اِذْ تَسْتَغِيْثُوْنَ رَبَّكُمْ فَاسْتَجَابَ لَكُمْ اَنِّيْ مُمِدُّكُمْ بِاَلْفٍ مِّنَ الْمَلٰۤىِٕكَةِ مُرْدِفِيْنَ
iż tastagīṡūna rabbakum fastajāba lakum annī mumiddukum bi'alfim minal-malā'ikati murdifīn(a).
(Иҫегеҙгә төшөрөгөҙ) һеҙ Раббығыҙҙан ярҙам һорағанда, Ул һеҙгә: «Мин һеҙгә бер-бер артлы килгән мең фәрештә менән ярҙам килтерәсәкмен», — тип яуап биргән саҡта.
وَمَا جَعَلَهُ اللّٰهُ اِلَّا بُشْرٰى وَلِتَطْمَىِٕنَّ بِهٖ قُلُوْبُكُمْۗ وَمَا النَّصْرُ اِلَّا مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ ࣖ
wa mā ja‘alahullāhu illā busyrā wa litaṭma'inna bihī qulūbukum, wa man-naṡru illā min ‘indillāh(i), innallāha ‘azīzun ḥakīm(un).
Күңелдәрегеҙ тыныс булһын өсөн, Алла уны һөйөнөслө хәбәр генә итеп ҡуйҙы. Ә еңеү бары тик Аллаһтан ғына. Ысынлап та, Аллаһ ҡөҙрәтле, хикмәтле.
اِذْ يُوْحِيْ رَبُّكَ اِلَى الْمَلٰۤىِٕكَةِ اَنِّيْ مَعَكُمْ فَثَبِّتُوا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْاۗ سَاُلْقِيْ فِيْ قُلُوْبِ الَّذِيْنَ كَفَرُوا الرُّعْبَ فَاضْرِبُوْا فَوْقَ الْاَعْنَاقِ وَاضْرِبُوْا مِنْهُمْ كُلَّ بَنَانٍۗ
iż yūḥī rabbuka ilal-malā'ikati annī ma‘akum fa ṡabbitul-lażīna āmanū, sa'ulqī fī qulūbil-lażīna kafarur-ru‘ba faḍribū fauqal-a‘nāqi waḍribū minhum kulla banān(in).
(Иҫегеҙгә төшөрөгөҙ), Раббығыҙ фәрештәләргә: «Мин һеҙҙең менән бергәмен, иман килтергәндәрҙе нығытығыҙ», — тип үәхи иткәндә. Бер көн Мин кафырҙарҙың күңеленә ҡурҡыу тойғоһо һаласаҡмын, шуға күрә уларҙың муйындарынан өҫтәрәк һуғығыҙ һәм һәр бармаҡ осона һуғығыҙ.