اِذْ قَالَ يُوْسُفُ لِاَبِيْهِ يٰٓاَبَتِ اِنِّيْ رَاَيْتُ اَحَدَ عَشَرَ كَوْكَبًا وَّالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ رَاَيْتُهُمْ لِيْ سٰجِدِيْنَ
iż qāla yūsufu li'abīhi yā abati innī ra'aitu aḥada ‘asyara kaukabaw wasy-syamsa wal-qamara ra'aituhum lī sājidīn(a).
(Mɛmba), we Yusuf se to in papa, "O mi papa! Fɔ tru, a (drim) fɔ si ilevin sta dɛn, di san ɛn di mun; a si dɛn ɔl de butu to mi."
قَالَ يٰبُنَيَّ لَا تَقْصُصْ رُءْيَاكَ عَلٰٓى اِخْوَتِكَ فَيَكِيْدُوْا لَكَ كَيْدًا ۗاِنَّ الشَّيْطٰنَ لِلْاِنْسَانِ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ
qāla yā bunayya lā taqṣuṣ ru'yāka ‘alā ikhwatika fa yakīdū laka kaidā(n), innasy-syaiṭāna lil-insāni ‘aduwwum mubīn(un).
I (in papa) se, "O mi pikin! Nɔ tɛl yu brɔda dɛn yu drim, dɛn go plan (fɔ pwɛl) yu. Fɔ tru, Setan na klia ɛnimi to mɔtalman."
وَكَذٰلِكَ يَجْتَبِيْكَ رَبُّكَ وَيُعَلِّمُكَ مِنْ تَأْوِيْلِ الْاَحَادِيْثِ وَيُتِمُّ نِعْمَتَهٗ عَلَيْكَ وَعَلٰٓى اٰلِ يَعْقُوْبَ كَمَآ اَتَمَّهَا عَلٰٓى اَبَوَيْكَ مِنْ قَبْلُ اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْحٰقَۗ اِنَّ رَبَّكَ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ ࣖ
wa każālika yajtabīka rabbuka wa yu‘allimuka min ta'wīlil-aḥādīṡi wa yutimmu ni‘matahū ‘alaika wa ‘alā āli ya‘qūba kamā atammahā ‘alā abawaika min qablu ibrāhīma wa isḥāq(a), inna rabbaka ‘alīmun ḥakīm(un).
Ɛn so, Gɔd pik yu (fɔ bi Prɔfɛt) ɛn tich yu sɔm pan di intapriteshɔn dɛm fɔ drim ɛn pafɛkt (In fayv) pan yu ɛn di famili fɔ Jekɔb, lɛk aw i bin pafɛkt in fayv pan yu tu granpa dɛn bifo dat, (dat na) Ebraam ɛn Ayzak. Fɔ tru, yu Masta sabi ɔltin, gɛt sɛns.
اِذْ قَالُوْا لَيُوْسُفُ وَاَخُوْهُ اَحَبُّ اِلٰٓى اَبِيْنَا مِنَّا وَنَحْنُ عُصْبَةٌ ۗاِنَّ اَبَانَا لَفِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍۙ
iż qālū layūsufu wa akhūhu aḥabbu ilā abīnā minnā wa naḥnu ‘uṣbah(tun), inna abānā lafī ḍalālim mubīn(in).
We dɛn se, "Fɔ tru, Yusuf ɛn in brɔda (Bunyamin) bin lɛk dɛn papa pas wi, pan ɔl we wi na bin wan (strɔng) grup. Fɔ tru, wi papa bin rili mek mistek."
ۨاقْتُلُوْا يُوْسُفَ اَوِ اطْرَحُوْهُ اَرْضًا يَّخْلُ لَكُمْ وَجْهُ اَبِيْكُمْ وَتَكُوْنُوْا مِنْۢ بَعْدِهٖ قَوْمًا صٰلِحِيْنَ
uqtulū yūsufa awiṭraḥūhu arḍay yakhlu lakum wajhu abīkum wa takūnū mim ba‘dihī qauman ṣāliḥīn(a).
Kil Yusuf ɔ trowe am sɔmsay so dat yu papa in atɛnshɔn go fɔdɔm pan yu, ɛn afta dat yu go bi gud pɔsin."
قَالَ قَاۤىِٕلٌ مِّنْهُمْ لَا تَقْتُلُوْا يُوْسُفَ وَاَلْقُوْهُ فِيْ غَيٰبَتِ الْجُبِّ يَلْتَقِطْهُ بَعْضُ السَّيَّارَةِ اِنْ كُنْتُمْ فٰعِلِيْنَ
qāla qā'ilum minhum lā taqtulū yūsufa wa alqūhu fī gayābatil-jubbi yaltaqiṭhu ba‘ḍus-sayyārati in kuntum fā‘ilīn(a).
Wan pan dɛn se, “Nɔ kil Yusuf, bɔt trowe am na di bɔt ɔf di wɛl so dat sɔm pan di wan dɛn we de travul go pik am, if yu want fɔ du am.”
