وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖٓ اِنِّيْ لَكُمْ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ ۙ
wa laqad arsalnā nūḥan ilā qaumihī innī lakum nażīrum mubīn(un).
നൂഹിനെ നാം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജനതയിലേക്ക് അയച്ചു. (അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു:) തീർച്ചയായും ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് വ്യക്തമായ ഒരു താക്കീതുകാരനാകുന്നു.
اَنْ لَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّا اللّٰهَ ۖاِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ اَلِيْمٍ
allā ta‘budū illallāh(a), innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumin alīm(in).
അല്ലാഹുവിനെയല്ലാതെ മറ്റാരെയും നിങ്ങൾ ആരാധിക്കരുത്. വേദനാജനകമായ ഒരു ദിവസം നിങ്ങൾക്ക് ശിക്ഷ ലഭിക്കുമെന്ന് ഞാൻ തീർച്ചയായും ഭയപ്പെടുന്നു.
فَقَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ مَا نَرٰىكَ اِلَّا بَشَرًا مِّثْلَنَا وَمَا نَرٰىكَ اتَّبَعَكَ اِلَّا الَّذِيْنَ هُمْ اَرَاذِلُنَا بَادِيَ الرَّأْيِۚ وَمَا نَرٰى لَكُمْ عَلَيْنَا مِنْ فَضْلٍۢ بَلْ نَظُنُّكُمْ كٰذِبِيْنَ
fa qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī mā narāka illā basyaram miṡlanā wa mā narākattaba‘aka illal-lażīna hum arāżilunā bādiyar-ra'y(i), wa mā narā lakum ‘alainā min faḍlim bal naẓunnukum kāżibīn(a).
അപ്പോൾ അവരുടെ ജനതയിലെ സത്യനിഷേധികളായ നേതാക്കൾ പറഞ്ഞു: "ഞങ്ങൾ നിങ്ങളെ കാണുന്നത് ഞങ്ങളെപ്പോലെയുള്ള ഒരു സാധാരണ മനുഷ്യനായിട്ടാണ്. നിങ്ങളെ പിന്തുടരുന്ന ആരെയും ഞങ്ങൾ കാണുന്നില്ല. ഞങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിൽ ധൃതിയിൽ വിശ്വസിക്കുന്ന എളിയവരെയല്ലാതെ. നിങ്ങൾക്ക് ഞങ്ങളെക്കാൾ ഒരു ശ്രേഷ്ഠതയും ഞങ്ങൾ കാണുന്നില്ല. വാസ്തവത്തിൽ, നിങ്ങൾ ഒരു നുണയനാണെന്ന് ഞങ്ങൾ കരുതുന്നു."
قَالَ يٰقَوْمِ اَرَءَيْتُمْ اِنْ كُنْتُ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّيْ وَاٰتٰىنِيْ رَحْمَةً مِّنْ عِنْدِهٖ فَعُمِّيَتْ عَلَيْكُمْۗ اَنُلْزِمُكُمُوْهَا وَاَنْتُمْ لَهَا كٰرِهُوْنَ
qāla yā qaumi ara'aitum in kuntu ‘alā bayyinatim mir rabbī wa ātānī raḥmatam min ‘indihī fa ‘ummiyat ‘alaikum, anulzimukumūhā wa antum lahā kārihūn(a).
അദ്ദേഹം (നൂഹ്) പറഞ്ഞു: എന്റെ ജനങ്ങളേ, എന്റെ രക്ഷിതാവിങ്കൽ നിന്നുള്ള വ്യക്തമായ തെളിവ് എനിക്ക് ലഭിച്ചിരിക്കുകയും, അവങ്കൽ നിന്നുള്ള കാരുണ്യം എനിക്ക് നൽകപ്പെടുകയും, അത് നിങ്ങൾക്ക് മറച്ചുവെക്കപ്പെട്ടിരിക്കുകയും ചെയ്താൽ നിങ്ങളുടെ വിചാരമെന്താണ്? നിങ്ങൾക്ക് അത് ഇഷ്ടമല്ലെങ്കിൽ പോലും, ഞങ്ങൾ അത് സ്വീകരിക്കാൻ നിങ്ങളെ നിർബന്ധിക്കുകയോ?
وَيٰقَوْمِ لَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مَالًاۗ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلَى اللّٰهِ وَمَآ اَنَا۠ بِطَارِدِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْاۗ اِنَّهُمْ مُّلٰقُوْا رَبِّهِمْ وَلٰكِنِّيْٓ اَرٰىكُمْ قَوْمًا تَجْهَلُوْنَ
wa yā qaumi lā as'alukum ‘alaihi mālā(n), in ajriya illā ‘alallāhi wa mā ana biṭāridil-lażīna āmanū, innahum mulāqū rabbihim wa lākinnī arākum qauman tajhalūn(a).
