന്റെ കാര്യത്തിൽ കഴിവുള്ളവനാകുന്നു. പക്ഷേ, അധികമാളുകളും അത് മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല.
وَلَمَّا بَلَغَ اَشُدَّهٗٓ اٰتَيْنٰهُ حُكْمًا وَّعِلْمًا ۗوَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ
wa lammā balaga asyuddahū ātaināhu ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa każālika najzil-muḥsinīn(a).
അങ്ങനെ അദ്ദേഹം പ്രായപൂർത്തിയായപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന് നാം അധികാരവും അറിവും നൽകി. അങ്ങനെ സദ്‌വൃത്തർക്ക് നാം പ്രതിഫലം നൽകുന്നു.
وَرَاوَدَتْهُ الَّتِيْ هُوَ فِيْ بَيْتِهَا عَنْ نَّفْسِهٖ وَغَلَّقَتِ الْاَبْوَابَ وَقَالَتْ هَيْتَ لَكَ ۗقَالَ مَعَاذَ اللّٰهِ اِنَّهٗ رَبِّيْٓ اَحْسَنَ مَثْوَايَۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الظّٰلِمُوْنَ
wa rāwadathul-latī huwa fī baitihā ‘an nafsihī wa gallaqatil-abwāba wa qālat haita lak(a), qāla ma‘āżallāhi innahū rabbī aḥsana maṡwāy(a), innahū lā yuflihuẓ-ẓālimūn(a).
യൂസുഫ് തന്റെ വീട്ടിൽ താമസിച്ചിരുന്ന സ്ത്രീ അവനെ വശീകരിച്ചു. വാതിലുകൾ അടച്ചിട്ട് അവൻ പറഞ്ഞു: "എന്റെ അടുത്തേക്ക് വരൂ." യൂസുഫ് പറഞ്ഞു: "ഞാൻ അല്ലാഹുവിൽ അഭയം തേടുന്നു. തീർച്ചയായും എന്റെ യജമാനൻ എന്നോട് നല്ല രീതിയിൽ പെരുമാറിയിട്ടുണ്ട്." തീർച്ചയായും, അക്രമി ഭാഗ്യവാനാകില്ല.
وَلَقَدْ هَمَّتْ بِهٖۙ وَهَمَّ بِهَا ۚ لَوْلَآ اَنْ رَّاٰ بُرْهَانَ رَبِّهٖۗ كَذٰلِكَ لِنَصْرِفَ عَنْهُ السُّوْۤءَ وَالْفَحْشَاۤءَۗ اِنَّهٗ مِنْ عِبَادِنَا الْمُخْلَصِيْنَ
wa laqad hammat bihī wa hamma bihā lau lā ar ra'ā burhāna rabbih(ī), każālika linaṣrifa ‘anhus-sū'a wal-faḥsyā'(a), innahū min ‘ibādinal-mukhlaṣīn(a).
തീർച്ചയായും ആ സ്ത്രീ അവനെ (യൂസുഫിനെ) വശീകരിക്കുകയായിരുന്നു. തന്റെ രക്ഷിതാവിങ്കൽ നിന്ന് ഒരു ദൃഷ്ടാന്തം കണ്ടില്ലെങ്കിൽ യൂസുഫ് അവനെയും ആഗ്രഹിക്കുമായിരുന്നു. അങ്ങനെ നാം അവനിൽ നിന്ന് തിന്മയും നീചത്വവും തിരിച്ചുകളഞ്ഞു. തീർച്ചയായും അദ്ദേഹം (യൂസുഫ്) നമ്മുടെ തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ദാസന്മാരിൽ പെട്ടവനാണ്.
وَاسْتَبَقَا الْبَابَ وَقَدَّتْ قَمِيْصَهٗ مِنْ دُبُرٍ وَّاَلْفَيَا سَيِّدَهَا لَدَا الْبَابِۗ قَالَتْ مَا جَزَاۤءُ مَنْ اَرَادَ بِاَهْلِكَ سُوْۤءًا اِلَّآ اَنْ يُّسْجَنَ اَوْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
wastabaqal-bāba wa qaddat qamīṣahū min duburiw wa alfayā sayyidahā ladal-bāb(i), qālat mā jazā'u man arāda bi'ahlika sū'an illā ay yusjana au ‘ażābun alīm(un).
അവർ രണ്ടുപേരും വാതിൽക്കലേക്ക് ഓടി. ആ സ്ത്രീ അവന്റെ (യൂസുഫിന്റെ) മേലങ്കി പിന്നിൽ നിന്ന് വലിച്ചുകീറി. അത് കീറിപ്പോയി. അപ്പോഴേക്കും അവർ ഇരുവരും വാതിൽക്കൽ തന്റെ ഭർത്താവിനെ കണ്ടെത്തി. അയാൾ (സ്ത്രീ) ചോദിച്ചു: "നിങ്ങളുടെ ഭാര്യയുടെ നേരെ ദുരുദ്ദേശം പുലർത്തിയവനുള്ള പ്രതിഫലം തടവിലാക്കപ്പെടുകയോ, വേദനയേറിയ ശിക്ഷ അനുഭവിക്കുകയോ അല്ലാതെ മറ്റെന്താണ്?"
قَالَ هِيَ رَاوَدَتْنِيْ عَنْ نَّفْسِيْ وَشَهِدَ شَاهِدٌ مِّنْ اَهْلِهَاۚ اِنْ كَانَ قَمِيْصُهٗ قُدَّ مِنْ قُبُلٍ فَصَدَقَتْ وَهُوَ مِنَ الْكٰذِبِيْنَ
qāla hiya rāwadatnī ‘an nafsī wa syahida syāhidum min ahlihā, in kāna qamīṣuhū qudda min qubulin fa ṣadaqat wa huwa minal-kāżibīn(a).
