وَعَلَّمَ اٰدَمَ الْاَسْمَاۤءَ كُلَّهَا ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلَى الْمَلٰۤىِٕكَةِ فَقَالَ اَنْۢبِـُٔوْنِيْ بِاَسْمَاۤءِ هٰٓؤُلَاۤءِ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
wa ‘allama ādamal-asmā'a kullahā ṡumma ‘araḍahum ‘alal-malā'ikati faqāla ambi'ūnī bi'asmā'i hā'ulā'i in kuntum ṣādiqīn(a).
आनी ताणें आदामाक तांकां सगळ्यांचीं नांवां (वस्तू) शिकयलीं, मागीर ताणें तीं देवदूतांक दाखयलीं, "तुमी खरे आसल्यार ह्या सगळ्यांचीं नांवां सांगात!"
قَالُوْا سُبْحٰنَكَ لَا عِلْمَ لَنَآ اِلَّا مَا عَلَّمْتَنَا ۗاِنَّكَ اَنْتَ الْعَلِيْمُ الْحَكِيْمُ
qālū subḥānaka lā ‘ilma lanā illā mā ‘allamtanā, innaka antal-‘alīmul-ḥakīm(u).
तांणी जाप दिली, "तुका महिमा जावं, तुवें आमकां शिकयल्लें सोडून आमकां कांयच खबर ना. खरेंच तूं सगळें जाणपी, सगळ्यांत बुदवंत."
قَالَ يٰٓاٰدَمُ اَنْۢبِئْهُمْ بِاَسْمَاۤىِٕهِمْ ۚ فَلَمَّآ اَنْۢبَاَهُمْ بِاَسْمَاۤىِٕهِمْۙ قَالَ اَلَمْ اَقُلْ لَّكُمْ اِنِّيْٓ اَعْلَمُ غَيْبَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۙ وَاَعْلَمُ مَا تُبْدُوْنَ وَمَا كُنْتُمْ تَكْتُمُوْنَ
qāla yā ādamu ambi'hum bi'asmā'ihim, falammā amba'ahum bi'asmā'ihim, qāla alam aqul lakum innī a‘lamu gaibas-samāwāti wal-arḍ(i), wa a‘lamu mā tubdūna wa mā kuntum taktumūn(a).
ताणें (अल्ला) म्हणलें, "हे आदम! तांकां नांवां सांग!" ताणें (आदामान) आपलें नांव सांगल्या उपरांत ताणें म्हणलें, "सर्ग आनी धर्तरेचीं गुपीत म्हाका खबर आसा, आनी तूं कितें उक्तें करता आनी कितें लिपोवन दवरता तें म्हाका खबर आसा अशें हांवें तुका सांगूंक ना?"
وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ اَبٰى وَاسْتَكْبَرَۖ وَكَانَ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ
wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li ādama fasajadū illā iblīs(a), abā wastakbara wa kāna minal-kāfirīn(a).
आनी (उगडास) जेन्ना आमी देवदूतांक म्हणलें, "आदामाक नमस्कार कर!" देखून सैतान सोडल्यार तांणी नमस्कार केलो. तो न्हयकारता आनी अभिमान बाळगता आनी तो काफिरांच्या पंगडाचो आसता.
وَلَقَدْ خَلَقْنٰكُمْ ثُمَّ صَوَّرْنٰكُمْ ثُمَّ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ لَمْ يَكُنْ مِّنَ السّٰجِدِيْنَ
wa laqad khalaqnākum ṡumma ṣawwarnākum ṡumma qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīs(a), lam yakum minas-sājidīn(a).
आनी खरेंच, आमी तुमकां रचले, मागीर तुमकां (कुडीं) तयार केल्यात, मागीर आमी देवदूतांक म्हणलें, "आदामाक सजदा करात," देखून तांणी सैतान सोडल्यार नमस्कार केलो. सजदा करप्यांमदीं तो (इब्लीस) ना.
قَالَ مَا مَنَعَكَ اَلَّا تَسْجُدَ اِذْ اَمَرْتُكَ ۗقَالَ اَنَا۠ خَيْرٌ مِّنْهُۚ خَلَقْتَنِيْ مِنْ نَّارٍ وَّخَلَقْتَهٗ مِنْ طِيْنٍ
qāla mā mana‘aka allā tasjuda iż amartuk(a), qāla ana khairum minh(u), khalaqtanī min nāriw wa khalaqtahū min ṭīn(in).
