اَلَا لِلّٰهِ الدِّيْنُ الْخَالِصُ ۗوَالَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اَوْلِيَاۤءَۘ مَا نَعْبُدُهُمْ اِلَّا لِيُقَرِّبُوْنَآ اِلَى اللّٰهِ زُلْفٰىۗ اِنَّ اللّٰهَ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ فِيْ مَا هُمْ فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ ەۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِيْ مَنْ هُوَ كٰذِبٌ كَفَّارٌ
alā lillāhid-dīnul-khāliṣ(u), wal-lażīnattakhażū min dūnihī auliyā'(a), mā na‘buduhum illā liyuqarribūnā ilallāhi zulfā, innallāha yaḥkumu bainahum fī mā hum fīhi yakhtalifūn(a), innallāha lā yahdī man huwa kāżibun kaffār(un).
Ye tak! Allah yetök yenë kee raan de nhialic lajik (tënë shirk). Ku kɔc cï kɔc kɔ̈k gël ke cie Yeen (acï lueel), "Ɣok acïï keek ye door ku (ŋɔ̈th) lɔn bï kek ɣok thiääk ke Allah cï të lëu yen rot thïn." Ee yic, Nhialic abï luk looi në kɛmken në kë yekë teer. Ee yic, Allah acie kɔc ë lueth ku kɔc cï gam apɛi ye nyuɔ̈ɔ̈th.