അവൻ (യൂസുഫ്) പറഞ്ഞു, "അവൾ എന്നെ വശീകരിച്ചതും എന്നെ വശീകരിച്ചതും ആണ്." സ്ത്രീയുടെ കുടുംബത്തിലെ ഒരു സാക്ഷി സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തി: "അവളുടെ വസ്ത്രം മുന്നിൽ കീറിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, ആ സ്ത്രീ സത്യം പറയുന്നു, അവൻ (യൂസുഫ്) കള്ളം പറയുന്നവരിൽ ഒരാളാണ്."
وَاِنْ كَانَ قَمِيْصُهٗ قُدَّ مِنْ دُبُرٍ فَكَذَبَتْ وَهُوَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ
wa in kāna qamīṣuhū qudda min duburin fa każabat wa huwa minaṣ-ṣādiqīn(a).
അവന്റെ വസ്ത്രം പിന്നിൽ കീറിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അവൾ കള്ളം പറയുന്നവളാണ്, അവൻ (യൂസുഫ്) സത്യം പറഞ്ഞവരിൽ പെട്ടവനും."
فَلَمَّا رَاٰ قَمِيْصَهٗ قُدَّ مِنْ دُبُرٍ قَالَ اِنَّهٗ مِنْ كَيْدِكُنَّ ۗاِنَّ كَيْدَكُنَّ عَظِيْمٌ
falammā ra'ā qamīṣahū qudda min duburin qāla innahū min kaidikunn(a), inna kaidakunna ‘aẓīm(un).
അങ്ങനെ (ആ സ്ത്രീയുടെ ഭർത്താവ്) തന്റെ (യൂസുഫിന്റെ) കുപ്പായം പിന്നിൽ കീറിയതായി കണ്ടപ്പോൾ അയാൾ പറഞ്ഞു: തീർച്ചയായും ഇത് നിങ്ങളുടെ തന്ത്രമാണ്. നിങ്ങളുടെ തന്ത്രം വളരെ മികച്ചതാണ്.
يُوْسُفُ اَعْرِضْ عَنْ هٰذَا وَاسْتَغْفِرِيْ لِذَنْۢبِكِۖ اِنَّكِ كُنْتِ مِنَ الْخٰطِـِٕيْنَ ࣖ
yūsufu a‘riḍ ‘an hāżā wastagfirī liżambik(i), innaki kunti minal-khāṭi'īn(a).
യൂസുഫേ, "ഇത് മറന്നുകളയുക. (എന്റെ ഭാര്യ) നിൻറെ പാപങ്ങൾക്ക് മാപ്പുതേടുക. തീർച്ചയായും നീ കുറ്റവാളികളിൽ പെട്ടവനാകുന്നു."
وَدَخَلَ مَعَهُ السِّجْنَ فَتَيٰنِ ۗقَالَ اَحَدُهُمَآ اِنِّيْٓ اَرٰىنِيْٓ اَعْصِرُ خَمْرًا ۚوَقَالَ الْاٰخَرُ اِنِّيْٓ اَرٰىنِيْٓ اَحْمِلُ فَوْقَ رَأْسِيْ خُبْزًا تَأْكُلُ الطَّيْرُ مِنْهُ ۗنَبِّئْنَا بِتَأْوِيْلِهٖ ۚاِنَّا نَرٰىكَ مِنَ الْمُحْسِنِيْنَ
wa dakhala ma‘ahus-sijna fatayān(i), qāla aḥaduhumā innī arānī a‘ṣiru khamrā(n), wa qālal-ākharu innī arānī aḥmilu fauqa ra'sī khubzan ta'kuluṭ-ṭairu minh(u), nabbi'nā bita'wīlih(ī), innā narāka minal-muḥsinīn(a).
അവനോടൊപ്പം രണ്ട് യുവാക്കളും ജയിലിലേക്ക് പോയി. അവരിൽ ഒരാൾ പറഞ്ഞു: "തീർച്ചയായും ഞാൻ മുന്തിരി പിഴിഞ്ഞെടുക്കുന്നതായി സ്വപ്നം കണ്ടു." മറ്റൊരാൾ പറഞ്ഞു: "ഞാൻ എന്റെ തലയിൽ റൊട്ടി ചുമക്കുന്നതായി സ്വപ്നം കണ്ടു, അതിൽ നിന്ന് പക്ഷികൾ തിന്നു." ഞങ്ങൾക്ക് തക്‌വിൽ നൽകുക. തീർച്ചയായും, ഞങ്ങൾ നിങ്ങളെ നന്മ ചെയ്യുന്നവരുടെ കൂട്ടത്തിൽ കണക്കാക്കുന്നു.
قَالَ لَا يَأْتِيْكُمَا طَعَامٌ تُرْزَقٰنِهٖٓ اِلَّا نَبَّأْتُكُمَا بِتَأْوِيْلِهٖ قَبْلَ اَنْ يَّأْتِيَكُمَا ۗذٰلِكُمَا مِمَّا عَلَّمَنِيْ رَبِّيْۗ اِنِّيْ تَرَكْتُ مِلَّةَ قَوْمٍ لَّا يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَهُمْ بِالْاٰخِرَةِ هُمْ كٰفِرُوْنَۙ
qāla lā ya'tīkumā ṭa‘āmun turzaqānihī illā nabba'tukumā bita'wīlihī qabla ay ya'tiyakumā, żālikumā mimmā ‘allamanī rabbī, innī taraktu millata qaumil lā yu'minūna billāhi wa hum bil-ākhirati hum kāfirūn(a).