وَجَاۤءَتْ سَيَّارَةٌ فَاَرْسَلُوْا وَارِدَهُمْ فَاَدْلٰى دَلْوَهٗ ۗقَالَ يٰبُشْرٰى هٰذَا غُلٰمٌ ۗوَاَسَرُّوْهُ بِضَاعَةً ۗوَاللّٰهُ عَلِيْمٌ ۢبِمَا يَعْمَلُوْنَ
wa jā'at sayyāratun fa arsalū wāridahum fa adlā dalwah(ū), qāla yā busyrā hāżā gulām(un), wa asarrūhu biḍā‘ah(tan), wallāhu ‘alīmum bimā ya‘malūn(a).
Ɛn wan grup we de travul kam ɛn dɛn sɛn pɔsin fɔ kam tek wata. Dɔn i put di bɔkit dɔŋ. I se, “O, wetin gladi, na wan yɔŋ man ya!” Dɔn dɛn kin ayd am as tin fɔ sɛl. En Allah na All-Knowing of wetin dem de du.
وَشَرَوْهُ بِثَمَنٍۢ بَخْسٍ دَرَاهِمَ مَعْدُوْدَةٍ ۚوَكَانُوْا فِيْهِ مِنَ الزّٰهِدِيْنَ ࣖ
wa syarauhu biṡamanim bakhsin darāhima ma‘dūdah(tin), wa kānū fīhi minaz-zāhidīn(a).
Ɛn dɛn sɛl am (Josɛf) fɔ smɔl prayz, dat na sɔm dirham dɛn nɔmɔ, bikɔs dɛn nɔ bin intres pan am.
وَقَالَ الَّذِى اشْتَرٰىهُ مِنْ مِّصْرَ لِامْرَاَتِهٖٓ اَكْرِمِيْ مَثْوٰىهُ عَسٰىٓ اَنْ يَّنْفَعَنَآ اَوْ نَتَّخِذَهٗ وَلَدًا ۗوَكَذٰلِكَ مَكَّنَّا لِيُوْسُفَ فِى الْاَرْضِۖ وَلِنُعَلِّمَهٗ مِنْ تَأْوِيْلِ الْاَحَادِيْثِۗ وَاللّٰهُ غَالِبٌ عَلٰٓى اَمْرِهٖ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَ
wa qālal-lażisytarāhu mim miṣra limra'atihī akrimī maṡwāhu ‘asā ay yanfa‘anā au nattakhiżahū waladā(n), wa każālika makkannā liyūsufa fil-arḍ(i), wa linu‘allimahū min ta'wīlil-aḥādīṡ(i), wallāhu gālibun ‘alā amrihī wa lākinna akṡaran-nāsi lā ya‘lamūn(a).
Ɛn di Ijipshian we bay am tɛl in wɛf se, “Gi am gud ples (ɛn savis), sɔntɛm i go bɛnifit wi ɔ wi go adopt am as bɔy pikin.” Ɛn na so Wi gi Josɛf gud pozishɔn na di land (na Ijipt), ɛn fɔ mek Wi tich am aw fɔ ɛksplen drim dɛn. Ɛn Allah gɛt ɔl di pawa oba In afɛkt, bɔt bɔku pipul dɛn nɔ ɔndastand.
وَلَمَّا بَلَغَ اَشُدَّهٗٓ اٰتَيْنٰهُ حُكْمًا وَّعِلْمًا ۗوَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ
wa lammā balaga asyuddahū ātaināhu ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa każālika najzil-muḥsinīn(a).
Ɛn we i dɔn ol Wi gi am pawa ɛn no. Na so Wi de blɛs di wan dɛn we de du gud.
وَرَاوَدَتْهُ الَّتِيْ هُوَ فِيْ بَيْتِهَا عَنْ نَّفْسِهٖ وَغَلَّقَتِ الْاَبْوَابَ وَقَالَتْ هَيْتَ لَكَ ۗقَالَ مَعَاذَ اللّٰهِ اِنَّهٗ رَبِّيْٓ اَحْسَنَ مَثْوَايَۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الظّٰلِمُوْنَ
wa rāwadathul-latī huwa fī baitihā ‘an nafsihī wa gallaqatil-abwāba wa qālat haita lak(a), qāla ma‘āżallāhi innahū rabbī aḥsana maṡwāy(a), innahū lā yuflihuẓ-ẓālimūn(a).
Ɛn di uman we i (Yusuf) bin de na in os bin ful am. Ɛn i lɔk di domɔt dɛn ɛn tɛl am se, “Kam nia mi.” Yusuf se, "A de luk fɔ refyuj to Allah, fɔ tru, mi masta dɔn trit mi fayn." Fɔ tru, di pɔsin we nɔ de du wetin rayt nɔ go gɛt laki.
وَلَقَدْ هَمَّتْ بِهٖۙ وَهَمَّ بِهَا ۚ لَوْلَآ اَنْ رَّاٰ بُرْهَانَ رَبِّهٖۗ كَذٰلِكَ لِنَصْرِفَ عَنْهُ السُّوْۤءَ وَالْفَحْشَاۤءَۗ اِنَّهٗ مِنْ عِبَادِنَا الْمُخْلَصِيْنَ
wa laqad hammat bihī wa hamma bihā lau lā ar ra'ā burhāna rabbih(ī), każālika linaṣrifa ‘anhus-sū'a wal-faḥsyā'(a), innahū min ‘ibādinal-mukhlaṣīn(a).