എന്റെ ജനങ്ങളേ, എന്റെ വിളിക്ക് ഞാൻ നിങ്ങളോട് ധനം ചോദിക്കുന്നില്ല. എന്റെ പ്രതിഫലം അല്ലാഹുവിങ്കൽ നിന്ന് മാത്രമാണ്. വിശ്വസിച്ചവരെ ഞാൻ ഒരിക്കലും പുറത്താക്കില്ല. തീർച്ചയായും അവർ അവരുടെ നാഥനെ കണ്ടുമുട്ടും. പകരം ഞാൻ നിങ്ങളെ ഒരു വിഡ്ഢി ജനതയായി കാണുന്നു.
وَيٰقَوْمِ مَنْ يَّنْصُرُنِيْ مِنَ اللّٰهِ اِنْ طَرَدْتُّهُمْ ۗ اَفَلَا تَذَكَّرُوْنَ
wa yā qaumi may yanṣurunī minallāhi in ṭarattuhum, afalā tażakkarūn(a).
എന്റെ ജനങ്ങളേ, ഞാൻ അവരെ ആട്ടിയോടിച്ചാൽ അല്ലാഹുവിന്റെ ശിക്ഷയിൽ നിന്ന് എന്നെ ആരാണ് സഹായിക്കുക? നിങ്ങൾ പാഠം പഠിക്കുന്നില്ലേ?
وَلَآ اَقُوْلُ لَكُمْ عِنْدِيْ خَزَاۤىِٕنُ اللّٰهِ وَلَآ اَعْلَمُ الْغَيْبَ وَلَآ اَقُوْلُ اِنِّيْ مَلَكٌ وَّلَآ اَقُوْلُ لِلَّذِيْنَ تَزْدَرِيْٓ اَعْيُنُكُمْ لَنْ يُّؤْتِيَهُمُ اللّٰهُ خَيْرًا ۗ اَللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ ۚاِنِّيْٓ اِذًا لَّمِنَ الظّٰلِمِيْنَ
wa lā aqūlu lakum ‘indī khazā'inullāhi wa lā a‘lamul-gaiba wa lā aqūlu innī malakuw wa lā aqūlu lil-lażīna tazdarī a‘yunukum lay yu'tiyahumullāhu khairā(n), allāhu a‘lamu bimā fī anfusihim, innī iżal laminaẓ-ẓālimīn(a).
അല്ലാഹുവിങ്കൽ നിന്നുള്ള വിഭവങ്ങളും ധനവും എന്റെ കൈവശമുണ്ടെന്ന് ഞാൻ നിങ്ങളോട് പറയുന്നില്ല. അദൃശ്യകാര്യങ്ങൾ ഞാൻ അറിയുന്നില്ല. ഞാൻ ഒരു മലക്കാണെന്നും പറയുന്നില്ല. നിങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ നിസ്സാരമായി കാണുന്നവരോട് ഞാൻ പറയുന്നില്ല. അല്ലാഹു അവർക്ക് ഒരു ഗുണവും നൽകുന്നില്ല. അവരുടെ മനസ്സുകളിലുള്ളത് അല്ലാഹുവിന് നല്ലവണ്ണം അറിയാം. തീർച്ചയായും ഞാൻ അക്രമികളിൽ പെട്ടവനായിരിക്കും.
قَالُوْا يٰنُوْحُ قَدْ جَادَلْتَنَا فَاَ كْثَرْتَ جِدَالَنَا فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ
qālū yā nūḥu qad jādaltanā fa akṡarta jidālanā fa'tinā bimā ta‘idunā in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).
അവർ പറഞ്ഞു: "നൂഹേ, നീ ഞങ്ങളോട് തർക്കിച്ചു. കൂടുതൽ തർക്കം നടത്തി. അതിനാൽ, നീ സത്യവാൻമാരിൽ പെട്ടവനാണെങ്കിൽ, നീ ഭീഷണിപ്പെടുത്തിയ ശിക്ഷ ഞങ്ങൾക്ക് നീ കൊണ്ടുവരിക."
قَالَ اِنَّمَا يَأْتِيْكُمْ بِهِ اللّٰهُ اِنْ شَاۤءَ وَمَآ اَنْتُمْ بِمُعْجِزِيْنَ
qāla innamā ya'tīkum bihillāhu in syā'a wa mā antum bimu‘jizīn(a).
അദ്ദേഹം (നൂഹ്) പറഞ്ഞു: അല്ലാഹു ഉദ്ദേശിച്ചാൽ മാത്രമേ നിങ്ങൾക്ക് ശിക്ഷ കൊണ്ടുവരികയുള്ളൂ, നിങ്ങൾക്ക് (അതിൽ നിന്ന്) രക്ഷപ്പെടാൻ കഴിയില്ല.
وَلَا يَنْفَعُكُمْ نُصْحِيْٓ اِنْ اَرَدْتُّ اَنْ اَنْصَحَ لَكُمْ اِنْ كَانَ اللّٰهُ يُرِيْدُ اَنْ يُّغْوِيَكُمْ ۗهُوَ رَبُّكُمْ ۗوَاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَۗ
wa lā yanfa‘ukum nuṣḥī in arattu an anṣaḥa lakum in kānallāhu yurīdu ay yugwiyakum, huwa rabbukum, wa ilaihi turja‘ūn(a).