അദ്ദേഹം (യൂസുഫ്) പറഞ്ഞു: "നിങ്ങൾക്ക് രണ്ടുപേർക്കും നൽകപ്പെടുന്ന ഏത് ഭക്ഷണവും, അത് (ഭക്ഷണം) നിങ്ങൾക്ക് എത്തുന്നതിന് മുമ്പ് ഞാൻ അതിന്റെ തക്‌വീൽ വിശദീകരിച്ചു തന്നിട്ടുണ്ട്. അത് ദൈവം എനിക്ക് പഠിപ്പിച്ചുതന്നതിന്റെ ഭാഗമാണ്. വാസ്തവത്തിൽ, അല്ലാഹുവിൽ വിശ്വസിക്കാത്തവരുടെ മതം ഞാൻ ഉപേക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു, വാസ്തവത്തിൽ അവർ പരലോകത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്നില്ല.
وَاتَّبَعْتُ مِلَّةَ اٰبَاۤءِيْٓ اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَۗ مَا كَانَ لَنَآ اَنْ نُّشْرِكَ بِاللّٰهِ مِنْ شَيْءٍۗ ذٰلِكَ مِنْ فَضْلِ اللّٰهِ عَلَيْنَا وَعَلَى النَّاسِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَشْكُرُوْنَ
wattaba‘tu millata ābā'ī ibrāhīma wa isḥāqa wa ya‘qūb(a), mā kāna lanā an nusyrika billāhi min syai'(in), żālika min faḍlillāhi ‘alainā wa ‘alan-nāsi wa lākinna akṡaran-nāsi lā yasykurūn(a).
എന്റെ പൂർവ്വികരായ അബ്രഹാം, ഇസഹാക്ക്, യഅ്ഖൂബ് എന്നിവരുടെ മാർഗമാണ് ഞാൻ പിന്തുടരുന്നത്. അല്ലാഹുവിനോട് യാതൊന്നിനെയും പങ്കുചേർക്കാൻ നമുക്ക് (പ്രവാചകന്മാർക്ക്) അനുവാദമില്ല. അല്ലാഹു നമുക്കും മനുഷ്യർക്കും നൽകിയ അനുഗ്രഹത്തിൽ നിന്നാണ് അത്. പക്ഷേ, മനുഷ്യരിൽ അധികപേരും നന്ദിയുള്ളവരല്ല.
يٰصَاحِبَيِ السِّجْنِ ءَاَرْبَابٌ مُّتَفَرِّقُوْنَ خَيْرٌ اَمِ اللّٰهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُۗ
yā ṣāḥibayis-sijni a'arbābum mutafarriqūna khairun amillāhul-wāḥidul-qahhār(u).
ഓ രണ്ട് ജയിൽ തടവുകാരേ, ഏതാണ് നല്ലത്, വിവിധ ദൈവങ്ങളോ അതോ സർവ്വശക്തനും സർവ്വശക്തനുമായ ദൈവമോ?
مَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖٓ اِلَّآ اَسْمَاۤءً سَمَّيْتُمُوْهَآ اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمْ مَّآ اَنْزَلَ اللّٰهُ بِهَا مِنْ سُلْطٰنٍۗ اِنِ الْحُكْمُ اِلَّا لِلّٰهِ ۗاَمَرَ اَلَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّآ اِيَّاهُ ۗذٰلِكَ الدِّيْنُ الْقَيِّمُ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَ
mā ta‘budūna min dūnihī illā asmā'an sammaitumūhā antum wa ābā'ukum mā anzalallāhu bihā min sulṭān(in), inil-ḥukmu illā lillāh(i), amara allā ta‘budū illā iyyāh(u), żālikad-dīnul-qayyimu wa lākinna akṡaran-nāsi lā ya‘lamūn(a).
അവനെക്കൂടാതെ നിങ്ങൾ ആരാധിക്കുന്നവ നിങ്ങളും നിങ്ങളുടെ പൂർവ്വപിതാക്കളും കെട്ടിച്ചമച്ച പേരുകൾ മാത്രമാണ്. അവയെ സംബന്ധിച്ച് അല്ലാഹു ഒരു പ്രമാണവും അവതരിപ്പിച്ചിട്ടില്ല. വിധികർത്താവ് അല്ലാഹുവിന് മാത്രമാണ്. അവനെയല്ലാതെ മറ്റാരെയും നിങ്ങൾ ആരാധിക്കരുതെന്ന് അവൻ കൽപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. അതാണ് ശരിയായ മതം, പക്ഷേ മനുഷ്യരിൽ അധികപേരും അറിയുന്നില്ല.
يٰصَاحِبَيِ السِّجْنِ اَمَّآ اَحَدُكُمَا فَيَسْقِيْ رَبَّهٗ خَمْرًا ۗوَاَمَّا الْاٰخَرُ فَيُصْلَبُ فَتَأْكُلُ الطَّيْرُ مِنْ رَّأْسِهٖ ۗ قُضِيَ الْاَمْرُ الَّذِيْ فِيْهِ تَسْتَفْتِيٰنِۗ
yā ṣāḥibayis-sijni ammā aḥadukumā fa yasqī rabbahū khamrā(n), wa ammal-ākharu fa yuṣlabu fa ta'kuluṭ-ṭairu mir ra'sih(ī), quḍiyal-amrul-lażī fīhi tastaftiyān(i).