Ɛn fɔ tru, di uman bin dɔn wil am (Yusuf). Ɛn Yusuf bin want am bak, if i nɔ si sayn (frɔm) in Masta. So, Wi bin tɔn di bad tin ɛn di tin dɛn we wi nɔ want fɔ du, kɔmɔt nia am. Fɔ tru, in (Yusuf) de pan Wi savant dɛn we wi dɔn pik.
وَاسْتَبَقَا الْبَابَ وَقَدَّتْ قَمِيْصَهٗ مِنْ دُبُرٍ وَّاَلْفَيَا سَيِّدَهَا لَدَا الْبَابِۗ قَالَتْ مَا جَزَاۤءُ مَنْ اَرَادَ بِاَهْلِكَ سُوْۤءًا اِلَّآ اَنْ يُّسْجَنَ اَوْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
wastabaqal-bāba wa qaddat qamīṣahū min duburiw wa alfayā sayyidahā ladal-bāb(i), qālat mā jazā'u man arāda bi'ahlika sū'an illā ay yusjana au ‘ażābun alīm(un).
Ɛn dɛn ɔl tu rɔn go na di domɔt, ɛn di uman pul in (Yusuf) klos frɔm biɛn te i rɔtin, ɛn dɛn ɔl tu fɛn in man na di domɔt. I (di uman) se, "Wetin na di blɛsin fɔ pɔsin we want fɔ du bad to yu wɛf, pas fɔ put am na jel ɔ (pɔnishmɛnt) wit sɔfa we de mek i fil pen?"
قَالَ هِيَ رَاوَدَتْنِيْ عَنْ نَّفْسِيْ وَشَهِدَ شَاهِدٌ مِّنْ اَهْلِهَاۚ اِنْ كَانَ قَمِيْصُهٗ قُدَّ مِنْ قُبُلٍ فَصَدَقَتْ وَهُوَ مِنَ الْكٰذِبِيْنَ
qāla hiya rāwadatnī ‘an nafsī wa syahida syāhidum min ahlihā, in kāna qamīṣuhū qudda min qubulin fa ṣadaqat wa huwa minal-kāżibīn(a).
I (Yusuf) se, “Na in mek a ful mi ɛn ful mi.” Wan witnɛs we kɔmɔt na di uman in famili bin tɛstify se, “If in klos rɔtin na di frɔnt, dat min se di uman de tɔk di tru, ɛn in (Yusuf) na wan pan di lay lay pipul dɛn.
وَاِنْ كَانَ قَمِيْصُهٗ قُدَّ مِنْ دُبُرٍ فَكَذَبَتْ وَهُوَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ
wa in kāna qamīṣuhū qudda min duburin fa każabat wa huwa minaṣ-ṣādiqīn(a).
Ɛn if in klos rɔtin na in bak, dat min se na di uman de lay, ɛn in (Yusuf) na wan pan di wan dɛn we de tɔk tru.”
فَلَمَّا رَاٰ قَمِيْصَهٗ قُدَّ مِنْ دُبُرٍ قَالَ اِنَّهٗ مِنْ كَيْدِكُنَّ ۗاِنَّ كَيْدَكُنَّ عَظِيْمٌ
falammā ra'ā qamīṣahū qudda min duburin qāla innahū min kaidikunn(a), inna kaidakunna ‘aẓīm(un).
So we i (di uman in man) si se in (Yusuf in) klos dɔn chɛr na di bak, i se, "Fɔ tru, dis na yu trik. Yu trik rili big."
يُوْسُفُ اَعْرِضْ عَنْ هٰذَا وَاسْتَغْفِرِيْ لِذَنْۢبِكِۖ اِنَّكِ كُنْتِ مِنَ الْخٰطِـِٕيْنَ ࣖ
yūsufu a‘riḍ ‘an hāżā wastagfirī liżambik(i), innaki kunti minal-khāṭi'īn(a).
O Josɛf! "Fɔgɛt dis, ɛn (mi wɛf) aks fɔ fɔgiv yu sin, bikɔs yu na wan pan di pipul dɛn we gilti."
وَدَخَلَ مَعَهُ السِّجْنَ فَتَيٰنِ ۗقَالَ اَحَدُهُمَآ اِنِّيْٓ اَرٰىنِيْٓ اَعْصِرُ خَمْرًا ۚوَقَالَ الْاٰخَرُ اِنِّيْٓ اَرٰىنِيْٓ اَحْمِلُ فَوْقَ رَأْسِيْ خُبْزًا تَأْكُلُ الطَّيْرُ مِنْهُ ۗنَبِّئْنَا بِتَأْوِيْلِهٖ ۚاِنَّا نَرٰىكَ مِنَ الْمُحْسِنِيْنَ
wa dakhala ma‘ahus-sijna fatayān(i), qāla aḥaduhumā innī arānī a‘ṣiru khamrā(n), wa qālal-ākharu innī arānī aḥmilu fauqa ra'sī khubzan ta'kuluṭ-ṭairu minh(u), nabbi'nā bita'wīlih(ī), innā narāka minal-muḥsinīn(a).