(अल्ला) म्हणालो, "तुका कितें आडायलें (म्हणून) तुवें (आदामाक) सजदा करूंक ना, जेन्ना हांवें सांगिल्लें?" (इब्लीसान) जाप दिली, "हांव ताचे परस बरो. तुवें म्हाका उज्या थावन रचला, जाल्यार ताका धर्तरे थावन रचला."
قَالَ فَاهْبِطْ مِنْهَا فَمَا يَكُوْنُ لَكَ اَنْ تَتَكَبَّرَ فِيْهَا فَاخْرُجْ اِنَّكَ مِنَ الصّٰغِرِيْنَ
qāla fahbiṭ minhā famā yakūnu laka an tatakabbara fīhā fakhruj innaka minaṣ-ṣāgirīn(a).
(अल्ला) म्हणालो, "तेन्ना तातूंतल्यान (स्वर्गा थावन) देंव; कारण तुमी तातूंत अभिमान बाळगूंक फावना. भायर सर! खरेंच, तूं नीच प्राण्यां मदलो एक."
قَالَ اَنْظِرْنِيْٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَ
qāla anẓirnī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).
(सैतानान) जाप दिली, “ते जिवंत जातात त्या दिसा मेरेन म्हाका एक सुटका दिव.”
قَالَ اِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِيْنَ
qāla innaka minal-munẓarīn(a).
(अल्ला) म्हणालो, "खरें, तुमी वेळ निलंबीत केल्ल्या लोकां मदीं आसात."
قَالَ فَبِمَآ اَغْوَيْتَنِيْ لَاَقْعُدَنَّ لَهُمْ صِرَاطَكَ الْمُسْتَقِيْمَۙ
qāla fabimā agwaitanī la'aq‘udanna lahum ṣirāṭakal-mustaqīm(a).
(इब्लीसान) जाप दिली, “तुवें म्हाका वाट चुकयल्या म्हणून हांव तांकां तुज्या सरळ मार्गांतल्यान आडखळ घालतलों,
ثُمَّ لَاٰتِيَنَّهُمْ مِّنْۢ بَيْنِ اَيْدِيْهِمْ وَمِنْ خَلْفِهِمْ وَعَنْ اَيْمَانِهِمْ وَعَنْ شَمَاۤىِٕلِهِمْۗ وَلَا تَجِدُ اَكْثَرَهُمْ شٰكِرِيْنَ
Ṡumma la'ātiyannahum mim baini aidīhim wa min khalfihim wa ‘an aimānihim wa ‘an syamā'ilihim, wa lā tajidu akṡarahum syākirīn(a).
मागीर हांव तांकां फुडल्यान, फाटल्यान, उजव्यान आनी डाव्यान नक्कीच येतलों. आनी चडशे तुका उपकारी दिसचे नात.”
قَالَ اخْرُجْ مِنْهَا مَذْءُوْمًا مَّدْحُوْرًا ۗ لَمَنْ تَبِعَكَ مِنْهُمْ لَاَمْلَـَٔنَّ جَهَنَّمَ مِنْكُمْ اَجْمَعِيْنَ
qālakhruj minhā maż'ūmam madḥūrā(n), laman tabi‘aka minhum la'amla'anna jahannama minkum ajma‘īn(a).
(अल्ला) म्हणालो, "थंयच्यान (स्वर्गांतल्यान) अपमानीत आनी धांवडावन भायर सर! खरेंच, तांचे मदलो कोणूय तुमच्या फाटल्यान वचतलो, हांव तुमच्या सगळ्यांनी नरक भरतलों."
وَيٰٓاٰدَمُ اسْكُنْ اَنْتَ وَزَوْجُكَ الْجَنَّةَ فَكُلَا مِنْ حَيْثُ شِئْتُمَا وَلَا تَقْرَبَا هٰذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُوْنَا مِنَ الظّٰلِمِيْنَ
wa yā ādamuskun anta wa zaujukal-jannata fa kulā min ḥaiṡu syi'tumā wa lā taqrabā hāżihisy-syajarata fa takūnā minaẓ-ẓālimīn(a).
आनी (अल्लान म्हणलें), "हे आदम! तुज्या बायले वांगडा स्वर्गांत राव आनी तुमकां दोगांकय आवडटा तें खा. पूण ह्या झाडा कडेन वचूं नाकात. (लागीं पावल्या जाल्यार) तुमी दोगांय वायट करप्यां मदीं आसतले."