ജയിലിലെ രണ്ട് തടവുകാരേ, "നിങ്ങളിൽ ഒരാൾ തന്റെ യജമാനന് മദ്യം കൊടുക്കുന്ന ചുമതലയുള്ളവനായിരിക്കും. മറ്റേയാളാകട്ടെ, അവനെ ക്രൂശിക്കുകയും അവന്റെ തലയുടെ ഒരു ഭാഗം പക്ഷികൾ തിന്നുകയും ചെയ്യും. നിങ്ങൾ എന്നോട് ചോദിച്ചതിന് ഉത്തരം ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു."
وَقَالَ لِلَّذِيْ ظَنَّ اَنَّهٗ نَاجٍ مِّنْهُمَا اذْكُرْنِيْ عِنْدَ رَبِّكَۖ فَاَنْسٰىهُ الشَّيْطٰنُ ذِكْرَ رَبِّهٖ فَلَبِثَ فِى السِّجْنِ بِضْعَ سِنِيْنَ ࣖ
wa qāla lil-lażī ẓanna annahū nājim minhumażkurnī ‘inda rabbik(a), fa ansāhusy-syaiṭānu żikra rabbihī fa labiṡa fis-sijni biḍ‘a sinīn(a).
അവർ രണ്ടുപേരുടെയും ഇടയിൽ സുരക്ഷിതനാണെന്ന് തനിക്ക് അറിയാവുന്ന ആളോട് അദ്ദേഹം (യൂസുഫ്) പറഞ്ഞു: "എന്റെ അവസ്ഥ നിങ്ങളുടെ യജമാനന് വിശദീകരിച്ചു കൊടുക്കുക." അങ്ങനെ പിശാച് അദ്ദേഹത്തെ (യൂസുഫിന്റെ അവസ്ഥ) തന്റെ യജമാനന് വിശദീകരിക്കാൻ മറപ്പിച്ചു. ഇക്കാരണത്താൽ അദ്ദേഹം (യൂസുഫ്) വർഷങ്ങളോളം ജയിലിൽ കിടന്നു.
وَقَالَ الْمَلِكُ اِنِّيْٓ اَرٰى سَبْعَ بَقَرٰتٍ سِمَانٍ يَّأْكُلُهُنَّ سَبْعٌ عِجَافٌ وَّسَبْعَ سُنْۢبُلٰتٍ خُضْرٍ وَّاُخَرَ يٰبِسٰتٍۗ يٰٓاَيُّهَا الْمَلَاُ اَفْتُوْنِيْ فِيْ رُءْيَايَ اِنْ كُنْتُمْ لِلرُّءْيَا تَعْبُرُوْنَ
wa qālal-maliku innī arā sab‘a baqarātin simāniy ya'kuluhunna sab‘un ‘ijāfuw wa sab‘a sumbulātin khuḍriw wa ukhara yābisāt(in), yā ayyuhal-mala'u aftūnī fī ru'yāya in kuntum lir-ru'yā ta‘burūn(a).
രാജാവ് (തന്റെ ജനനേതാക്കളോട്) പറഞ്ഞു: "ഏഴ് തടിച്ച പശുക്കളെ ഏഴ് മെലിഞ്ഞ പശുക്കൾ തിന്നുന്നതായി ഞാൻ സ്വപ്നം കാണുന്നു. ഏഴ് പച്ച (ഗോതമ്പ്) തണ്ടുകളും മറ്റേത് (ഏഴ്) ഉണങ്ങിയവയും. ഹേ പ്രമുഖരേ, നിങ്ങൾക്ക് സ്വപ്നങ്ങൾക്ക് വ്യാഖ്യാനം നൽകാൻ കഴിയുമെങ്കിൽ എന്റെ സ്വപ്നത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനം എനിക്ക് വിശദീകരിച്ചു തരൂ."
قَالُوْٓا اَضْغَاثُ اَحْلَامٍ ۚوَمَا نَحْنُ بِتَأْوِيْلِ الْاَحْلَامِ بِعٰلِمِيْنَ
qālū aḍgāṡu aḥlām(in), wa mā naḥnu bita'wīlil-aḥlāmi bi‘ālimīn(a).
അവർ മറുപടി പറഞ്ഞു: "(അതൊക്കെ) ശൂന്യമായ സ്വപ്നങ്ങളാണ്, ഞങ്ങൾക്ക് അവ വ്യാഖ്യാനിക്കാൻ കഴിയില്ല."
وَقَالَ الَّذِيْ نَجَا مِنْهُمَا وَادَّكَرَ بَعْدَ اُمَّةٍ اَنَا۠ اُنَبِّئُكُمْ بِتَأْوِيْلِهٖ فَاَرْسِلُوْنِ
wa qālal-lażī najā minhumā waddakara ba‘da ummatin ana unabbi'ukum bita'wīlihī fa arsilūn(i).
അവർ രണ്ടുപേർക്കും ഇടയിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ആൾ കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ (യൂസുഫിനോട്) ഓർത്തു പറഞ്ഞു, "സ്വപ്നവ്യാഖ്യാനത്തിൽ സമർത്ഥനായ ഒരാളെക്കുറിച്ച് ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് പറഞ്ഞു തരാം, അതിനാൽ എന്നെ (അവന്റെ അടുത്തേക്ക്) അയച്ചുതരൂ."
يُوْسُفُ اَيُّهَا الصِّدِّيْقُ اَفْتِنَا فِيْ سَبْعِ بَقَرٰتٍ سِمَانٍ يَّأْكُلُهُنَّ سَبْعٌ عِجَافٌ وَّسَبْعِ سُنْۢبُلٰتٍ خُضْرٍ وَّاُخَرَ يٰبِسٰتٍۙ لَّعَلِّيْٓ اَرْجِعُ اِلَى النَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَعْلَمُوْنَ
yūsufu ayyuhaṣ-ṣiddīqu aftinā fī sab‘i baqarātin simāniy ya'kuluhunna sab‘un ‘ijāfuw wa sab‘i sumbulātin khuḍriw wa ukhara yābisāt(in), la‘allī arji‘u ilan-nāsi la‘allahum ya‘lamūn(a).