അല്ലാഹു നിങ്ങളെ വഴിതെറ്റിക്കാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്ന പക്ഷം, ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് ഉപദേശം നൽകാൻ ആഗ്രഹിച്ചാലും എന്റെ ഉപദേശം നിങ്ങൾക്ക് പ്രയോജനപ്പെടുകയില്ല. അവൻ നിങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവാണ്, അവനിലേക്ക് തന്നെ നിങ്ങൾ മടക്കപ്പെടും.
اَمْ يَقُوْلُوْنَ افْتَرٰىهُۗ قُلْ اِنِ افْتَرَيْتُهٗ فَعَلَيَّ اِجْرَامِيْ وَاَنَا۠ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تُجْرِمُوْنَ ࣖ
am yaqūlūnaftarāh(u), qul iniftaraituhū fa ‘alayya ijrāmī wa ana barī'um mimmā tujrimūn(a).
അവർ (സത്യനിഷേധികൾ) പറഞ്ഞു: "അവൻ അത് കെട്ടിച്ചമച്ചു പറഞ്ഞതാണ്." (മുഹമ്മദ് നബി) പറയുക: "ഞാൻ അത് കെട്ടിച്ചമച്ചാൽ ഞാൻ പാപം വഹിക്കും, നിങ്ങൾ ചെയ്യുന്ന പാപത്തിൽ നിന്ന് ഞാൻ നിരപരാധിയുമാണ്."
وَاُوْحِيَ اِلٰى نُوْحٍ اَنَّهٗ لَنْ يُّؤْمِنَ مِنْ قَوْمِكَ اِلَّا مَنْ قَدْ اٰمَنَ فَلَا تَبْتَىِٕسْ بِمَا كَانُوْا يَفْعَلُوْنَۖ
wa ūḥiya ilā nūḥin annahū lay yu'mina min qaumika illā man qad āmana falā tabta'is bimā kānū yaf‘alūn(a).
നൂഹിന് ദിവ്യസന്ദേശം നൽകപ്പെട്ടു: "നിന്റെ ജനതയിൽ സത്യവിശ്വാസികളല്ലാതെ മറ്റാരും വിശ്വാസികളാകില്ലെന്ന് നീ അറിയുക. അതിനാൽ അവർ ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചോർത്ത് നീ ദുഃഖിക്കേണ്ടതില്ല."
وَاصْنَعِ الْفُلْكَ بِاَعْيُنِنَا وَوَحْيِنَا وَلَا تُخَاطِبْنِيْ فِى الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا ۚاِنَّهُمْ مُّغْرَقُوْنَ
waṣna‘il-fulka bi'a‘yuninā wa waḥyinā wa lā tukhāṭibnī fil-lażīna ẓalamū, innahum mugraqūn(a).
നമ്മുടെ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളുടെ മേൽനോട്ടത്തിലും, മാർഗദർശനത്തിലും നീ കപ്പൽ നിർമ്മിക്കുക. അക്രമികളായ ആ ആളുകളുടെ കാര്യത്തിൽ നീ എന്നോട് സംസാരിക്കരുത്. തീർച്ചയായും അവർ മുക്കി നശിപ്പിക്കപ്പെടുന്നതാണ്.
وَيَصْنَعُ الْفُلْكَۗ وَكُلَّمَا مَرَّ عَلَيْهِ مَلَاٌ مِّنْ قَوْمِهٖ سَخِرُوْا مِنْهُ ۗقَالَ اِنْ تَسْخَرُوْا مِنَّا فَاِنَّا نَسْخَرُ مِنْكُمْ كَمَا تَسْخَرُوْنَۗ
wa yaṣna‘ul-fulk(a), wa kullamā marra ‘alaihi mala'um min qaumihī sakhirū minh(u), qāla in taskharū minnā fa innā naskharu minkum kamā taskharūn(a).
നൂഹ് കപ്പൽ പണിയാൻ തുടങ്ങി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജനതയിലെ നേതാക്കൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അടുത്തുകൂടി കടന്നുപോകുമ്പോഴെല്ലാം അവർ അദ്ദേഹത്തെ പരിഹസിക്കുമായിരുന്നു. അദ്ദേഹം (നൂഹ്) പറഞ്ഞു: "നീ ഞങ്ങളെ പരിഹസിച്ചാൽ, നീ ഞങ്ങളെ പരിഹസിക്കുന്നതുപോലെ ഞങ്ങൾ നിങ്ങളെയും പരിഹസിക്കും."
فَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَۙ مَنْ يَّأْتِيْهِ عَذَابٌ يُّخْزِيْهِ وَيَحِلُّ عَلَيْهِ عَذَابٌ مُّقِيْمٌ
fa saufa ta‘lamūn(a), may ya'tīhi ‘ażābuy yukhzīhi wa yaḥillu ‘alaihi ‘ażābum muqīm(un).
പിന്നീട് ഭാവിയിൽ നിങ്ങൾക്ക് മനസ്സിലാകും ആർക്കാണ് അപമാനകരമായ ശിക്ഷ വരുന്നതെന്നും ആർക്കാണ് ശാശ്വതമായ ശിക്ഷ വരുന്നതെന്നും.
حَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءَ اَمْرُنَا وَفَارَ التَّنُّوْرُۙ قُلْنَا احْمِلْ فِيْهَا مِنْ كُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ وَاَهْلَكَ اِلَّا مَنْ سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَوْلُ وَمَنْ اٰمَنَ ۗوَمَآ اٰمَنَ مَعَهٗٓ اِلَّا قَلِيْلٌ
Ḥattā iżā jā'a amrunā wafārat-tannūr(u), qulnaḥmil fīhā min kullin zaujainiṡnaini wa ahlaka illā man sabaqa ‘alaihil-qaulu wa man āman(a), wa mā āmana ma‘ahū illā qalīl(un).
നമ്മുടെ കല്‍പന വരികയും അടുപ്പില്‍ നിന്ന് വെള്ളം തെറിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതുവരെ നാം പറഞ്ഞു: "എല്ലാ (ആണും പെണ്ണും) ഈരണ്ടും ഇണകളെയും, മുന്‍ വിധി ബാധിച്ചവരെ ഒഴികെ, നിന്റെ കുടുംബത്തെയും അതില്‍ കയറ്റുക." നൂഹിന്റെ കൂടെ വിശ്വാസികള്‍ വളരെ കുറച്ചുപേര്‍ മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ എന്ന് വ്യക്തം.
۞ وَقَالَ ارْكَبُوْا فِيْهَا بِسْمِ اللّٰهِ مَجْرٰ۪ىهَا وَمُرْسٰىهَا ۗاِنَّ رَبِّيْ لَغَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
wa qālarkabū fīhā bismillāhi majrêhā wa mursāhā, inna rabbī lagafūrur raḥīm(un).
അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: "കപ്പൽ സഞ്ചരിക്കുമ്പോഴും നങ്കൂരമിടുമ്പോഴും നിങ്ങളെല്ലാവരെയും അല്ലാഹുവിന്റെ നാമം ഉച്ചരിച്ചുകൊണ്ട് അതിൽ കയറ്റുക. തീർച്ചയായും എന്റെ രക്ഷിതാവ് ഏറെ പൊറുക്കുന്നവനും കരുണാനിധിയുമാകുന്നു."
وَهِيَ تَجْرِيْ بِهِمْ فِيْ مَوْجٍ كَالْجِبَالِۗ وَنَادٰى نُوْحُ ِۨابْنَهٗ وَكَانَ فِيْ مَعْزِلٍ يّٰبُنَيَّ ارْكَبْ مَّعَنَا وَلَا تَكُنْ مَّعَ الْكٰفِرِيْنَ
wa hiya tajrī bihim fī maujin kal-jibāl(i), wa nādā nūḥunibnahū wa kāna fī ma‘ziliy yā bunayyarkam ma‘anā wa lā takum ma‘al-kāfirīn(a).
പർവ്വതങ്ങൾ പോലുള്ള തിരമാലകളിലേക്ക് അവരെ വഹിച്ചുകൊണ്ട് കപ്പൽ സഞ്ചരിച്ചു. നൂഹ് തന്റെ മകനെ ഒരു വിദൂരസ്ഥലത്താക്കി വിളിച്ചു: എന്റെ കുഞ്ഞുമകനേ, ഞങ്ങളോടൊപ്പം (കപ്പലിൽ) കയറിക്കോളൂ. സത്യനിഷേധികളുടെ കൂടെയായിപ്പോകരുത്.
قَالَ سَاٰوِيْٓ اِلٰى جَبَلٍ يَّعْصِمُنِيْ مِنَ الْمَاۤءِ ۗقَالَ لَا عَاصِمَ الْيَوْمَ مِنْ اَمْرِ اللّٰهِ اِلَّا مَنْ رَّحِمَ ۚوَحَالَ بَيْنَهُمَا الْمَوْجُ فَكَانَ مِنَ الْمُغْرَقِيْنَ
qāla sa'āwī ilā jabaliy ya‘ṣimunī minal-mā'(i), qāla lā ‘āṣimal-yauma min amrillāhi illā ma raḥim(a), wa ḥāla bainahumal-mauju fa kāna minal-mugraqīn(a).
അദ്ദേഹം (അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകൻ) പറഞ്ഞു: "വെള്ളപ്പൊക്കത്തിൽ നിന്ന് എന്നെ രക്ഷിക്കുന്ന ഒരു മലയിൽ ഞാൻ അഭയം തേടും!" (നൂഹ്) പറഞ്ഞു: "ഇന്ന് അല്ലാഹുവിന്റെ ശിക്ഷയിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കുന്നവൻ പരമകാരുണികനായ അല്ലാഹുവല്ലാതെ മറ്റാരുമില്ല." അങ്ങനെ തിരമാല അവർ രണ്ടുപേർക്കും ഇടയിൽ ഒരു തടസ്സമായി; പിന്നീട് അവൻ (കുട്ടി) മുങ്ങിമരിച്ചവരുടെ കൂട്ടത്തിലായി.