Ɛn wit am tu yɔŋ man dɛn go na prizin. Wan pan dɛn se, "Fɔ tru, a drim fɔ pres greps," ɛn wan ɔda wan se, "A drim se a de kɛr bred na mi ed, sɔm pan dɛn na bɔd dɛn it." Gi wi di takwil. Fɔ tru, wi de si yu as wan pan di wan dɛn we de du gud.
قَالَ لَا يَأْتِيْكُمَا طَعَامٌ تُرْزَقٰنِهٖٓ اِلَّا نَبَّأْتُكُمَا بِتَأْوِيْلِهٖ قَبْلَ اَنْ يَّأْتِيَكُمَا ۗذٰلِكُمَا مِمَّا عَلَّمَنِيْ رَبِّيْۗ اِنِّيْ تَرَكْتُ مِلَّةَ قَوْمٍ لَّا يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَهُمْ بِالْاٰخِرَةِ هُمْ كٰفِرُوْنَۙ
qāla lā ya'tīkumā ṭa‘āmun turzaqānihī illā nabba'tukumā bita'wīlihī qabla ay ya'tiyakumā, żālikumā mimmā ‘allamanī rabbī, innī taraktu millata qaumil lā yu'minūna billāhi wa hum bil-ākhirati hum kāfirūn(a).
I (Yusuf) se, "Eni it we dɛn go gi una ɔl tu, a dɔn ebul fɔ ɛksplen di takwil, bifo (di it) rich to una. Dat na pat pan wetin Gɔd tich mi. Infakt, a dɔn lɛf di rilijɔn fɔ di wan dɛn we nɔ biliv Allah, infakt dɛn nɔ biliv di layf we go kam."
وَاتَّبَعْتُ مِلَّةَ اٰبَاۤءِيْٓ اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَۗ مَا كَانَ لَنَآ اَنْ نُّشْرِكَ بِاللّٰهِ مِنْ شَيْءٍۗ ذٰلِكَ مِنْ فَضْلِ اللّٰهِ عَلَيْنَا وَعَلَى النَّاسِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَشْكُرُوْنَ
wattaba‘tu millata ābā'ī ibrāhīma wa isḥāqa wa ya‘qūb(a), mā kāna lanā an nusyrika billāhi min syai'(in), żālika min faḍlillāhi ‘alainā wa ‘alan-nāsi wa lākinna akṡaran-nāsi lā yasykurūn(a).
Ɛn a de fala mi gret gret granpa dɛn rilijɔn: Ebraam, Ayzak ɛn Jekɔb. I nɔ fayn fɔ mek wi (di prɔfɛt dɛn) jɔyn ɛnitin wit Allah. Na frɔm Allah in gudnɛs to wi ɛn to mɔtalman (ɔl); bɔt bɔku pipul dɛn nɔ kin tɛl tɛnki
يٰصَاحِبَيِ السِّجْنِ ءَاَرْبَابٌ مُّتَفَرِّقُوْنَ خَيْرٌ اَمِ اللّٰهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُۗ
yā ṣāḥibayis-sijni a'arbābum mutafarriqūna khairun amillāhul-wāḥidul-qahhār(u).
O tu pipul dɛn we de na prizin! Uswan gud, di difrɛn gɔd dɛn ɔ di Ɔlmayti, Ɔlmayti Gɔd?
مَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖٓ اِلَّآ اَسْمَاۤءً سَمَّيْتُمُوْهَآ اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمْ مَّآ اَنْزَلَ اللّٰهُ بِهَا مِنْ سُلْطٰنٍۗ اِنِ الْحُكْمُ اِلَّا لِلّٰهِ ۗاَمَرَ اَلَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّآ اِيَّاهُ ۗذٰلِكَ الدِّيْنُ الْقَيِّمُ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَ
mā ta‘budūna min dūnihī illā asmā'an sammaitumūhā antum wa ābā'ukum mā anzalallāhu bihā min sulṭān(in), inil-ḥukmu illā lillāh(i), amara allā ta‘budū illā iyyāh(u), żālikad-dīnul-qayyimu wa lākinna akṡaran-nāsi lā ya‘lamūn(a).
Wetin una de wɔship apat frɔm Am na jɔs nem dɛn we una dɔn mek, unasɛf ɛn una gret gret granpa dɛn. Allah nɔ sɛn ɛni pawa dɔŋ bɔt dɛn. Di jɔjmɛnt na fɔ Allah nɔmɔ. I dɔn tɛl una se una nɔ fɔ wɔship ɛnibɔdi pas Am. Dat na di rayt rilijɔn, bɔt bɔku pipul dɛn nɔ no.
يٰصَاحِبَيِ السِّجْنِ اَمَّآ اَحَدُكُمَا فَيَسْقِيْ رَبَّهٗ خَمْرًا ۗوَاَمَّا الْاٰخَرُ فَيُصْلَبُ فَتَأْكُلُ الطَّيْرُ مِنْ رَّأْسِهٖ ۗ قُضِيَ الْاَمْرُ الَّذِيْ فِيْهِ تَسْتَفْتِيٰنِۗ
yā ṣāḥibayis-sijni ammā aḥadukumā fa yasqī rabbahū khamrā(n), wa ammal-ākharu fa yuṣlabu fa ta'kuluṭ-ṭairu mir ra'sih(ī), quḍiyal-amrul-lażī fīhi tastaftiyān(i).