فَوَسْوَسَ لَهُمَا الشَّيْطٰنُ لِيُبْدِيَ لَهُمَا مَا وٗرِيَ عَنْهُمَا مِنْ سَوْءٰتِهِمَا وَقَالَ مَا نَهٰىكُمَا رَبُّكُمَا عَنْ هٰذِهِ الشَّجَرَةِ اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَا مَلَكَيْنِ اَوْ تَكُوْنَا مِنَ الْخٰلِدِيْنَ
fa waswasa lahumasy-syaiṭānu liyubdiya lahumā mā wūriya ‘anhumā min sau'ātihimā wa qāla mā nahākumā rabbukumā ‘an hāżihisy-syajarati illā an takūnā malakaini au takūnā minal-khālidīn(a).
मागीर सैतानान तांकां वायट विचार फुसफुसले, तांचो खाजगी भाग (जे धांपून गेल्ले) उक्ते करचे. आनी (सैतानान) म्हणलें, "तुमच्या देवान फकत तुमकां दोगांकय ह्या झाडा कडेन वचपाक बंदी घाली, जाका लागून तुमी दोगांय देवदूत जावचे नात वा (स्वर्गांत) सासणाचे लोक जावचे नात."
وَقَاسَمَهُمَآ اِنِّيْ لَكُمَا لَمِنَ النّٰصِحِيْنَۙ
wa qāsamahumā innī lakumā laminan-nāṣiḥīn(a).
आनी ताणें (सैतानान) दोगांयक सोपूत घेतलो, "खरेंच, हांव खरेंच तुज्या सल्लागारांतलो एक."
فَدَلّٰىهُمَا بِغُرُوْرٍۚ فَلَمَّا ذَاقَا الشَّجَرَةَ بَدَتْ لَهُمَا سَوْءٰتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفٰنِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَّرَقِ الْجَنَّةِۗ وَنَادٰىهُمَا رَبُّهُمَآ اَلَمْ اَنْهَكُمَا عَنْ تِلْكُمَا الشَّجَرَةِ وَاَقُلْ لَّكُمَآ اِنَّ الشَّيْطٰنَ لَكُمَا عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ
fa dallāhumā bigurūr(in), falammā żāqasy-syajarata badat lahumā sau'ātuhumā wa ṭafiqā yakhṣifāni ‘alaihimā miw waraqil-jannah(ti), wa nādāhumā rabbuhumā alam anhakumā ‘an tilkumasy-syajarati wa aqul lakumā innasy-syaiṭāna lakumā ‘aduwwum mubīn(un).
ताणें (सैतान) तांकां फटोवन फटोवन उडयले. झाडाच्या फळाची चव घेतकच ताची नग्नताय तांकां दिसली, देखून ते ताका परादीसाच्या पानांन धांपपाक लागले. देवान तांकां उलो मारलो, "हांवें तुमकां त्या झाडाक बंदी घाली ना आनी तुमकां सांगूंक ना की सैतान तुमकां दोगांकय उक्तो दुस्मान?"
قَالَا رَبَّنَا ظَلَمْنَآ اَنْفُسَنَا وَاِنْ لَّمْ تَغْفِرْ لَنَا وَتَرْحَمْنَا لَنَكُوْنَنَّ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ
qālā rabbanā ẓalamnā anfusanā wa illam tagfir lanā wa tarḥamnā lanakūnanna minal-khāsirīn(a).
दोगांयनी म्हणलें, "आमच्या प्रभू, आमी स्वताचेर अन्याय केला. तुवें आमकां माफ करून दया केली ना जाल्यार आमी हारपी लोकां मदीं आसतले हें निश्चीत."
قَالَ اهْبِطُوْا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۚوَلَكُمْ فِى الْاَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَّمَتَاعٌ اِلٰى حِيْنٍ
qālahbiṭū ba‘ḍukum liba‘ḍin ‘aduww(un), wa lakum fil-arḍi mustaqarruw wa matā‘un ilā ḥīn(in).
(अल्ला) म्हणालो, "सकयल वच! तुमी एकामेकां कडेन दुस्मानकाय करतले. थारायिल्ल्या वेळा मेरेन धर्तरी तुमचें निवासस्थान आनी सुख."
قَالَ فِيْهَا تَحْيَوْنَ وَفِيْهَا تَمُوْتُوْنَ وَمِنْهَا تُخْرَجُوْنَ ࣖ
qāla fīhā taḥyauna wa fīhā tamūtūna wa minhā tukhrajūn(a).
