اِنَّ الَّذِيْنَ يَكْتُمُوْنَ مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ مِنَ الْكِتٰبِ وَيَشْتَرُوْنَ بِهٖ ثَمَنًا قَلِيْلًاۙ اُولٰۤىِٕكَ مَا يَأْكُلُوْنَ فِيْ بُطُوْنِهِمْ اِلَّا النَّارَ وَلَا يُكَلِّمُهُمُ اللّٰهُ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ وَلَا يُزَكِّيْهِمْ ۚوَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
innal-lażīna yaktumūna mā anzalallāhu minal-kitābi wa yasytarūna bihī ṡamanan qalīlā(n), ulā'ika mā ya'kulūna fī buṭūnihim illan-nāra wa lā yukallimuhumullāhu yaumal-qiyāmati wa lā yuzakkīhim, wa lahum ‘ażābun alīm(un).
טאַקע, די וואָס באַהאַלטן וואָס אַלאַה האָט אַנטפּלעקט פֿון דעם בוך און פֿאַרקויפֿן עס פֿאַר אַ קליינעם פּרײַז, זיי שלינגען נאָר גיהנום אין זייערע בויך, און אַלאַה וועט זיי נישט באַגריסן אין טאָג פֿון תחיית המתים, און ער וועט זיי אויך נישט רייניקן. זיי וועלן האָבן אַ ווייטיקלעכע שטראָף.
۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّ كَثِيْرًا مِّنَ الْاَحْبَارِ وَالرُّهْبَانِ لَيَأْكُلُوْنَ اَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ وَيَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗوَالَّذِيْنَ يَكْنِزُوْنَ الذَّهَبَ وَالْفِضَّةَ وَلَا يُنْفِقُوْنَهَا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۙفَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ اَلِيْمٍۙ
yā ayyuhal-lażīna āmanū inna kaṡīram minal-aḥbāri war-ruhbāni laya'kulūna amwālan-nāsi bil-bāṭili wa yaṣuddūna ‘an sabīlillāh(i), wal-lażīna yaknizūnaż-żahaba wal-fiḍḍata wa lā yunfiqūnahā fī sabīlillāh(i), fa basysyirhum bi‘ażābin alīm(in).
איר וואָס גלייבט! טאַקע, פילע פון די פרומע מענטשן און זייערע מוניכן פֿאַרנוצן טאַקע מענטשנס רייַכטום אויף אַ פאַלשן וועג, און (זיי) שטערן (מענטשן) פֿון דעם וועג פֿון אַלאַה. און די וואָס זאַמלען גאָלד און זילבער און פֿאַרברענגען עס נישט אין דעם וועג פֿון אַלאַה, געבן זיי גוטע נייעס, (אַז זיי וועלן באַקומען) אַ ווייטיקדיקע שטראָף.