"ഓ, വളരെ വിശ്വസ്തനായ യൂസുഫ്! ഏഴ് തടിച്ച പശുക്കളെ ഏഴ് മെലിഞ്ഞ (പെൺ പശുക്കൾ) തിന്നുവെന്നും, ഏഴ് പച്ച (ഗോതമ്പ്) തണ്ടുകളും മറ്റ് ഏഴ് ഉണങ്ങിയ (ഏഴ് തണ്ടുകളും) തിന്നുവെന്നും ഞങ്ങൾക്ക് (സ്വപ്നത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനം) വിശദീകരിച്ചു തരൂ. അങ്ങനെ ഞാൻ അവരുടെ അടുത്തേക്ക് മടങ്ങാം, അപ്പോൾ അവർ അറിയും."
قَالَ تَزْرَعُوْنَ سَبْعَ سِنِيْنَ دَاَبًاۚ فَمَا حَصَدْتُّمْ فَذَرُوْهُ فِيْ سُنْۢبُلِهٖٓ اِلَّا قَلِيْلًا مِّمَّا تَأْكُلُوْنَ
qāla tazra‘ūna sab‘a sinīna da'abā(n), famā ḥaṣattum fa żarūhu fī sumbulihī illā qalīlam mimmā ta'kulūn(a).
അദ്ദേഹം (യൂസുഫ്) പറഞ്ഞു: "നീ പതിവുപോലെ ഏഴ് വർഷം കൃഷി ചെയ്യുക; പിന്നെ നീ കൊയ്യുന്നതെന്തും അതിന്റെ തണ്ടിൽ തന്നെ ബാക്കിയാക്കുക; നിനക്ക് ഭക്ഷിക്കാൻ അൽപം ഒഴികെ."
ثُمَّ يَأْتِيْ مِنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ سَبْعٌ شِدَادٌ يَّأْكُلْنَ مَا قَدَّمْتُمْ لَهُنَّ اِلَّا قَلِيْلًا مِّمَّا تُحْصِنُوْنَ
Ṡumma ya'tī mim ba‘di żālika sab‘un syidāduy ya'kulna mā qaddamtum lahunna illā qalīlam mimmā tuḥṣinūn(a).
പിന്നീട് അതിനുശേഷം ഏഴ് (വർഷങ്ങൾ) കഠിനമായ പ്രയാസങ്ങൾ ഉണ്ടാകും, നിങ്ങൾ അവർക്കായി കരുതി വച്ചിട്ടുള്ളതെല്ലാം അത് തിന്നുതീർക്കും, നിങ്ങൾ ലാഭിച്ചതിൽ നിന്ന് ഒരു ചെറിയ ഭാഗം ഒഴികെ.
ثُمَّ يَأْتِيْ مِنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ عَامٌ فِيْهِ يُغَاثُ النَّاسُ وَفِيْهِ يَعْصِرُوْنَ ࣖ
Ṡumma ya'tī mim ba‘di żālika ‘āmun fīhi yugāṡun-nāsu wa fīhi ya‘ṣirūn(a).
അതിനുശേഷം ഒരു വർഷം വരും, അന്ന് ആളുകൾക്ക് (ആവശ്യത്തിന്) മഴ ലഭിക്കുകയും അവർ (മുന്തിരി) പറിച്ചു നടുകയും ചെയ്യും.
وَجَاۤءَ اِخْوَةُ يُوْسُفَ فَدَخَلُوْا عَلَيْهِ فَعَرَفَهُمْ وَهُمْ لَهٗ مُنْكِرُوْنَ
wa jā'a ikhwatu yūsufa fa dakhalū ‘alaihi fa ‘arafahum wa hum lahū munkirūn(a).
യൂസുഫിന്റെ സഹോദരന്മാർ (ഈജിപ്തിൽ) വന്നു. അവർ (അവിടെ) പ്രവേശിച്ചു. അങ്ങനെ അദ്ദേഹം (യൂസുഫ്) അവരെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. എന്നാൽ അവർ അദ്ദേഹത്തെ തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല.
وَلَمَّا جَهَّزَهُمْ بِجَهَازِهِمْ قَالَ ائْتُوْنِيْ بِاَخٍ لَّكُمْ مِّنْ اَبِيْكُمْ ۚ اَلَا تَرَوْنَ اَنِّيْٓ اُوْفِى الْكَيْلَ وَاَنَا۠ خَيْرُ الْمُنْزِلِيْنَ
wa lammā jahhazahum bijahāzihim qāla'tūnī bi'akhil lakum min abīkum, alā tarauna annī ūfil-kaila wa ana khairul-munzilīn(a).
അങ്ങനെ അദ്ദേഹം (യൂസുഫ്) അവർക്ക് ഭക്ഷണം ഒരുക്കിക്കൊടുത്തപ്പോൾ പറഞ്ഞു: നിങ്ങളുടെ (ബെന്യാമീന്റെ) പിതാവായ നിങ്ങളുടെ സഹോദരനെ എന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവരിക. ഞാൻ അളവ് തികച്ചുകൊടുക്കുന്നതും, ഏറ്റവും നല്ല ആതിഥ്യമരുളുന്നതും നിങ്ങൾ കാണുന്നില്ലേ?