O tu pipul we de na di prizin, "Wan pan una go de in chaj fɔ gi in masta rɔm. As fɔ di ɔda wan, dɛn go nel am pan krɔs, ɛn bɔd dɛn go it pat pan in ed. Dɛn dɔn ansa di tin we una aks mi bɔt."
وَقَالَ لِلَّذِيْ ظَنَّ اَنَّهٗ نَاجٍ مِّنْهُمَا اذْكُرْنِيْ عِنْدَ رَبِّكَۖ فَاَنْسٰىهُ الشَّيْطٰنُ ذِكْرَ رَبِّهٖ فَلَبِثَ فِى السِّجْنِ بِضْعَ سِنِيْنَ ࣖ
wa qāla lil-lażī ẓanna annahū nājim minhumażkurnī ‘inda rabbik(a), fa ansāhusy-syaiṭānu żikra rabbihī fa labiṡa fis-sijni biḍ‘a sinīn(a).
Ɛn i (Yusuf) tɛl di pɔsin we i no se go sef bitwin dɛn tu, "Ɛksplen mi sityueshɔn to yu masta." So Setan mek i fɔgɛt fɔ ɛksplen (Josɛf in kɔndishɔn) to in masta. Bikɔs ɔf dis i (Yusuf) bin de na prizin fɔ sɔm ia.
وَقَالَ الْمَلِكُ اِنِّيْٓ اَرٰى سَبْعَ بَقَرٰتٍ سِمَانٍ يَّأْكُلُهُنَّ سَبْعٌ عِجَافٌ وَّسَبْعَ سُنْۢبُلٰتٍ خُضْرٍ وَّاُخَرَ يٰبِسٰتٍۗ يٰٓاَيُّهَا الْمَلَاُ اَفْتُوْنِيْ فِيْ رُءْيَايَ اِنْ كُنْتُمْ لِلرُّءْيَا تَعْبُرُوْنَ
wa qālal-maliku innī arā sab‘a baqarātin simāniy ya'kuluhunna sab‘un ‘ijāfuw wa sab‘a sumbulātin khuḍriw wa ukhara yābisāt(in), yā ayyuhal-mala'u aftūnī fī ru'yāya in kuntum lir-ru'yā ta‘burūn(a).
Ɛn di kiŋ se (to di lida dɛn fɔ in pipul dɛn), "Fɔ tru, a drim se a si sɛvin fat kaw dɛn we sɛvin tin kaw dɛn de it; sɛvin stik dɛn (we gɛt wit) we grɔn ɛn di ɔda wan (sɛvin stik dɛn) we dray. O big pipul dɛn! Ɛksplen to mi bɔt di intapriteshɔn fɔ mi drim if una ebul fɔ ɛksplen drim dɛn."
قَالُوْٓا اَضْغَاثُ اَحْلَامٍ ۚوَمَا نَحْنُ بِتَأْوِيْلِ الْاَحْلَامِ بِعٰلِمِيْنَ
qālū aḍgāṡu aḥlām(in), wa mā naḥnu bita'wīlil-aḥlāmi bi‘ālimīn(a).
Dɛn ansa se, “(Dɛn na) ɛmti drim ɛn wi nɔ ebul fɔ ɛksplen dɛn.”
وَقَالَ الَّذِيْ نَجَا مِنْهُمَا وَادَّكَرَ بَعْدَ اُمَّةٍ اَنَا۠ اُنَبِّئُكُمْ بِتَأْوِيْلِهٖ فَاَرْسِلُوْنِ
wa qālal-lażī najā minhumā waddakara ba‘da ummatin ana unabbi'ukum bita'wīlihī fa arsilūn(i).
Ɛn di wan we bin sev bitwin dɛn tu bin se ɛn mɛmba (to Yusuf) afta sɔm tɛm, "A go tɛl yu bɔt (pɔsin we sabi) fɔ ɛksplen drim, so sɛn mi (to am)."
يُوْسُفُ اَيُّهَا الصِّدِّيْقُ اَفْتِنَا فِيْ سَبْعِ بَقَرٰتٍ سِمَانٍ يَّأْكُلُهُنَّ سَبْعٌ عِجَافٌ وَّسَبْعِ سُنْۢبُلٰتٍ خُضْرٍ وَّاُخَرَ يٰبِسٰتٍۙ لَّعَلِّيْٓ اَرْجِعُ اِلَى النَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَعْلَمُوْنَ
yūsufu ayyuhaṣ-ṣiddīqu aftinā fī sab‘i baqarātin simāniy ya'kuluhunna sab‘un ‘ijāfuw wa sab‘i sumbulātin khuḍriw wa ukhara yābisāt(in), la‘allī arji‘u ilan-nāsi la‘allahum ya‘lamūn(a).
"Yusuf, O pɔsin we pɔsin kin abop pan! Ɛksplen to wi (intapriteshɔn fɔ di drim) bɔt di sɛvin fat kaw dɛn we di sɛvin tin (uman kaw dɛn), sɛvin grɛn stik dɛn (we gɛt wit) ɛn di ɔda dray (sɛvin stik dɛn) bin it so dat a go go bak to dɛn pipul dɛn de, so dat dɛn go no."
