وَاٰمِنُوْا بِمَآ اَنْزَلْتُ مُصَدِّقًا لِّمَا مَعَكُمْ وَلَا تَكُوْنُوْٓا اَوَّلَ كَافِرٍۢ بِهٖ ۖ وَلَا تَشْتَرُوْا بِاٰيٰتِيْ ثَمَنًا قَلِيْلًا ۖوَّاِيَّايَ فَاتَّقُوْنِ
wa āminū bimā anzaltu muṣaddiqal limā ma‘akum wa lā takūnū awwala kāfirim bih(ī), wa lā tasytarū bi'āyātī ṡamanan qalīlā(n), wa iyyāya fattaqūn(i).
ངས་བཏང་བའི་(ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ)དེ་ལ་ཡིད་ཆེས་བྱོས་དང་། དེས་ཁྱེད་དང་མཉམ་དུ་(ཊོ་ར་)གང་ཡོད་པ་དེ་ཁུངས་སྐྱེལ་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། ངའི་ཚིག་དུམ་རིན་གོང་དམའ་པོ་མ་བཙོང་། ང་ལ་འཇིགས་སྣང་བྱོས།
فَوَيْلٌ لِّلَّذِيْنَ يَكْتُبُوْنَ الْكِتٰبَ بِاَيْدِيْهِمْ ثُمَّ يَقُوْلُوْنَ هٰذَا مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ لِيَشْتَرُوْا بِهٖ ثَمَنًا قَلِيْلًا ۗفَوَيْلٌ لَّهُمْ مِّمَّا كَتَبَتْ اَيْدِيْهِمْ وَوَيْلٌ لَّهُمْ مِّمَّا يَكْسِبُوْنَ
fawailul lil-lażīna yaktubūnal-kitāba bi'aidīhim ṡumma yaqūlūna hāżā min ‘indillāhi liyasytarū bihī ṡamanan qalīlā(n), fawailul lahum mimmā katabat aidīhim wa wailul lahum mimmā yaksibūn(a).
དེར་བརྟེན་རང་ཉིད་ཀྱི་ལག་པས་ཡི་གེ་བྲིས་ནས་དེ་ནས་ “འདི་ཨ་ལཱ་ཧ་ནས་ཡོང་བ་ཡིན་” ཞེས་བརྗོད་མཁན་ཚོར་སྡུག་བསྔལ་ཡོད། དེ་བས་ཁོང་ཚོའི་ལག་པས་བྲིས་པའི་དངོས་པོ་དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་དང་། ཁོང་ཚོས་བསགས་པའི་དངོས་པོ་དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཡོད།