31
Q.S אַט-טאַוובאַ (9:31)
اِتَّخَذُوْٓا اَحْبَارَهُمْ وَرُهْبَانَهُمْ اَرْبَابًا مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَالْمَسِيْحَ ابْنَ مَرْيَمَۚ وَمَآ اُمِرُوْٓا اِلَّا لِيَعْبُدُوْٓا اِلٰهًا وَّاحِدًاۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۗ سُبْحٰنَهٗ عَمَّا يُشْرِكُوْنَ
ittakhażū aḥbārahum wa ruhbānahum arbābam min dūnillāhi wal-masīḥabna maryam(a), wa mā umirū illā liya‘budū ilāhaw wāḥidā(n), lā ilāha illā huw(a), subḥānahū ‘ammā yusyrikūn(a).
זיי האָבן געמאַכט די פֿרומע מענטשן (יידן), און זייערע מוניכן (קריסטן) ווי געטער אַחוץ אַלאַ, און (אויך) דעם משיח, זון פֿון מרים; כאָטש זיי ווערן נאָר געזאָגט צו דינען דעם אַלמעכטיקן גאָט; עס איז נישטאָ קיין גאָט אַחוץ אים. כבוד זאָל אים זײַן פֿון וואָס זיי פֿאַרבינדן זיך איינער מיטן אַנדערן.