(अल्ला) म्हणटा, "थंय तुमी रावतात, थंय तुमी मरतात आनी थंयच्यान (तशेंच) तुमी जिवंत जातले."
وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ مِنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍۚ
wa laqad khalaqnal-insāna min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).
आनी खरेंच, आमी मनशाक (आदाम) काळ्या चिखलांतल्यान सुक्या मातयेंतल्यान तयार केला जाका आकार मेळ्ळा.
وَالْجَاۤنَّ خَلَقْنٰهُ مِنْ قَبْلُ مِنْ نَّارِ السَّمُوْمِ
wal-jānna khalaqnāhu min qablu min nāris-samūm(i).
आनी आमी (आदाम) पयलीं जिन्नाक खूब गरम उज्यापसून निर्माण केला.
وَاِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنِّيْ خَالِقٌۢ بَشَرًا مِّنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍۚ
wa iż qāla rabbuka lil-malā'ikati innī khāliqum basyaram min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).
आनी (उगडास दवरात), जेन्ना तुमच्या प्रभून देवदूतांक म्हणलें, “खरें म्हणल्यार हांव आकार दिल्ल्या काळ्या चिखलांतल्यान सुकी मातयेंतल्यान मनीस निर्माण करतलों.
فَاِذَا سَوَّيْتُهٗ وَنَفَخْتُ فِيْهِ مِنْ رُّوْحِيْ فَقَعُوْا لَهٗ سٰجِدِيْنَ
fa iżā sawwaituhū wa nafakhtu fīhi mir rūḥī fa qa‘ū lahū sājidīn(a).
देखून जेन्ना हांवें (घडणूक) परिपूर्ण केल्या, आनी तातूंत म्हजो आत्मो (सृश्टीचो) उस्वास घेतलो तेन्ना मागीर सजदा करून ताका नमस्कार कर."
فَسَجَدَ الْمَلٰۤىِٕكَةُ كُلُّهُمْ اَجْمَعُوْنَۙ
fa sajadal-malā'ikatu kulluhum ajma‘ūn(a).
देखून देवदूत सगळे एकठांय नमस्कार केलो.
اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ اَبٰىٓ اَنْ يَّكُوْنَ مَعَ السّٰجِدِيْنَ
illā iblīs(a), abā ay yakūna ma‘as-sājidīn(a).
सैतान सोडल्यार. सजदा करपी (देवदूतांक) मेळपाक तो आडखळटालो.
قَالَ يٰٓاِبْلِيْسُ مَا لَكَ اَلَّا تَكُوْنَ مَعَ السّٰجِدِيْنَ
qāla yā iblīsu mā laka allā takūna ma‘as-sājidīn(a).
ताणें (अल्ला) म्हणलें, "हे सैतान! तूं तांचे कडेन सजदा कित्याक करतात (हातूंत सामील ना)?"
قَالَ لَمْ اَكُنْ لِّاَسْجُدَ لِبَشَرٍ خَلَقْتَهٗ مِنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍ
qāla lam akul li'asjuda libasyarin khalaqtahū min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).
ताणें (इब्लीस) म्हणलें, "तुवें आकार दिल्ल्या काळ्या चिखलांतल्यान सुकी मातयेंतल्यान निर्माण केल्ल्या मनशाक हांव केन्नाच नमस्कार करचो ना."
قَالَ فَاخْرُجْ مِنْهَا فَاِنَّكَ رَجِيْمٌۙ
qāla fakhruj minhā fa innaka rajīm(un).
ताणें (अल्ला) म्हणलें, “तेन्ना परादीसांतल्यान भायर सर, कारण तुका शाप जाला.
وَّاِنَّ عَلَيْكَ اللَّعْنَةَ اِلٰى يَوْمِ الدِّيْنِ
wa inna ‘alaikal-la‘nata ilā yaumid-dīn(i).
आनी खरेंच शाप तुमचेर पुनर्जिवंतपणाच्या दिसा मेरेन उरतलो."
قَالَ رَبِّ فَاَنْظِرْنِيْٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَ
qāla rabbi fa anẓirnī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).
ताणें (सैतान) म्हणलें, "हे म्हज्या प्रभू, (अशें आसल्यार) मागीर (मनीस) जिवंत जावचे मेरेन म्हाका कळाव कर."
قَالَ فَاِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِيْنَۙ
qāla fa innaka minal-munẓarīn(a).
