وَلَوْ اَنَّ اَهْلَ الْقُرٰٓى اٰمَنُوْا وَاتَّقَوْا لَفَتَحْنَا عَلَيْهِمْ بَرَكٰتٍ مِّنَ السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِ وَلٰكِنْ كَذَّبُوْا فَاَخَذْنٰهُمْ بِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ
wa lau anna ahlal-qurā āmanū wattaqau lafataḥnā ‘alaihim barakātim minas-samā'i wal ardḍi wa lākin każżabū fa akhażnāhum bimā kānū yaksibūn(a).
གལ་ཏེ་ཡུལ་དེའི་མི་མང་ཚོས་དད་པ་དང་ཆོས་ལུགས་ལ་དད་པ་བྱས་ཡོད་ན། ང་ཚོས་ཁོང་ཚོར་ལྷ་ཡུལ་དང་ས་གཞི་ནས་བྱིན་རླབས་གནང་རྒྱུ་ཡིན། འོན་ཀྱང་ཁོང་ཚོ་རྫུན་གཏམ་དུ་གྱུར་ཡོད།
قَالُوْٓا اَتَعْجَبِيْنَ مِنْ اَمْرِ اللّٰهِ رَحْمَتُ اللّٰهِ وَبَرَكٰتُهٗ عَلَيْكُمْ اَهْلَ الْبَيْتِۗ اِنَّهٗ حَمِيْدٌ مَّجِيْدٌ
qālū ata‘jabīna min amrillāhi raḥmatullāhi wa barakātuh(ū), ‘alaikum ahlal-bait(i), innahū ḥamīdum majīd(un).
ཁྱེད་རང་ཚོས་ཨ་ལཱ་ཧའི་བཀའ་རྒྱ་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་ཡ་མཚན་བྱེད་ཀྱི་ཡོད་དམ། (དེ་ནི་)ཨ་ལཱ་ཧའི་སྙིང་རྗེ་དང་བྱིན་རླབས་དེ་ཁྱེད་ཚོའི་སྟེང་ལ་བཏང་བ་རེད།
فَلَمَّآ اَتٰىهَا نُوْدِيَ مِنْ شَاطِئِ الْوَادِ الْاَيْمَنِ فِى الْبُقْعَةِ الْمُبٰرَكَةِ مِنَ الشَّجَرَةِ اَنْ يّٰمُوْسٰىٓ اِنِّيْٓ اَنَا اللّٰهُ رَبُّ الْعٰلَمِيْنَ ۙ
falammā atāhā nūdiya min syāṭi'il wādil aimani fil buq‘atil mubārakati minasy syajarati ay yā mūsā innī anallāhu rabbul-‘ālamīn(a).
དེ་བས་ཁོང་(མོ་སེ་)མེའི་ས་ཆར་སླེབས་སྐབས་ཁོང་ལ་ལུང་གཤོང་གི་གཡས་ཕྱོགས་ནས་ཤིང་སྡོང་ཞིག་ནས་བཀྲ་ཤིས་པའི་ས་ཆ་ཞིག་གི་སྟེང་ནས་ཁོང་ལ་སྐད་བཏང་སྟེ།