قُلْ اِنَّمَا حَرَّمَ رَبِّيَ الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ وَالْاِثْمَ وَالْبَغْيَ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَاَنْ تُشْرِكُوْا بِاللّٰهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهٖ سُلْطٰنًا وَّاَنْ تَقُوْلُوْا عَلَى اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ
qul innamā ḥarrama rabbiyal-fawāḥisya mā ẓahara minhā wa mā baṭana wal-iṡma wal-bagya bigairil-ḥaqqi wa an tusyrikū billāhi mā lam yunazzil bihī sulṭānaw wa an taqūlū ‘alallāhi mā lā ta‘lamūn(a).
Әйт (Мөхәммәткә): «Раббым барлыҡ күренеп торған һәм йәшерен әшәке эштәрҙе, гонаһлы эштәрҙе, дөрөҫ сәбәпһеҙ ғәҙелһеҙ эштәрҙе генә тыя, һәм һеҙгә Аллаһҡа ниндәйҙер нәмәгә тиңдәш тотоуҙы тыя, ә Ул бының өсөн сәбәп индермәгән, һәм һеҙгә Аллаһ тураһында белмәгән нәмәләрҙе һөйләүҙән тыя».
وَلَا تَقُوْلُوْا لِمَا تَصِفُ اَلْسِنَتُكُمُ الْكَذِبَ هٰذَا حَلٰلٌ وَّهٰذَا حَرَامٌ لِّتَفْتَرُوْا عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَۗ اِنَّ الَّذِيْنَ يَفْتَرُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ لَا يُفْلِحُوْنَۗ
wa lā taqūlū limā taṣifu alsinatukumul-każiba hāżā ḥalāluw wa hāżā ḥarāmul litaftarū ‘alallāhil-każib(a), innal-lażīna yaftarūna ‘alallāhil-każiba lā yufliḥūn(a).
Аллаһҡа ҡаршы ялған уйлап сығарыр өсөн, телдәрегеҙ ялған әйткән һүҙҙәр хаҡында: «Был хәләл, быныһы харам», - тип әйтмәгеҙ. Ысынлап та, Аллаһҡа ҡаршы ялған уйлап сығарғандар уңышҡа ирешмәйәсәк.
وَلَا تَقْفُ مَا لَيْسَ لَكَ بِهٖ عِلْمٌ ۗاِنَّ السَّمْعَ وَالْبَصَرَ وَالْفُؤَادَ كُلُّ اُولٰۤىِٕكَ كَانَ عَنْهُ مَسْـُٔوْلًا
wa lā taqfu mā laisa laka bihī ‘ilm(un), innas-sam‘a wal-baṣara wal-fu'āda kullu ulā'ika kāna ‘anhu mas'ūlā(n).
Ә үҙең белмәгән нәмәгә эйәрмә. Сөнки ишетеү, күреү һәм выждан, уларҙың барыһы ла яуап бирәсәк.