فَاِنْ لَّمْ تَأْتُوْنِيْ بِهٖ فَلَا كَيْلَ لَكُمْ عِنْدِيْ وَلَا تَقْرَبُوْنِ
fa illam ta'tūnī bihī falā kaila lakum ‘indī wa lā taqrabūn(i).
അതുകൊണ്ട് നീ അത് എന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവന്നില്ലെങ്കിൽ, നിനക്ക് എന്നിൽ നിന്ന് കൂടുതൽ (ധാന്യം) ലഭിക്കില്ല, എന്റെ അടുത്തും വരരുത്.
قَالُوْا سَنُرَاوِدُ عَنْهُ اَبَاهُ وَاِنَّا لَفٰعِلُوْنَ
qālū sanurāwidu ‘anhu abāhu wa innā lafā‘ilūn(a).
അവർ പറഞ്ഞു, "ഞങ്ങൾ അവന്റെ പിതാവിനെ (അവനെ കൊണ്ടുപോകാൻ) പ്രേരിപ്പിക്കും, തീർച്ചയായും ഞങ്ങൾ അത് ചെയ്യും."
وَقَالَ لِفِتْيٰنِهِ اجْعَلُوْا بِضَاعَتَهُمْ فِيْ رِحَالِهِمْ لَعَلَّهُمْ يَعْرِفُوْنَهَآ اِذَا انْقَلَبُوْٓا اِلٰٓى اَهْلِهِمْ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ
wa qāla lifityānihij‘alū biḍā‘atahum fī riḥālihim la‘allahum ya‘rifūnahā iżanqalabū ilā ahlihim la‘allahum yarji‘ūn(a).
അദ്ദേഹം (യൂസുഫ്) തന്റെ ഭൃത്യന്മാരോട് പറഞ്ഞു: അവർ കൊണ്ടുവന്ന സാധനങ്ങൾ അവരുടെ ഭാണ്ഡങ്ങളിൽ തന്നെ വെക്കുക. അവർ അവരുടെ കുടുംബങ്ങളിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തുമ്പോൾ അവർ തിരിച്ചുവരുമെന്ന് അവർക്ക് മനസ്സിലാകും.
فَلَمَّا رَجَعُوْٓا اِلٰٓى اَبِيْهِمْ قَالُوْا يٰٓاَبَانَا مُنِعَ مِنَّا الْكَيْلُ فَاَرْسِلْ مَعَنَآ اَخَانَا نَكْتَلْ وَاِنَّا لَهٗ لَحٰفِظُوْنَ
falammā raja‘ū ilā abīhim qālū yā abānā muni‘a minnal-kailu fa arsil ma‘anā akhānā naktal wa innā lahū laḥāfiẓūn(a).
അങ്ങനെ അവർ തങ്ങളുടെ പിതാവിന്റെ (യഖൂബിന്റെ) അടുത്തേക്ക് മടങ്ങിയപ്പോൾ അവർ പറഞ്ഞു: ഞങ്ങളുടെ പിതാവേ, (ഞങ്ങളുടെ സഹോദരനെ) ഞങ്ങൾ കൊണ്ടുപോകുന്നില്ലെങ്കിൽ ഞങ്ങൾക്ക് ഇനി (ധാന്യം) ലഭിക്കുകയില്ല. അതിനാൽ ഞങ്ങളുടെ സഹോദരനെ ഞങ്ങളോടൊപ്പം വിട്ടയയ്ക്കുക. നമുക്ക് കുറച്ച് കിട്ടട്ടെ. ഞങ്ങൾ അവനെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കും.
قَالَ هَلْ اٰمَنُكُمْ عَلَيْهِ اِلَّا كَمَآ اَمِنْتُكُمْ عَلٰٓى اَخِيْهِ مِنْ قَبْلُۗ فَاللّٰهُ خَيْرٌ حٰفِظًا وَّهُوَ اَرْحَمُ الرّٰحِمِيْنَ
qāla hal āmanukum ‘alaihi illā kamā amintukum ‘alā akhīhi min qabl(u), fallāhu khairun ḥāfiẓaw wa huwa arḥamur-rāḥimīn(a).
അദ്ദേഹം (യഅ്ഖൂബ്) പറഞ്ഞു: "മുമ്പ് അവന്റെ സഹോദരനെ (യൂസുഫിനെ) നിന്നെ ഏൽപ്പിച്ചതുപോലെ, അവനെ (ബുന്യാമിൻ) നിന്നെ ഞാൻ എങ്ങനെ ഏൽപ്പിക്കും?" അപ്പോൾ അല്ലാഹുവാണ് ഏറ്റവും നല്ല രക്ഷാധികാരി, അവൻ കരുണയുള്ളവരിൽ ഏറ്റവും കരുണയുള്ളവനാണ്.
وَلَمَّا فَتَحُوْا مَتَاعَهُمْ وَجَدُوْا بِضَاعَتَهُمْ رُدَّتْ اِلَيْهِمْۗ قَالُوْا يٰٓاَبَانَا مَا نَبْغِيْۗ هٰذِهٖ بِضَاعَتُنَا رُدَّتْ اِلَيْنَا وَنَمِيْرُ اَهْلَنَا وَنَحْفَظُ اَخَانَا وَنَزْدَادُ كَيْلَ بَعِيْرٍۗ ذٰلِكَ كَيْلٌ يَّسِيْرٌ
wa lammā fataḥū matā‘ahum wajadū biḍā‘atahum ruddat ilaihim, qālū yā abānā mā nabgī, hāżihī biḍā‘atunā ruddat ilainā wa namīru ahlanā wa naḥfaẓu akhānā wa nazdādu kaila ba‘īr(in), żālika kailuy yasīr(un).