وَقِيْلَ يٰٓاَرْضُ ابْلَعِيْ مَاۤءَكِ وَيٰسَمَاۤءُ اَقْلِعِيْ وَغِيْضَ الْمَاۤءُ وَقُضِيَ الْاَمْرُ وَاسْتَوَتْ عَلَى الْجُوْدِيِّ وَقِيْلَ بُعْدًا لِّلْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ
wa qīla yā arḍubla‘ī mā'aki wa yā samā'u aqli‘ī wa gīḍal-mā'u wa quḍiyal-amru wastawat ‘alal-jūdiyyi wa qīla bu‘dal lil-qaumiẓ-ẓālimīn(a).
"ഭൂമിയേ! നിന്റെ വെള്ളം നീ വിഴുങ്ങൂ, ആകാശമേ (മഴ!) നിർത്തൂ" എന്ന് പറയപ്പെട്ടു. വെള്ളം വറ്റിപ്പോയി, ഓർഡർ പൂർത്തിയായി. കപ്പൽ ജൂദി പർവതത്തിൽ നങ്കൂരമിട്ടു. "അക്രമികളായ ജനങ്ങൾക്ക് നാശം" എന്ന് പറയപ്പെട്ടു.
وَنَادٰى نُوْحٌ رَّبَّهٗ فَقَالَ رَبِّ اِنَّ ابْنِيْ مِنْ اَهْلِيْۚ وَاِنَّ وَعْدَكَ الْحَقُّ وَاَنْتَ اَحْكَمُ الْحٰكِمِيْنَ
wa nādā nūḥur rabbahū fa qāla rabbi innabnī min ahlī, wa inna wa‘dakal-ḥaqqu wa anta aḥkamul-ḥākimīn(a).
നൂഹ് തന്റെ രക്ഷിതാവിനോട് പ്രാർത്ഥിച്ചു: എന്റെ രക്ഷിതാവേ, എന്റെ മകൻ എന്റെ കുടുംബത്തിൽ പെട്ടവൻ തന്നെയാണല്ലോ. തീർച്ചയായും നിന്റെ വാഗ്ദാനം സത്യവുമാണ്. നീയാണ് ഏറ്റവും നീതിമാനായ വിധികർത്താവ്.
قَالَ يٰنُوْحُ اِنَّهٗ لَيْسَ مِنْ اَهْلِكَ ۚاِنَّهٗ عَمَلٌ غَيْرُ صَالِحٍ فَلَا تَسْـَٔلْنِ مَا لَيْسَ لَكَ بِهٖ عِلْمٌ ۗاِنِّيْٓ اَعِظُكَ اَنْ تَكُوْنَ مِنَ الْجٰهِلِيْنَ
qāla yā nūḥu innahū laisa min ahlik(a), innahū ‘amalun gairu ṣāliḥ(in), falā tas'alnī mā laisa laka bihī ‘ilm(un), innī a‘iẓuka an takūna minal-jāhilīn(a).
അവൻ (അല്ലാഹു) പറഞ്ഞു: "നൂഹേ! തീർച്ചയായും അവൻ നിന്റെ കുടുംബത്തിൽ പെട്ടവനല്ല. കാരണം അവന്റെ പ്രവൃത്തികൾ നല്ലതല്ല. അതിനാൽ നിനക്ക് അറിയാത്ത ഒരു കാര്യം (അതിന്റെ സാരാംശം) എന്നോട് ആവശ്യപ്പെടരുത്. (നീ) വിഡ്ഢികളിൽ പെട്ടവനല്ലെന്ന് ഞാൻ നിന്നെ ഉപദേശിക്കുന്നു."
قَالَ رَبِّ اِنِّيْٓ اَعُوْذُ بِكَ اَنْ اَسْـَٔلَكَ مَا لَيْسَ لِيْ بِهٖ عِلْمٌ ۗوَاِلَّا تَغْفِرْ لِيْ وَتَرْحَمْنِيْٓ اَكُنْ مِّنَ الْخٰسِرِيْنَ
qāla rabbi innī a‘ūżu bika an as'alaka mā laisa lī bihī ‘ilm(un), wa illā tagfir lī wa tarḥamnī akum minal-khāsirīn(a).
അദ്ദേഹം (നൂഹ്) പറഞ്ഞു: എന്റെ രക്ഷിതാവേ, എനിക്ക് അറിയാത്ത ഒരു കാര്യം നിന്നോട് ചോദിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് ഞാൻ നിന്നിൽ അഭയം തേടുന്നു. നീ എനിക്ക് പൊറുത്തുതരികയും എന്നോട് കരുണ കാണിക്കുകയും ചെയ്തില്ലെങ്കിൽ തീർച്ചയായും ഞാൻ നഷ്ടക്കാരിൽ പെട്ടവനായിരിക്കും.
قِيْلَ يٰنُوْحُ اهْبِطْ بِسَلٰمٍ مِّنَّا وَبَرَكٰتٍ عَلَيْكَ وَعَلٰٓى اُمَمٍ مِّمَّنْ مَّعَكَ ۗوَاُمَمٌ سَنُمَتِّعُهُمْ ثُمَّ يَمَسُّهُمْ مِّنَّا عَذَابٌ اَلِيْمٌ
qīla yā nūḥuhbiṭ bisalāmim minnā wa barakātin ‘alaika wa ‘alā umamim mimmam ma‘ak(a), wa umamun sanumatti‘uhum ṡumma yamassuhum minnā ‘ażābun alīm(un).
