لَقَدْ كَفَرَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ هُوَ الْمَسِيْحُ ابْنُ مَرْيَمَ ۗوَقَالَ الْمَسِيْحُ يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اعْبُدُوا اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبَّكُمْ ۗاِنَّهٗ مَنْ يُّشْرِكْ بِاللّٰهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللّٰهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ وَمَأْوٰىهُ النَّارُ ۗوَمَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ اَنْصَارٍ
laqad kafaral-lażīna qālū innallāha huwal-masīḥubnu maryam(a), wa qālal-masīḥu yā banī isrā'īla‘budullāha rabbī wa rabbakum, innahū may yusyrik billāhi faqad ḥarramallāhu ‘alaihil-jannata wa ma'wāhun nār(u), wa mā liẓ-ẓālimīna min anṣār(in).
वास्तवमा, जसले भन्छन्, "निश्चय नै अल्लाह नै मरियमका छोरा मसीह हुन्, तिनीहरूले काफिर गरे।" यद्यपि अल-मसीह (स्वयं) ले भनेका थिए, "हे इस्रायलका सन्तानहरू! मेरो र तिमीहरूको पालनकर्ता अल्लाहको उपासना गर।" वास्तवमा, जसले अल्लाहसँग (कुनै पनि कुराको) साझेदार बनाउँछ, अल्लाहले उसको लागि स्वर्गलाई निषेध गरेको छ, र उसको ठाउँ नर्क हो। र अत्याचारीहरूको लागि कोही सहयोगी छैन।
لَقَدْ كَفَرَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ ثَالِثُ ثَلٰثَةٍ ۘ وَمَا مِنْ اِلٰهٍ اِلَّآ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ ۗوَاِنْ لَّمْ يَنْتَهُوْا عَمَّا يَقُوْلُوْنَ لَيَمَسَّنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
laqad kafaral-lażīna qālū innallāha ṡāliṡu ṡalāsah(tin), wa mā min ilāhin illā ilāhuw wāḥid(un), wa illam yantahū ‘ammā yaqūlūna layamassannal-lażīna kafarū minhum ‘ażābun alīm(un).
वास्तवमा, जसले अल्लाहलाई तीन मध्ये एक भन्छन्, तिनीहरूले कुफ्र गरे, जबकि एक अल्लाह बाहेक कोही उपास्य छैन (जसको पूजा गर्न योग्य छ)। यदि तिनीहरूले आफ्नो भनाइबाट रोकेनन् भने, तिनीहरूमध्ये काफिरहरूले अवश्य पनि पीडादायी सजाय भोग्नेछन्।
وَاِذْ قَالَ اللّٰهُ يٰعِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ ءَاَنْتَ قُلْتَ لِلنَّاسِ اتَّخِذُوْنِيْ وَاُمِّيَ اِلٰهَيْنِ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗقَالَ سُبْحٰنَكَ مَا يَكُوْنُ لِيْٓ اَنْ اَقُوْلَ مَا لَيْسَ لِيْ بِحَقٍّ ۗاِنْ كُنْتُ قُلْتُهٗ فَقَدْ عَلِمْتَهٗ ۗتَعْلَمُ مَا فِيْ نَفْسِيْ وَلَآ اَعْلَمُ مَا فِيْ نَفْسِكَ ۗاِنَّكَ اَنْتَ عَلَّامُ الْغُيُوْبِ
wa iż qālallāhu yā ‘īsabna maryama a'anta qulta lin-nāsittakhiżūnī wa ummiya ilāhaini min dūnillah(i), qāla subḥānaka mā yakūnu lī an aqūla mā laisa lī biḥaqq(in), in kuntu qultuhū faqad ‘alimtah(ū), ta‘lamu mā fī nafsī wa lā a‘lamu mā fī nafsik(a), innaka anta ‘allāmul-guyūb(i).
अनि (याद गर) जब अल्लाहले भने, "हे मरियमका छोरा ईसा! के तिमीले मानिसहरूलाई भन्यौ, अल्लाह बाहेक मलाई र मेरी आमालाई दुई देवता बनाऊ?" (ईसा) ले जवाफ दिए, "तपाईं पवित्र हुनुहुन्छ, मेरो लागि त्यो कुरा भन्नु उचित छैन जुन मेरो होइन। यदि मैले यो भनेको भए, तपाईंले जान्नुहुन्थ्यो। तपाईं जान्नुहुन्छ कि ममा के छ र म जान्दैन कि तपाईंमा के छ। वास्तवमा, तपाईं सबै अदृश्य कुराहरूको सर्वज्ञ हुनुहुन्छ।"
وَقَالَتِ الْيَهُوْدُ عُزَيْرُ ِۨابْنُ اللّٰهِ وَقَالَتِ النَّصٰرَى الْمَسِيْحُ ابْنُ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ قَوْلُهُمْ بِاَفْوَاهِهِمْۚ يُضَاهِـُٔوْنَ قَوْلَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَبْلُ ۗقَاتَلَهُمُ اللّٰهُ ۚ اَنّٰى يُؤْفَكُوْنَ
wa qālatil-yahūdu ‘uzairunibnullāhi wa qālatin-naṣāral-masīḥubnullāh(i), żālika qauluhum bi'afwāhihim, yuḍāhi'ūna qaulal-lażīna kafarū min qabl(u), qātalahumullāh(u), annā yu'fakūn(a).
अनि यहूदीहरूले भने, “अल्लाहका छोरा उजैर,” र ईसाईहरूले भने, “अल्लाहका छोरा मसीह।” यी शब्दहरू तिनीहरूको मुखबाट निस्कन्छन्। तिनीहरूले पहिलेका काफिरहरूको नक्कल गरे। अल्लाहले तिनीहरूलाई धिक्कारेको होस्; तिनीहरू कसरी विमुख भए?