خُذِ الْعَفْوَ وَأْمُرْ بِالْعُرْفِ وَاَعْرِضْ عَنِ الْجٰهِلِيْنَ
khużil-‘afwa wa'mur bil-‘urfi wa a‘riḍ ‘anil-jāhilīn(a).
क्षमाशील राव आनी लोकांक सांगात जें बुद्धीमान करचें, आनी मूर्ख मनशां कडेन लक्ष दिवचें न्हय.
لَا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ اِلٰى مَا مَتَّعْنَا بِهٖٓ اَزْوَاجًا مِّنْهُمْ وَلَا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَاخْفِضْ جَنَاحَكَ لِلْمُؤْمِنِيْنَ
lā tamuddanna ‘ainaika ilā mā matta‘nā bihī azwājam minhum wa lā taḥzan ‘alaihim wakhfiḍ janāḥaka lil-mu'minīn(a).
तुमी (मुहंमद) केन्नाच तुमची नदर आमी तांच्या कांय गटांक (काफिरांक) दिल्ल्या जिविताच्या सुखां कडेन वळोवंक नाकात, आनी तांचे कडेन दुख्खी जावंक नाकात आनी विस्वास दवरपी लोकां कडेन नम्र रावूं नाकात.
وَلَا تَمْشِ فِى الْاَرْضِ مَرَحًاۚ اِنَّكَ لَنْ تَخْرِقَ الْاَرْضَ وَلَنْ تَبْلُغَ الْجِبَالَ طُوْلًا
wa lā tamsyi fil-arḍi marahā(n), innaka lan takhriqal-arḍa wa lan tablugal-jibāla ṭūlā(n).
आनी ह्या धर्तरेचेर अभिमानान चलूं नाकात, कारण तुमकां धर्तरेक भितर सरूंक मेळचें ना आनी दोंगर इतले उंचायेर वयर सरूंक मेळचें ना.
وَلِكُلِّ اُمَّةٍ جَعَلْنَا مَنْسَكًا لِّيَذْكُرُوا اسْمَ اللّٰهِ عَلٰى مَا رَزَقَهُمْ مِّنْۢ بَهِيْمَةِ الْاَنْعَامِۗ فَاِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ فَلَهٗٓ اَسْلِمُوْاۗ وَبَشِّرِ الْمُخْبِتِيْنَ ۙ
wa likulli ummatin ja‘alnā mansakal liyażkurusmallāhi ‘alā mā razaqahum mim bahīmatil-an‘ām(i), fa ilāhukum ilāhuw wāḥidun fa lahū aslimū, wa basysyiril-mukhbitīn(a).
आनी दरेका लोकां खातीर आमी कत्तल (बलिदान) थारायल्या, जाका लागून तांकां अल्लान पशुधनाच्या रुपांत दिल्ल्या पोट भरपा खातीर अल्लाचें नांव सांगूं येता. देखून तुमचो देव सर्वशक्तिमान देव, देखून ताका शरण वच. आनी (अल्लाक) आज्ञापालन करून अधीन जाल्ल्यांक (मुहंमद) बरी खबर पावोवप,
وَعِبَادُ الرَّحْمٰنِ الَّذِيْنَ يَمْشُوْنَ عَلَى الْاَرْضِ هَوْنًا وَّاِذَا خَاطَبَهُمُ الْجٰهِلُوْنَ قَالُوْا سَلٰمًا
wa ‘ibādur-raḥmānil-lażīna yamsyūna ‘alal-arḍi haunaw wa iżā khāṭabahumul-jāhilūna qālū salāmā(n).
दयाळ देवाच्या सेवकां विशीं म्हणल्यार ते धर्तरेचेर नम्रपणान चलपी आनी अज्ञानी लोक तांकां नमस्कार करतना (अपमानकारक उतरांनी) "सलम" म्हणटात.
وَاخْفِضْ جَنَاحَكَ لِمَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ ۚ
wakhfiḍ janāḥaka limanittaba‘aka minal-mu'minīn(a).
आनी तुज्या फाटल्यान वचपी विस्वास दवरपी लोकां कडेन स्वताक नम्र करचो.
وَلَا تُصَعِّرْ خَدَّكَ لِلنَّاسِ وَلَا تَمْشِ فِى الْاَرْضِ مَرَحًاۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتَالٍ فَخُوْرٍۚ
wa lā tuṣa‘‘ir khaddaka lin-nāsi wa lā tamsyi fil-arḍi maraḥā(n), innallāha lā yuḥibbu kulla mukhtālin fakhūr(in).
आनी लोकां कडल्यान तोंड वळोवंक नाकात (अहंकाराक लागून), आनी धर्तरेचेर अभिमानान चलूंक नाकात. खरेंच, अभिमानी आनी अभिमान बाळगपी लोक अल्लाक आवडना.
وَاقْصِدْ فِيْ مَشْيِكَ وَاغْضُضْ مِنْ صَوْتِكَۗ اِنَّ اَنْكَرَ الْاَصْوَاتِ لَصَوْتُ الْحَمِيْرِ ࣖ
waqṣid fī masy-yika wagḍuḍ min ṣautik(a), inna ankaral-aṣwāti laṣautul-ḥamīr(i).
आनी तुमचें चलप सोंपें करचें आनी आवाज मोव करचो. खरेंच सगळ्यांत वायट आवाज गाढवाचो आवाज."