"നൂഹേ, നിനക്കും നിന്നോടൊപ്പമുള്ള മുഴുവൻ മനുഷ്യർക്കും നമ്മുടെ പക്കൽ നിന്നുള്ള ശാന്തിയും അനുഗ്രഹവും കൊണ്ട് നീ ഇറങ്ങിവരിക. (ഇഹലോകജീവിതത്തിൽ) നാം സുഖം നൽകുന്ന ചില ആളുകളുണ്ട്. പിന്നീട് അവർക്ക് നമ്മുടെ വേദനാജനകമായ ശിക്ഷ ബാധിക്കുകയും ചെയ്യും" എന്ന് പറയപ്പെട്ടു.
تِلْكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ الْغَيْبِ نُوْحِيْهَآ اِلَيْكَ ۚمَا كُنْتَ تَعْلَمُهَآ اَنْتَ وَلَا قَوْمُكَ مِنْ قَبْلِ هٰذَاۚ فَاصْبِرْۚ اِنَّ الْعَاقِبَةَ لِلْمُتَّقِيْنَ ࣖ
tilka min ambā'il-gaibi nūḥīhā ilaik(a), mā kunta ta‘lamuhā anta wa lā qaumuka min qabli hāżā, faṣbir, innal-‘āqibata lil-muttaqīn(a).
(മുഹമ്മദ് നബിക്ക്) നാം ബോധനം നൽകിയ അദൃശ്യവാർത്തകളിൽ ചിലതാണിത്. നീയോ, ഇതിനു മുമ്പ് നിൻറെ ജനതയോ അത് അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. അതിനാൽ ക്ഷമിക്കുക. തീർച്ചയായും (നല്ല) ഫലം സൂക്ഷ്മത പാലിക്കുന്നവർക്ക് അനുകൂലമായിരിക്കും.
وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖ فَقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ اَفَلَا تَتَّقُوْنَ
wa laqad arsalnā nūḥan ilā qaumihī fa qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), afalā tattaqūn(a).
നൂഹിനെ നാം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജനതയിലേക്ക് അയക്കുകയുണ്ടായി. എന്നിട്ട് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: എന്റെ ജനങ്ങളേ, നിങ്ങൾ അല്ലാഹുവിനെ ആരാധിക്കുക. അവനല്ലാതെ നിങ്ങൾക്ക് ഒരു ദൈവവുമില്ല. എന്നിരിക്കെ നിങ്ങൾ ഭയപ്പെടാത്തതെന്താണ്?
فَقَالَ الْمَلَؤُا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ مَا هٰذَآ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْۙ يُرِيْدُ اَنْ يَّتَفَضَّلَ عَلَيْكُمْۗ وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَاَنْزَلَ مَلٰۤىِٕكَةً ۖمَّا سَمِعْنَا بِهٰذَا فِيْٓ اٰبَاۤىِٕنَا الْاَوَّلِيْنَ ۚ
fa qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī mā hāżā illā basyarum miṡlukum, yurīdu ay yatafaḍḍala ‘alaikum, wa lau syā'allāhu la'anzala malā'ikah(tan), mā sami‘nā bihāżā fī ābā'inal-awwalīn(a).
അപ്പോൾ അവരുടെ ജനതയിലെ സത്യനിഷേധികളായ നേതാക്കൾ പറഞ്ഞു: "ഇയാൾ നിങ്ങളെപ്പോലെയുള്ള ഒരു മനുഷ്യൻ മാത്രമാണ്. നിങ്ങളേക്കാൾ മാന്യനാകാൻ അവൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അല്ലാഹു ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ അവൻ ഒരു മലക്കിനെ അയയ്ക്കുമായിരുന്നു. നമ്മുടെ പൂർവ്വികരുടെ കാലത്ത് ഇതുപോലൊന്ന് ഞങ്ങൾ കേട്ടിട്ടില്ല."
اِنْ هُوَ اِلَّا رَجُلٌۢ بِهٖ جِنَّةٌ فَتَرَبَّصُوْا بِهٖ حَتّٰى حِيْنٍ
in huwa illā rajulum bihī jinnatun fa tarabbaṣū bihī ḥattā ḥīn(in).
അവൻ ഒരു ഭ്രാന്തൻ മാത്രമാണ്, അതിനാൽ നിശ്ചയിച്ച സമയം വരെ നിങ്ങൾ അവന്റെ കൂടെ കാത്തിരിക്കുക.
قَالَ رَبِّ انْصُرْنِيْ بِمَا كَذَّبُوْنِ
qāla rabbinṣurnī bimā każżabūn(i).
അദ്ദേഹം (നൂഹ്) പ്രാർത്ഥിച്ചു: എന്റെ രക്ഷിതാവേ, ഇവർ എന്നോട് കള്ളം പറഞ്ഞതിനാൽ എന്നെ സഹായിക്കേണമേ.