قَالَ تَزْرَعُوْنَ سَبْعَ سِنِيْنَ دَاَبًاۚ فَمَا حَصَدْتُّمْ فَذَرُوْهُ فِيْ سُنْۢبُلِهٖٓ اِلَّا قَلِيْلًا مِّمَّا تَأْكُلُوْنَ
qāla tazra‘ūna sab‘a sinīna da'abā(n), famā ḥaṣattum fa żarūhu fī sumbulihī illā qalīlam mimmā ta'kulūn(a).
I (Joseph) se, “Una fɔ plant sɛvin ia (we de afta dɛnsɛf) lɛk aw yu kin plant, dɔn ɛnitin we yu avɛst, yu fɔ lɛf na in stik pas smɔl fɔ yu fɔ it.
ثُمَّ يَأْتِيْ مِنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ سَبْعٌ شِدَادٌ يَّأْكُلْنَ مَا قَدَّمْتُمْ لَهُنَّ اِلَّا قَلِيْلًا مِّمَّا تُحْصِنُوْنَ
Ṡumma ya'tī mim ba‘di żālika sab‘un syidāduy ya'kulna mā qaddamtum lahunna illā qalīlam mimmā tuḥṣinūn(a).
Dɔn afta dat, sɛvin (ia) big big prɔblɛm go kam, we go it wetin yu dɔn kip fɔ dɛn, pas smɔl pan wetin yu dɔn kip.
ثُمَّ يَأْتِيْ مِنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ عَامٌ فِيْهِ يُغَاثُ النَّاسُ وَفِيْهِ يَعْصِرُوْنَ ࣖ
Ṡumma ya'tī mim ba‘di żālika ‘āmun fīhi yugāṡun-nāsu wa fīhi ya‘ṣirūn(a).
Afta dat, wan ia go kam we dɛn go gi pipul dɛn ren (insay bɔku) ɛn we dɛn go pres (greps).”
وَجَاۤءَ اِخْوَةُ يُوْسُفَ فَدَخَلُوْا عَلَيْهِ فَعَرَفَهُمْ وَهُمْ لَهٗ مُنْكِرُوْنَ
wa jā'a ikhwatu yūsufa fa dakhalū ‘alaihi fa ‘arafahum wa hum lahū munkirūn(a).
En Josɛf in brɔda dɛn kam (na Ijipt) ɛn dɛn go insay (in ples). So in (Yusuf) bin sabi dɛn, pan ɔl we dɛn nɔ bin no am (igen).
وَلَمَّا جَهَّزَهُمْ بِجَهَازِهِمْ قَالَ ائْتُوْنِيْ بِاَخٍ لَّكُمْ مِّنْ اَبِيْكُمْ ۚ اَلَا تَرَوْنَ اَنِّيْٓ اُوْفِى الْكَيْلَ وَاَنَا۠ خَيْرُ الْمُنْزِلِيْنَ
wa lammā jahhazahum bijahāzihim qāla'tūnī bi'akhil lakum min abīkum, alā tarauna annī ūfil-kaila wa ana khairul-munzilīn(a).
Ɛn we i (Josɛf) rɛdi it fɔ dɛn, i se, “Briŋ yu brɔda we gɛt di sem papa wit yu (Bɛnjamin) to mi, yu nɔ si se a de gi ɔl di tin dɛn we a de du ɛn a na di bɛst pan di sojaman dɛn?
فَاِنْ لَّمْ تَأْتُوْنِيْ بِهٖ فَلَا كَيْلَ لَكُمْ عِنْدِيْ وَلَا تَقْرَبُوْنِ
fa illam ta'tūnī bihī falā kaila lakum ‘indī wa lā taqrabūn(i).
So if yu nɔ briŋ am kam to mi, dat min se yu nɔ go gɛt ɛni (gren) frɔm mi igen ɛn nɔ kam nia mi.”
قَالُوْا سَنُرَاوِدُ عَنْهُ اَبَاهُ وَاِنَّا لَفٰعِلُوْنَ
qālū sanurāwidu ‘anhu abāhu wa innā lafā‘ilūn(a).
Dɛn se, “Wi go mek in papa (fɔ tek am) ɛn wi go rili du am.”
وَقَالَ لِفِتْيٰنِهِ اجْعَلُوْا بِضَاعَتَهُمْ فِيْ رِحَالِهِمْ لَعَلَّهُمْ يَعْرِفُوْنَهَآ اِذَا انْقَلَبُوْٓا اِلٰٓى اَهْلِهِمْ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ
wa qāla lifityānihij‘alū biḍā‘atahum fī riḥālihim la‘allahum ya‘rifūnahā iżanqalabū ilā ahlihim la‘allahum yarji‘ūn(a).
Ɛn i (Yusuf) se to in savant dɛn se, "Put dɛn (ɛkshɛnj) guds insay dɛn sak, so dat dɛn go no se we dɛn dɔn go bak to dɛn famili, wi op se dɛn go kam bak bak."
فَلَمَّا رَجَعُوْٓا اِلٰٓى اَبِيْهِمْ قَالُوْا يٰٓاَبَانَا مُنِعَ مِنَّا الْكَيْلُ فَاَرْسِلْ مَعَنَآ اَخَانَا نَكْتَلْ وَاِنَّا لَهٗ لَحٰفِظُوْنَ
falammā raja‘ū ilā abīhim qālū yā abānā muni‘a minnal-kailu fa arsil ma‘anā akhānā naktal wa innā lahū laḥāfiẓūn(a).