अल्ला म्हणटा, "(ठीक आसा) मागीर खरेंच तुमी तांकां विलंब दिल्ल्या लोकां मदीं आसात,
اِلٰى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُوْمِ
ilā yaumil-waqtil-ma‘lūm(i).
थारायिल्ल्या दिसामेरेन (प्रलयकाळ).”
قَالَ رَبِّ بِمَآ اَغْوَيْتَنِيْ لَاُزَيِّنَنَّ لَهُمْ فِى الْاَرْضِ وَلَاُغْوِيَنَّهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ
qāla rabbi bimā agwaitanī la'uzayyinanna lahum fil-arḍi wa la'ugwiyannahum ajma‘īn(a).
ताणें (सैतान) म्हळें, “म्हज्या प्रभू, तुवें म्हाका चुकीचो न्याय केला म्हणून हांव तांकां पृथ्वीचेर (वायट) आकर्शक दिसतलों आनी तांकां सगळ्यांक वाट चुकयतलों,
اِلَّا عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِيْنَ
illā ‘ibādaka minhumul-mukhlaṣīn(a).
तांचे मदल्यान वेंचून आयिल्ले तुमचे सेवक सोडल्यार.
قَالَ هٰذَا صِرَاطٌ عَلَيَّ مُسْتَقِيْمٌ
qāla hāżā ṣirāṭun ‘alayya mustaqīm(un).
ताणें (अल्ला) म्हणलें, "होच सरळ मार्ग (म्हज्या कडेन वचपी)."
اِنَّ عِبَادِيْ لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطٰنٌ اِلَّا مَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْغَاوِيْنَ
inna ‘ibādī laisa laka ‘alaihim sulṭānun illā manittaba‘aka minal-gāwīn(a).
खरेंच, तुज्या फाटल्यान वचपी, म्हळ्यार भटक्या लोकां सोडल्यार तुका (इब्लीस) म्हज्या सेवकां वयल्यान कसलीच सत्ता ना.
وَاِنَّ جَهَنَّمَ لَمَوْعِدُهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ
wa inna jahannama lamau‘iduhum ajma‘īn(a).
आनी खरेंच, नरक खऱ्यांनीच (ती सुवात) जी तांकां सगळ्यांक (सैतानाच्या अनुयायांक) दिल्लें उतर.
لَهَا سَبْعَةُ اَبْوَابٍۗ لِكُلِّ بَابٍ مِّنْهُمْ جُزْءٌ مَّقْسُوْمٌ ࣖ
lahā sab‘atu abwāb(in), likulli bābim minhum juz'um maqsūm(un).
(नरक) सात दारां आसात. दरेक दार (दलां) तांच्या एका खाशेल्या गटाक.
وَلَقَدْ عَهِدْنَآ اِلٰٓى اٰدَمَ مِنْ قَبْلُ فَنَسِيَ وَلَمْ نَجِدْ لَهٗ عَزْمًا ࣖ
wa laqad ‘ahidnā ilā ādama min qablu fa nasiya wa lam najid lahū ‘azmā(n).
आनी खरेंच आमी आदामाक आदीं आदेश दिल्लो, पूण तो विसरलो आनी तातूंत आमकां बळिश्ट इत्सा मेळ्ळी ना.
وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَ اَبٰى ۗ
wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīsa abā.
आनी (उगडास) जेन्ना आमी देवदूतांक म्हणलें, "आदामाक नमस्कार कर!" मागीर सैतान सोडल्यार तांणी नमस्कार केलो; ताणें न्हयकार दिलो.
فَقُلْنَا يٰٓاٰدَمُ اِنَّ هٰذَا عَدُوٌّ لَّكَ وَلِزَوْجِكَ فَلَا يُخْرِجَنَّكُمَا مِنَ الْجَنَّةِ فَتَشْقٰى
fa qulnā yā ādamu inna hāżā ‘aduwwul laka wa lizaujika falā yukhrijannakumā minal-jannati fa tasyqā.
मागीर आमी म्हणलें, “हे आदाम, खरेंच हो (सैतान) तुका आनी तुज्या बायलेक दुस्मान, देखून ताणें तुमकां दोगांकय परादीसांतल्यान धांवडावन घालूंक दिवचे न्हय, नाजाल्यार तुमी दुख्खांत पडूं येतात.
اِنَّ لَكَ اَلَّا تَجُوْعَ فِيْهَا وَلَا تَعْرٰى ۙ
inna laka allā tajū‘a fīhā wa lā ta‘rā.
खरेंच तुमकां थंय (गारंटी) आसा, तुमी उपाशी पडचे नात आनी तुमी नग्न उरचे नात.