فَاَوْحَيْنَآ اِلَيْهِ اَنِ اصْنَعِ الْفُلْكَ بِاَعْيُنِنَا وَوَحْيِنَا فَاِذَا جَاۤءَ اَمْرُنَا وَفَارَ التَّنُّوْرُۙ فَاسْلُكْ فِيْهَا مِنْ كُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ وَاَهْلَكَ اِلَّا مَنْ سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَوْلُ مِنْهُمْۚ وَلَا تُخَاطِبْنِيْ فِى الَّذِيْنَ ظَلَمُوْاۚ اِنَّهُمْ مُّغْرَقُوْنَ
fa auḥainā ilaihi aniṣna‘il-fulka bi'a‘yuninā wa waḥyinā fa iżā jā'a amrunā wafārat-tannūr(u), fasluk fīhā min kullin zaujainiṡnaini wa ahlaka illā man sabaqa ‘alaihil-qaulu minhum, wa lā tukhāṭibnī fil-lażīna ẓalamū, innahum mugraqūn(a).
അപ്പോൾ നാം അദ്ദേഹത്തിന് ഇപ്രകാരം ബോധനം നൽകി: നമ്മുടെ മേൽനോട്ടത്തിലും മാർഗനിർദേശത്തിലും നീ ഒരു കപ്പൽ നിർമ്മിക്കുക. അങ്ങനെ നമ്മുടെ കൽപന വരുകയും അടുപ്പിൽ നിന്ന് വെള്ളം തെറിക്കുകയും ചെയ്താൽ എല്ലാ ഇണകളെയും അതിൽ ഇടുക. നിൻറെ കുടുംബങ്ങളെയും അതിൽ ഇടുക. അവരിൽ (ശിക്ഷിക്കപ്പെടാൻ) ആദ്യം ദൃഢനിശ്ചയം ചെയ്തവരെ ഒഴികെ. അക്രമികളെക്കുറിച്ച് നീ എന്നോട് സംസാരിക്കരുത്. തീർച്ചയായും അവർ മുക്കി നശിപ്പിക്കപ്പെടും.
فَاِذَا اسْتَوَيْتَ اَنْتَ وَمَنْ مَّعَكَ عَلَى الْفُلْكِ فَقُلِ الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ نَجّٰىنَا مِنَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ
fa iżastawaita anta wa mam ma‘aka ‘alal-fulki fa qulil-ḥamdu lillāhil-lażī najjānā minal-qaumiẓ-ẓālimīn(a).
നീയും നിന്നോടൊപ്പമുള്ളവരും കപ്പലിൽ കയറിക്കഴിഞ്ഞാൽ നീ പറയുക: അക്രമികളിൽ നിന്ന് ഞങ്ങളെ രക്ഷിച്ച അല്ലാഹുവിന് സ്തുതി.
وَقُلْ رَّبِّ اَنْزِلْنِيْ مُنْزَلًا مُّبٰرَكًا وَّاَنْتَ خَيْرُ الْمُنْزِلِيْنَ
wa qur rabbi anzilnī munzalam mubārakaw wa anta khairul-munzilīn(a).
"എന്റെ നാഥാ, എന്നെ നീ അനുഗ്രഹീതമായ ഒരു സ്ഥാനത്ത് സ്ഥാപിക്കേണമേ. നീയാണല്ലോ ഏറ്റവും നല്ല ദാനം നൽകുന്നവൻ" എന്ന് പ്രാർത്ഥിക്കുകയും ചെയ്യുക.
اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ وَّاِنْ كُنَّا لَمُبْتَلِيْنَ
inna fī żālika la'āyātiw wa in kunnā lamubtalīn(a).
തീർച്ചയായും അതിൽ (അല്ലാഹുവിന്റെ മഹത്വത്തിന്) ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു; തീർച്ചയായും നാം (നൂഹിന്റെ ജനതയെ) ശിക്ഷിച്ചു.
كَذَّبَتْ قَوْمُ نُوْحِ ِۨالْمُرْسَلِيْنَ ۚ
każżabat qaumu nūḥinil-mursalīn(a).
നൂഹിന്റെ ജനത അപ്പോസ്തലന്മാരോട് കള്ളം പറഞ്ഞു.
اِذْ قَالَ لَهُمْ اَخُوْهُمْ نُوْحٌ اَلَا تَتَّقُوْنَ ۚ
iż qāla lahum akhūhum nūḥun alā tattaqūn(a).
അവരുടെ സഹോദരൻ (നൂഹ്) അവരോട് പറഞ്ഞ സന്ദർഭം: "നിങ്ങൾ സൂക്ഷ്മത പാലിക്കാത്തതെന്താണ്?"
اِنِّيْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِيْنٌ ۙ
innī lakum rasūlun amīn(un).
തീർച്ചയായും ഞാൻ നിങ്ങളിലേക്കുള്ള വിശ്വസ്തനായ ഒരു ദൂതനാകുന്നു.
فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِۚ
fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).
അതിനാൽ നിങ്ങൾ അല്ലാഹുവെ സൂക്ഷിക്കുകയും എന്നെ അനുസരിക്കുകയും ചെയ്യുവിൻ.
وَمَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍۚ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلٰى رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۚ
wa mā as'alukum ‘alaihi min ajr(in), in ajriya illā ‘alā rabbil-‘ālamīn(a).
ഈ ക്ഷണത്തിന് ഞാൻ നിങ്ങളോട് യാതൊരു പ്രതിഫലവും ചോദിക്കുന്നില്ല; എനിക്കുള്ള പ്രതിഫലം ലോകരക്ഷിതാവിങ്കൽ മാത്രമാകുന്നു.
فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ
fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).
അതിനാൽ നിങ്ങൾ അല്ലാഹുവെ സൂക്ഷിക്കുകയും എന്നെ അനുസരിക്കുകയും ചെയ്യുവിൻ.
۞ قَالُوْٓا اَنُؤْمِنُ لَكَ وَاتَّبَعَكَ الْاَرْذَلُوْنَ ۗ
qālū anu'minu laka wattaba‘akal-arżalūn(a).
അവർ പറഞ്ഞു: നിങ്ങളുടെ അനുയായികൾ നിന്ദ്യരായ ആളുകളായിരിക്കെ ഞങ്ങൾ നിങ്ങളെ വിശ്വസിക്കുകയോ?
قَالَ وَمَا عِلْمِيْ بِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ ۚ
qāla wa mā ‘ilmī bimā kānū ya‘malūn(a).
അദ്ദേഹം (നൂഹ്) പറഞ്ഞു: അവർ എന്താണ് ചെയ്യുന്നതെന്ന് എനിക്ക് യാതൊരു അറിവുമില്ല.
اِنْ حِسَابُهُمْ اِلَّا عَلٰى رَبِّيْ لَوْ تَشْعُرُوْنَ ۚ
in ḥisābuhum illā ‘alā rabbī lau tasy‘urūn(a).
അവരുടെ വിചാരണ എന്റെ രക്ഷിതാവിന്റെ അടുക്കൽ മാത്രമാകുന്നു, നിങ്ങൾ അറിയുന്നവരാണെങ്കിൽ.
وَمَآ اَنَا۠ بِطَارِدِ الْمُؤْمِنِيْنَ ۚ
wa mā ana biṭāridil-mu'minīn(a).
വിശ്വാസികളെ ഞാൻ പുറത്താക്കുകയില്ല.
اِنْ اَنَا۠ اِلَّا نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ ۗ
in ana illā nażīrum mubīn(un).
ഞാൻ (ഇത്) വ്യക്തമായ ഒരു താക്കീതുകാരൻ മാത്രമാണ്.
قَالُوْا لَىِٕنْ لَّمْ تَنْتَهِ يٰنُوْحُ لَتَكُوْنَنَّ مِنَ الْمَرْجُوْمِيْنَۗ
qālū la'illam tantahi yā nūḥu latakūnanna minal-marjūmīn(a).
അവർ പറഞ്ഞു: "ഓ നൂഹ്, നീ (ഇതിൽ നിന്ന്) വിരമിച്ചില്ലെങ്കിൽ തീർച്ചയായും നീ എറിഞ്ഞു കൊല്ലപ്പെടുന്നവരുടെ കൂട്ടത്തിലായിരിക്കും."
قَالَ رَبِّ اِنَّ قَوْمِيْ كَذَّبُوْنِۖ
qāla rabbi inna qaumī każżabūn(i).
അദ്ദേഹം (നൂഹ്) പറഞ്ഞു: എന്റെ രക്ഷിതാവേ, തീർച്ചയായും എന്റെ ജനത എന്നോട് കള്ളം പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
فَافْتَحْ بَيْنِيْ وَبَيْنَهُمْ فَتْحًا وَّنَجِّنِيْ وَمَنْ مَّعِيَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ
faftaḥ bainī wa bainahum fatḥaw wa najjinī wa mam ma‘iya minal-mu'minīn(a).
അതുകൊണ്ട് എനിക്കും അവർക്കുമിടയിൽ നീ വിധി കൽപ്പിക്കേണമേ, എന്നെയും എന്നോടൊപ്പം വിശ്വസിച്ചവരെയും നീ രക്ഷിക്കേണമേ.
فَاَنْجَيْنٰهُ وَمَنْ مَّعَهٗ فِى الْفُلْكِ الْمَشْحُوْنِ
fa anjaināhu wa mam ma‘ahū fil-fulkil-masyḥūn(i).
പിന്നീട് നാം നൂഹിനെയും അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പമുള്ളവരെയും ഭാരം നിറഞ്ഞ ആ കപ്പലിൽ രക്ഷപ്പെടുത്തി.
ثُمَّ اَغْرَقْنَا بَعْدُ الْبَاقِيْنَ
Ṡumma agraqnā ba‘dul-bāqīn(a).
പിന്നെ അതിനുശേഷം പിന്നോക്കം നിന്നവരെ നാം മുക്കി നശിപ്പിച്ചു.
اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً ۗوَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).
തീർച്ചയായും അവരിൽ (ദൈവത്തിന്റെ) പല ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളുമുണ്ട്, എന്നാൽ അവരിൽ അധികപേരും വിശ്വസിക്കുന്നില്ല.