അവർ തങ്ങളുടെ സാധനങ്ങൾ തുറന്നുനോക്കിയപ്പോൾ തങ്ങളുടെ സാധനങ്ങൾ (വിനിമയം) തങ്ങളുടെ അടുക്കൽ തിരിച്ചെത്തിയതായി അവർ കണ്ടെത്തി. അവർ പറഞ്ഞു: "ഞങ്ങളുടെ പിതാവേ! ഞങ്ങൾക്ക് ഇനി എന്താണ് വേണ്ടത്? ഇവ ഞങ്ങളുടെ സാധനങ്ങളാണ് ഞങ്ങൾക്ക് തിരിച്ചുനൽകിയത്. ഞങ്ങളുടെ കുടുംബങ്ങളെ പോറ്റാനും, ഞങ്ങളുടെ ബന്ധുക്കളെ പരിപാലിക്കാനും ഞങ്ങൾക്ക് കഴിയും. ഒട്ടകത്തിന്റെ ഭാരം വഹിക്കാവുന്നത്ര (ധാന്യം) ഞങ്ങൾക്ക് കൂടുതലായി ലഭിക്കും. അത് (ഈജിപ്തിലെ രാജാവിന്) എളുപ്പമുള്ള കാര്യമാണ്."
قَالَ لَنْ اُرْسِلَهٗ مَعَكُمْ حَتّٰى تُؤْتُوْنِ مَوْثِقًا مِّنَ اللّٰهِ لَتَأْتُنَّنِيْ بِهٖٓ اِلَّآ اَنْ يُّحَاطَ بِكُمْۚ فَلَمَّآ اٰتَوْهُ مَوْثِقَهُمْ قَالَ اللّٰهُ عَلٰى مَا نَقُوْلُ وَكِيْلٌ
qāla lan ursilahū ma‘akum ḥattā tu'tūni mauṡiqam minallāhi lata'tunnanī bihī illā ayyuḥāṭa bikum, falammā ātauhu mauṡiqahum qālallāhu ‘alā mā naqūlu wakīl(un).
അവൻ (യഅ്ഖൂബ്) പറഞ്ഞു: "നീ അവനെ എന്റെ അടുക്കലേക്ക് തിരിച്ചുകൊണ്ടുവരുമെന്ന് അല്ലാഹുവിന്റെ പേരിൽ സത്യം ചെയ്യുന്നതുവരെ ഞാൻ അവനെ നിങ്ങളുടെ കൂടെ അയക്കുകയില്ല." അവർ സത്യം ചെയ്തപ്പോൾ അവൻ (യഅ്ഖൂബ്) പറഞ്ഞു: "നമ്മൾ പറയുന്നതിന് അല്ലാഹു സാക്ഷിയാണ്."
وَقَالَ يٰبَنِيَّ لَا تَدْخُلُوْا مِنْۢ بَابٍ وَّاحِدٍ وَّادْخُلُوْا مِنْ اَبْوَابٍ مُّتَفَرِّقَةٍۗ وَمَآ اُغْنِيْ عَنْكُمْ مِّنَ اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍۗ اِنِ الْحُكْمُ اِلَّا لِلّٰهِ ۗعَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَعَلَيْهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُوْنَ
wa qāla yā baniyya lā tadkhulū mim bābiw wāḥidiw wadkhulū min abwābim mutafarriqah(tin), wa mā ugnī ‘ankum minallāhi min syai'(in), inil-ḥukmu illā lillāh(i), ‘alaihi tawakkaltu wa ‘alaihi falyatawakkalil-mutawakkilūn(a).
അദ്ദേഹം (യഅ്ഖൂബ്) പറഞ്ഞു: എന്റെ മക്കളേ, നിങ്ങൾ ഒരു വാതിലിലൂടെ പ്രവേശിക്കരുത്, വ്യത്യസ്ത വാതിലുകളിലൂടെ പ്രവേശിക്കരുത്. എന്നാൽ അല്ലാഹുവിന്റെ വിധിയിൽ നിന്ന് നിങ്ങളെ ഒരു തരത്തിലും രക്ഷിക്കാൻ എനിക്കാവില്ല. ആ തീരുമാനം അല്ലാഹുവിന് മാത്രമാകുന്നു. അവനിൽ ഞാൻ ഭരമേൽപ്പിക്കുന്നു, അവനിൽ ഭരമേൽപ്പിക്കുന്നവരും ഭരമേൽപ്പിക്കുന്നു.
وَلَمَّا دَخَلُوْا مِنْ حَيْثُ اَمَرَهُمْ اَبُوْهُمْۗ مَا كَانَ يُغْنِيْ عَنْهُمْ مِّنَ اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍ اِلَّا حَاجَةً فِيْ نَفْسِ يَعْقُوْبَ قَضٰىهَاۗ وَاِنَّهٗ لَذُوْ عِلْمٍ لِّمَا عَلَّمْنٰهُ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَ ࣖ
wa lammā dakhalū min ḥaiṡu amarahum abūhum, mā kāna yugnī ‘anhum minallāhi min syai'in illā ḥājatan fī nafsi ya‘qūba qaḍāhā, wa innahū lażū ‘ilmil limā ‘allamnāhu wa lākinna akṡaran-nāsi lā ya‘lamūn(a).
