يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تُحِلُّوْا شَعَاۤىِٕرَ اللّٰهِ وَلَا الشَّهْرَ الْحَرَامَ وَلَا الْهَدْيَ وَلَا الْقَلَاۤىِٕدَ وَلَآ اٰۤمِّيْنَ الْبَيْتَ الْحَرَامَ يَبْتَغُوْنَ فَضْلًا مِّنْ رَّبِّهِمْ وَرِضْوَانًا ۗوَاِذَا حَلَلْتُمْ فَاصْطَادُوْا ۗوَلَا يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَاٰنُ قَوْمٍ اَنْ صَدُّوْكُمْ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ اَنْ تَعْتَدُوْاۘ وَتَعَاوَنُوْا عَلَى الْبِرِّ وَالتَّقْوٰىۖ وَلَا تَعَاوَنُوْا عَلَى الْاِثْمِ وَالْعُدْوَانِ ۖ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tuḥillū sya‘ā'irallāhi wa lasy-syahral-ḥarāma wa lal-hadya wa lal-qalā'ida wa lā āmmīnal-baital-ḥarāma yabtagūna faḍlam mir rabbihim wa riḍwānā(n), wa iżā ḥalaltum faṣṭādū, wa lā yajrimannakum syana'ānu qaumin an ṣaddūkum ‘anil- asjidil-ḥarāmi an ta‘tadū, wa ta‘āwanū ‘alal-birri wat-taqwā, wa lā ta‘āwanū ‘alal-iṡmi wal-‘udwān(i), wattaqullāh(a), innallāha syadīdul-‘iqāb(i).
Ий мөэминнәр! Аллаһның изге кагыйдәләрен бозмагыз, харам айларның хөрмәтен бозмагыз, хәдю һәм каләид хайваннарын (билгеләнгән корбан хайваннарын) бозмагыз, һәм Бәйтүл-харамга килүчеләрне дә борчымагыз, алар Раббыларының рәхмәтен һәм ризалыгын телиләр. Әгәр ихрамны үтәсәгез, ауларга рөхсәт итегез. Берәр халык сезне Мәсҗид Хәрамнан чыгудан тыюлары өчен аларга карата нәфрәтегез сезне чиктән ашырга этәрмәсен. Сезгә изгелектә һәм тәкъвалыкта ярдәм итегез, гөнаһларда һәм дошманлыкта ярдәм итмәгез. Аллаһтан куркыгыз, әлбәттә, Аллаһ бик каты җәза бирүче.
مُحَمَّدٌ رَّسُوْلُ اللّٰهِ ۗوَالَّذِيْنَ مَعَهٗٓ اَشِدَّاۤءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاۤءُ بَيْنَهُمْ تَرٰىهُمْ رُكَّعًا سُجَّدًا يَّبْتَغُوْنَ فَضْلًا مِّنَ اللّٰهِ وَرِضْوَانًا ۖ سِيْمَاهُمْ فِيْ وُجُوْهِهِمْ مِّنْ اَثَرِ السُّجُوْدِ ۗذٰلِكَ مَثَلُهُمْ فِى التَّوْرٰىةِ ۖوَمَثَلُهُمْ فِى الْاِنْجِيْلِۚ كَزَرْعٍ اَخْرَجَ شَطْـَٔهٗ فَاٰزَرَهٗ فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوٰى عَلٰى سُوْقِهٖ يُعْجِبُ الزُّرَّاعَ لِيَغِيْظَ بِهِمُ الْكُفَّارَ ۗوَعَدَ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ مِنْهُمْ مَّغْفِرَةً وَّاَجْرًا عَظِيْمًا ࣖ
muḥammadur rasūlullāh(i), wal-lażīna ma‘ahū asyiddā'u ‘alal-kuffāri ruḥamā'u bainahum tarāhum rukka‘an sujjaday yabtagūna faḍlam minallāhi wa riḍwānā(n), sīmāhum fī wujūhihim min aṡaris-sujūd(i), żālika maṡaluhum fit-taurāh(ti), wa maṡaluhum fil-injīl(i), kazar‘in akhraja syaṭ'ahū fa āzarahū fastaglaẓa fastawā ‘alā sūqihī yu‘jibuz-zurrā‘a liyagīẓa bihimul-kuffār(a), wa‘adallāhul-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti minhum magfirataw wa ajran ‘aẓīmā(n).
Мөхәммәд Аллаһның илчесе иде, һәм аның белән бергә булган кешеләр кәферләргә каты, ләкин бер-берсенә мәрхәмәтле иделәр. Аларның Аллаһның рәхмәтен һәм ризалыгын теләп, рөкугъ һәм сәҗдә кылганнарын күрәсең. Аларның йөзләрендә сәҗдә билгеләре күренә иде. Аларның Тәүратта һәм Инҗилдә (ачыкланган) сыйфатлары шундый, ягъни үсенте чыгарган орлык кебек, аннары үсенте ныгый, аннары зур һәм туры булып, сабагында тора; үсемлек үзенең утыртучыларын сөендерә, чөнки Аллаһ мөэминнәрнең көче белән аларның күңелләрен ачуландырырга тели. Аллаһ алар арасыннан иман китереп изге гамәлләр кылучыларга гафу һәм зур бүләк вәгъдә итә.