وَاَنَّكَ لَا تَظْمَؤُا فِيْهَا وَلَا تَضْحٰى
wa annaka lā taẓma'u fīhā wa lā taḍḥā.
आनी खरेंच थंय तुका तान लागची ना आनी सुर्याची उश्णताय तुका मारची ना."
فَوَسْوَسَ اِلَيْهِ الشَّيْطٰنُ قَالَ يٰٓاٰدَمُ هَلْ اَدُلُّكَ عَلٰى شَجَرَةِ الْخُلْدِ وَمُلْكٍ لَّا يَبْلٰى
fa waswasa ilaihisy-syaiṭānu qāla yā ādamu hal adulluka ‘alā syajaratil-khuldi wa mulkil lā yablā.
मागीर सैतानान ताका फुसफुसावन (वायट विचार) म्हणलें, "हे आदाम! हांव तुका अमरत्वाचे झाड (खुल्डी) आनी नाश जावचें ना तें राज्य दाखोवंक सोदतां?"
فَاَكَلَا مِنْهَا فَبَدَتْ لَهُمَا سَوْءٰتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفٰنِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَّرَقِ الْجَنَّةِۚ وَعَصٰىٓ اٰدَمُ رَبَّهٗ فَغَوٰى ۖ
fa akalā minhā fa badat lahumā sau'ātuhumā wa ṭafiqā yakhṣifāni ‘alaihimā miw waraqil-jannah(ti), wa ‘aṣā ādamu rabbahū fa gawā.
मागीर दोगांयनी ताचें खाल्लें आनी तांचे खाजगी भाग तांकां दिसपाक लागले आनी तें परादीसाच्या पानांनी व्यापून दवरपाक लागले. आदामान आपल्या प्रभूची आज्ञा मोडली आनी वाट चुकलो.
ثُمَّ اجْتَبٰىهُ رَبُّهٗ فَتَابَ عَلَيْهِ وَهَدٰى
Ṡummajtabāhu rabbuhū fa tāba ‘alaihi wa hadā.
मागीर ताच्या प्रभून ताका वेंचून काडलो, देखून ताणें आपलो पश्चात्ताप मान्य केलो आनी ताका मार्गदर्शन दिलें.
قَالَ اهْبِطَا مِنْهَا جَمِيْعًاۢ بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۚفَاِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ مِّنِّيْ هُدًى ەۙ فَمَنِ اتَّبَعَ هُدَايَ فَلَا يَضِلُّ وَلَا يَشْقٰى
qālahbiṭā minhā jamī‘am ba‘ḍukum liba‘ḍin ‘aduww(un), fa immā ya'tiyannakum minnī hudā(n), fa manittaba‘a hudāya falā yaḍillu wa lā yasyqā.
ताणें (अल्ला) म्हणलें, "तुमच्यांतले कांय जाण दुसऱ्यांक दुस्मान जावन जनावरांतल्यान एकठांय येयात. तुमचे कडेन म्हजे कडल्यान मार्गदर्शन आयलें जाल्यार (जाणा) जो कोण म्हज्या मार्गदर्शना प्रमाण चलता तो भटकचो ना आनी ताकाय हानी जावची ना."
اِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنِّيْ خَالِقٌۢ بَشَرًا مِّنْ طِيْنٍ
iż qāla rabbuka lil-malā'ikati innī khāliqum basyaram min ṭīn(in).
(उगडास) जेन्ना तुमच्या प्रभून देवदूतांक म्हळें, “खरें म्हणल्यार हांव मातयेंतल्यान मनीस रचतलों.
فَاِذَا سَوَّيْتُهٗ وَنَفَخْتُ فِيْهِ مِنْ رُّوْحِيْ فَقَعُوْا لَهٗ سٰجِدِيْنَ
fa'iżā sawwaituhū wa nafakhtu fīhi mir rūḥī faqa‘ū lahū sājidīn(a).
मागीर जेन्ना हांवें घडणूक परिपूर्ण केल्या आनी तातूंत म्हजो आत्मो (सृश्टी) उस्वास घेतलो; देखून ताका सजदा करून स्वताक अधीन कर."
فَسَجَدَ الْمَلٰۤىِٕكَةُ كُلُّهُمْ اَجْمَعُوْنَۙ
fasajadal-malā'ikatu kulluhum ajma‘ūn(a).
तेन्ना देवदूत सगळे नमस्कार केलो,