അവരുടെ പിതാവിന്റെ കല്പനപ്രകാരം അവർ പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ, അല്ലാഹുവിന്റെ കൽപ്പനയെ (അവരുടെ പ്രവേശനത്തിന്) ചെറുക്കാൻ അവർക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല, (പക്ഷേ) അത് യഅ്ഖൂബിന്റെ മനസ്സിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു ആഗ്രഹം മാത്രമായിരുന്നു. തീർച്ചയായും അദ്ദേഹത്തിന് അറിവുണ്ടായിരുന്നു, കാരണം നാം അദ്ദേഹത്തിന് പഠിപ്പിച്ചുകൊടുത്തിരുന്നു. പക്ഷേ, അധികമാളുകളും അറിയുന്നില്ല.
قَالَ هَلْ عَلِمْتُمْ مَّا فَعَلْتُمْ بِيُوْسُفَ وَاَخِيْهِ اِذْ اَنْتُمْ جٰهِلُوْنَ
qāla hal ‘alimtum mā fa‘altum biyūsufa wa akhīhi iż antum jāhilūn(a).
അദ്ദേഹം (യൂസുഫ്) ചോദിച്ചു: "നിങ്ങളുടെ പ്രവൃത്തികളുടെ അനന്തരഫലം എന്താണെന്ന് നിങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കാതിരുന്നതിനാൽ നിങ്ങൾ യൂസുഫിനെയും അവന്റെ സഹോദരനെയും എന്താണ് ചെയ്തതെന്ന് നിങ്ങൾക്കറിയാമോ?"
قَالُوْٓا ءَاِنَّكَ لَاَنْتَ يُوْسُفُۗ قَالَ اَنَا۠ يُوْسُفُ وَهٰذَآ اَخِيْ قَدْ مَنَّ اللّٰهُ عَلَيْنَاۗ اِنَّهٗ مَنْ يَّتَّقِ وَيَصْبِرْ فَاِنَّ اللّٰهَ لَا يُضِيْعُ اَجْرَ الْمُحْسِنِيْنَ
qālū a'innaka la'anta yūsuf(u), qāla ana yūsufu wa hāżā akhī qad mannallāhu ‘alainā, innahū may yataqqi wa yaṣbir fa innallāha lā yuḍī‘u ajral-muḥsinīn(a).
അവർ ചോദിച്ചു: "നീ യൂസുഫ് തന്നെയാണോ?" അദ്ദേഹം (യൂസുഫ്) പറഞ്ഞു: "ഞാൻ യൂസുഫാണ്, ഇത് എന്റെ സഹോദരനുമാണ്. തീർച്ചയായും അല്ലാഹു നമുക്ക് അവന്റെ അനുഗ്രഹം നൽകിയിട്ടുണ്ട്. തീർച്ചയായും ആരെങ്കിലും ദൈവഭക്തനും ക്ഷമാശീലനുമാണെങ്കിൽ, സൽകർമ്മികളുടെ പ്രതിഫലം അല്ലാഹു നഷ്ടപ്പെടുത്തുകയില്ല; തീർച്ച."
وَرَفَعَ اَبَوَيْهِ عَلَى الْعَرْشِ وَخَرُّوْا لَهٗ سُجَّدًاۚ وَقَالَ يٰٓاَبَتِ هٰذَا تَأْوِيْلُ رُءْيَايَ مِنْ قَبْلُ ۖقَدْ جَعَلَهَا رَبِّيْ حَقًّاۗ وَقَدْ اَحْسَنَ بِيْٓ اِذْ اَخْرَجَنِيْ مِنَ السِّجْنِ وَجَاۤءَ بِكُمْ مِّنَ الْبَدْوِ مِنْۢ بَعْدِ اَنْ نَّزَغَ الشَّيْطٰنُ بَيْنِيْ وَبَيْنَ اِخْوَتِيْۗ اِنَّ رَبِّيْ لَطِيْفٌ لِّمَا يَشَاۤءُ ۗاِنَّهٗ هُوَ الْعَلِيْمُ الْحَكِيْمُ
wa rafa‘a abawaihi ‘alal-‘arsyi wa kharrū lahū sujjadā(n), wa qāla yā abati hāżā ta'wīlu ru'yāya min qabl(u), qad ja‘alahā rabbī ḥaqqā(n), wa qad aḥsana bī iż akhrajanī minas-sijni wa jā'a bikum minal-badwi mim ba‘di an nazagasy-syaiṭānu bainī wa baina ikhwatī, inna rabbī laṭīful limā yasyā'(u), innahū huwal-‘alīmul-ḥakīm(u).
അവൻ തന്റെ മാതാപിതാക്കളെ സിംഹാസനത്തിൽ കയറ്റി. അവരെല്ലാം അവനെ (യൂസുഫിനെ) പ്രണമിച്ചു. അവൻ (യൂസുഫ്) പറഞ്ഞു: "എന്റെ പിതാവേ! ഇത് എന്റെ മുൻ സ്വപ്നത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനമാണ്. തീർച്ചയായും എന്റെ രക്ഷിതാവ് അത് യാഥാർത്ഥ്യമാക്കിയിരിക്കുന്നു. തീർച്ചയായും, എന്റെയും എന്റെ സഹോദരങ്ങളുടെയും ഇടയിലുള്ള ബന്ധത്തെ പിശാച് നശിപ്പിച്ചതിന് ശേഷം, എന്നെ തടവിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിച്ചപ്പോഴും, നിങ്ങളെ ഗ്രാമത്തിൽ നിന്ന് കൊണ്ടുവന്നപ്പോഴും എന്റെ രക്ഷിതാവ് എനിക്ക് നന്മ ചെയ്തിരിക്കുന്നു. തീർച്ചയായും എന്റെ രക്ഷിതാവ് താൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളിൽ സൗമ്യനത്രെ. തീർച്ചയായും അവൻ എല്ലാം അറിയുന്നവനും യുക്തിമാനുമാണ്.