So we dɛn dɔn go bak to dɛn papa (Jɛkb), dɛn se, "O wi papa! Wi nɔ go gɛt ɛni (gren) igen (unless wi tek wi brɔda wit wi), so lɛ wi brɔda go wit wi so dat wi go gɛt sɔm, ɛn wi go mɔs gayd am."
قَالَ هَلْ اٰمَنُكُمْ عَلَيْهِ اِلَّا كَمَآ اَمِنْتُكُمْ عَلٰٓى اَخِيْهِ مِنْ قَبْلُۗ فَاللّٰهُ خَيْرٌ حٰفِظًا وَّهُوَ اَرْحَمُ الرّٰحِمِيْنَ
qāla hal āmanukum ‘alaihi illā kamā amintukum ‘alā akhīhi min qabl(u), fallāhu khairun ḥāfiẓaw wa huwa arḥamur-rāḥimīn(a).
I (Jacob) se, "Aw a go trɔs am (Bunyamin) to yu, lɛk aw a dɔn trɔs in brɔda (Yusuf) to yu bifo?" So Allah na di bɛst gaydman ɛn na in na di wan we gɛt sɔri-at pas ɔlman pan di wan dɛn we gɛt sɔri-at
وَلَمَّا فَتَحُوْا مَتَاعَهُمْ وَجَدُوْا بِضَاعَتَهُمْ رُدَّتْ اِلَيْهِمْۗ قَالُوْا يٰٓاَبَانَا مَا نَبْغِيْۗ هٰذِهٖ بِضَاعَتُنَا رُدَّتْ اِلَيْنَا وَنَمِيْرُ اَهْلَنَا وَنَحْفَظُ اَخَانَا وَنَزْدَادُ كَيْلَ بَعِيْرٍۗ ذٰلِكَ كَيْلٌ يَّسِيْرٌ
wa lammā fataḥū matā‘ahum wajadū biḍā‘atahum ruddat ilaihim, qālū yā abānā mā nabgī, hāżihī biḍā‘atunā ruddat ilainā wa namīru ahlanā wa naḥfaẓu akhānā wa nazdādu kaila ba‘īr(in), żālika kailuy yasīr(un).
Ɛn we dɛn opin dɛn guds, dɛn si se dɛn guds (exchange) dɔn kam bak to dɛn. Dɛn se, "O wi papa! Wetin wi go want mɔ. Dis na wi guds we dɛn dɔn gi wi bak, ɛn wi go ebul fɔ fid wi famili dɛn, ɛn wi go kia fɔ wi fambul dɛn, ɛn wi go gɛt ɔda rɛshɔn (we gɛt gren) we ebi lɛk kamɛl in lod. Dat na izi tin (fɔ di kiŋ na Ijipt)."
قَالَ لَنْ اُرْسِلَهٗ مَعَكُمْ حَتّٰى تُؤْتُوْنِ مَوْثِقًا مِّنَ اللّٰهِ لَتَأْتُنَّنِيْ بِهٖٓ اِلَّآ اَنْ يُّحَاطَ بِكُمْۚ فَلَمَّآ اٰتَوْهُ مَوْثِقَهُمْ قَالَ اللّٰهُ عَلٰى مَا نَقُوْلُ وَكِيْلٌ
qāla lan ursilahū ma‘akum ḥattā tu'tūni mauṡiqam minallāhi lata'tunnanī bihī illā ayyuḥāṭa bikum, falammā ātauhu mauṡiqahum qālallāhu ‘alā mā naqūlu wakīl(un).
I (Jacob) se, “A nɔ go sɛn am (we) wit yu te yu swɛ to mi wit Allah se yu go briŋ am bak to mi pas dɛn rawnd yu.” We dɛn dɔn swɛ, i (Jɛkb) se, “Ala na witnɛs fɔ wetin wi de tɔk.”
وَقَالَ يٰبَنِيَّ لَا تَدْخُلُوْا مِنْۢ بَابٍ وَّاحِدٍ وَّادْخُلُوْا مِنْ اَبْوَابٍ مُّتَفَرِّقَةٍۗ وَمَآ اُغْنِيْ عَنْكُمْ مِّنَ اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍۗ اِنِ الْحُكْمُ اِلَّا لِلّٰهِ ۗعَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَعَلَيْهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُوْنَ
wa qāla yā baniyya lā tadkhulū mim bābiw wāḥidiw wadkhulū min abwābim mutafarriqah(tin), wa mā ugnī ‘ankum minallāhi min syai'(in), inil-ḥukmu illā lillāh(i), ‘alaihi tawakkaltu wa ‘alaihi falyatawakkalil-mutawakkilūn(a).
Ɛn i (Jɛkb) se, "O mi pikin dɛm! Una nɔ go insay frɔm wan get, ɛn go insay frɔm difrɛn get dɛm; bɔt, a nɔ go ebul fɔ difend una smɔl frɔm Allah in (destiny). Dat disizhɔn na fɔ Allah nɔmɔ. Na pan am a put mi trɔst ɛn pan am bak put di wan dɛn we put dɛn trɔst."
