وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ لَيَقُوْلُنَّ اِنَّمَا كُنَّا نَخُوْضُ وَنَلْعَبُۗ قُلْ اَبِاللّٰهِ وَاٰيٰتِهٖ وَرَسُوْلِهٖ كُنْتُمْ تَسْتَهْزِءُوْنَ
wa la'in sa'altahum layaqūlunna innamā kunnā nakhūḍū wa nal‘ab(u), qul abillāhi wa āyātihī wa rasūlihī kuntum tastahzi'ūn(a).
Хэрэв та тэднээс асуувал тэд "Үнэндээ бид зүгээр л тоглож, тоглож байсан" гэж хариулах нь гарцаагүй. "Та нар яагаад Аллах, Түүний шүлэг, Түүний элчийг үргэлж шоолдог юм бэ?" гэж хэлээрэй.
لَا تَعْتَذِرُوْا قَدْ كَفَرْتُمْ بَعْدَ اِيْمَانِكُمْ ۗ اِنْ نَّعْفُ عَنْ طَاۤىِٕفَةٍ مِّنْكُمْ نُعَذِّبْ طَاۤىِٕفَةً ۢ بِاَنَّهُمْ كَانُوْا مُجْرِمِيْنَ ࣖ
lā ta‘tażirū qad kafartum ba‘da īmānikum, in na‘fu ‘an ṭā'ifatim minkum nu‘ażżib ṭā'ifatam bi'annahum kānū mujrimīn(a).
Та нар итгэснийхээ дараа итгэлгүй болсон тул уучлал гуйх шаардлагагүй. Хэрэв бид та нарын заримыг нь (тэд гэмшсэн учраас) уучилбал бид нөгөө хэсгийг нь шийтгэх нь гарцаагүй, учир нь тэд үнэхээр нүгэлтнүүд юм.