وَلَمَّا دَخَلُوْا مِنْ حَيْثُ اَمَرَهُمْ اَبُوْهُمْۗ مَا كَانَ يُغْنِيْ عَنْهُمْ مِّنَ اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍ اِلَّا حَاجَةً فِيْ نَفْسِ يَعْقُوْبَ قَضٰىهَاۗ وَاِنَّهٗ لَذُوْ عِلْمٍ لِّمَا عَلَّمْنٰهُ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَ ࣖ
wa lammā dakhalū min ḥaiṡu amarahum abūhum, mā kāna yugnī ‘anhum minallāhi min syai'in illā ḥājatan fī nafsi ya‘qūba qaḍāhā, wa innahū lażū ‘ilmil limā ‘allamnāhu wa lākinna akṡaran-nāsi lā ya‘lamūn(a).
Ɛn we dɛn go insay akɔdin to dɛn papa in kɔmand, (dɛn ɛntrɛ) nɔ bin ebul fɔ tinap tranga wan fɔ di lɔ we Allah bin dɔn mek, (bɔt na bin) jɔs wan want insay Jekɔb we i bin dɔn disayd. Ɛn fɔ tru, i bin gɛt no, bikɔs Wi bin dɔn tich am. Bɔt bɔku pipul dɛn nɔ no.
قَالَ هَلْ عَلِمْتُمْ مَّا فَعَلْتُمْ بِيُوْسُفَ وَاَخِيْهِ اِذْ اَنْتُمْ جٰهِلُوْنَ
qāla hal ‘alimtum mā fa‘altum biyūsufa wa akhīhi iż antum jāhilūn(a).
In (Joseph) se, “Yu no wetin yu du to Josɛf ɛn in brɔda bikɔs yu nɔ bin no di bad tin dɛn we yu du?”
قَالُوْٓا ءَاِنَّكَ لَاَنْتَ يُوْسُفُۗ قَالَ اَنَا۠ يُوْسُفُ وَهٰذَآ اَخِيْ قَدْ مَنَّ اللّٰهُ عَلَيْنَاۗ اِنَّهٗ مَنْ يَّتَّقِ وَيَصْبِرْ فَاِنَّ اللّٰهَ لَا يُضِيْعُ اَجْرَ الْمُحْسِنِيْنَ
qālū a'innaka la'anta yūsuf(u), qāla ana yūsufu wa hāżā akhī qad mannallāhu ‘alainā, innahū may yataqqi wa yaṣbir fa innallāha lā yuḍī‘u ajral-muḥsinīn(a).
Dɛn se, “Yu na Josɛf fɔ tru?” I (Yusuf) ansa se, "Mi na Yusuf ɛn dis na mi brɔda. Fɔ tru, Allah dɔn gi wi in gudnɛs. Fɔ tru, ɛnibɔdi we de wɔship Gɔd ɛn peshɛnt, den fɔ tru, Allah nɔ de west di blɛsin fɔ di wan dɛn we de du gud."
وَرَفَعَ اَبَوَيْهِ عَلَى الْعَرْشِ وَخَرُّوْا لَهٗ سُجَّدًاۚ وَقَالَ يٰٓاَبَتِ هٰذَا تَأْوِيْلُ رُءْيَايَ مِنْ قَبْلُ ۖقَدْ جَعَلَهَا رَبِّيْ حَقًّاۗ وَقَدْ اَحْسَنَ بِيْٓ اِذْ اَخْرَجَنِيْ مِنَ السِّجْنِ وَجَاۤءَ بِكُمْ مِّنَ الْبَدْوِ مِنْۢ بَعْدِ اَنْ نَّزَغَ الشَّيْطٰنُ بَيْنِيْ وَبَيْنَ اِخْوَتِيْۗ اِنَّ رَبِّيْ لَطِيْفٌ لِّمَا يَشَاۤءُ ۗاِنَّهٗ هُوَ الْعَلِيْمُ الْحَكِيْمُ
wa rafa‘a abawaihi ‘alal-‘arsyi wa kharrū lahū sujjadā(n), wa qāla yā abati hāżā ta'wīlu ru'yāya min qabl(u), qad ja‘alahā rabbī ḥaqqā(n), wa qad aḥsana bī iż akhrajanī minas-sijni wa jā'a bikum minal-badwi mim ba‘di an nazagasy-syaiṭānu bainī wa baina ikhwatī, inna rabbī laṭīful limā yasyā'(u), innahū huwal-‘alīmul-ḥakīm(u).
Ɛn i mek in mama ɛn papa kam na di tron. Ɛn dɛn (ɔl) butu to am (Yusuf). Ɛn i (Yusuf) se, "O mi papa! Dis na di intapriteshɔn fɔ mi fɔs drim. Ɛn fɔ tru, mi Masta dɔn mek am bi rial. Fɔ tru, mi Masta dɔn du gud to mi, we i fri mi frɔm prizin ɛn we i briŋ yu kɔmɔt na di vilej, afta Setan dɔn pwɛl (rileshɔnship) bitwin mi ɛn mi brɔda dɛn. Fɔ tru, mi Masta ɔmbul pan wetin i want. Fɔ tru, na in na di." Di Wan we No Ɔltin, di Wan we gɛt Waes.